zaterdag 27 januari 2018

Ons jaardoel

Onder het mom van inkomstendaling had ik me voorgenomen dit jaar op een aantal zaken na niets nieuws te kopen.
Dochter is ook mee gaan doen, en zeer regelmatig zijn we bij de kringloop te vinden.

Omdat mijn neefje jarig was wilden we nog even voor iets kleins kijken voor hem, maar ook voor zijn zusje. Omgekeerd doen we dat ook, de jarige krijgt een aantal cadeautjes van dochter en mij, en de ander iets kleins. Niet nodig, maar wel leuk :-)

Voor de kringloop waren we een kwartier te vroeg, daarom zijn we eerst naar de terres des hommes winkel gelopen. Daar vonden we nieuwe leggings voor 50 cent per stuk. Die zijn altijd handig om te hebben. Ook vonden we bij het speelgoed een grote voorraadpot vol met houten en plastic kralen en ook een flinke rol draad voor 2 euro. Dat was mooi voor mijn neefje, die na het uitpakken meteen begon aan armbanden en kettingen voor zijn zusje.

Bij de kringloop zelf haďden we ook weer flink geluk. Ik vond een monopolyspel (het ziet er compleet uit), die mochten we voor 2 euro meenemen. Ik was en ben daar nog steeds zo blij mee, ik weet wat die spellen nieuw kosten, en 2 euro is echt heel goedkoop.
Bij de speelgoedafdeling vonden we een mooie puzzel voor mijn nichtje van haar favoriete zangeressen voor 50 cent. Welliswaar met de oude zangeressen, maar dat zag mijn nichtje niet. Die was dolblij met haar puzzel.

Dochter vond nog twee houten tekenpoppen, die we voor 1,50 mochten meenemen. Die wilde ze heel graag kopen, niet voor zichzelf, maar voor de juf. Normaal koop ik niets voor de school, daar krijgen ze denk ik een budget voor op school. Maar dochter hoopte zo dat zij ook een keer iets mee mocht nemen, dat ik haar voor 1,50 dat plezier niet wil ontnemen. Maandag na schooltijd mag ze ze van mij aan de juf geven.

Ik vond zelf nog een baby born pop, ik gebruik er altijd één als paspop voor mijn poppenkleren, maar de ogen waren al niet mooi meer (ik heb een pop die schattig hoort te zijn nog nooit zo eng zien kijken op foto's) en vorige week was de arm afgebroken. Ook deze is niet helemaal perfect, maar als paspop is dat niet erg. Voor de pop moest ik 3 euro betalen.

Tijdens mijn krantenwijk vind ik ook nog steeds veel mooie spullen, vooral bij de studenten. Afgelopen week vond ik een paar flessen fan.ta zonder suiker. Waarschijnlijk vond iemand die niet zo lekker. Ik heb gecontroleerd of de flessen nog dicht zaten, en dat was zo. Dochter was er erg blij mee, normaal krijgt ze het niet, alleen op vakantie.
Voor de hamster vond ik een nieuw pak zaagsel, en voor een collega een zak kattenbakvulling.
De studenten zetten het vaak in dozen in de algemene hal, later als de schoonmakers komen wordt het in de kliko gegooid.

Tot nu toe gaat het niks nieuws kopen heel erg goed. Ik heb me eigenlijk nooit beseft hoeveel er bij kringlopen te koop is terwijl ik er wel kwam, en hoeveel mensen ook weggooien wat nog goed is.

woensdag 24 januari 2018

Vrijwilligerswerk en de krant

Omdat ik nog niet helemaal afscheid wou nemen van de mensen in het verzorgingshuis, had ik bedacht dat ik weer vrijwilligerswerk kon gaan doen. Niet meer op vrijdag, dat kan niet, maar op dinsdagavond. Dat was vrij snel geregeld, en gisteravond was de eerste keer dat ik op het rooster stond.
Dochter stond een uur van te voren al te springen, ze had er heel erg veel zin in, en wist precies bij welke bewoner ze als eerste wilde beginnen.

Toen we onze koffie en theekannen hadden gevuld, en we de afdelingen op gingen, had ik al snel door dat het een crisisavond was, veel mensen moesten nog eten. We hebben de taken maar verdeeld, dochter nam de koffie en thee op zich, en ik smeerde de boterhammen en deed de afwas waar nodig. Zo konden we de zorg een beetje ondersteunen. We gingen later naar huis dan de bedoeling was, maar het was heel erg leuk :-)

Bij de krant heb ik mijn assistententaak weer neergelegd. Van samenwerken tussen mij en de andere assistent was geen sprake, voor mijn gevoel kreeg ik alle taken, van tellen van de kranten tot het verantwoordelijk zijn voor de extra wijken, terwijl de ander zat te roken, te bellen en vervolgens echt even pauze moest hebben. En mooi weer tegen de hoge baas zat te spelen. Daar heb ik met haar over gesproken, en het ging twee dagen goed. Maar weer draai ik overal voor op, en het kost mij veel meer energie dan het mij oplevert. Ik pas daar voor, deze maand tel ik nog de kranten zodat de krant de kans krijgt om iemand anders te vinden.

Ik hoop alleen dat mijn actie verder geen gevolgen gaat hebben in de vorm van ontslag. Ik heb de andere assistent aardig tegen me in het harnas gejaagd door al het werk te laten liggen, mooi weer spelen zonder moeite te hoeven doen is een stuk moeilijker nu. Mocht het wel zo zijn kan ik gelukkig een paar maanden uitzingen met mijn spaargeld, en ga ik direct solliciteren bij de fabriek waar mijn broer werkt, daar zijn vrijwel altijd vacatures.


zaterdag 13 januari 2018

Kinkhoest?

Afgelopen week kregen we het bericht van de moeder van dochters vriendje: vriendje heeft kinkhoest. Ik schrok van het bericht. Dochter was ook al een paar dagen niet zo lekker, ik heb haar ervoor thuis gehouden.

Toen ik op internet informatie ging opzoeken, las ik dat het begint met verkoudheid en griepachtige klachten. Pas na een paar weken komt de hoest erbij, maar vanaf het moment van verkoudheid is het al besmettelijk.
Bij dochter op school is er een kind dat wordt behandeld voor kanker, en dus erg vatbaar is. In plaats dat dochter vrijdag weer naar school ging, heb ik de huisarts gebeld en het verhaal uitgelegd, ik wilde graag dat dochter ook getest zou worden.
De huisarts had er geen bezwaar tegen gelukkig.

Gistermiddag heb ik contact gehad met de school. Ze waren blij dat dochter al thuis was, en totdat de uitslag binnen is mag dochter niet op school verschijnen. Dat lijkt me niet meer dan logisch, kinkhoest is niet alleen voor dat ene kind gevaarlijk, maar ook voor baby's en zwangere vrouwen. Ik ben daar zelf liever ook te voorzichtig mee.

Met de juf van dochter heb ik afgesproken dat ik maandag schoolwerk kom halen, dan kan dochter thuis werken. Donderdag krijgen we als het goed is de uitslag :-)

woensdag 3 januari 2018

Mijn goede voornemen/doel

Ik ben niet zo van de goede voornemens op 1 januari. Want waarom zou je met een idee wachten tot dan? Om het in mijn geval meestal te laten mislukken.

Toch heb ik wel iets bedacht voor dit jaar. Ik wil dit hele jaar, op een paar uitzonderingen na, niks nieuws kopen. Als er iets nodig is, moet het tweedehands. De uitzonderingen zijn een wasmachine (die heb ik ooit tweedehands gehad en dat was een ramp), ondergoed, schoenen voor dochter, en verzorgingsproducten.
Dat ik dit nu heb bedacht, heeft heel veel te maken met een iets vermindert inkomen en de noodzaak een goede spaarpot te krijgen voor het geval van ziekte.

De eerste uitdaging waren de cadeautjes, in januari zijn mijn moeder, mijn broertje,mijn neefje en een vriend jarig. Daarom gingen we vandaag naar de kringloop, gewapend met 25 euro.
Als eerste kwamen we langs de kledingafdeling. Daar zag ik een mooie zwarte winterjas hangen voor mezelf voor 8 euro. Niet heel warm, maar wel netjes. De jas die ik gebruik voor naar de kranten is heel warm, maar door de inkt totaal niet netjes meer. Dochter vond een mooie trui voor 8 euro. We hebben ze allebei genomen, om vervolgens maar snel verder te zoeken naar cadeautjes.

Ik vond voor mijn broertje twee nieuwe puzzels voor 3 euro samen. Mooi, dat was één. Voor mijn moeder heb ik een dvd van haar favoriete serie gevonden voor een euro, en thuis heb ik via scoupy een grote zak koffie goedkoop kunnen krijgen. Voor de vriend heb ik twee natuur dvd's gevonden, bij elkaar 1,50. En voor mijn neefje een puzzel met twee hondjes en een dvd, ook bij elkaar 1,50.

Bij een andere tweedehandswinkel zag ik een hele leuke spaarpot voor mezelf voor 50 cent. En tijdens mijn middagwijk zag ik bij de studentenflat een doos met glazen die gratis werden weggegeven. Ik heb er zes mooie uitgezocht.

Mijn nieuwe spaarpot.

Vandaag ben ik echt enorm goed geslaagd, waar ik heel blij mee ben.

donderdag 21 december 2017

Mijn laatste kerstpakket

Net zoals voorgaande jaren organiseerde mijn bijna oud-werkgever een kerstmarkt voor werknemers en vrijwilligers: iedereen krijgt een aantal fishes, en daarvoor kun je bij verschillende kraampjes spullen 'kopen'.
Dit jaar ging ik samen met mijn zusje, zij is sinds kort vrijwilliger bij een andere locatie.

Andere jaren was er weinig bij wat ik kon gebruiken, en kwam ik met een handtas thuis. Dit jaar hadden ze plaatselijke ondernemers uitgenodigd. Er waren chocolaatjes en koekjes, cd's, boeken, dvd's, handtassen, een drogist bood spullen aan.
Ik kon moeilijk een keuze maken.
Ik zag een dvd over de amish die me mooi leek, maar wel alle fishes kostte, maar ook een cd van mijn favoriete christelijke band die ik nog niet heb. Ook die kostte alle fishes.

Uiteindelijk heb ik voor een goedkopere instrumentale kerst cd gekozen (ik had niet verwacht dat hij zo mooi was), een grote fles douchegel, en voor dochter een zakje chocolaatjes en twee flesjes nagellak. Mijn zusje ging voor de handtas. Allebei zijn we heel goed geslaagd.

Ik blijf deze manier van zelf je 'pakket' samenstellen heel leuk vinden. Dit was als het goed is de laatste keer, of het moet me lukken vrijwilliger te worden over een paar maanden. Maar dat is iets voor dan :-)

woensdag 20 december 2017

Kerstkaartjes

Bij de krant wordt al weken uitgezien naar de kerstkaartjes. Wijken worden vergeleken, welke straten zijn goed en welke wat minder?

Persoonlijk keek ik wat minder uit naar de kaartjes. Het leek mij verschrikkelijk om langs de deuren te gaan en op geld te staan wachten. De depothouder had erop aangedrongen dat ik het wel zou gaan doen, als je goed bezorgd kun je makkelijk een maandsalaris extra ophalen. En dat langs de deuren gaan went wel.

Maandag kregen we de kaartjes. Omdat ik er zo tegenop zag had ik dochter gevraagd of ze mee wou gaan. Samen hebben we twee straten gelopen. De reacties waren heel uiteenlopend. Van complimenten over de goede bezorging (gelukkig de meeste), tot iemand die beweerde zijn krant altijd te laat te krijgen,daar klepper ik nu om 6 uur wat harder met de brievenbus, dan hoort hij in ieder geval dat de krant er is (hoezo gemeen gna gna). 
In totaal haalde we 120 euro op. Omdat mijn broer mee gaat met ons oudjaarsuitje en hij ons rijdt en ons 2 dagen later ook weer ophaalt, hebben we de 60 euro die zijn arrangement kost apart gelegd. Dochter en ik namen allebei 30 euro.

Gister hoorde ik dat er kaartjes waren gestolen, en iemand langs verschillende wijken trok. Ik heb mijn zusje gevraagd of ze mee wilde met lopen, we zouden het geld samen delen. We hebben twee lange straten gepakt, en ook nu haalde we 120 euro op. Hier was iedereen heel lovend over mijn bezorging, door één oudere vrouw werd ik zelfs haar belangrijkste bezorger genoemd.
Ik heb van mijn 60 euro 20 euro aan dochter voor haar nieuwe telefoon gegeven, en gistermiddag heb ik een paar nette schoenen voor mezelf gekocht, gewoon omdat het kan. En omdat mijn dagelijkse schoenen er niet meer uit zien.


Vanmorgen werd ik door twee mensen al opgewacht, en kreeg ik nog eens 30 euro. 
Mijn depothouder had gelijk, het went, en je kan een maandsalaris mee verdienen. 
Straks gaan mijn zusje en ik nog één keer op pad met de laatste kaartjes, ik heb éénderde van mijn kaartjes weer ingeleverd voor de gestolen kaartjes van de bezorger van wie ze eigenlijk waren, zo kan hij ook iets extra's krijgen.

zaterdag 16 december 2017

Waardevol

Toen ik met dochter in den bosch was had ik mooie dikke en warme wol gekocht. Ik had geen idee wat ik er mee wou gaan doen, dus ik heb een makkelijk project gekozen: sjaals maken. Bij de supermarkt staan vaak daklozen te verkleumen, die kunnen vast wel een beetje warmte gebruiken.

Een paar weken geleden vroeg mijn vader of we zin hadden om vandaag mee te gaan naar haarlem. Tuurlijk, gezellig!
Ik nam me voor om minimaal twee sjaals te breien om voor daar mee te nemen. Het zijn drie geworden. Ik had ze ingepakt als cadeautje, en in de sjaal zelf had ik een envelop met een kaartje en 5 euro gedaan. Ook namen we wat zakjes met eten mee, een banaan, een broodje en een suikerwafel.

In haarlem kwamen we al snel de eerste dakloze tegen. We gaven hem het cadeautje en het zakje met eten. Verbouwereerd nam hij het aan. Voor mij? Toen hij door kreeg dat het echt voor hem was, straalde hij helemaal. Ik werd er zelf ook helemaal blij van.
De tweede dakloze reageerde net zo, maar was ook net zo blij met het feit dat hij een cadeau kreeg.
De derde dakloze viel meteen aan op het eten, maakte het cadeau open, en vloog me nog net niet om de hals. Dat je mensen met zoiets simpels zo blij kan maken. Ik ga het vaker doen, dat weet ik zeker.

Ik heb vandaag ook mijn vader weer beter leren kennen. Hij deelde veel over zijn twintiger jaren, gewoon simpele dingen zoals wat voor werk hij toen deed. Dit soort uitstapjes zijn zo waardevol. In het nieuwe jaar gaan we weer een keer naar belgie :-)