zaterdag 18 januari 2020

Oude vriendschap

Bijna vijf jaar geleden kreeg ik ruzie met mijn beste (en toen enige) vriendin. Toen ging het om de communicatie, iets met als je twee uur te laat bent dat je het laat weten, niet iets wat nooit meer goed zou kunnen komen. Maar nadat ik had besloten niet de eerste stap te nemen om sorry te zeggen, en zij ook, merkte ik hoeveel energie het me scheelde om geen contact meer met haar te hebben.

In het najaar liepen dochter en ik over een rommelmarkt en kwamen we de oud vriendin met haar kinderen ook tegen, en we raakten weer in gesprek. Ook daarmee heb ik daarna niks gedaan, tot ze vorige week via Facebook contact zocht, en ik ben na mijn werk bij haar op bezoek gegaan. Het leek alsof we nooit ruzie hadden gehad, ook in haar gedrag was ze weinig veranderd.

Hoe gezellig het ook was, ik heb me serieus afgevraagd hoe ik verder wil in deze vriendschap. Want ook het claimende stukje is nog niet verdwenen. En ik weet nu dat een groot deel van mijn energie probleem werd veroorzaakt door het vitamine d tekort en misschien zelfs al de te hoge bloedsuiker. Maar ik weet ook dat ik over een paar weken bij de kwekerij mag gaan beginnen, en er weken gaan zijn dat ik zes dagen per week ga werken. Kan ik het dan op brengen om naast dochter, mijn werk, mijn huishouden, mijn moeder die binnenkort geopereerd gaat worden, en alles wat er nog meer van me verwacht wordt, het ook nog opbrengen om me (even onaardig gezegd) alle problemen van haar mee te slepen?

Ik heb me voorgenomen om geen intensief contact met haar te hebben. Af en toe samen thee drinken kan, als het me uit komt, maar als ik er zo over nadenk heb ik best een druk leven, waar ik tevreden mee ben en er ook geen last van heb, maar zo wil ik het ook houden. En voor mij is dat prima :-)


woensdag 15 januari 2020

Noorwegen

Afgelopen jaar waren dochter en ik met mijn broer meegegaan op vakantie naar Noorwegen. Dochter en ik moesten eerder naar huis door de heimwee van dochter, waardoor ze echt ziek werd. Dit jaar wilden we eigenlijk in Nederland blijven, en ook mijn broer had aangegeven geen plannen te hebben om dit jaar te gaan.

Ik had met de foto's die we in Noorwegen hadden gemaakt een fotoboek gemaakt, en bij het zien van die foto's begon het toch wel weer een beetje te kriebelen. Want het was wel een heel mooi land. Toen ik bij mijn broer aan gaf dat als hij weer een keer gaat, dat wij wel mee willen, stelde hij gelijk deze zomervakantie voor. En dan geen twee weken zoals de vorige keer, maar één week.

Dochter en ik hebben allebei ja gezegd op dat plan, het huisje dat we op het oog hebben ligt in het oosten, en in dat dorp is ook een heel mooi zwembad (wel heel prijzig, voor 3 personen bijna 50 euro).

Financieel had ik geen rekening gehouden met een week Noorwegen, maar het duurt ook nog 31 weken voordat we gaan. Ik heb mezelf voor zoveel mogelijk weekenden opgegeven op mijn werk, en de ort ga ik apart houden. Dat levert al iets meer dan 100 euro op, en elke week willen we 5 euro apart leggen. De reis zelf kan van het vakantiegeld betaald worden, en dochter en ik hebben besloten dat we op Koningsdag dit jaar gaan verdienen om in ieder geval één dag in het zwembad door te brengen.

We hebben er allebei nu al zin in. Door onze ervaringen vorig jaar weten we nu veel beter wat we mee moeten nemen, maar ook dat het voor dochter heel belangrijk is dat ook zij een leuke dag heeft waar ze naar uit kan kijken.

dinsdag 14 januari 2020

(Te) gespannen

Na de vakantie merkte ik dat dochters gedrag begon te veranderen. Ze werd prikkelbaar, nors, ongeïnteresseerd, en leek steeds erg overprikkeld. Met als hoogtepunt gistermiddag/avond, ze dacht dat ze iets van huiswerk had waarvoor ze op haar schoolmail moest inloggen, wat niet helemaal lukte, en toen ik thuis kwam was ze vreselijk overstuur. Ze heeft er ook last van gehouden tot ze naar bed ging.

Ik heb na lang getwijfeld te hebben toch haar mentor gemaild, want reageer ik nu zelf niet erg overdreven. Maar zoals dochter gistermiddag reageerde leek ze me echt op weg naar overspannenheid. En dat is iets wat ik haar niet toe wens. Al snel kreeg ik een reactie van de mentor, die ook zag dat dochters gedrag anders is dan anders. De mentor zou vandaag met dochter in gesprek gaan om te kijken of er een oorzaak te achterhalen wat, en dat telefonisch terugkoppelen aan mij.

Bij dochter hanteren ze time outs voor de kinderen, dat zijn rustmomenten buiten de klas, waarin ze even hun hoofd wat leger kunnen maken. Dochter vertelde toen ze thuis kwam dat ze een paar van die time outs had gekregen, en ze leek ook vrolijker dan de laatste dagen.

Toen de mentor vanmiddag belde, was de eerste vraag hoe dochter uit school was gekomen. De mentor denkt dat dochter erg veel spanning krijgt van huiswerk waar ze niet uit kwam, zoals de computeropdracht, en de angst om op de kop te krijgen en straf. Die opdracht hoefde pas volgende week gedaan te worden en mocht op school zodat er hulp geboden kon worden, maar dat stukje had dochter gemist.

De afspraak is nu dat dochter tot de komende vakantie dagelijks extra rustmomenten gaat krijgen zodat ze wat meer kan ontspannen, en als ze haar huiswerk niet begrijpt, mag ze dat laten zitten zonder gevolgen. Over een paar weken wordt er opnieuw overlegd met mij, om te kijken of het zo voldoende is, of dat er nog iets anders speelt.

Ik ben erg blij dat de mentor het serieus nam, en er gelijk vandaag al mee aan de slag ging. Er lijkt een last van dochters schouder te zijn afgevallen, ze is een stuk vrolijker vanavond. De afspraak thuis is dat ze de komende weken drie kwartier eerder naar bed gaat dan normaal, zodat ze ook weer wat meer energie kan krijgen.


zaterdag 11 januari 2020

Bloedsuiker

Toen we anderhalve week geleden dochters bloedsuiker opmaten, was hij nuchter 8,3. Omdat dochter behoorlijk panisch is voor alles wat met naalden te maken heeft, hadden we afgesproken om het vandaag nog een keer op te meten, en tot die tijd wat rustiger aan te doen met koolhydraten.

De aanpassingen voor dochter zijn daarin in plaats van brood eet ze crackers of beschuit, en net zoals ik wat meer yoghurt. In plaats van frisdrank, sap en pakjes drinken op school drinkt ze nu water en twee keer per week een blikje cola zero. En met snoepen moet ze zich echt aan het portiegewicht houden wat op de verpakking staat, en dat maximaal één keer per dag.

Vooral het snoepen met de porties was even flink wennen, vooral met dochters favoriete chocoladeballetjes, daar zette ze graag de zak van naast zich neer om hem lekker helemaal leeg te snoepen, nu bleken er zeven porties in die zak te zitten.

Vanmorgen toen we haar bloedsuiker weer gingen opmeten, was deze nog 5,3, een hele mooie score. We blijven hem voorlopig wekelijks nog even in de gaten houden, maar ik ben heel blij.

woensdag 8 januari 2020

Een verjaardag in mijn stijl

Elk jaar hik ik er weer tegenaan, de verjaardagen. Heel fijn dat ik ouder word, maar die verplichte drukte, de taart die elk jaar over blijft, evenals het drinken...
Ik had dit jaar de behoefte om het anders te doen. Want waarom zou ik mee doen aan al die verwachtingen? Zoals ik altijd tegen dochter heb gezegd, jouw verjaardag is jouw dag, jij bepaald.

Vanmorgen heb ik bij de bakker vijf gebakjes gehaald. Met drie daarvan ben ik naar mijn ouders gegaan en heb ik daar gezellig gezeten, en vooral mijn moeder vond het heerlijk. Een echt gebakje, in haar eigen rustige omgeving en met haar eigen stoel waar ze goed in kan zitten.
De andere twee gebakjes heb ik bewaard voor dochter en mezelf.

Dochter wilde heel graag nog een keer naar de film frozen, ook al waren we daar al een keer geweest. Vandaag draaide de film op de perfecte tijd voor haar met haar schooltijd, en ik moet zeggen, ik vond het de tweede keer ook leuker. Vooral omdat dochter zo zichtbaar zat te genieten.
Toen we naar huis liepen hebben we gelijk bij de snackbar friet meegenomen, en als toetje hadden we nog de gebakjes.

Voor mezelf vond ik het een perfecte dag, ik heb hem doorgebracht zoals ik dat wilde, zonder de bijna verplichte poespas er om heen. En ik vond het voor herhaling vatbaar :-) Qua suiker moet ik het nu weer rustig aan gaan doen, vandaag was voor mijn dieet een minder goede dag. Maar ook dat mocht best een keer :-D

zaterdag 4 januari 2020

Weer terug

Toen ik wist dat ik weer bij mijn oude werkgever zou gaan werken, ben ik in september langs de kwekerij gegaan om met de baas te spreken, hij ging er vanuit dat ik in 2020 weer fulltime zou komen werken, en ik wist dat dat niet zou kunnen, mijn contract liep hoe dan ook tot april. In het gesprek wat ik had heb ik aangegeven er open voor te staan om op mijn vrije dag daar te werken mocht het nodig zijn.

Er vanuit gaande dat ze een ander zouden vinden die wel fulltime beschikbaar is, had ik er niet op gerekend dat ik echt één dag per week daar zou mogen werken. Maar gisteren kreeg ik bericht van de baas, hoe de stand van zaken nu is, en welke dag ik dan daar kan werken.

Zoals het er nu uit ziet mag ik daar halverwege februari weer gaan starten. En ik heb er zo'n zin in. Ik geniet van mijn werk met de ouderen mensen, met de omgang met de (meeste) collega's, maar ik mis de rust en de ontspanning die het werken met planten me gaf. Dat ik in ieder geval dit seizoen waarschijnlijk mag terug komen vind ik zo fijn, ik ben er echt heel blij en dankbaar voor :-)

Ik durf nog niet teveel te hopen, het is nog geen februari, en ergens hoop ik voor de kwekerij dat ze toch nog iemand vinden. Maar ik ben er in ieder geval weer klaar voor :-D

woensdag 1 januari 2020

Goede voornemens

Als ik ergens een hekel aan heb, dan zijn het de bijna verplichte goede voornemens. Want waarom wachten tot 1 januari om iets te veranderen?

Gisteravond waren dochter en ik bij een vriendin, en dochter was aan het vertellen dat ze zoveel had gedronken en naar de wc moest. Dat was niet de eerste keer dat ik het hoorde van dochter, en ik zei dat ze eigenlijk een keer haar bloed moest meten met mijn glucose apparaatje. Dat idee stond haar helemaal niet aan, een gat in je eigen vinger schieten.

Vanmorgen heb ik haar overgehaald om toch te prikken, en op haar eigen manier is dat gelukt. En wat ik al dacht, haar suiker is ook verhoogd. Niet zo extreem als bij mij het geval was, maar toch.
Mijn voornemen was hoe dan ook al doorgaan met mijn koolhydraatarme dieet, bij dochter gaan we het nu ook wat koolhydraatarmer maken. Dat is wel iets lastiger, ze lust niet heel veel. Maar ze mag het drinken wat er nu nog is opmaken, en daarna gaat ook zij over op water, en in plaats van brood gaat ze crackers eten. En gewoon snoep komt er niet meer in.

Hopelijk kunnen we bij dochter voorkomen dat het echt suikerziekte gaat worden, ze is in ieder geval zelf ook flink geschrokken van haar uitslag. We hebben nu afgesproken dat we het de maand januari gaan proberen, mocht het niet helpen dan gaat ook zij naar de huisarts.