donderdag 31 december 2015

De laatste boodschappen

Voor 2015 althans. Ik lust geen oliebollen, ik heb ze zolang ik me kan herinneren al smerig gevonden. Zelfs de zelfgemaakte oliebollen van mijn moeder, die door de hele straat graag werden aangenomen omdat ze zo lekker waren.

Al heel veel jaar koop ik in plaats van de oliebollen en appelbeignets (die ik ook niet lekker vind) donuts en berlinerbollen.
Vorig jaar was ik aardig vroeg in de winkel, en vond ik een hoop voor half geld afgeprijsd. In mijn enthousiasme heb ik toen veel te veel gekocht, duidelijk een gevalletje het oog is groter dan de maag.

Vanmorgen stond ik ook met de winkelopening op de stoep. Omdat ik moest werken, maar ook omdat ik wou kijken (en het liefst als eerste) of er nu dingen lagen voor half geld. Ik had geluk, er lag redelijk wat.
Ik heb nu wat bescheidener gekocht. Vier berlinerbollen voor €1,10. Vier Zeeuwse bolussen voor €1,25. En acht chocolade mini donuts voor €1. Meer dan genoeg voor vandaag en morgen ook voor dochter als ze weer thuis komt.

Ik wens iedereen een gelukkige jaarwisseling toe!

woensdag 30 december 2015

Gratis producten

Een jaar geleden was ik enorm gemotiveerd, ik ging in een jaar zoveel mogelijk, zo niet alles van mijn schulden aflossen.
Gratis producten werden interessant. Want dat kan in de dagelijkse boodschappen schelen.

Eén van de eerste acties die mijn grote interesse had, waren de kassabonzegels van de supermarkt. Met 12 zegels kon je een gratis product ophalen. Die keer tandenborstels. Ik spaarde vier tandenborstels bij elkaar, en ik voelde me er heel rijk mee. Vooral toen de actie daarna tandpasta was. Ik spaarde daar genoeg van bij elkaar om zelf een jaar lang tanden te poetsen, en ook mijn buren en ouders kregen tandpasta.
Chocolademelk, wasmiddel, wasverzachter, geurbuiltjes, shampoo, borrelnootjes, vaatwastabletten, pakken drinken, en nog heel veel meer. Ik vind het nog steeds geweldig.

Het hele jaar heb ik trouw de zegels gespaard. Niet elke actie kon ik gebruiken, maar er waren altijd wel mensen te vinden die er heel blij mee waren.

Ook komend jaar blijf ik de zegels sparen. Met als eerste actie: tandenborstels :-)

dinsdag 29 december 2015

Superheld

Met de kerst zagen dochter en ik reclame voor een nieuwe mega mindy film op tv. Mega mindy is al dochters favoriet nog voordat ze kon praten. Vooral het stukje dat ze in een superheld veranderde vond ze altijd geweldig.
 Ook nu begonnen haar ogen te stralen. Mam, ik weet naar welke film ik wil.

En dus gaan we morgen naar de film. We maken er alvast mijn verjaardags uitje van, alleen dan een week eerder. Want deze week zijn de ochtend voorstellingen de helft van wat het normaal kost. We nemen zelf drinken mee, en daar halen we een plak cake.
Bij elkaar kost dat uitje ons 14 euro.

maandag 28 december 2015

Het energieverbruik in december

Donderdag kreeg ik bericht van de energieleverancier, ik kreeg €94 euro van het betaalde voorschot bij mij tegoed gestort. Dat is mooi, zo heb ik meteen iets van een buffer. 
Het laat ook het verschil in verbruik zien voor en na het isoleren. In week voor de grafiek heb ik 36 euro verbruikt. En was het echt niet warm in huis. 

De laatste dagen hebben we de verwarming niet aan gehad. Zelfds dochter, die het normaal altijd koud heeft, klaagde dat het te warm was. Het zal wel wennen. En minder de verwarming aan scheelt ook geld. Het is nu 16  graden in huis, maar wel aangenaam. 

Mijn tegoed staat nu op 161 euro. December is nog niet om, maar ik verwacht niet onder de 150 euro te komen. Dat is een mooi begin van januari.


zondag 27 december 2015

Overgebleven van de kerst

Voor de kerst zelf koop ik nooit heel veel lekkers. De ervaring leert dat mijn ogen meestal veel groter zijn dan mijn maag op de dagen zelf, en naderhand moet er dan veel worden weggegooid. Zonde, in vele opzichten.

Sinds een paar jaar ga ik op de dag na kerst na de supermarkt. Op de brood afdeling en gebaksafdeling is dan vaak wel wat afgeprijsd spul te koop, wat (bijna) op de datum is. Tuurlijk, er is dan niet zoveel keus als de dagen ervoor, maar het scheelt wel minimaal de helft van het geld.

Toen we vanmiddag uit de kerk kwamen zijn dochter en ik langs de supermarkt gegaan. Er stonden een aantal mandjes met overgebleven kerstchocola en koekjes om te proeven. Dochter vond het heerlijk.
Zoals ook de vorige jaren waren er nog best wat spullen over en afgeprijsd. We hebben twee muffins en twee pudding broodjes meegenomen. Ook waren de kerstbroden nu 1 euro.

Ook al is het geen kerst meer, het is nog steeds erg lekker. En door een paar dagen later te kijken scheelt het geld.

zaterdag 26 december 2015

Doorgaan of niet?

De afgelopen dagen heb ik getwijfeld of ik door zou gaan met bloggen. De woorden dat ik niet echt ben hebben me harder geraakt dan ik dacht en zou willen, en op het stukje wat ik daarna schreef, zette ik een deur in mezelf open waar alle nare herinneringen achter verstopt zaten. Is dat het me waard? Nee!

Bloggen levert me heel veel op. Inzicht, maar ook rust. Door dingen op te schrijven kan ik het van me afzetten, het blijft niet malen.
Dat de vervelende woorden me zo raakten kwam ook omdat ik er door omstandigheden op mijn werk al van slag was.

Ik heb mijn beslissing genomen. Ik stop niet met bloggen. Dan voor sommige mensen maar ongeloofwaardig en te perfect met teveel geluk en een te goeie schrijfstijl. Je zou er bijna ijdel van worden :-)

En in vervolg verwijder ik de reacties gewoon die ik kwetsend of beledigend naar mij toe vind. Want ook al ben ik anoniem, ik ben ook een mens met gevoel. Ik heb gesproken :-D

Maanddoelen

Voor 2016 heb ik een aantal doelen bedacht. Om die doelen voor mezelf wat meer overzichtelijk te maken, en het hopelijk niet te snel te laten versloffen, wil ik ze opdelen in maanddoelen. Elke maand een stukje doel. 

Mijn maanddoelen voor januari zijn:

  • €200 sparen voor de buffer. Het totale jaardoel is €2000, door tien maanden 200 euro te sparen blijft er ruimte als het een maand niet lukt.
  • 20 keer fruit eten. Ik had als doel meer fruit eten, maar 'meer' is voor mij te vrijblijvend, dat werkt niet.
  • Twee kilo afvallen. Gewicht verliezen blijft toch wel een ding. Niet om slank te worden, ik vind mezelf prima zoals ik ben. Maar voor mijn gewrichten. Bij de oudere collega's met overgewicht zie ik dat ze best veel problemen met hun gewrichten krijgen. Door gewicht verliezen in kleine stappen te doen, en gezonder te gaan eten, hoop ik wel dat het lukt. En het gevoel van falen minder is als het een keer niet lukt.
  • Twee handwerk projecten (af)maken. Met het opruimen voor de renovatie kwam ik heel veel onafgemaakte projecten tegen. Zowel geboorte tegels als poppenkleding. Dat is zonde. Alles heb ik nu in bakken gedaan, maar daar wil ik wel wat mee. In januari één nieuw project, en minimaal één project uit de bakken afmaken. Zo ruimt dat ook op. 

vrijdag 25 december 2015

Het mooiste kerstcadeau

Dochter en ik doen niet echt aan cadeautjes met kerst. Ze heeft woensdag een knuffel uitgezocht, en vanmorgen heeft ze een nieuwe make-up doos gekregen die ik gister toevallig bij de ac.tion tegen kwam. 
Voor mij is deze rustige kerst al een heel groot cadeau. Er is rust. En dat had ik echt nodig. 
Vanmorgen zijn we naar de kerk geweest, dat was ontzettend gezellig. Ook de lunch na afloop was druk, maar heel gemoedelijk en leuk.

Thuis gekomen kreeg ik een brief van dochter. Een mooier cadeau had ik niet kunnen krijgen :-) 


donderdag 24 december 2015

(Te) perfect?

Met verbazing heb ik de afgelopen dagen de reacties bij mijn blogs gelezen. Waarbij de vraag speelde of ik echt ben, misschien zijn ik en een andere blogger wel dezelfde, de schrijfstijl lijkt hetzelfde. Dat onze  levens totaal verschillend zijn is maar een klein detail denk ik. Of het lijkt allemaal te goed te kloppen, misschien te perfect?

Laat me één ding zeggen, ik ben verre van perfect. Perfect zal ik nooit worden, en wil ik ook nooit worden. Ik ben mezelf.

Ik heb de onderkant van het leven gezien en ervaren. Ik heb (opgesloten en onder dwang) dingen gedaan die (bijna) niemand vrijwillig doet. In de jaren die daarna volgden, probeerde ik normaal te zijn, een ander. Mezelf niet serieus nemen, en vooral niet anders zijn.

Na jaren bemoeizorg werd ik voor de keuze gesteld. Of gespecialiseerde hulp aannemen of een traject dat dochter uit huis geplaatst zou worden, mijn grootste angst, mijn dochter is mijn alles. Ik heb vanaf toen wel de goede hulpverleners getroffen, dat klopt. Maar in één keer, dat niet.
Ik heb tijdens de begeleiding en therapie geleerd om met mijn stoornis om te gaan. Dat is het prettigst als ik mezelf ben.

Ik schrijf mijn stukjes vanuit mijn gevoel. Ik ben dankbaar en gelukkig voor de vrijheid die ik nu heb. Ik mag naar buiten wanneer ik dat wil, ik mag eten wat en wanneer ik wil, ik mag zelf bepalen hoe laat ik ga slapen, en ik hoef niemand te plezieren als een ding. En ik heb mijn dochter bij me. Die dingen bij elkaar maken mij gelukkig.

Nee ik ben niet perfect. Maar schrijven over mijn vreetbuien als ik weer eens een heftige nachtmerrie of herbeleving heb gehad, omdat de angst om geen eten te krijgen diep geworteld zit, wie wil dat weten? Ik niet in ieder geval.

Voor degenen die niet geloven dat ik echt ben, stop alsjeblieft met mijn stukjes lezen. Ik ben niet perfect, ik ben mezelf, en daar ben ik trots op!!!

Fijne kerstdagen iedereen!

Een maandoverzicht

Anoniem vroeg in mijn bericht van gister of ik een maandoverzicht of jaaroverzicht bij hou. Dat doe ik niet, maar misschien is het wel een idee. Het is nog steeds niet zeker of mijn werk eind 2016 nog bestaat, en inzicht kan nooit kwaad.

Ik maak wel vooraf maandbegrotingen. Die zijn vrij simpel. Voor deze maand bijvoorbeeld. Een kopje inkomsten:

  • Belastingteruggave  €100
  • Toeslagen   €990
  • Loon  €1250 (loon + eindejaarsuitkering).
Mijn geplande uitgaven zagen er zo uit:

  • Huur  €1060 (mijn eigen huur plus de twee achterstallige huren van mijn broertje, in januari krijgt hij een uitkering).
  • Bso  €355
  • Energie  €150
  • Belasting  €300
  • Boodschappen €300
  • Kerstuitje  €100
  • Kleding  €75
  • Water €123
  • Internet  €25
  • Verzekering  €15
Mijn salaris schat ik altijd lager in, het bedrag zonder onregelmatigheids toeslag of extra werk. Extra geld is beter in te plannen dan een tekort. Begin januari komt de kinderbijslag weer binnen, daar wordt dochters zwemles voor het komende jaar van betaald (€144) en had ik de kleding mee gepland mocht het niet uitkomen met mijn salaris.
Ook had ik mijn boodschappen budget flink lager kunnen zetten, maar het voelt wel als een hele grote luxe, zo'n hoog bedrag.
De zorgverzekering is vanaf 1 januari zonder boete. Wel gaat die met mijn nieuwe verzekering (izz) nog steeds van mijn salaris af, maar dan zonder boete.

Maar goed, dit is de begroting. Mijn salaris viel 200 euro hoger uit. Nu nog een maandoverzicht. Daar aan denkend zakt de moed me op dit moment een beetje in de schoenen. Waar moet ik beginnen? En hoe? Misschien dat ik mijn begroting alleen ook prima vind, dat gaat goed, alleen alles keurig bij categorie heb ik niet op een rijtje. 

woensdag 23 december 2015

Het dagje uit

Vandaag gingen we voor de kerst een dagje naar den bosch. Dochter had er heel erg veel zin in, ze was ook al vroeg wakker. Vooral de speelgoedwinkel, daar keek ze erg naar uit.

Om 11 uur waren we in den bosch. Op weg naar de speelgoedwinkel kwamen we langs de c en a. Normaal koop ik daar niet, de prijzen liggen boven mijn budget. Toch wou ik wel een keer binnen kijken. We troffen het, er was een hele hoek vol uitverkoop. Dochter heeft een leuk (nog iets te groot) shirt, een broek die haar perfect past (dat is zeldzaam) en een mooie nieuwe winterjas, die ze hopelijk een deel van de volgende winter ook nog man gebruiken. Bij elkaar net geen 25 euro.
Voor mij zijn we naar ms gegaan, waar ik een broek en shirt in de uitverkoop vond. Ik heb er ook een zwart vest bijgenomen, nu heb ik een leuk set voor de kerst en ook nog voor daarna.

De speelgoedwinkel was een tegenvaller, ze hadden er twee winkels van gemaakt, en van de gezellige sfeer was er niets meer over. Dochter heeft wel een nieuwe knuffel uitgezocht, maar van het gezellig snuffelen van de andere jaren kwam niks.
Ik heb mijn borduurstof weer gekocht, ik kan weer een jaar vooruit.

Daarna zijn we naar de Sint Jan kerk gegaan om naar de grootste kerststal (dat zei mijn vader) te kijken. Jammer genoeg krijgt Maria haar baby morgen pas, de kribbe was nog leeg.
Als afsluiter zijn we langs de bakker gegaan en hebben heerlijk gegeten en warme chocomelk gedronken.

Door de kleren hebben we wel meer uitgegeven dan gepland, maar ik had 200 euro meer salaris dan ik dacht. En nu hoeven we in januari niet noodzakelijk op klerenjacht.

dinsdag 22 december 2015

Het nadeel van geen betaalde tv

Dat dochter en ik het uitgebreide zenderpakket niet heel erg missen wist ik al. Heel soms mis ik de programma's van tlc of id, en dochter SpongeBob. Maar om daar nu 35 euro per maand voor te betalen, daar ben ik een te grote krent voor geworden, ik heb het er niet meer voor over.

Toch begon er wel iets te kriebelen. Iets waar ik nog niet bij stil had gestaan. Mijn jaarlijkse portie Home Alone. De kerstboom aan, een kop warme chocomelk, mijn borduurwerk erbij. Dat ga ik nu ook missen.
Mijn zusje moest lachen toen ik dat vertelde. Dat wordt toch weer een abonnement zus, was het antwoord.

Voor RTL heb je aan het basispakket genoeg, maar bijna 200 euro in een jaar betalen voor het graag willen zien van twee films lijkt me overdreven. Vooral toen ik zag wat de films bij bol kosten. Beide films samen voor 10 euro. En ik kan ze zo vaak kijken als ik wil. Hopelijk komt het voor de kerst nog aan.
Voor dochter heb ik overigens ook SpongeBob op dvd.

maandag 21 december 2015

December tradities

Als kind hadden mijn ouders hun tradities in de decembermaand. Met sinterklaas was het altijd erwtensoep dag, mijn moeder kookte de dag ervoor een gigantische pan erwtensoep, genoeg voor minimaal 40 borden.
Met kerst was het altijd een hoop stress. 'S ochtends moest iedereen er spik en span uitzien voor de kerstfoto. Ik kan me voorstellen dat dat met vijf kleine kinderen een hoop gedoe is. 'S middags begon het altijd flink te irriteren tussen mijn ouders, en tegen de tijd dat het tijd was voor het avondeten was het standaard knallende ruzie.
Met die tradities heb ik een aantal jaar geleden gebroken, ik had er geen zin meer in. Verplichte gezelligheid is niks voor mij.

In plaats daarvan ontwikkelen dochter en ik onze eigen tradities. Het slag.haren weekend met sinterklaas is ons nu twee keer erg goed bevallen, dochter vind het jammer dat het maar één keer per jaar pakjesavond is.
Voor de kerst gaan we al heel veel jaar vlak voor kerst een dagje naar den bosch. Ik trek voor die dag altijd 100 euro uit. Dochter mag bij de 'speciale' speelgoedwinkel zelf iets uitzoeken, en ik kies ook een cadeautje voor haar uit. Voor dochter is het een speciale winkel, heel anders dan de grotere speelgoedketens.
Voor mezelf vul ik mijn borduurstof voorraad weer aan, genoeg voor een jaar. Op het laatst voordat we terug gaan naar de trein gaan we een echte bosche bol eten bij de bakker.

De kerst zelf gaan we eerste kerstdag naar de kerk, en lunchen daar ook. De rest van de dag besteden we net als anders. Geen verplichte gezelligheid, maar gewoon lekker ontspannen. We hebben wel de lekkere dingen die we in de loop van de weken hebben gekocht/gekregen bewaard. Teveel voor alleen de kerst, maar na de kerst is het ook nog lekker :-)

zondag 20 december 2015

Zorgen

Mijn broertje heeft tot nu toe nog niet erg veel geluk met werk. Vast werk ligt niet voor het oprapen. De laatste anderhalf jaar kon hij zich goed redden met werken via het uitzendbureau. Maar omdat ze geen detacheer plkek voor hem hebben, kan hij daar nu een aantal maanden niet werken. Ook zijn ww uitkering is nu gestopt.
Gister vertelde hij dat zijn spaargeld nu ook de bodem heeft bereikt, hij hoopte dat het uitzendbureau snel het vakantiegeld uit zou betalen, dan kon hij zijn huur betalen. 

Daar schrok ik wel van. Mijn broertje is nog net geen dagobert duck. Ik vroeg hem hoe hij het de komende maanden gaat oplossen, het uitbetalen van het vakantiegeld is maar eenmalig. Hij hoopt dat hij nu wel in aanmerking komt voor een uitkering. Dat hoop ik ook voor hem.

Toch maak ik me daar wel zorgen om. De gemeente is toch al niet erg happig in uitkeringen geven (logisch), en de regels zijn ook best streng. Wat als hij geen uitkering krijgt?
Thuis heb ik mijn eigen begroting erbij gepakt en ben er nog één gaan maken, één waarbij ik tijdelijk de huur van mijn broertje betaal. Ik weet dat mijn broertje alles terugbetaald, hij is ook de enige van mijn broers en zus die ik geld zou lenen.
Het is financieel mogelijk dat ik zijn huur overneem, het is geen hoge huur (€270 euro) en ik heb zelf geen afbetalingen meer. Alleen het sparen schiet er dan bij in.

Ik heb gisteravond mijn broertje het plan verteld. Hij hoopt heel erg dat hij wel een uitkering te krijgen, maar als er geen andere oplossing komt (werk of uitkering) neemt hij het aan als lening. 
Ik hoop het beste voor hem. Ik weet dat lenen aan familie niet altijd slim is, maar hij heeft mij ook altijd geholpen. Dan laat ik hem niet in de kou staan.

zaterdag 19 december 2015

Het begin van de vakantie

Vandaag is de eerste echte dag van de kerstvakantie. In het zwembad was vandaag gratis toegang. Ideaal om het begin van de vakantie mee te vieren. Ik had vier kaartjes aangevraagd, zo konden ook mijn broertje en het buurmeisje mee. We hadden van het weekendje weg nog flesjes drinken over, die gingen mee, en gisteren hadden we een pak lekkere koeken gehaald. Zo bleef het een goedkope dag.

Ondanks dat het verschrikkelijk druk was (alle badmeesters en juffen van het zwembad waren er, plus een heel aantal van twee omliggende gemeentes), was het erg leuk. De kinderen hebben heel erg genoten.

vrijdag 18 december 2015

Prepaid energie: mijn ervaring na een week

Toen de slimme meter werd aangevraagd, zou het 2 tot 10 weken duren tot hij geleverd zou worden. Na vier dagen kreeg ik al telefoon van de netwerkbeheerder, of ze de volgende dag die meter mochten installeren. Voor mij prima. Daarna zou het nog twee weken duren voor de energieleverancier de meter uit kon lezen, en zou ik overgaan van het voorschot contract naar het prepaid contract. Dat werd echter twee dagen.

Zo snel had ik er niet op gerekend, financieel gezien, ik had net het voorschot over gemaakt. Dus stond ik meteen in het rood. Ook al mag je 30 dagen rood staan, het voelde niet fijn. Dinsdag kreeg ik het voorschot van de belasting, en heb ik meteen 50 euro opgewaardeerd. Dat voelt toch een stuk fijner.

Ik heb nu 8 dagen prepaid energie, en dat heeft 20 euro gekost. €0,62 aan stroom, €4,53 en de rest aan de kosten die er bovenop komen, zoals de netwerk kosten.
Ik ben heel blij dat het weer nog erg zacht is en het huis nu goed geïsoleerd is (dat is echt goed te merken). De komende maanden wil ik wel wat extra saldo krijgen, de winter is nog niet voorbij.

Tot nu toe ervaar ik het heel positief. Het gevoel dat ik nu geen hoge jaarrekeningen kan krijgen, vind ik heel fijn. En in het voorjaar en zomer kan ik zorgen voor een buffer voor de winter.

donderdag 17 december 2015

Mee terug gaan of niet?

Voor sinterklaas had ik voor dochter een met fleece gevoerde sweater gekocht. Ze heeft het heel snel koud, en deze zag er zo lekker warm uit. Dochter was er heel erg blij mee. Na twee keer dragen kwam ze naar me toe, de boord aan de onderkant van de sweater liet los. In mezelf mopperend (hoe kan dat nou, dat ding was niet eens bij een goedkope winkel gekocht) bedacht ik me dat ik er mee terug moest.

Eigenlijk wel. Maar ruilen kon niet, van dochters maat had ik de laatste, en een andere sweater kon wel, maar ze vond deze zo mooi. Om die reden vond ik mijn geld terug ook geen goede optie.

Ik heb mijn naaidoosje gepakt en ik heb de sweater genaaid. Ik zag meteen waarom hij zo snel kapot was, de delen waren niet goed op elkaar genaaid. Het stuk wat nog los zou laten heb ik meteen goed genaaid.
 Normaal zou ik terug zijn gegaan. Maar ik denk dat dit nu de beste en snelste oplossing was. De volgende keer kijk ik echter wel van tevoren of ze de delen wel recht hebben genaaid. Dat scheelt een hoop ergenis en teleurstelling.

woensdag 16 december 2015

Het raadsel van de lamp

Sinds de rookmelders hier hangen, deed mijn ganglamp het niet goed. Als ik beneden de lamp had uitgedaan, kon ik hem boven niet meer aan doen, en omgekeerd. De elektricien beweerde dat het altijd al zo was geweest.

Gister beloofde hij vandaag nog één keer langs te komen om te kijken of hij het kon oplossen. Niet dat ik zoveel zeurde, ik had de hoop eigenlijk al opgegeven en me er bij neergelegd dat het zo zou blijven. Ik was ook aan mezelf gaan twijfelen.

Dat werd vandaag niet minder, toen de elektricien alles naliep. Nee mevrouw, dit is altijd al zo geweest. Maar hoe kan dat dan, vroeg ik mezelf af. Ik weet haast zeker dat ik als ik dochter had onder gestopt, ik boven de ganglamp uit deed, en als ik zelf naar bed ging, deed ik de lamp beneden weer aan.

De man liep alles in zijn hoofd na, waar hij geweest was en waar niet. Opeens dacht hij te weten waar het probleem zat. Niet bij de stroomdraden die in de wc uitkwamen, maar bij de draden in de hal. Daar had hij een rookmelder gehangen. En ja hoor, daar zat de draad los. Mijn lamp doet het nu weer zoals eerst.

De renovatie is nu klaar. De afgelopen week waren er steeds minder bouwlui in de straat, en vanmiddag hebben ze hun hangplek weggehaald (ik stond ze nog net niet uit te zwaaien). Ik ben blij dat het voorbij is. Na maanden van lawaai, troep, ergenis en frustratie kan het nu weer normaal worden. Een blijer mens kunnen ze van mij op dit moment niet maken!

Het kerstdiner

Elk jaar op school heeft dochter het kerstdiner. Een gezellige avond met lichtjes, muziek en lekker eten. Iedere kind neemt wat te eten mee naar school, voor 3 of 4 kinderen.

Dit jaar wou dochter graag appelflapjes mee nemen. Prima, die zijn makkelijk en goedkoop te maken.
Voor mezelf heb ik ook lekker eten gemaakt. Ik had bij de l.idl een zak met twee kilo stoofperen en een zak pommes duchess gehaald. Bij elkaar €2,50. Er zit meer dan genoeg in om er een paar keer van te eten. Ik heb nu voor drie borden stoofperen klaar gemaakt (één voor vandaag, en voor morgen voor ons samen). Voor de kerst is er nu nog genoeg over.

Zo hebben dochter en ik vandaag allebei heel erg lekker eten :-)  en morgen heb ik het ook makkelijk.

dinsdag 15 december 2015

Een bedje op de bank

Vanmorgen was dochters maag een beetje onrustig. Ze kon wel haar ontbijt opeten, en omdat ik zelf ook moest werken, heb ik haar wel naar school gebracht. Misschien had ze een beetje last van de spanning, morgen is het kerstdiner op school. Ik heb tegen de juf verteld dat ik niet zo goed wist of het spanning was of iets anders, maar dat als het niet ging ik bereikbaar was.

Om 10 uur werd ik gebeld, dochter had overgegeven. Ik heb me afgemeld bij mijn teamleider, en ben dochter gaan halen. Thuis heb ik een bedje op de bank gemaakt, en dochter ligt heerlijk voor de TV.

Het lijkt gelukkig mee te vallen, het drinken houdt ze binnen, en ze begint weer een beetje kleur op haar wangen te krijgen. Hopelijk is ze morgenavond zover opgeknapt dat ze mee kan doen met het kerstdiner.

maandag 14 december 2015

Oudergesprek

Een paar weken geleden gaf de juf van dochter aan dat ze graag een extra oudergesprek wou hebben, het liefste voor de toetsen waren. Ik sta altijd open voor oudergesprekken, ik vind het fijn om te weten hoe het met dochter gaat. Dochter vond het wel spannend, ze weet dat ze niet op hetzelfde niveau werkt als de andere kinderen van groep 6.

Vanmiddag was dat oudergesprek. Het was een heel positief gesprek. De juf gaf aan dat ze had geprobeerd om dochter met de lessen uit de klas mee te laten doen, maar naar een paar weken had ze gezien dat dat niet haalbaar was voor dochter. Ze kon niet meekomen.
Dochter krijgt nu één keer per week samen met een andere klasgenoot apart les met spelling, en dochter gaat nu goed vooruit. Ook met rekenen ziet de juf vooruitgang, waar ze vorig jaar op alle onderdelen nog slecht presteerde, presteert ze nu matig (behalve de breuken, die zijn nog slecht). Een enorme vooruitgang.

Ik ben enorm trots op dochter, ze doet het zo goed, zelfs in de bovenbouw :-D

zondag 13 december 2015

Gratis zwemmen

Af en toe ga ik zwemmen met dochter, en soms gaat het buurmeisje ook mee. Ik vind de toegang erg duur (voor ons tweetjes 11 euro), daarom bewaren we het zwemmen tot de mei- en zomervakantie. Dochter gaat wel elke donderdag naar zwemles.

Afgelopen donderdag werd ik door een andere moeder gewezen op een actie, volgende week is er een feest in het zwembad, en als je je vooraf aanmeld, krijg je gratis toegang. Volgend weekend heb ik vrij, dus dat komt goed uit.
Ik heb ons thuis meteen aangemeld, en ook aan de buurkinderen gevraagd of ze mee willen. Het buurmeisje wil heel graag mee.

Volgend weekend gaan we gratis naar het zwembad. Eten en drinken nemen we zelf mee. Van mij mogen ze dat soort acties vaker hebben.

vrijdag 11 december 2015

De toeslagen voor 2016

Ik had al een aantal dagen geleden bericht gekregen dat er digitaal post van de belastingdienst was. Het waren de bedragen van de toeslagen voor 2016. Ik krijg komend jaar 28 euro per maand meer toeslag dan dit jaar, 998 euro per maand.

De zorgtoeslag wordt 998 euro per jaar. Ik ben van de boete premie af, en ik ben overgestapt naar een andere zorgverzekering waar mijn werkgever ook 10 euro aan mee betaald. Dat scheelt ten opzichte van dit jaar 60 euro per maand.

De huurtoeslag wordt 2941 euro, dat is 100 euro meer dan dit jaar. De renovatie was zonder huurverhoging, dus dat is erg fijn.

De kinderopvang toeslag wordt 3934 euro. Dochter en ik zijn nog in gesprek of dochter het nieuwe schooljaar op de bso blijft, omdat ze dan 10 wordt moet ze naar een andere bso, waar de grotere kinderen zitten. Dochter is nog niet zeker of ze dat wel wil, van mij hoeft het niet.

De kindertoeslag wordt 4104 euro. Bij dat bedrag zit de alleenstaande ouderkop. Omdat ik geen uitkering heb, is dat bedrag voor mij extra.

Ik weet heel goed dat dit enorme bedragen zijn, dat vind ik zelf ook. Toch ben ik nog steeds heel blij dat de toeslagen bestaan. Zo kan ik ook een moeder zijn voor mijn dochter, ondanks dat ik werk.

donderdag 10 december 2015

Gekregen

Zondagavond stond het buurmeisje aan de deur, haar ouders hadden een nieuwe TV kast gekocht, of ik hun oude kast misschien wilde? Hij was nog helemaal goed, alleen te klein voor hun.
 De buren wilden er niks voor hebben.
Het is nog een ontzettend mooie kast, een witte met aan beide kanten een deurtje en in het midden genoeg ruimte voor de decoder en dvdspeler.

Maandag heb ik als dank een mooi plantje gekocht en een doos chocola. Het had echt niet gehoeven, zei de buurvrouw. Dat weet ik, maar ik wou ze toch wat geven. Met deze kast kan ik nog jaren vooruit, en heeft me nu veel minder gekost (11 euro) dan wat ik ervoor zou uitgeven bij de kringloop (30 euro).

Gisteren heb ik de huiskamer helemaal schoongemaakt en alles weer op zijn plek gezet. De kast staat heel mooi :-)

woensdag 9 december 2015

De kerstboom

Op één jaar na heb ik elk jaar een kunstboom in huis gehad. Kerstbomen zijn sowieso al niet helemaal aan mij besteed, ze staan me op de één of andere manier altijd in de weg. En het versieren, een grote ramp. En die lampjes...

Dat ene jaar dat ik een 'echte' boom had, was nog een grotere ramp. Mijn ouders hadden ooit twee jonge denneboompjes die ze mooi vonden uit het bos gegraven en in hun tuin gezet. Toen ze gingen verhuizen hebben ze die twee boompjes weer uitgegraven. Eén boom hebben ze zelf in huis gezet, de ander kregen wij. 
Ik heb nog nooit zo'n zielige boom gezien. De ene kant had geen takken, en waar wel takken waren, zaten er bijna geen naalden aan. Het ding was met geen versiering mooi te krijgen. Mijn moeder was trots op haar boom. Dat ding zag er net zo zielig uit als die van mij, en de bedenkelijke blikken van mijn vader en broers zag ze niet.

Het jaar daarna heb ik bij de he.ma een echte kunstboom met lampjes gekocht. Een ideaal ding, makkelijk in elkaar te zetten en uit elkaar te halen. En de lampjes blijven er gewoon in zitten. 
Dochter vind het versieren erg leuk, en doet het elk jaar met veel plezier. Ideaal :-) 


dinsdag 8 december 2015

Een jaar verder

Deze week een jaar geleden, had ik het eindgesprek met mijn begeleidster. Na jaren in het hulpverleningstraject te hebben gezeten, mocht (moest) ik het weer zelf gaan doen. Mijn eigen keuzes gaan maken zonder het er met iemand over te hebben. Ik had er zin in, maar het voelde ook heel erg eng.

Om een uitlaatklep te hebben besloot ik te gaan bloggen. Het is anoniem, niemand in mijn omgeving weet dat ik blog, en niemand kent Nieuw Begin.
Maar het was echt mijn nieuwe begin. Een begin van een nieuw hoofdstuk.

In het jaar heb ik een hoop geleerd. Mijn financiën op orde krijgen, mijn grenzen leren aangeven, ook naar mezelf toe. Het leren in de hand houden van mijn PTTS. De buurvrouw die kanker kreeg. En de ruzie die ik had met mijn vriendin. Dat heeft er toen heel erg ingehakt. Het contact heb ik daarna heel bewust afgehouden. Daar heb ik geen spijt van gehad. Als blikken konden doden had ik al vele malen dood op het schoolplein gelegen. Ik negeer haar zoveel mogelijk. Het scheelt enorm veel energie.

Mijn schulden/achterstanden zijn zover ik weet helemaal weg. Dat is een heel fijn gevoel. Het geld wat nu over is (alle lasten eraf) kan ik gebruiken voor de buffer en om mijn huis gezellig te maken.

Ik wil iedereen die afgelopen jaar heeft mee gelezen, reacties en advies hebben gegeven heel erg bedanken. Ik reageer niet altijd op reacties, ik lees ze wel allemaal en ik heb er meestal heel veel aan. Bedankt allemaal!

maandag 7 december 2015

Wel of geen tv?

Al een aantal maanden hebben we geen betaalde TV meer. Alleen de TV en radiozenders van de npo hebben we nu.
Dat bevalt prima, dochter kijkt amper TV, en ik slaap beter als ik geen TV kijk.

Gister vertelde mijn broertje dat digi.tenne er volgend jaar mee gaat ophouden, en dat ik dan de npo zenders waarschijnlijk ook kwijt ben. Hij wou wel helpen om een kabel te leggen dat ik weer een abonnement neem.

Gisteravond ben ik gaan kijken wat dat kost. Al snel groeide bij mij de twijfel. Want als je op jaarbasis kijkt wat een TV kost, is dat toch best veel. Als er gebruik van wordt gemaakt is dat prima. Maar veel gebruik wordt er hier niet van gemaakt. Ik gebruik de TV vooral om naar de radio te luisteren. Met de renovatie is de TV veilig boven neergezet, en heb ik de radio neergezet. Nog leuker ook, op de gewone radio zijn alle zenders te beluisteren.

Dochter kijkt soms voor schooltijd tv, na schooltijd speelt ze. Soms als er niemand is met wie ze kan spelen houden we een dvd middag. Maar ook daar hebben we geen abonnement nodig. Ze heeft de TV ook nog niet gemist de afgelopen twee weken.

Voor nu denk ik, in overleg met dochter, dat we geen abonnement nemen, het zou zonde zijn van het geld. In plaats daarvan wil ik mezelf als kerstcadeau een dab+ radio geven (we hebben hier bereik). Dan hebben we meer radiozenders, waaronder efte.ling radio, waar dochter gek op is. Mocht ze de TV als ze ouder is wel gaan missen, kunnen we altijd nog aangesloten worden.


zondag 6 december 2015

Opgeladen

Vrijdagmiddag zijn dochter en ik vertrokken naar slag.haren. Ik was mijn huis intussen goed zat. Overal waar je kijkt ligt stof, en ik heb op de bovenverdieping wel veel dingen op zijn plek gezet, maar beneden kan dat nog niet (hopelijk morgen).

Na schooltijd zijn we meteen vertrokken. We hadden dit jaar voor het eerst een luxe huisje, en wisten niet goed wat we konden verwachten.

De huiskamer.
Het was een heel ruim huisje, heel anders dan de goedkopere huisjes. De huiskamer was ruim en gezellig, en er waren twee aparte slaapkamers met hele goede bedden, en een grote keuken met zelfs een vaatwasser.

'S avonds zijn we naar de bingo geweest. Zaterdag hebben we genoten van het park, er was bijna niemand en daardoor geen wachttijden bij de attracties. Hoe luxe wil je het hebben?
Aan het einde van de dag was er een lichtjesparade met een licht- en vuurwerkshow. Ontzettend mooi.

Eén van de versierde wagen.
'S avonds hebben we in het park gegeten en zijn we weer naar de bingo geweest.

Vandaag hebben we mijn broertje uitgenodigd om te komen, in het welkomstpakket zat een bon waarmee je voor €7,50 naar binnen kon, die en ik aan hem gegeven, en zijn toegang betaald. Terwijl hij en dochter lekker in het zwembad lagen kon ik mooi de koffers weer pakken en schoonmaken.
We hebben nog een keer van de lichtjesshow mogen genieten, en we mochten met mijn broertje mee naar huis rijden.

Het was een geweldig mooi weekend. Ik ben wel moe, maar voor het eerst in weken voel ik me ook weer ontspannen. Dochter heeft het weekend echt als een vakantie ervaren, ook zij heeft enorm genoten van alles.


vrijdag 4 december 2015

Wel eerlijk zijn

Vanmorgen stond de elektricien weer voor de deur, hij kwam nu zelf kijken waar het probleem met de schakelaars vandaan kwam. Het eerste wat hij zei was: wel eerlijk zijn mevrouw, ze hebben het nog nooit goed gedaan toch?

Voor de vijfde keer heb ik verteld dat in de bijna acht jaar dat ik hier woon, de schakelaars het sinds woensdag niet goed doen. Vol ongeloof ging hij de schakelaars open maken, om te constateren dat ze wel allebei geschikt zijn, en ook alle draden goed aangesloten zijn. Ook op de zolder heeft hij gekeken en niks vreemds kunnen ontdekken.
Volgens de man is er nog maar één iets wat het zou kunnen zijn, met het leggen van de extra lamp aansluitingen en extra stopcontacten is er ergens een draad los geraakt. Volgens hem verklaard dat ook waarom het probleem gister groter is geworden.

Daar komt hij volgende week voor terug, dat is meer werk dan hij gedacht had voor nu. Ik vind het prima, er wordt naar gekeken. Als het niet op te lossen is, is dat ook goed, dan hebben ze in ieder geval hun best gedaan. Maar ik hoop dat die man het wel weer goed krijgt.

donderdag 3 december 2015

Zucht...

De renovatie is in één keer goed opgeschoten, op de kelder na zijn alle grote klussen gebeurd. De nieuwe deuren en ramen zitten er in, en het verschil is goed te merken, het waait niet meer in huis. Ook heeft elke deur en raam nu een slot.

Toch ben ik niet met alles tevreden. Gister hebben ze een extra schakelaar voor de te nog komen buitenlamp gemaakt, en twee rookmelders geplaatst. Gisteravond merkten we dat de lamp boven in de gang niet goed werkt. Als de schakelaar boven uit is gedaan, is de lamp met de beneden schakelaar niet meer te bedienen.
Vanmorgen was de verantwoordelijke daarvoor wat aan het zoeken in huis, ik heb hem daar meteen op aangesproken.

Hij wist meteen waar ik het over had, en vertelde me dat dat altijd al zo was geweest. Dat is niet waar, ik woon hier nu bijna acht jaar en gister was de eerste dag dat de lamp zo werkte. Hij zou er vandaag naar kijken.

Hij heeft zijn belofte gehouden en er naar gekeken. Helaas heeft hij het probleem vergroot. Als de lamp met de ene schakelaar is uitgedaan, is de andere schakelaar nutteloos. Zucht...

woensdag 2 december 2015

Pakjesavond

Omdat dochter en ik vrijdag een weekend naar slag.haren gaan, hebben we vanavond pakjesavond gevierd. Dochter keek er heel erg naar uit. Vorig jaar had ik een uitpakspel gekocht, en met onze eigen regels is het nog leuker.

Bij elk kadootje wat dochter uitpakte, glunderde ze een klein beetje meer. Een kleiset, sloffen, twee nieuwe (warme) truien, een paar bollen wol, wat knutseldingen, een pillowpet en een paar nette schoenen. Ze was heel erg blij met alles wat ze kreeg, ook met de kleren.

Voor mezelf had ik twee borduurpakketten, nieuw bestek (de oude vorken kon ik nergens meer vinden), een handig uitziend boodschappenblok met plek voor een weekmenu en een agenda voor 2016.

In totaal heb ik 80 euro uitgegeven aan de cadeautjes, met als kanttekening dat de schoenen nu komende maand niet gekocht hoeven te worden (ik zag ze vandaag met 80% korting in de uitverkoop staan).

maandag 30 november 2015

Het komt wel goed

Nadat vorige week de schoorsteen eruit was gebroken, gebeurde er vrij weinig. Er staken nog ijzeren pinnen uit de muur, die vast wel iemand zou komen weghalen, aldus de werkman. Ook het schoorsteen kanaal lag open. Ik was blij dat ik zelf niet hoefde te bedenken hoe ik dat goed moest krijgen.

Vrijdag stond al heel vroeg de stukadoor voor de deur, hij kwam de muur gelijk maken. Toen hij de ravage zag is hij weer weggegaan. Hij kon er niks mee.
Het weekend was het goed koud, normaal is het al tochtig, maar met een extra opening waait het goed door.

Vandaag toen ik uit mijn werk kwam, zag ik de voordeur wagenwijd open staan. Fijn, dan zijn ze in ieder geval bezig. Binnen trof ik niemand aan, alleen alle lichten waren aan en de verwarming stond op standje levensgevaarlijk. Na een kwartier hoorde ik iemand bij de voordeur mopperen dat de deur was dicht gewaaid. Ik heb voor de beste man open gedaan en hem een uitbrander gegeven dat hij de deur moet dicht doen als hij weg gaat. Het excuus dat hij alleen even bij de buren moest zijn vond ik slap. Als ik ongemerkt naar binnen kan, kan iedereen dat als de deur open staat.
Hij heeft daarna wel het gat in de muur gemaakt, en ook het stukje hobbelige vloer glad gemaakt.

Nu het veel minder in huis waait, en het daardoor ook weer wat warmer is, komt het einde van de renovatie steeds meer in zicht. Woensdag gebeurd het laatste vervelende grote project, het vervangen van de kozijnen en ramen. Daarna kunnen we ons huis weer gaan inrichten. Ik kijk er nu al naar uit.

zondag 29 november 2015

Protest-stand

Gisteravond schoot ik in mijn protest-stand. Ik had er helemaal genoeg van. Het niet kunnen wassen, niet kunnen koken, en de wind. Mijn huiskamer is (nu nog) erg tochtig. De bank heb ik normaal in de hoek staan waar de wind het minste voelbaar is. Helaas werkt dat nu niet. Doordat het kanaal van de schoorsteen open ligt komt de wind nu ook daar doorheen. En als de windvlagen erg hard zijn komt er ook roet mee. Ook niet fijn om in te zitten.

Ik was het helemaal zat. IK WIL MIJN HUIS WEER TERUG!!!
Om mijn frustratie af te reageren heb ik het zeil voor de keuken gepakt. Het oude heb ik eruit gehaald, en het nieuwe er in gelegd. Dat was al een stuk beter.
Ik heb de afdekplanken van de werklui gepakt die hier nog steeds liggen, en heb daaroverheen de wasmachine terug naar de keuken geschoven. Zo dienen die planken nog ergens voor. Ook de oven heb ik weer teruggezet. En vandaag heeft mijn broertje de kookplaat weer aangesloten.

Ik denk dat de wasmachine lichtelijk in de weg staat als ze de kozijnen woensdag gaan vervangen. Maar ik laat hem staan. Want waar ik hem ook neerzet, hij staat hoe dan ook in de weg. Of voor de kozijnen, of voor de schoorsteen, of voor de kamerdeur. Nu kan ik hem tenminste weer gebruiken. En ik kan weer koken :-)

zaterdag 28 november 2015

Onverwacht vrij weekend

Eigenlijk had ik dit weekend mijn laatste diensten in de keuken. Vrijdag kreeg ik de keus of ik die wou werken of niet. Dat vond ik een moeilijke keus. Ik was erg toe aan rust, maar ik wil mijn collega's niet in de steek laten. Ik heb met een vervelend gevoel gekozen voor een vrij weekend. Ik heb gekozen voor mezelf. Nu denk ik dat als het niet had gekund ik niet de keuze had gehad of ik vrij wou of niet. Maar toch.

Voor mezelf kiezen blijf ik erg lastig vinden. Vandaag was ik toch wel erg blij dat ik niet hoefde te werken. De hele dag vrijwel niets hoeven, en de dingen die wel gedaan moeten worden lekker op mijn gemakje kunnen doen.
Zo'n onverwacht vrij weekend is toch wel erg fijn :-)

vrijdag 27 november 2015

Kinderfeestje

Morgen heeft dochter een kinderfeestje van een klasgenootje. Dochter had aan het meisje gevraagd wat ze graag wou hebben. Doe maar iets van play mobil, was het antwoord. Dat antwoord ken ik van haar moeder, daarom heb ik bewust niks gevraagd.

Play mobil kan en ga ik niet geven. Zulke dure cadeaus kan ik dochter ook niet geven. Zelfs een klein doosje (zoals de moeder een paar jaar geleden opperde) is ver boven mijn budget.
Daarom zijn we vanavond naar de ac.tion gegaan. Ze hadden daar vast wel iets voor het kind, wat veel beter binnen mijn budget past. Vooraf had ik al tegen dochter gezegd dat ik niet meer dan 5 euro wil uitgeven.
We kwamen een leuk verpakt setje tegen met twee schriten, sierplakband, stempeltjes, stickers en een figuurtjes knipding. Ook heeft dochter twee bollen wol gekozen, dezelfde soort als waar ze op school mee vingerhaken. Bij elkaar €5,30. En naar mijn mening ook een leuk cadeautje.





donderdag 26 november 2015

Andere energieleverancier

Een aantal maanden geleden schreef ik over het overstappen van energieleverancier. Ik had me toen weer aangemeld bij de nu.on. Uiteindelijk heb ik dat niet doorgezet. Ik sta daar in het systeem als risicoklant (wat ik snap), en de borg was te hoog.

Ik ben verder gaan kijken, en ik kwam een leverancier tegen die op prepaidbasis werkt. Mijn interesse was gewekt. Via dat prepaid systeem heb je geen jaarrekeningen meer, iets waar ik toch wel ieder jaar met buikpijn afwacht.
Zomaar afgesloten worden gebeurd ook niet, je mag 30 dagen rood staan.
Ook heb ik de ervaringen van anderen gelezen, die waren meestal positief.

Ik heb me aangemeld, en vanaf volgende week ben ik overgestapt. Eerst nog op voorschotbasis, tot ik de slimme meter heb.
Ik ben benieuwd hoe dit gaat bevallen.

dinsdag 24 november 2015

De nieuwe keuken en schoorsteen

Vanmorgen toen we net naar school wilden vertrekken, stond de man voor de keuken op de stoep. Of hij er zo in kon.
Ik ben even met hem mee naar binnen gelopen om hem de keuken te laten zien.

Toch wel gespannen ben ik vertrokken. Hoe tref ik straks mijn huis aan? Niet zozeer vanwege de keuken, maar vooral met de schoorsteen.
Ik was blij toen ik klaar was met mijn dienst. Toen ik mijn voordeur open deed veel het me heel erg mee, ik zag helemaal geen stof. Toen ik de deur van de huiskamer op een deed schrok ik. Nee he, die verdraaide schoorsteen zit er nog steeds in. Ik heb meteen de aannemer gebeld wat de bedoeling was.
Nee het was niet gelukt om hem vandaag weg te halen. Dat had ik zelf ook wel gezien. Maar wanneer gaat hij dan wel weg? De aannemer heeft beloofd dat hij nu morgen weg gaat. Jammer dat het op mijn vrije dag is, maar ik kan nu wel in de gaten houden of ze echt komen, en daarna zelf naar de grote stad gaan.

Vandaag heb ik wel de nieuwe keuken gekregen. Hij is veel hoger dan mijn oude keuken, ik kan nu recht blijven staan. Ook de ruimte die ik erbij heb gekregen, ik ben er zo blij mee. De muurkastjes zijn ook hoger en in plaats van twee planken heb ik er nu drie.
Ook nog een positief punt: de wasmachine aansluiting zit er ook al :-)

De foto's volgen nog...

Onlogisch

Eindelijk lijkt het dan toch zover te zijn: vandaag wordt mijn keuken vervangen. En dat niet alleen, vandaag gaan ze ook beginnen met het slopen van de schoorsteen en de lekkage in de kelder dichten.

Vrijdag lag er een briefje in de brievenbus, om 8 uur ongeveer starten ze met de keuken, en ongeveer om 10 uur met de schoorsteen. Tussen haakjes stond dat de huiskamer geheel leeg moet zijn. Dat leek me vreemd, hoe kan dat nou? De keuken moet ook leeg zijn, en ik kan die apparaten moeilijk boven neerzetten.

Ik heb de aannemer gebeld over wat de bedoeling was, hoe hij dat voor zich zag. Ik kon misschien mijn spullen buiten neerzetten, was het antwoord. Dat dacht ik dus niet, in heel veel opzichten ben ik het daar niet mee eens.
Een andere optie van de aannemer was dat de apparaten na het vervangen van de keuken weer terug gingen naar de keuken. Prima, maar ik ben aan het werk, dan moeten ze dat zelf doen. Daar was de aannemer het niet mee eens.

De conclusie is dat ik het gewoon op mijn manier doe. De keuken is leeg, en die spullen heb ik samen met de bank en tafel langs de muur het verst bij de schoorsteen vandaan afgedekt staan. Ze doen het er maar mee.

De bijna lege huiskamer.


maandag 23 november 2015

Haast

Volgens de planning die ik van de aannemer heb gekregen moet alles hier aan de binnenkant donderdag klaar zijn. Voor mijn gevoel was dat best knap, er was nog niks gedaan. Ook niet van de kleinere aanpassingen.

Nu hebben ze in één keer flinke haast, alles moet tegelijkertijd gebeuren. Net stond de man voor de kelder hier al op de stoep (hij komt morgen terug), daarna de mannen voor het vervangen van de meterkast, de rookmelders, de buitenverlichting en de stroomtoevoer naar de schuur.

Als ze in dit tempo doorgaan, is het misschien toch nog donderdag klaar :-)

Gratis thee drinken

Om aan een stukje van de renovatie te ontsnappen, gingen dochter en ik wat vaker een muffin eten bij de he.ma. Ik had er wat extra budget voor genomen, maar toch, een paar keer per week is erg duur. Tijd om iets te zoeken wat goedkoper is.

De laatste jaren heb ik de appie hier een beetje vermeden. Sinds ze de winkel hebben vergroot eigenlijk. Het was niet meer de winkel waar ik me prettig en veilig voelde, en vooral een paar jaar geleden was dat toch wel iets wat doorslaggevend was om ergens heen te gaan. Bovendien is de appie ook vaak duurder dan mijn vaste supermarkt.
Maar je kan er wel goed (en gratis) koffie en thee drinken, er staat een tafel met stoelen.

Sinds vorige week gaan dochter en ik na schooltijd langs de appie. We maken eerst een rondje door de winkel, vaak is er wel iets te proeven, en dan nemen we een kop thee.
We kopen ook wel wat, meestal een pak melk. Die is even duur als de melk die ik normaal neem. Zo zijn we toch pas thuis als de werklui weer bijna weg zijn.

zaterdag 21 november 2015

Schuldenvrij!!!

Gister heb ik de laatste schulden de deur uitgewerkt. Ik ben zo blij. En zoals het er nu uitziet, heb ik deze maand minimaal 200 euro over. En dan is het budget voor sinterklaas en slag.haren er al af.

Vanaf nu kan ik met mijn doelen van 2016 aan de slag. Zorgen voor een nieuwe inrichting en een buffer sparen van 2000 euro. De 200 euro die ik verwacht over te hebben, leg ik weg voor de nieuwe inrichting. Bij de kringloop is daar best wel wat moois voor te kopen. Op mijn lijstje staan een bank (de bank die we nu hebben is vier jaar geleden voor 16 euro bij de kringloop gekocht en begint slecht te worden). Ook een klein tafeltje voor bij de bank en een kast voor in de huiskamer. Een erg leuk vooruitzicht :-)

Gisteravond zijn dochter, ik en mijn broertje het wezen vieren bij de mac. Mijn broertje reed, en ik trakteerde. Het was leuk om te zien dat zowel dochter als mijn broertje heel erg hebben genoten.

Voor nu schreeuw ik het nog net niet van de daken: IK BEN SCHULDENVRIJ!!!

vrijdag 20 november 2015

Hoe te reageren?

Tot vorig jaar waren mijn ouders op de school van dochter het 'noodnummer': als er iets zou zijn en ze kunnen mij niet bereiken, dan zouden ze mijn ouders bellen. Gelukkig is dochter niet vaak ziek, is er tot nu toe twee keer gebeld.

De tweede keer was ik niet te bereiken, en werden mijn ouders gebeld. Mijn ouders dachten waarschijnlijk dat het een telefonische verkoop was, en de juf werd afgewimpeld. Gelukkig heeft mijn neefje, die net op school zat, dezelfde achternaam als dochter, en hebben ze mijn zusje gebeld.

In overleg met mijn zusje zijn we van elkaar het noodnummer geworden. Ik heb aan mijn ouders toen ook verteld waarom zij het niet meer waren, en ze wonen nu te ver weg. Mijn moeder heeft het nog een paar keer gevraagd, maar mijn antwoord blijft nee. 
Een paar dagen geleden was dochter in zichzelf aan het praten dat ze aan oma het nummer nog een keer moet vragen. Maar haar nummer staat toch in je telefoon, was mijn reactie. Wat bleek, oma had een briefje gemaakt die dochter aan haar juf moest geven, maar dochter had dat in haar vest laten zitten en die had ik gewassen.
Maar wat stond er op dat briefje dan? Nou, zei dochter, dat als er iets met mij is dat ze dan oma meteen belt, met haar nummer.

Ik was te verbaasd om meteen wat te zeggen. Ik vind het van mijn moeder brutaal/onbeschoft om achter mijn rug om informatie te willen veranderen. Ik heb aan dochter uitgelegd waarom het beter is dat mijn zusje gebeld blijft worden, en dat begreep ze. Ook hebben we meteen de afspraak gemaakt dat dochter eerst alles van oma aan mij laat zien.

Maar hoe moet ik reageren naar mijn moeder toe. Ik vind deze actie niet kunnen. Hoe maak je dat duidelijk aan iemand met een betonblok voor haar hoofd, waarin alleen alles wat zij bedenkt het juiste is?

donderdag 19 november 2015

Uitgesteld

Vanmiddag belde de aannemer, hij had vorige week een briefje in de bus gegooid dat ze morgen de keuken komen slopen/plaatsen. Maar er is bij hun iets dringends tussen gekomen, of er misschien een andere afspraak gemaakt kon worden. Of dat ik het nu al zat was?

Tuurlijk ben ik het zat. Van mij hadden ze twee maanden geleden al klaar mogen zijn. Pfff, alweer uitstel. Maar ja, aan de eerste keer uitstel kon hij niks doen, dat kwam doordat de keuken door de woningbouw te laat besteld is. En als ik eerlijk ben, als er op mijn werk iets tussen komt, ben ik altijd blij als een bewoner het goed vind dat ik een andere dag kom schoonmaken.

De nieuwe afspraak is nu dinsdag.

Nieuwe vloer?

Toen mijn broertje en ik gisteren de apparaten uit de keuken hadden gehaald, was hert tijd om naar de vloer te kijken. Verschrikkelijk, wast is die vies onder de oven en wasmachine. Eerlijk is eerlijk, onder die dingen maak ik vrijwel nooit schoon.
Ook zijn de sporen van mijn vorige wasmachine duidelijk zichtbaar, dat ding lekte heel veel water.

De conclusie, de vloer ziet er niet meer uit. Eigenlijk zou ik nu alles eruit is en als ze klaar zijn in de keuken een nieuwe vloer moeten nemen, bedacht ik hardop. Maar ja, wat zou zoiets kosten?
Mijn broertje vond het een goede reden om er even uit te gaan, en naar de kwam.tum te rijden.

Bij de kwan.tum liep ik vrijwel meteen tegen een mooi zeil aan. €17,50 per strekkende meter. Ik heb aan twee strekkende meters genoeg, dus 35 euro.

Dat bedrag heb ik niet ingepland komende twee maanden. Maar van de woningbouw krijg ik nog een vergoeding voor de renovatie, 250 euro. Daar had ik een TV voor willen kopen, maar die heb ik al.
En dus ga ik een nieuwe vloer voor de keuken kopen. En misschien gordijnen voor de huiskamer...

woensdag 18 november 2015

Voorbereiden

Ik ben nu naar vrijdag toe aan het leven. Dan gaat de oude keuken eruit, en (hopelijk niet al te lang daarna) de nieuwe keuken er in. Na de keuken staat de schoorsteen op de planning om gesloopt te worden.

Ik heb mezelf goed genoeg leren kennen om te weten daar dit een enorme impact op mijn psychische ik gaat hebben. Vandaag en morgen heb ik vrij. Tijd om me voor te bereiden!

Ik heb alle vuile was weggewerkt, en ik heb kledingbakken gemaakt. Voor in ieder geval een week hebben we schone kleren.
In de diepvries staat voor twee weken ingevroren eten, dat ik alleen in de magnetron hoef te zetten. Als het psychisch minder gaat, schiet koken en gezond eten er snel bij in.
Ook heb ik aardig wat flesjes water in huis gehaald, dat is makkelijk te pakken.

De spullen uit de keuken en de kelder heb ik zoveel mogelijk bij elkaar in bakken gedaan. Die bakken zijn nu naar de speelkamer van dochter verhuisd, en als de nieuwe kasten staan, kan ik ze makkelijk inruimen.

De huiskamer is nu bijna leeg. Alleen de bank, tafel en TV staan er nog. Vanmiddag komt mijn broertje me helpen om de apparaten uit de keuken naar de huiskamer te verplaatsen.
En nu maar hopen dat ze heel snel klaar zijn.

maandag 16 november 2015

Onderhandelen

Steeds vaker merk ik dat dochter probeert te onderhandelen. Over een alternatieve straf in plaats van het lopen naar school, over het soort schoenen dat we kopen (slippers/sandalen in de herfst vind ik niet handig), en gister over het schoen zetten. De twee keer per week vind ze prima, maar over de dagen valt te onderhandelen.

Ik vind het leuk om te zien hoe ze echt met serieuze voorstellen begint te komen. Dat ze nog niet allemaal even handig zijn geeft niks, daarvoor is ze kind. Ik heb het er ook altijd serieus met haar over waarom ik iets wel of niet goed vind. Daar kan ze alleen maar van leren.

Als kind/puber heb ik die inspraak erg gemist bij mijn ouders. Vooral als puber zijnde, het gevoel dat je niks te zeggen hebt over alles, terwijl je bijna volwassen bent. Het was thuis de oorzaak van vele hoog oplopende ruzies. Niet alleen bij mij, maar ook bij mijn broers en zus.

Dezelfde situaties hoop ik zelf niet vaak mee te maken als dochter die leeftijd heeft. Daarom vind ik het zo goed dat ze zich nu al goed weet uit te drukken. En ook voor mij, ik groei met haar mee in het moederschap.

zondag 15 november 2015

De schoen

Vanaf dat dochter haar schoen zet, hebben we vaste dagen waarop dat mag: de zaterdag en de woensdag. Wat ze er in vind wisselt, meestal een klein kadootje en wat snoep, soms een wat groter kadootje met iets wat ze nodig heeft en niet tot pakjesavond kan wachten, bijvoorbeeld nieuwe handschoenen en een sjaal.

Ik geef dochter altijd iets van kleding. Het mooiste vond ik een bodywarmer. Dochter had het steeds heel koud, en haar vesten waren te klein geworden. Daarom vond ik dat ze de bodywarmer die ze eigenlijk op pakjesavond zou krijgen, al in haar schoen mocht krijgen.
De bodywarmer vond ze prachtig, en dat sinterklaas hem helemaal uit Spanje had meegebracht voor haar. Ze deed hem meteen aan naar school. Daar had een meisje precies dezelfde bodywarmer aan. Haar moeder had die (net als ik) bij de zee.man gekocht. Dochter vertelde trots dat die van haar was meegenomen door sinterklaas. Het gezichtje erbij was onbetaalbaar, ze was zo trots. Het andere meisje had die van haar gewoon van haar moeder gehad.

Ook gisteravond heeft dochter haar schoen gezet, met een aangepast verlanglijstje. Ze wil nu ook twee bollen wol voor pakjesavond.
Voor nu heeft ze een zakje chocolademunten en een knuffeltje, bij de he.ma gekocht voor €1,70 (met 15% korting).



zaterdag 14 november 2015

De intocht

Dochter heeft heel erg naar de intocht uitgekeken. Samen met het buurmeisje en mijn zusje met haar kinderen gingen we er heen. Dochter had 's ochtends vroeg al twee armbandjes gemaakt met haar mooiste wol, één voor sinterklaas en één voor de hoofdpiet.

Het buurmeisje werd al vroeg gebracht door de buurman (ze zijn tijdelijk verhuisd). Met mijn zusje hadden we in het centrum afgesproken. De ijssalon deelde aan kinderen gratis ijsjes uit, en bij een kop thee of koffie zat een gratis stuk taart. Een goedkopere oplossing dan de he.ma, en de kinderen hebben genoten van hun ijsje (en wij van onze taart).

Toen het op was, zijn we richting de haven gelopen. We waren nog op tijd, de pieten en sinterklaas moesten nog eraan komen. Met mijn neefje op de arm gingen we opzoek naar de pieten. Mijn neefje koesterde zijn gekregen pepernoten, de pieten hadden die echt aan hem gegeven. Dochter liet ondertussen haar tasje volgooien door de pieten, zij was wat minder bescheiden.

Toen sinterklaas eraan kwam, vond mijn neefje het toch wel erg spannend worden. Dochter heeft het voor elkaar gekregen om sinterklaas en Piet de armbandjes te geven. Sinterklaas heeft hem omgedaan, en toen we de koets met sinterklaas anderhalf uur later zagen rijden, had hij het armbandje nog steeds om. Dochter glunderde van trots.


Bijzondere dingen

Vorig jaar, toen dochter en ik terug waren van ons weekend slag.haren, vroeg mijn toen nog vriendin hoe het geweest was.
Dochter en ik hebben onze ogen uitgekeken, en ontzettend genoten. Vooral de lichtjes waarmee de winkelstraat was versierd, in het donker was dat zo geweldig mooi om langs te lopen. Of toen onze voeten heel erg koud waren, dat we besloten een (voor ons) dure kop chocolademelk te kopen. Chocolademelk heeft nog nooit zo lekker gesmaakt.
Van mijn vriendin kreeg ik de reactie "nou, jij maakt altijd iets bijzonders mee".

Die reactie klonk bijna jaloers. Het zette mij toen wel aan het denken. Voor mij voelde die ervaring toen wel als bijzonder. Nu denk ik wel dat er een zekere jaloezie heeft meegespeeld.
Vorig jaar heb ik haar wel gezegd dat iedereen bijzondere dingen kan zien. Kijk eens naar de wolken, die kunnen er prachtig mooi uitzien. Of ga tijdens een regenbui op regenbogen-jacht.

Ik probeer te genieten van alles wat ik zie. Het leven heeft heel veel mooie dingen, je moet het alleen zien. Wees tevreden met wat je hebt!

vrijdag 13 november 2015

Grote berg

Volgende week is het zover, dan wordt mijn keuken weggehaald. Volgens de aannemer kon het plaatsen van een nieuwe keuken snel gaan, binnen één of twee dagen.

Ik zie er als een berg tegenop. Gelukkig moet ik vrijdag werken, en daarna ga ik naar de bieb tot de werklui weg zijn. Ik hoef niet te weten wie er in mijn huis rondloopt.

De komende dagen moet ik me gaan bezighouden met het leegmaken van de keuken. Ik denk dat de berg die ik zie groter is dan die in werkelijkheid is. Op één kastje met pannen en de bestekla na zijn alle kastjes leeg.
Voor de apparaten mocht ik de kerk om hulp vragen, misschien dat ik dat wel doe.

Nu wordt het toch wel echt...

Proefzwemmen

Met zwemles hebben de kinderen drie weken met kleren aan moeten oefenen. Gisteravond werden ze beoordeeld en kregen ze te horen of ze mochten proefzwemmen, een soort generale van het diploma zwemmen.

Ik had dochter al voorbereid dat er een kans was dat ze niet mocht mee doen met het proefzwemmen. Ze redt het nog niet lang genoeg onder water.
Daar is niks mis mee, ik heb dochter steeds verteld dat of ze nu door mag of niet, ze trots op zichzelf kan zijn. Ze heeft al zoveel geleerd. En de volgende keer probeer je het gewoon nog een keer.
Voor de zwemles heb ik nog een keer gezegd dat plezier hebben en je best doen het belangrijkste is, wat de uitslag dan ook is.

Aan het einde van de les kregen alle kinderen een brief of ze wel of niet door mochten. Een aantal kinderen, waaronder de dochter, werden daarna even apart genomen door de zwemleraar. Terug in de kleedkamer was dochter heel opgewekt, ze was niet door. In de brief stond dat ze het gat onder water nog niet red.

Net toen we weg wilden gaan, kwam de zwemleraar eraan, hij zocht mij. Hij vertelde dat de meeste kinderen sip of teleurgesteld waren als ze niet door mochten. Dochter had redelijk blij gereageerd, een reactie die hij niet had verwacht. Hij wou nog even kijken hoe ze eraan toe was, hij maakte zich denk ik zorgen. Toen hij zag dat dochter nog steeds erg blij was, was hij verbaasd. Die reactie zag hij niet vaak.

Dochter gaat vol goede moed nog een keer het traject van het A-bad in. Ik krijg niet de indruk dat zij het gevoel heeft dat ze gefaald heeft, en daar ben ik blij om.

donderdag 12 november 2015

Blij momentje

Toen ik thuis kwam van mijn werk zag ik iets waar ik heel blij van werd: de steigers zijn (eindelijk) weg.

Voor mijn gevoel betekent dat weer een stukje rust. Het eerste deel van de renovatie is klaar. Ik kan mijn poort 's avonds weer dicht doen, en als het regent hoef ik niet meer wakker te liggen van het irritante getik, gepok en geploink op de steigers.

Ik ben op dit moment een erg blij mens :-)

De eerste cadeaus

Dat zaterdag sinterklaas weer in het land komt is goed te merken hier in huis. Ondanks dat dochter het geheim kent, vind ze het nog steeds fantastisch. Elke dag het sinterklaasjournaal, een paar keer de schoen zetten (onder begeleiding van gezang), en in het weekend in de stad pieten zoeken die pepernoten uitdelen.

Een paar weken geleden heeft dochter alvast haar verlanglijstje gegeven. Zo had ik genoeg tijd om dingen uit te kiezen. Ze heeft veel dingen opgeschreven die ik zelf kan maken. Een poppendekentje, en nieuwe kleren voor vijf knuffels. Ook wil ze graag een nieuwe broek en nieuwe stiften. Ze heeft er niks opgezet wat extreem duur is.

De nieuwe broek krijgt ze, en een dekentje had ik al gebreid. Poppenkleertjes heb ik altijd wel in huis, dat is ook makkelijk. Maandag ben ik met 20 euro (over van de boodschappen) naar de ac.tion gegaan. Ik heb leuke stickervellen gekocht, een kleiset waar ze kappertje mee kan spelen, en iets waar ze zelf een knuffeltje mee kan maken.
Bij de li.dl waren de chocoladeletters in de aanbieding voor 60 cent. Ik heb er één voor dochter gehaald, en twee voor haar knuffels als die hun schoen zetten. Alles bij elkaar €9,65.

Het begin is er. Af en toe snuffelen vind ik erg leuk. En zo wordt ook sinterklaas geen aanslag op mijn portemonnee.

woensdag 11 november 2015

De extra diensten

In november zou ik 18 uur extra werken in de keuken. Een mooie meevaller in december, zo dacht ik. Dat is toch weer 180 euro extra.
Helaas, ook de keuken merkt het teruglopende bewoners aantal, en kan het met minder personeel doen. Daarom is er weer 9 uur vanaf gehaald. Jammer voor mij, maar gelukkig had ik de extra uren niet mee genomen in mijn begroting.

Vorige week zag ik dat er een dienst op mijn eigen afdeling open stond. Ik heb meteen gevraagd of ik die mocht invullen. Dat was toch weer 5 uur extra. Ook voor vandaag stond er een dienst open die ik mocht invullen. Zo heb ik deze maand 19 uur extra.

Ik vind die extra dagen heel fijn. Het levert extra salaris op, zo kan ik hopelijk nog sneller mijn doelen halen. Voor die doelen wil ik binnenkort een schema voor mezelf gaan maken, om te kijken wat haalbaar is.
Ook zorgen de extra dagen ervoor dat ik niet thuis hoef te zijn met de renovatie. Bij mij zijn ze nog niet begonnen, maar bij mijn buren wel, en dat klinkt gigantisch hard door.

dinsdag 10 november 2015

Een jaar geleden

Precies een jaar geleden had ik mijn auto rijexamen. Omdat ik erg apart op stress reageer, heb ik op advies van de instructeur een faalangst examen genomen, dat was bij hem 50 euro duurder dan het normale examen (er zijn rijscholen die er 150 euro meer voor vragen).

Twee uur van tevoren had ik mijn laatste 'rijles'. De laatste dingen doornemen, er voor zorgen dat echt alles goed staat. Een half uur te vroeg waren we bij het cbr. Dat vond ik zelf heel fijn, zo had ik rustig de tijd om mijn zenuwen de baas te worden en niet te flippen.
Dat ging goed, tot de deur open ging en de kandidaten voor het normale examen binnen werden geroepen. Bij het zien van de examinatoren zonk de moed me in de schoenen. Allemaal mannen.

Daarna werd ik binnen geroepen. Mijn examinator was een vrouw. Ze legde rustig uit wat het examen inhield, en ze was heel gemoedelijk.
Tijdens het rijden maakte ik in het begin een fout. Ik reed te dicht langs een stuk opengebroken weg, en ze greep het stuur. Jammer, nu ben ik gezakt, schoot het door me heen. De spanning gleed ook van me af. Ik was gaan houden van autorijden, en als ik toch gezakt ben, kon ik maar beter genieten van de autorit.

Tot mijn verbazing was ik wel geslaagd. Op die ene fout na had ik heel goed gereden, en ook inzicht getoond, en ik had ook met die fout niemand in gevaar gebracht (als ik bij mijn eigen auto een spiegel eraf zou rijden zou het een duur geintje zijn was haar opmerking).
Mijn instructeur had ook gedacht dat ik was gezakt, en hij was nog verbaasder dan ik.

Het halen van mijn rijbewijs was mijn tweede mijlpaal van 2014. Ik, degene van wie mijn familie niks verwachtte, had in één keer haar rijbewijs.
Nu een jaar later ben ik er nog steeds heel erg trots.

maandag 9 november 2015

Weggeefmaand

Op de blog van de verdubbeldame las ik over de weggeefmaand. Elke dag in november iets weggeven. Leuk, ik hou van spullen weggeven. Alleen elke dag...Dat wordt toch wat lastiger.

Ongemerkt geven we toch werk dingen weg. Eten voor de daklozen die bij de supermarkt staan. Producten voor in de kerstpakketten van de kerk, die aan mensen worden gegeven die het nodig hebben. Dit jaar hebben dochter en ik extra veel gegeven, mijn kelder moest leeg.

Op mijn werk raakte ik met een bewoner aan de praat over natuurseries. Tijdens dat gesprek herinnerde ik me dat ik zo'n serie op dvd heb (ooit zelf gekregen), maar nooit gekeken. Thuis heb ik die serie opgezocht, en de dag erna aan de bewoner gegeven. Hij was er heel erg blij mee.
Gister bedankte hij me nog een keer, hij had de eerste dvd gekeken, en hij vond het ontzettend mooi.
Ik werd er heel blij van. Het is fijn dat die dvd's op een goede plek terecht zijn gekomen.

Ook zonder weggeefmaand vind ik het leuk om spullen weg te geven. Weggooien kan altijd nog.

zondag 8 november 2015

Oppassen

Mijn zusje was pas geleden aan het mopperen, ze wil meer op mijn dochter passen, dat vinden haar kinderen ook erg leuk.
Gister ochtend heb ik dochter daar heen gebracht.

Toen ik haar 's middags ophaalde was ze stil, ze zat duidelijk ergens mee. Toen ze lekker tegen me aan zat, kwam het verhaal naar buiten. Mijn zusje was erg boos geweest op mijn neefje, en had (in dochters ogen) erg kleinerend gedaan. Dochter is daar heel gevoelig voor.

Mijn neefje plast erg vaak op zijn bed. Mijn zusje is meteen begonnen met straffen. Geen tv, geen toetjes, geen zakgeld, volgende week geen schoen zetten. Toen ik haar vroeg wat de reden was van zijn gedrag, wist ze het niet. Ze had het ook niet gevraagd. Ik vermoed zelf dat hij moeite heeft om de slaapkamerdeur open te krijgen, die klemt een beetje, en mijn neefje is niet zo groot. Dan vind ik de oplossing op het bed plassen nog best goed gevonden, de vloerbedekking kan niet in de wasmachine.

Mijn neefje is nu vier, maar de woorden van zijn moeder maken nog erg weinig indruk. Mijn zusje is ook niet consequent, en in mijn ogen moet ze veel meer de waarom-vraag stellen. Dat beloofd wat voor de toekomst.

Als ik zoiets zie of hoor, ben ik dankbaar voor hoe mijn dochter is. Tuurlijk, ze is net als elk kind weleens dwars, boos of ondeugend. Maar we kunnen goed met elkaar praten, en ze luistert meestal ook goed.

vrijdag 6 november 2015

Straf

Toen dochter nog wat kleiner was, kreeg ik in mijn omgeving te horen dat ik dochter strenger moest opvoeden. Met name twee mensen (buiten mijn moeder om) vonden het een slecht iets dat ik dochter niet zomaar straf gaf als ze iets 'stouts' deed, maar haar eerst vroeg waarom ze iets deed.

Ik heb dat zelf nooit als slecht ervaren. Wat ik stout vond, bedoelde dochter vaak goed. Door niet zomaar straf te geven, maken de keren dat ze wel straf krijgt veel meer indruk.

Zoals vandaag. In de route naar dochters school zitten drie gevaarlijke en onoverzichtelijke kruispunten. Dochter weet dat ze heel goed moet opletten, en ook naar mijn aanwijzingen moet luisteren. Stoppen is ook echt stoppen. 
Vandaag moest ze van mij stoppen, maar zelf vond ze dat ze ruimte genoeg had om linksaf te gaan. Waarbij ze net niet (dankzij de oplettende chauffeurs die net op tijd konden remmen) geschept werd aan twee kanten.

Door mijn schrik was ik kwaad. Hoe kon ze zo stom doen, ze zag die auto toch aankomen. Ik heb dochter meteen straf gegeven. Ze moet drie dagen lopen naar school (samen met mij). Dat betekend dat ze haar favoriete filmpje moet missen. 

Dat maakte meer indruk dan het feit dat ze bijna was aangereden. Ze probeerde zelf vanmiddag een alternatieve straf te bedenken, bijvoorbeeld dat ze drie dagen keurig gaat rijden. Ik heb haar uitgelegd dat ze altijd keurig moet rijden, en ik dat geen goede straf vind. Maandag gaan we samen gewoon lekker lopend naar school.

donderdag 5 november 2015

Mijn fases

Groen, oranje, rood. Het zijn de kleuren waar ik me erg aan blijf vasthouden, met die kleuren kan ik aangeven hoe het met mijn psychische ik gaat.
Groen betekend goed, oranje is uitkijken en vaart minderen, rood is fout, stoppen en bij te lang stilstaan hulp inroepen.

Met de herrie en onrust van de renovatie blijf ik in oranje hangen, met pieken naar rood. Het rode probeer ik te vermijden, vooral om dochter.

Gisteren zijn ze bij de buren begonnen om de complete keuken en wc eruit te halen. Ook de tegels. Ik had niet verwacht dat het geluid zo hard zou zijn (hoezo naïef). De harde, indringende geluiden gaven zoveel triggers ineens, ik schoot naar de bovenkant van rood. Tegelijkertijd gooide dochter een lege tas tegen me aan, waardoor ik ontplofde. Erg sneu voor dochter, ik voelde me erg schuldig daarover. Dochter heeft ook niet om die herrie gevraagd, en ze 'gaf' me de tas waar ik om had gevraagd. Ik heb het haar uitgelegd, en eenmaal buiten ging het al snel beter.

Toen we terug kwamen van onze meidendag, was het toch een erg leuke dag geworden. Alleen de mac hebben we overgeslagen, we hadden te weinig honger op dat moment. We houden het wel tegoed, als we naar de grote stad gaan voor schoenen en kleren.

Ik zal zo blij zijn als alles weer normaal is. Ik heb rust nodig, een dag geen triggers. Nog vier weken, en dan is het bijna klaar.

woensdag 4 november 2015

Meidendag

Vandaag heeft dochter een studiedag. Daarom heb ik vandaag ook vrij gehouden. Vandaag gaan we er een leuke dag van maken.

We zijn begonnen met een ontbijt bij de he.ma. Die hebben we samen gedeeld, het was groot genoeg.
Zometeen gaan we langs de kringloop (nog steeds dochters favoriet), om van daaruit naar de bioscoop te gaan, naar de sinterklaasfilm. Lekkers en drinken nemen we zelf mee.
Als afsluiting gaan we eten bij de mac. We nemen daar allebei een happy meal.

Zo hebben we tussendoor toch een erg leuke dag!

dinsdag 3 november 2015

27000 euro

In 2009, twee jaar nadat ik mijn slechte periode achter me had gelaten (dacht ik), kwam ik in contact met een andere vrouw die daar ook was. Ze wou aangifte doen, en ze vroeg mijn advies, ik kende de situatie zelf ook. Ik had nog nooit aan aangifte gedacht.

Een week later belde ze me, er waren minimaal twee aangiftes nodig voor een zaak. Of ze mijn nummer mocht doorgeven. Gewoonte trouw zei ik ja.
Direct had ik daar spijt van. Ik wou dat niet. Stel dat ze jeugdzorg zouden inlichten. En dat ik mijn kind zou kwijtraken. In die slechte periode had ik tenslotte dochter al.

Ik negeerde alle telefoontjes van de recherche. Zo makkelijk gaven zij het niet op. De wijkagent werd op mijn dak gestuurd, ik zou iemand hebben bedreigd, en moest de dag daarna om twee uur op het bureau komen. Toen hij zich liet ontvallen dat hij misschien ook wel bij dat gesprek zou zijn, geloofde ik het niet meer. Ik heb de wijkagent gemaild dat ik niet zou komen, ik hoef niet mee te werken aan een onderzoek naar mezelf.

Toen is de recherche naar mijn ouders gegaan. Misschien dat zij mij konden bewegen tot een aangifte. Toen mijn ouders hoorden wat voor schadevergoeding ik zou kunnen krijgen (er werd gesproken over 10 tot 15000 euro) waren ze overstag. Ik moest naar het bureau, de afspraak was al gemaakt.

In 2010 was de veroordeling rond, en er werd aan mij een schadevergoeding van 22000 euro toegewezen en betaald. Verschrikkelijk voelde dat. Mijn familie was dolenthousiast, ik heb ze allemaal een paar honderd euro gegeven. Ze begrepen niet waarom het voor mij zo slecht voelde. Voor hun was het een bak met geld, voor mij verwoorde dat geld mijn pijn, ellende en verdriet van 2007.

Voor de advocaat had ik formulieren ingevuld zodat zij kosten kon declareren die nog niet vergoed waren. Die commissie oordeelde dat mijn immateriële schade (3000 euro van het bedrag) hoger had moeten zijn. Ik kreeg nog eens 5000 euro. Dat was een grote klap. Waar ik voor mezelf koppig beweerde dat het allemaal wel was meegevallen, haalde die commissie dat keihard onderuit.

Dat geld heb ik tot de laatste euro de deur uitgewerkt. Ik heb veel aan goede doelen gegeven, we zijn gigantisch vaak (lees elk vrij weekend) weekendjes weg geweest. Ook mijn broer, die heel veel schulden bleek te hebben, heeft nog heel veel 'geleend'. Als verjaardagscadeau voor zijn dertigste verjaardag, heb ik hem verteld dat ik dat geld niet meer terug wil.

Mijn familie begrijpt nog steeds niet waarom ik alles er doorheen heb gejaagd.
Voor mij voelde het als een opluchting toen alles weg was. Het geld is verleden tijd, een gesloten boek. Net zoals 2007 ook verleden is.


maandag 2 november 2015

Opgelucht

Vandaag heb ik te horen gekregen wat ik nog moet doen voordat de renovatie hier binnen kan beginnen.

Het oorspronkelijke plan was dat vrijdag de keuken er uit gesloopt zou worden. Maar omdat de nieuwe keuken vier weken te laat besteld is, en daardoor niet op tijd binnen is, wordt dat nog even uitgesteld.

Ook krijg ik met alles wat ze gaan doen bericht op papier met de datum er op. Dat is toch wel een ontzettende opluchting, het scheelt bij mij een hele hoop onrust als er duidelijkheid is.

Veel hoef ik niet meer te doen. De keuken is op wat pannen na zo goed als leeg, en ook in de huiskamer heb ik het meeste al in de plastic bakken zitten.
Vrijdag gaan ze beginnen met afplakken.

zondag 1 november 2015

Halloween

Gisteren was het Halloween. Een dag waar dochter en buurmeisje erg naar hebben uitgekeken. In het wijkcentrum was net als vorig jaar een feest. Er was een disco, een speurtocht, griezelhapjes maken, smincken. En natuurlijk tot
laat opblijven, want het duurde tot negen uur 's avonds.

Ook de toegang viel mee, 50 cent per kind. Buurmeisje heeft het zelf betaald. Dochter had het geld wat ze overhad van de tieneravonden meegenomen (ze krijgt van mij ongeveer twee euro mee). Dat was €1,10. Ze heeft voor 60 cent snoepjes voor haar en buurmeisje gekocht.

Na afloop straalden ze allebei. Ze hadden een erg leuke avond gehad.

zaterdag 31 oktober 2015

Treinkaartjes

Als ik weet dat ik een treinreis ga maken, koop ik graag van die dagkaarten. Vaak zijn die veel goedkoper dan een kaartje bij de NS.

Nu hebben ze weer dagkaarten bij de he.ma, voor 19 euro. Daar heb ik wel even over getwijfeld. Want een enkele reis die we in december gaan maken kost 20 euro. En omdat we op vrijdag heen gaan, en zondag terug, hebben we er twee nodig. En misschien komen ze nog wel ergens, maar dan goedkoper.

Tijdens mijn getwijfel zat ik op hun site te kijken en zag ik dat je bij een he.ma ook een hotdog en frisdrank mag halen. Dochter is gek op allebei. Ik heb twee kaartjes gekocht. Eén voor op de vrijdag, als we dan in Zwolle aankomen heeft ze wat lekkers.

Het andere kaartje bewaar ik voor ons uitje naar den bosch in de kerstvakantie. Dan scheelt het bijna 8 euro op een retourtje, en heeft dochter nog een keer geluk.

Voor de zondag heb ik nog geen kaartje gekocht. Ik hoop dat er nog goedkopere kaarten komen die alleen het weekend geldig zijn. En anders ben ik 1 euro duurder uit. Daar kom ik nog wel overheen.

vrijdag 30 oktober 2015

Vreemde dingen

Op straat kun je een hoop verloren dingen tegen komen. Kleren, schoenen, zonnebrillen, geld, telefoons.

Vorige week zag ik van de he.ma een wc-kaartje liggen, bij inlevering in het restaurant kreeg je 50 cent korting. Met onze muffin uitjes kwam dat prima uit, het scheelde weer 50 cent.

Woensdag kwam ik bij de ac.tion, en regelmatig worden daar wel de karretjes terug gezet, maar wordt de 50 cent er niet uitgehaald. Ik vind het prima, dat is toch mooi weer de toegang voor het Halloween feest van dochter.

Gisterochtend stond er bij een container van een flat een krat met lege bierflesjes. 'S middags stond hij er nog steeds, en hebben dochter en ik hem meegenomen en ingeleverd. Dat was €3,90.
'S avonds toen we naar het zwembad reden, lagen er in de buurt van een supermarkt rollen wcpapier. Ze zagen er nog goed uit, er hingen geen losse velletjes aan, en ze roken ook niet vreemd. Misschien is iemand ze verloren, opperde dochter.
We hebben ze in de zwemtas gedaan en meegenomen. Nu hoef ik vandaag geen wcpapier te kopen (ik was met de laatste rol bezig), en als we de eerste velletjes er voor de zekerheid afhalen, kan het prima, en de hamster gebruikt ze graag.

De gevonden rollen.


Mensen kunnen rare dingen verliezen. Deze week kwam alles wat we vonden erg goed uit.

donderdag 29 oktober 2015

Kerstinkopen

Op mijn werk mogen we elk jaar een voorkeur aangeven of er met de kerst of met nieuwjaar gewerkt wil worden. Ik kies altijd voor nieuwjaar, de minst gewilde dag. Ik heb meer met de kerst, en het samen vieren met dochter.

De maanden voor de kerst koop ik het eten (en vooral het lekkers) al. Nu is er nog tijd om op de goede aanbiedingen te letten. Door vooraf spullen te kopen, slaat het ook geen gat in de portemonnee.

Gister zag ik bij de supermarkt het speciale ijs voor de feestdagen staan. Vanille-chocolade ijs met karamelsaus. En ook met 50% korting, het kostte nu €1,49. Daar is een bak van in de vriezer gekomen. Het toetje is er al :-)

Als groente kiest dochter denk ik doperwten en wortelen, ik ga voor de stoofperen. In de kelder blijven die best lang goed, en kan ik ze ruim van tevoren halen, als ze nog betaalbaar zijn. Met gebakken aardappelen erbij komt dat best goed. We gunnen de dieren ook een kerst, en eten geen vlees.

Misschien is het nog te vroeg om nu al over na te denken, mijn zusje verklaarde me voor gek. Maar ik hou graag de controle over mijn portemonnee. En dit is voor mij een goede manier.



woensdag 28 oktober 2015

Zeeuwse bolussen

Bij de supermarkt verkopen ze regelmatig Zeeuwse bolussen. Ik koop ze alleen als ze bijna op de datum zijn en met 50% korting worden verkocht, dan vind ik ze nog duur genoeg.

Op internet vond ik een goed recept voor de bolussen. Heel moeilijk zag het er niet uit, en de ingrediënten vielen ook mee. Het recept is voor tien bolussen.

Het heeft mij gekost:

  • Bloem                   €0,20 (de duurdere bloem was op)
  • Gist                       €0,17
  • Basterdsuiker    €0,79
  • Ei                          €0,13
  • Melk                     €0,15
  • Roomboter          €0,20
Bij elkaar €1,64 en wat geduld. Als dochter ze straks heeft gekeurd ga ik deze nog een keer maken voor de lunch in de kerk, alleen dan met de lichtbruine basterdsuiker.

Het donkere is de basterdsuiker.

dinsdag 27 oktober 2015

Het extra salaris

Maandag werd mijn salaris gestort, en het was echt het bedrag van mijn loonstrook. Zoveel salaris heb ik normaal alleen in mei, als het vakantiegeld erbij zit.

Ik heb bij mijn teamleider navraag gedaan of het klopt. En het is echt voor mij. Ik had veel te veel overuren, en ik vraag bijna nooit vrij. Een vrije dag geven heeft volgens mijn teamleider ook vrij weinig zin, omdat ik dan een dienst bij de keuken of meerzorg op vul (daar heeft hij gelijk in).

En zo had ik onverwacht 600 euro extra. Ik heb deze maand mijn boodschappen budget verhoogt, zo is er ruimte om af en toe een muffin te halen met dochter. 
Ik heb 400 euro gebruikt voor mijn schulden. Als er nu niks bij komt, ben ik volgende maand klaar. 
En ook heb ik 100 euro weggelegd voor slag.haren. 

Het salaris is nu 'op', het is uitgegeven of zit in de potjes waarvoor het bedoeld is. Dat geeft een heel fijn gevoel, naar mijn idee heb ik het extra salaris goed besteed.

Geluk

Vandaag krijg ik een nieuw dak. Ik heb gister de zolder leeggemaakt. Tot mijn grote vreugde zag ik in de hoek van de zolder twaalf lege plastic bakken staan. Ideaal om onze kleren stofvrij te bewaren tijdens het verwijderen van de schoorsteen.

Tijdens de dakwerkzaamheden wordt de CV uitgeschakeld, dat betekend geen warm water er geen verwarming. Vorige week zag ik daar enorm tegenop. In die kou zonder verwarming. Hoeveel geluk heb je dan als het buiten 18 graden wordt?

Gisteren was ik erg mopperig. In mijn ogen konden die bouwlui niks goed doen. Gister waren ze met het dak van mijn buren bezig, en al het bouwpuin werd bij mij in de tuin gegooid. Omdat ik vrij was en thuis moest zijn voor de afspraak met de opzichter, moest ik ergens mijn fiets zetten. Op de stoep mocht niet, dan hadden de bouwlui er last van. In mijn tuin kon niet, er werd van alles gegooid. Uiteindelijk heb ik hem boos op de stoep neergezet.
Daar werd ik op aangesproken. Ik heb aan die kerel gevraagd wat hij een goede plek vond voor mijn fiets. In de achtertuin kon hij veilig staan, volgens de beste man. Vol irritatie heb ik hem gevraagd hoe hij dacht dat ik mijn fiets over twee stangen heen krijg. Daar kreeg ik geen antwoord op.

Ik ben na de afspraak met de opzichter een paar uur naar de bieb gevlucht, en daarna heb ik een deel van de middag bij mijn zusje doorgebracht. Toen ik thuis kwam, zag ik dat ze de steiger bij de poort open hebben gemaakt. Het kon dus wel.

maandag 26 oktober 2015

De uitgezochte keuken

Vandaag mocht ik (met spoed) de keuken uitzoeken. Ik had van tevoren al aangegeven dat ik het standaard blok wil, zonder bijbetaling. Bij het standaard keukenblok zat er ook nog keuze in de kleur, het aanrechtblad en de handgrepen.

Mijn gekozen kleur keukenkastjes

Het aanrechtblad

Vooraf had ik het idee een houtkleur te kiezen, maar daar trok het lichte keukenkastje toch meer. Het is een hele lichte kleur grijs, het wit is er net af.
Het aanrechtblad heb ik bewust deze kleur genomen. Omdat ik elk jaar veel last heb van mieren, zie ik ze liever lopen zodat ik ze op kan ruimen. De andere bladen waren te donker om ze makkelijk te zien.

Ik ben blij dat ik ook een keuken heb mogen uitkiezen. De opzichter heeft het meteen besteld. Hij denkt dat ook mijn keuken er op tijd is :-)

zondag 25 oktober 2015

De winterjas

Afgelopen dinsdag zou ik eigenlijk een nieuwe winterjas voor mezelf kopen. Op dinsdag kwamen de toeslagen, en dat is een behoorlijk bedrag. Toen ik de huur en de bso had betaald, was er nog 100 euro over.

Nu het einde van de schuld in zicht komt, wil ik het liefste zoveel mogelijk afbetalen. 50 euro aan mezelf besteden voelde niet fijn. Ik heb de tip van Eurootje ter harte genomen, en ik ben op internet gaan kijken.
Op marktplaats heb ik op de winterjassen gezocht van ms. Wat een hoop jassen staan er op die site.

Op donderdag vond ik de jas waar ik naar op zoek was. Een donkergrijze jas, in mijn maat, en er werd 15 euro voor gevraagd. De koop was snel geregeld, ik heb meteen 22 euro overgemaakt, en gister kwam de jas aan.
Hij is nog helemaal goed, ik heb er geen plekje op kunnen ontdekken en ook de rits doet het goed.

Dit is toch een besparing van 28 euro, en het voelt veel beter dan dat ik echt een dure nieuwe jas had gekocht. Ik ben er erg blij mee.

zaterdag 24 oktober 2015

Consequent

Consequent zijn, er is een tijd geweest dat ik het heel moeilijk vond om dat te zijn. Toen ik nog begeleiding kreeg, kwam ook dat onderwerp te spraken. Ik wist niet hoe ik consequent naar dochter toe kon zijn, en zij zocht de grenzen op die er niet waren. Mijn begeleidster nam het voorbeeld met de stofzuiger. Die had toen zijn plek op de bovenverdieping, en dochter vond het leuk om er mee te spelen, terwijl ik dat niet wou, stroom is niet om mee te spelen.

De oplossing die ik had bedacht was de stofzuiger naar beneden te verplaatsen. Maar daar leerde dochter niet mee luisteren. De begeleidster stelde voor om consequent te zijn, als ze weer met de stofzuiger zou spelen, kon ik bijvoorbeeld verbieden om die dag nog boven te spelen.
Het werkte verbazend goed, dochter vond het verschrikkelijk dat ik haar te klein vond om boven te spelen voor die dag. De stofzuiger werd met rust gelaten.

Ook naar mijn moeder toe heb ik moeten leren om consequent te zijn. Mijn moeder heeft een vrij aparte gebruiksaanwijzing, en die lijkt ook steeds te veranderen.

Dit weekend zou dochter bij mijn ouders logeren, en ik zou haar na het avondeten brengen. Woensdag belde mijn broertje, hoe laat hij dochter zou komen halen, mijn moeder had gezegd dat dat de bedoeling was. Op zich lief bedoeld, het scheelde mij een busrit. We hebben vervolgens afgesproken tussen zes uur en half zeven.
Gisteren belde mijn moeder om vier uur, dat mijn oudste broer dochter om vijf uur kwam ophalen. Dat had ze even geregeld, zonder mij of mijn jongste broertje in te betrekken.
Ik heb mijn moeder voor de zoveelste keer uitgelegd dat ik er niet van hou dat ze afspraken tussen mijn jongste broertje en mij zonder enig overleg veranderd. Zolang er geen communicatie is, blijft de afspraak zoals hij is.

Ooit hoop ik dat ze het leert. Al betwijfel ik het. Voor mezelf heb ik een grens getrokken. Mijn jongste broertje is het eens met mij, ook hij vind het vervelend dat er achter zijn rug om afspraken worden veranderd. Dit is niet de eerste keer.
Ik ben blij dat ik heb geleerd hoe je consequent kan zijn. En hoe vervelend het ook is, mijn moeder is perfect oefenmateriaal :-) (dat zal ik maar niet tegen haar zeggen).

vrijdag 23 oktober 2015

Loonstrook

Een paar dagen voordat het loon gestort wordt staat mijn loonstrook online. Erg fijn, zo kan ik van tevoren al plannen hoe ik het uit wil geven. Mijn salaris varieert van 750 euro (zonder ort) tot iets van 900 euro (veel ort).

Van mijn loonstrook deze maand schrok ik me kapot. Volgens dat ding krijg ik 591 euro meer, ik zou 50 overuren gemaakt hebben. Mijn eerste gedachten was, dat kan niet kloppen. Dat wordt volgende maand grotendeels ingehouden.

Ik heb nu ik erover nadenk wel extra gewerkt. Sowieso tien uur in de keuken, drie uur op de meerzorg, en een zondag van zeven uur. Dat is al 20 uur. Dan heb ik nog een gat van 30 uur. Ik heb mijn agenda in september niet goed bijgehouden, daar baal ik nu van.

Voor ik mezelf rijk reken ga ik dinsdag eerst navraag doen bij mijn teamleider. Hij zal vast wel kunnen zien waar die 30 uur vandaan komt.

Presteren

Gister had ging het in de pauze op mijn werk over de prestaties van onze kinderen. Dat soort gesprekken irriteren mij al snel, daarom meng ik me er zo min mogelijk in.

Tot de vraag kwam, "zeg Nieuw Begin, heeft jouw dochter nu al haar A-dipoma? Ze is er al zo lang mee bezig."
Die vraag schoot bij mij een beetje verkeerd. Alsof alleen de prestaties belangrijk zijn. Ik leg bewust geen druk op de schouders van dochter, ze gaat vooruit, en ze heeft plezier. Ze weet dat ik het belangrijk vind dat ze haar best doet, en dat doet ze ook. Ze weet waarvoor ze haar zwemdiploma wil halen (dan hoeft ze de volgende zomervakantie geen bandjes meer om op vakantie).

Toen ik gisteravond het laatste kwartier van de zwemles stond te kijken, en zag hoe blij dochter is, en met hoeveel enthousiasme ze mij dingen laat zien, wist ik ook dat dit voor dochter ook de goede aanpak is.
Ze kan lekker zichzelf zijn, wat ook goed is voor haar zelfvertrouwen. Ook al gaat het wat langzamer, dochter komt er ook wel. Maar wel in haar eigen tempo!

donderdag 22 oktober 2015

De keuken (alweer)

Gisteren was hier de hoofdaannemer om de deuren op te meten. 6 november gaan ze hier in huis beginnen, de week ervoor loopt hij samen met mij het huis nog door om te kijken wat ik nog moet doen aan de voorbereiding.

Ik heb bij die man ook aangegeven dat ik nog steeds geen keuken heb uitgezocht, en ik van de woningbouw ook niks hoor.
De aannemer zou erachter aan gaan, en inderdaad, ik ben net door de woningbouw gebeld voor een afspraak. Maandag om 9 uur komt de opzichter hier om het keukenblok op te meten, en krijg ik een lift heen en weer om een keuken uit te zoeken.

Ik ben toch wel nieuwsgierig hoe dat gesprek tussen de aannemer en de opzichter is geweest, in één keer zoveel service.
Ik ben ontzettend blij dat ik toch een nieuwe keuken krijg :-)

woensdag 21 oktober 2015

Doelen voor 2016

In de afgelopen twee weken zijn er op mijn werk weer twee mensen de boventalligheid in gegaan. Dat soort momenten zijn nooit leuk, het is een enorme klap voor die mensen.
Tegelijkertijd komt bij mij de vraag boven, wanneer ben ik aan de beurt?

Mijn belangrijkste doel voor 2015 was mijn schulden afbetalen. Dat doel ga ik redden, ondanks dat ik me niet altijd strak aan mijn plan heb gehouden. Het is een fijn gevoel dat ik 2016 met een schone lei in ga.

Voor 2016 wil ik me op twee doelen gaan richten. Er moet vervanging komen voor mijn meubels. En ik moet een buffer gaan maken. In de boventalligheid krijg je wel twee jaar salaris doorbetaald, maar de ort valt weg, evenals de extra uren. De ruimte om dan iets te vervangen of op te bouwen is heel klein.

Voor de buffer wil ik 2000 euro sparen. Dat zou elke maand 200 euro zijn, dat is haalbaar, en er blijft ruimte over.
Voor de nieuwe meubels ga ik kijken bij de kringloop. Vaak staan er leuke, betaalbare spullen.

Om mijn doelen te halen wil ik nog steeds zoveel mogelijk werken. Dat is makkelijker nu ik ook diensten in de keuken mag opvullen, ik wil er ook echt gebruik van maken.
Mijn doelen zijn gericht op de situatie dat ik een groot deel van 2016 kan blijven werken. Ik hoop zo dat dat ook kan.

Oorontstekingen

Als klein meisje heeft dochter ontzettend veel last gehad van oorontstekingen. Mijn huisarts is tegen onnodig gebruik van antibiotica, en vertelde dat een zetpil en neusspray vaak even goed hielpen. Een zetpil tegen de koorts en pijn, en de neusspray om alles goed open te houden/krijgen. Als het te lang duurde kreeg dochter antibiotica.

Toen dochter 4 jaar was, was mijn grens bereikt. Haar pijn ging mij door mijn hart, de zetpillen konden de pijn niet weghalen. Na weer een nacht op te zijn geweest heb ik een afspraak gemaakt bij de huisarts. Ik wou een verwijzing voor de kno arts. De huisarts vond dat niet nodig. Nog vol van de nacht ervoor en het gebrek aan slaap, vertelde ik de huisarts te blijven zitten tot er een oplossing was, dit kon zo niet langer. Binnen vijf minuten lag er een verwijzing (hoezo chantage). 

Toen ging het heel snel, drie weken daarna had dochter buisjes. Wat een verademing was dat. Dochter heeft nog zes keer een oorontsteking gehad, maar de pijn was een stuk minder.

De laatste ontsteking die ze had, was anders dan de andere. Ze had geen pijn, maar ze had een loopoor. Voor de zekerheid zijn we naar de huisarts gegaan, en die vertelde dat het oor de wat rood uitzag. Toch maar weer met de neusspray aan de gang.
Het loopoor werd erger, de dag er na, in de avond, golfde het pus uit dochters oor. Echt grote golven, de prop watten in haar oor was na een uur doorweekt. Maar nog steeds had dochter geen pijn.

De andere dag heb ik meteen weer een afspraak gemaakt bij de huisarts, mijn alarmbellen waren aan het rinkelen, maar ik kon niet uitleggen waarom. Dochter was niet ziek en had geen pijn, alleen haar oor deed een beetje vreemd.
De huisarts schrok zichtbaar, de oorontsteking was onderweg om een hersenvliesontsteking te worden. Dochter kreeg een hele sterke antibiotica mee, ze mocht hem één keer per dag innemen, drie dagen lang. 
Die moest ik meteen ophalen en ingeven, als het na twee uur niet werkte, moest dochter naar het ziekenhuis. Anderhalf uur later belde de huisarts op, om te vragen hoe het ging. Het golven was gestopt, de antibiotica werkte. 

Gister vertelde mijn zusje dat mijn nichtje weer oorontsteking heeft. En ik was blij dat die ellende hier voorbij is.