zaterdag 22 september 2018

Een eigen rekeningnummer

Toen dochter twaalf jaar werd, kregen we een brief van de bank, dat we een rekening met betaalpas en internet bankieren konden gaan aanvragen. Dat internetbankieren en het nut ervan, snapt dochter nog niet zo goed, maar die betaalpas wel. 

Sinds een paar dagen heeft ze echt haar rekeningnummer, en zat ze te bedenken hoe ze er geld op kon krijgen, aangezien ze één keer per maand zakgeld krijgt.

Omdat het vandaag burendag was, had het wijkcentrum een rommelmarkt georganiseerd. Daar hadden we ons voor opgegeven, en het geld zouden we door de helft delen. Ik had bij de ac.tion een soort muziekdoos voor de kerst gezien, en dochter heeft ook honderd wensen. Ze had bedacht dat ik dat geld op haar rekening kon storten. 

Ondanks dat de rommelmarkt door het weer (letterlijk) in het water viel, hebben we ieder wel 27 euro. Dochter vond op de rommelmarkt een pop met een stapel poppenkleren die ze voor 1 euro mocht meenemen (die vrouw was het denk ik ook zat) en een stapel duckjes voor 2 euro.

Ik vond voor dochter een paar goede loopschoenen voor op kamp, bijna dezelfde als waar we gister voor bij de sc.apino waren, maar (gelukkig) niet in haar maat, die waren 65 euro. Deze schoenen mochten we voor 5 euro hebben :-)

Ondanks de regen was het best een leuke dag, we hebben een hoop nieuwe mensen ontmoet uit de buurt, en ik heb van het wijkcentrum een uitnodiging gehad om mee te praten over een nieuw vrijwilligers initiatief dat ze willen gaan starten.

donderdag 20 september 2018

Geldezel

Op m.plaats verkoop ik al een tijdje mijn gehaakte handwerk. Dat loopt goed, ook omdat ik niet heel veel geld vraag, meestal krijg ik tussen de 5 en 20 euro voor een opdracht.

Vandaag kreeg ik een app van een onbekend persoon. Hij wou voor 150 euro kopen, en meteen mijn rekeningnummer. Meteen was mijn argwaan gewekt. Waarom zou iemand 150 euro meteen aan een onbekend persoon geven, zonder dat ik er iets voor heb gedaan?

Dochter leek het wel wat, mijzelf iets minder. Het was wel een goede opening voor een gesprek over geldezels, een woord wat ze nog niet kende. Ik heb haar uitgelegd dat die man bijvoorbeeld een neptelefoon voor 150 euro heeft verkocht, maar als hij dat geld op zijn eigen rekening laat storten de politie naar hem gaat. Dochter keek verward. Ja maar mam, als dat geld op jouw rekening komt, gaat de politie toch naar jouw. Ze snapte het probleem meteen.

Nadat ik een appje terug had gestuurd dat ik het niet vertrouw, heb ik niks meer gehoord. Ik weet niet of die persoon verkeerde bedoelingen had. Maar zelfs mijn vaste klanten bestellen niet voor zoveel geld, het is ook niet logisch. Dan is gezond verstand beter :-)

Update: het bleek niet te gaan om een geldezel, maar om de 1 cent oplichtingstruc. Opgelicht heeft er een mooi artikel over: https://opgelicht.avrotros.nl/dossiers/item/12315/

Ik ben blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd. Iets verkopen is leuk, maar niet als mijn bankrekening wordt geplunderd.

maandag 17 september 2018

Schoolgesprek

Na aanleiding van de onderzoeken die dochter heeft gehad, waren er ook gesprekken om dat te bespreken gepland. Ik had mijn gesprek al in de zomervakantie gehad, en vandaag was het gesprek met de school erbij. Het was een heel goed gesprek, waarbij zoals het hoort dochters belangen echt voorop stonden.

Eén van mijn zorgen is het voortgezet onderwijs voor dochter. Als het haar al zoveel moeite en energie kost om aan een invaljuf te wennen, hoeveel zal het haar dan kosten als ze zes of zeven verschillende leraren op de een dag heeft? Het advies wat mijn tante gaf: leg het haar gewoon uit dat het zo werkt. Ik denk niet dat dat gaat werken...
De school bleek na het lezen van het verslag dezelfde vraag te hebben, en ook al onderzoek te hebben gedaan naar een vervolgschool. Het plan is nu om daar op korte termijn een afspraak te maken om te gaan kijken, samen met de juf en intern begeleider. Het geeft een fijn gevoel dat ze zo betrokken zijn.

Ik heb thuis ook hulp aangeboden gekregen om met dochter te leren omgaan, vanuit de gemeente. Dat aanbod heb ik nu nog niet aangenomen. Ik heb thuis geen problemen met dochter, we zijn goed op elkaar ingespeeld, en de tips die ik destijds van de thuisbegeleiding kreeg hebben een goede basis gelegd. Maar het is wel iets om in gedachten te houden, mocht het ooit wel nodig zijn.

Ik ben blij dat iedereen met de neus dezelfde kant op staat, dat maakt het zoveel makkelijker :-)

woensdag 29 augustus 2018

Trouwdag

Vandaag zijn mijn ouders 38 jaar getrouwd. Om iets te verzinnen als cadeau vind ik altijd best lastig. Ze hebben (naar mijn weten) geen gezamenlijke hobby's, en mijn moeder wordt in de loop der jaren ook steeds moeilijker.

In gesprek met mijn broertje hadden we het erover. Wat geef je aan iemand die nergens blij van wordt, en waar de ander dan ook nog blij mee is. Mijn broertje had als idee ieder een apart cadeau.
Langzaam kreeg ik een idee. Een mand met allemaal kleine dingetjes. En omdat we samen zoude

Bij de kringloop had ik een mand zien staan die daarvoor perfect was. Samen met dochter gingen we verder struinen bij de kringloop, op zoek naar kleine cadeautjes. Voor mijn moeder vonden we een dvd box van een oude serie en een leuk doosje gevuld met glazen onderzetters. Voor mijn vader hadden we een klein mooi doosje en een spel om met de kleinkinderen te spelen. Bij de supermarkt hebben we een zak koffiepads, een fles cassis en een een pak cakemix met een nieuwe smaak gehaald. En een mooie bos bloemen.


Mijn moeder keek haar ogen uit bij het zien van de mand, en zichtbaar vol ongeduld wachtte ze tot mijn vader thuis was met de taart. Toen hij er was, kon mijn moeder niet wachten met uitpakken. Haar eerste cadeau waren de pads, waar ze heel blij mee was. Mijn vader pakte de onderzetters uit, waar ze beide blij mee waren. Mijn moeder was het meest blij met de dvd's, mijn vader met de cassis en het spel. Daarmee heeft hij zijn kleinkinderen meteen vermaakt.

Ik heb mijn moeder nog nooit zo blij gezien met cadeautjes, ik vond en vind het echt heel bijzonder. Omdat mijn broertje deze maand in het buitenland zit, hebben we het ook namens hem gegeven. En ik ben blij met zijn goede idee :-)

maandag 27 augustus 2018

De eerste schooldag

Vandaag was de dag waar dochter al zes weken lang naar uit keek: de eerste schooldag. En niet zomaar een schooldag, ze zit nu in groep 8. En ze is het oudste kind op school. En (nog net) de langste. Omdat ik nog vrij heb kon ik haar zelf naar school brengen. Dat was fijn, dan kon ik meteen het verslag van de onderzoeken aan de juf geven, ik weet dat ze net zo benieuwd was als ik. En dochter helpen om te vragen of ze deze week kan trakteren. In de zomervakantie zijn er een hoop kinderen jarig, en de juf heeft liever niet alles op dezelfde dag, en daar kan ik inkomen.

Toen ik weer thuis was kreeg ik bericht van mijn werk, volgende week zou ik weer mogen komen voor zeven weken. Ontzettend fijn, ik heb weer zin om te beginnen. Een paar uur later kreeg ik de vraag of ik deze week al wil starten. Ik heb afgesproken donderdag weer te beginnen. Ook wel fijn voor mijn spieren om na twee dagen werken weer even rust te hebben.

Toen dochter uit school kwam zijn we langs de he.ma gereden voor een kop warme chocolademelk om te vieren dat het schooljaar weer begonnen is. Het is goed aan dochter te merken, ze is om zeven uur doodmoe naar bed gegaan. Maar ze heeft een hele leuke dag gehad!

zaterdag 25 augustus 2018

Bff avond

Met dochters verjaardag waren onze buren nog met vakantie. Dat vond buurmeisje heel jammer, want nu had ze de verjaardag van haar bff  (best friend forever) gemist. De buurvrouw had bedacht dat ze dochters verjaardag nog een keer samen konden vieren, en dan bijvoorbeeld samen koekjes te bakken. Een heel leuk idee, maar het was er nog niet van gekomen.

Vanmiddag wisten de meiden niet meer zo goed wat ze moesten gaan spelen. Het leeftijdsverschil en daarmee ook de interesses begint zichtbaar te worden, ook al doen ze allebei hun best om zich aan de ander aan te passen.
Dochter had voor haar verjaardag een pak koekjesdeeg voor gekleurde koekjes gekregen, en de meiden waren direct enthousiast. Snel werd er boter gehaald, de mixer en weegschaal verdwenen naar de buren, en de pret kon beginnen.

Regelmatig kreeg ik foto's van dochter toe gestuurd, en vanuit mijn huiskamer hoor ik hun enthousiaste gekwebbel in de keuken van de buren (soms is een gehorig huis zo erg nog niet). Dochter kwam net heel blij het huis binnen gestuiterd, de koekjes staan in de oven, en de voetbalwedstrijd die de buren keken ging bijna weer beginnen. Of zij ook mocht kijken. Tuurlijk mag dat.
Toen dochter me heel blij een knuffel gaf zuchtte ze heel gelukkig, dit is een echte bff avond. En om dochter zo gelukkig te zien en te horen, daar word ik zelf ook heel gelukkig van.



donderdag 23 augustus 2018

Ander werk?

Nog drie dagen, en dan is dochters vakantie weer voorbij. Een moment waar ze al zes weken naar uit kijkt. Niet dat ze het zo verschrikkelijk vind, maar ze mist haar structuur. Ik heb waarschijnlijk nog één of twee weken langer vrij, en dan mag ook ik weer terug naar de kwekerij.  Een moment met gemengde gevoelens. Ik vind de sfeer daar echt heel fijn, maar ik herinner me de spierpijn van mijn eerste dagen/weken nog. Mijn benen konden de eerste weken niet normaal functioneren, zo stijf waren ze. En dat gaat nu waarschijnlijk ook weer zo zijn.
Toch heb ik er wel zin in.

Vandaag kreeg ik een aanbod voor ander werk van het uitzendbureau. Het werk is in mijn eigen woonplaats, onder schooltijd en een derde van de uren die ik bij de kwekerij maak, maar wel voor een heel jaar met uitzicht op vast werk. Het klonk erg verleidelijk om gelijk ja te zeggen. In plaats daarvan wilde ik erover na denken.

Er zitten zeker voordelen aan die baan, ik kan dochter zelf naar school brengen, de werkplek zit op vijf minuten van mijn huis, en elke dag werk. Maar aan de andere kant, het is een baan waar zeker ook stress in zit (bediening), op zaterdagen moet gewerkt worden, evenals in de vakanties. En dat ik nu de hele vakantie bij dochter kon zijn was echt heel fijn, voor ons allebei. En de weekenden vrij vind ik ook heel fijn. Bovendien heb ik bij de kwekerij beloofd weer beschikbaar te zijn.

Toen dochter thuis kwam heb ik het haar voorgelegd. Dochter hoefde niet lang na te denken, en ze kwam tot dezelfde conclusie als ik. Gewoon bij de kwekerij blijven. De weken dat ik moet werken zien we elkaar weinig, maar de tijd die we in het weekend en in de vakanties samen hebben is heel fijn. En op jaarbasis verdien ik bij de kwekerij meer.