zaterdag 31 januari 2015

De kringloop

Gister mocht ik de auto weer lenen, en ben ik met dochter en buurmeisje erop uit geweest. Op mijn vraag wat ze wilden gaan doen antwoordde dochter de mac, en buurmeisje de kringloopwinkel. Van huis uit kent ze die winkel niet, ze is 1 keer eerder mee geweest, en was zo verbaasd over hoe goedkoop alles was. Daar wilde ze nog wel een keer neuzen. De knuffel die dochter en buurmeisje delen kon wel wat nieuwe kleren gebruiken. De meiden zijn erg goed geslaagd. Dochter heeft een broekje gekocht, buurmeisje een shirt, en ik heb er een vestje en een paar schoentjes bij gedaan. Achter de kassa stond een hele aardige man, de meiden hoefden maar de helft te betalen, het broekje en het shirtje waren bij elkaar 1,50. Ik kreeg de schoentjes gratis, het vestje was 2 euro. Voor 3,50 heeft de knuffel een nieuwe outfit. Ik vond voor mezelf een tas waar ik al lang naar op zoek was, maar steeds te duur vond. Bij de kringloop was hij 4,50. Ook voor het dochtertje van mijn vriendin vond ik een leuk verjaardagscadeautje, een boekje van Dora, nu 50 cent.
De 2 kinderen waren erg blij, en ze hebben mooie dingen, en nog veel goedkoper ook. Ik ben zelf erg blij met mijn nieuwe tas. En het was geen aanslag op mijn portemonnee :-)

vrijdag 30 januari 2015

Beheersen

Ik weet dat ik de neiging tot verzamelen heb. Niet voor niets barstte mijn huis 3 jaar geleden bijna uit zijn voegen. Een hulpverleenster van bemoeizorg vond het tijd om naar een groter huis te gaan kijken. Dat klonk toen in mijn oren belachelijk. Een groter huis. Ik woon hier alleen met mijn dochter. Oké, het zijn geen grote huizen. Maar met 3 slaapkamers moet het toch groot genoeg zijn. Niet het huis was het probleem, maar de spullen die ik had verzameld. Ik had hier in de huiskamer 3 stellagekasten gezet. Heel elegant. In 1 van die kasten lag mijn wolvoorraad. Ik was steeds bang dat ik van de wol een kleur tekort zou komen, en dat die dan net niet meer verkocht zou worden. Onzin, want ik gebruik 1 bol van elke kleur per keer. Maar die angst zorgde er wel voor dat ik van elke kleur minimaal 30 bollen op voorraad had. En eigenlijk nog meer wou aanschaffen, want stel...
In een andere stelling lag het speelgoed van mijn dochter. Ze had wel een kast, maar die kon niet goed meer open door alle troep die eromheen lag. In de derde kast lag het keukenspullen. Mijn keuken was ook dicht geslipt. Ik zag door de bomen het bos niet meer.

Ik ben nog steeds erg vatbaar voor 'goede' aanbiedingen of mooie goedkope spullen. Vooral voor doosjes en bakjes. Die heb ik dan ook meer dan genoeg, en ik probeer ze ook te negeren in de winkels.
Ook de 'goede' aanbiedingen probeer ik te negeren. De nee-nee sticker op de brievenbus helpt wel. De schreeuwende reclame folders zijn verleden tijd. Maar op TV zijn ze wel.
Nu bij de drogist krijg je bij 2 flessen van mijn merk shampoo een gratis fles wasmiddel. Mijn hoofd begint meteen te rekenen of dat volgens mijn budget wel kan, en zo ja, hoeveel dan. Maar het stemmetje die mijn hoofd tegen spreekt laat zich steeds iets meer horen. Ik kan niet tegen dat wasmiddel, wat heb je eraan. Ik heb genoeg shampoo in huis voor de komende maand, met een voor mij veel betere actie gekocht.
En dus ga ik verder met het negeren. Mijn huis hoeft geen opslagloods meer te zijn.

donderdag 29 januari 2015

Staking

Op het tafeltje hier staat een klein schattig trommeltje. Te vreemd gevormd om er koekjes in te doen. Maar perfect voor dropjes. Gister heb ik een zak Engelse drop bij de l.idl gekocht, en de inhoud paste precies in dat trommeltje. Tot zover geen problemen. Helaas is dochter af en toe best onvoorzichtig (of lomp), en probeert ze dat trommeltje op te tillen aan de deksel. Dat gaat niet lukken, de deksel vliegt er dan vanaf. Gister dus ook weer. En jammer genoeg voor mij kreeg ze het voor elkaar om de dropjes die in de trommel zaten in de prullenbak (die naast de bank staat) te laten landen. Als ik een rol behang had gehad, had ik haar er achter geplakt.
Gister was dat voor mij echt de druppel, ik was kwaad. Dat waren mijn dropjes, van MIJ. Koop ik eens iets voor mezelf, gooit een wijsneus alles op 2 dropjes na in de vuilnisbak. Oké, het was niet expres. Maar toch was ik kwaad. Ik ben naar boven vertrokken met de mededeling dat ze maar een boterham moest smeren. Ik ging een uur in staking. Na dat uur is dochter naar boven gekomen en hebben we het uitgesproken en nog even geknuffeld. Ik hou ontzettend veel van haar en met ruzie moeten we niet gaan slapen. Vandaag gaan we wel een nieuwe zak halen, en leg ik hem op een plek waar ze nog niet bij kan :-)

woensdag 28 januari 2015

Gratis producten

Gratis dingen zijn altijd leuk, maar sinds ik bewust bezig ben met mijn schulden zijn ze nog veel leuker. Het kan echt geld besparen. Bij de supermarkt had ik al 3 gratis tandenborstels (van een in mijn opzicht redelijk duur merk), deze maand kan ik daar de tandpasta (van 4 euro per tube) bij sparen. Als ik dat goed doe, hoef ik die in 2015 niet meer te kopen.

Ook via websites met gratis producten is best wel wat te krijgen. Ik hou zelf van s.mintjes, maar die zijn duur (en niet noodzakelijk). Bij de a.ction hebben ze ook zoiets voor een euro, maar de smaak is echt anders. Gister zag ik op zo'n gratis website dat er 3 gratis blikjes s.mintjes aangevraagd kunnen worden. Ze geven er 110 per uur weg. Voor heel Nederland is dat niet veel, maar het is me gelukt, ik heb 3 blikjes weten te bemachtigen. Ik ben er zelf erg blij mee, het voelt aan als een overwinning.
Ook gratis tampons, maandverband en tena's komen regelmatig voorbij. Ik vraag alles aan wat kan, als ik iets niet kan gebruiken is er wel iemand anders blij mee.

Ik ben alles aan het opschrijven, ik ben benieuwd wat ik heb uitgespaard aan het einde van het jaar.

Woensdag

Vandaag heb ik een vrije dag, en zoals gewoonlijk ook heel veel plannen. Eigenlijk wou ik vandaag even langs de buurvrouw. Maar ik was zo benieuwd naar de uitslag dat ik gisteravond langs ben gegaan. Het nieuws is heel erg goed, de kanker is niet uitgezaaid en is te behandelen. De buurvrouw straalde helemaal met dat nieuws. Ze weet ook dat de behandeling lang en zwaar is, maar ze blijft leven!

Vanmorgen had ik de auto bij mijn broer opgehaald en heb ik eerst mijn dochter naar school gebracht (wat een nachtmerrie is dat daar) en daarna heb ik mijn zusje en nichtje opgehaald. We zijn naar de i.kea gegaan om te ontbijten, en ik heb daar meteen 2 sets kleerhangers voor dochter meegenomen. Het is lang geleden dat ik met mijn zusje op stap ben geweest. Toch zeker 5 jaar. Het is voor herhaling vatbaar, het was heel erg gezellig.

Eenmaal thuis ben ik nog naar de markt geweest om peren te halen. Ik vind het prijsverschil (1,30 per kilo) te groot om peren in de supermarkt te halen. Nog een bijkomend voordeel: de peren van de markt zijn heel groot, de grootste van vandaag woog 508 gram :-)

dinsdag 27 januari 2015

Grenzen

Op het werk had ik vandaag een gesprek met de leiding hoe het ging. Vrijdag had ik een controle afspraak bij de huisarts voor mijn schouder. Met mijn ene schouder gaat het heel goed, ik kan er vrijwel alles weer mee, nog wel met mate. Helaas is mijn andere schouder in staking gegaan (flink overbelast). De huisarts heeft geadviseerd het nu echt rustig aan te doen. Daar ben ik het helemaal mee eens, maar thuis zitten is op het moment niet de oplossing. Mijn leidinggevende is blij dat de ene schouder weer in redelijke staat is, en vind het prima dat ik niet thuis wil gaan zitten. Maar ik moet echt mijn grenzen gaan bewaken voor mezelf. Morgen heb ik een dag vrij, dan ga ik heel lief zijn voor allebei mijn schouders.

Morgen wil ik langs de markt voor fruit, en ook even langs de buurvrouw. Vandaag heeft ze/krijgt ze de uitslag naar de onderzoeken naar eventuele uitzaaiingen. Ik hoop zo dat ze er nog op tijd bij zijn en er kans op genezing is. Hopelijk mag het zo zijn.

maandag 26 januari 2015

Overbezorgd?

Eén van de leukste vakken op school vind dochter gym. Helaas voor haar zat dat er niet in met haar pijnlijke pols. Vorige week zat er in de genezing van haar pols vooruitgang. Ze is weer dingen zelf gaan doen, en vorige week maandag liet ze me heel enthousiast zien dat ze haar gips van haar arm kon schuiven. Dat was makkelijk, dan kon ze haar gips met gym af doen en toch mee doen. Dat leek mij niet zo'n goed plan, en de invaljuf gelukkig ook niet. Nu heeft dochter 2 keer gym per week. In de eerste week had ik al tegen de juf van woensdag gezegd dat ze niet mee mag gymen zolang ze gips heeft, dat was in ieder geval mijn gevoel. De juf van woensdag vond mij overbezorgd, en liet dochter vorige week toch meedoen met gym. Toen ik dat hoorde was mijn eerste reactie naar de juf gaan en haar mijn mening geven. Nadat ik tot 10 had geteld heb ik dat niet gedaan, er had immers niemand gezegd dat het niet mocht, alleen dat het gips niet naar mocht worden. 'S middags moesten we toch naar het ziekenhuis, dan kon ik het navragen hoe het zat. En wat bleek, ik was niet overbezorgd, ik had gelijk! Donderdagochtend heb ik dat ook tegen de juf gezegd. Aan haar gezicht kon ik zien dat ze me nog steeds een overbezorgde doos vond, maar als de arts heeft gezegd..,

Vanmorgen heb ik het ook maar tegen de andere juf gezegd dat ze echt nog niet mee mag doen. Deze juf reageerde verbaasd, zoveel kwaad kon het toch niet? (Zucht...) Uiteindelijk is uit het gesprek gekomen dat ze in de andere groep 5 gaat werken terwijl de klas naar gym is. Maar dochter moet zelf de juf helpen herinneren. Pardon? Nu leek het me niet zo verstandig met de juf te gaan kibbelen waar kinderen bij staan. Ik hoor het vanmiddag wel. 
Diep in mijn hart denk ik er wel het mijne van.

zondag 25 januari 2015

2020

Vorige week was er op mijn werk 's avonds een bespreking waar een hoge pief kwam vertellen wat de plannen zijn voor het verzorgingshuis waar ik werk. Zelf was ik daar niet bij. Niet dat het me niet bezig houdt, maar ik laat dochter 's avonds liever nog niet alleen. Omdat ik daarna 3 dagen vrij had hoorde ik het afgelopen weekend. De locatie waar ik werk bestaat sowieso niet meer in 2020. En dat is het positieve scenario. Omdat de locatie waar ik nu werk nog de enige bij de organisatie is met mijn functie, zal dat dan ook ophouden met bestaan. 
En dan? Dat is een vraag die door blijft dreunen in mijn hoofd. Er komt niks voor terug, in mijn woonplaats is meer dan genoeg opvang, zo is de conclusie van de hoge pief. 

Ik heb geen diploma's, wel mijn overgangsbewijs naar 4 havo, dat staat gelijk aan het mavo diploma. Een opleiding zou wel kunnen. Maar als wat? Helpenden hebben ook steeds minder toekomst, verzorgende heb ik ooit al eens gedaan, en dat is niet mijn ding. Dan blijft verpleegkundige over. Het idee dat ik zo'n opleiding zou moeten gaan volgen geeft me op dit moment buikpijn. 
Op dit moment kan ik alleen maar afwachten. Mijn hoofd zit met zoveel vragen die door elkaar heen roepen. Ik heb een vast contract voor onbepaalde tijd, dus ik val in ieder geval onder het sociale plan.

Iets wat ik wel kan doen is een buffer opbouwen. Stel dat het echt nog 5 jaar duurt. Dan kan ik dit jaar gebruiken voor de aflossingen, en de rest van de maanden van dit jaar om de spullen aan te schaffen die echt hard nodig zijn. Vanaf 2016 kan ik de jaren die dan volgen gebruiken voor de buffer. Ik wil dan 3000 euro per jaar sparen. Volgens het sociale plan is er nog 2 jaar een salarisgarantie na het boventallig worden. Dan zou ik toch minimaal 5000 of 6000 euro bij elkaar moeten kunnen sparen. 
Zo, ik heb mijn hoofd weer wat leger kunnen schrijven. 


zaterdag 24 januari 2015

Afbetaalde schulden januari/februari

Deze maand heb ik mijn doel om 300 euro af te betalen gehaald. 240 euro is naar de betalingsregeling van de bso gegaan. Hier moet ik nu nog 240 euro aan betalen, en dan is dat klaar.
Ook heb ik vitens gebeld hoe hoog mijn achterstand was. Dat bleek mee te vallen, 44 euro. Wel stonden er nog 2 bedragen open bij het incassobureau. De 44 euro heb ik betaald, en 1 van de rekeningen van 55 euro. Nu staat daar nog een rekening van 78 euro open. Die is volgende maand aan de beurt.
Voor het overblijven van dochter stond nog 175 euro open. Daar heb ik nu 100 euro aan betaald, volgende maand betaal ik de andere 75 euro. Bij elkaar is deze maand 440 euro naar de achterstanden/schulden gegaan.

De schuldenberg wordt steeds kleiner, en ook steeds overzichtelijker. Waar ik in november niet wist waar ik moest beginnen, heb ik nu al 1000 euro afbetaald. Als ik zo door kan gaan ben ik over 6 maanden weer helemaal bij :-)

De schulden die nu nog open staan (zo uit mijn hoofd)

  • Zorgverzekering:    €900
  • Bso:                            €240
  • CAK:                           €125
  • Overblijven:             € 75
  • Tricijn:                       €500
  • Vitens:                        € 78

donderdag 22 januari 2015

Nieuwe broeken

Voor mezelf kleding kopen vind ik heel, heel erg lastig. Niet dat ik niet weet welke kleren me leuk staan of het moeilijk vind om te kiezen tussen de verschillende kledingstukken. Ik moet geld uitgeven aan mezelf. Mezelf iets gunnen.
Mijn begeleidster zei vaak dat ze me te hard vond voor mezelf. Het eerste jaar sloot ze elk gesprek af met: je bent het waard.
Tegenwoordig koop ik af en toe iets nieuws voor mezelf. Ik heb voor mezelf een bedrag per kledingstuk in mijn hoofd waar ik niet over heen kan gaan (dat is het stukje het mezelf gunnen). Voor broeken is dat 15 euro.
Bij m.s. hebben ze vaak broeken in de opruiming voor 12 euro. Het enige probleem is dat de broeken in mijn maat vaak al weg zijn. En broeken voor 35 euro kopen, daar kan ik mezelf moeilijk toe aanzetten.

Helaas werden mijn broeken erg slecht, de enige broek die nog echt lekker zat is 2 dagen geleden definitief versleten. Dus mocht ik van mezelf 2 broeken van 35 euro halen. Gister na school ben ik naar de winkel gegaan. Bij de deur hing een rek vol met broeken, de weekend aanbieding. 1 broek voor 10 euro. En ze hadden er 5 in mijn maat. Ik heb ze alle 5 meegenomen. En ik ben er heel erg blij mee. Nu heb ik 3 broeken meer voor 20 euro minder dan dat ik mezelf had toegestaan. Ik ben het waard!

woensdag 21 januari 2015

Oefeningen

Toen ik nog therapie bij de psycholoog had was op het einde een onderdeel live exposure. In mijn geval hield dat in terug gaan naar de plek van mijn nachtmerries. Mijn doel was om de angst voor een gebouw kwijt te raken. Want als ik al panisch op een gebouw reageer, hoe reageer ik dan op de hoofdpersonen van mijn nachtmerries?
Ik ben nu 5 keer terug geweest, en elke keer kan ik daar iets langer blijven. De laatste keer 5 minuten. Wel 5 minuten waar ik heel trots op ben. 
De belangrijkste persoon uit mijn nachtmerries blijkt tegenwoordig in dezelfde woonplaats als ik te wonen. Geen idee hoe hij dat voor elkaar krijgt, Nederland is best groot. Maar af en toe kom ik hem tegen. Ook weer een stukje live exposure. De eerste keer liep hij harder van mij weg dan ik van hem. Ook daar was ik heel trots op, ik stond zo dichtbij dat ik hem kon aanraken.
De laatste tijd kom ik hem vaker tegen (jammer genoeg). Meestal geeft hij 'zijn' blik die me zegt dat ik over de scheef ga en hij me wel krijgt. Op zulke momenten probeer ik niets te laten merken, die macht wil ik hem niet meer geven. 

Gister liep ik met mijn vriendin in het centrum, en we kwamen hem ook weer tegen. Helaas voor mij ben ik psychisch even iets in stabieler, dat hersteld wel weer. Maar gister raakte ik in paniek. Gelukkig had ik nog wel het besef om een winkel in te lopen. 
Ik vind het jammer dat ik zo in paniek schoot. Maar het hoort er bij. Mijn vriendin vond dat ik het goed had opgelost. Ik blijf net zo lang oefenen met geluiden, beelden en geuren tot ik ook langs hem kan lopen zonder bang te zijn.

dinsdag 20 januari 2015

Heel slecht nieuws

De buurvrouw zou vandaag eigenlijk geopereerd worden, de tumor die ze heeft leek goedaardig te zijn. Gister kreeg ze slecht nieuws, de tumor is kwaadaardig, en lijkt uitgezaaid te zijn. Echt verschrikkelijk nieuws.
Ik heb het te doen met de hele familie. De buurvrouw is heel bang dat het niet te genezen is, en hoopt dat ze nog 2 jaar met haar kinderen heeft. De plannen om pas terug te gaan naar turkije als de buurvrouw genezen is zijn ook gewijzigd. Als het echt zo erg is als de artsen denken gaan de buurvrouw en kinderen binnenkort al terug naar turkije, de buurman blijft dan nog hier. Ik snap het heel goed. In zo'n situatie heb je familie om je heen nodig en heel erg veel liefde. Ik zou willen dat ik meer voor de buren kon doen. Ze hebben mij altijd geholpen in de periode dat ik het zwaar had, maar ik weet niet wat ik voor de buren kan doen. Ik heb ze wel gezegd dat als er iets is ze altijd aan mogen kloppen. Wat een verschrikkelijke rotziekte is het!

maandag 19 januari 2015

Toeslagen

Vandaag zijn de toeslagen weer binnengekomen. In totaal 970 euro, een heel hoog bedrag. Dat is mede te danken aan een bezuiniging die voor mij goed uitpakte. Ik zat al jaren met mijn loon onder de uitkerings grens, op het moment dat ik werkloos zou zijn zou ik meer geld krijgen. Dit jaar gaat de regering de uitkeringen van alleenstaanden en alleenstaande ouders gelijk trekken. Alleenstaande ouders onder een bepaalde grens (ik heb geen idee van de bedragen) krijgen een ouderkop bij de kindertoeslag. Wat ik van mijn zusje begreep gaat ze er 50 euro op achteruit. Omdat mijn loon gelijk blijft aan vorig jaar, maar wel recht heb op die ouderkop, ben ik er iets meer dan 200 euro op vooruit gegaan.

In mijn begroting heb ik de toeslagen op 850 euro gezet. Dit heb ik gedaan omdat ik het beleid van de regering niet helemaal vertrouw. Misschien dat er volgend jaar teveel mensen gebruik van maken en ze het weer afschaffen, het zou me niet verbazen. Ik wil mezelf niet laten wennen aan teveel geld. Het zuinig zijn gaat me nu goed af. Die 120 euro geeft ook wat extra speling. 20 euro gebruik ik om mijn chipkaart op te laden, dochter moet hoe dan ook naar de controle afspraken in het ziekenhuis. De andere 100 euro leg ik weg voor de weekendjes weg.

Mijn salaris heb ik gepland op 750 euro. Dat is mijn loon zonder onregelmatigheids toeslag. Ik werk minimaal 1 weekend per maand, en in december heb ik 2 zaterdagen en 3 zondagsdiensten (kerst meegerekend) op mijn naam staan. Het geld wat daar extra mee verdiend is gebruik ik voor de extra aflossingen. Het motiveert me om mijn schuldbedrag elke maand te zien krimpen in plaats dat ik het ene gat met het andere op vul.

zondag 18 januari 2015

Gewicht verliezen

Ik ben altijd al mollig geweest. Van huis uit heb ik altijd meegekregen dat dikke mensen slecht zijn, dat niemand je wil kennen als je dik bent. Als puber heb ik een paar keer gelijnd. Zelf was ik heel trots als ik er een kilo af had, volgens mijn moeder kon dat nooit wat worden: eens lelijk, altijd lelijk. Mijn ex-vriend (vader van mijn dochter) vond me wel mooi, en niet dik, wat ik maar moeilijk kon geloven.
Eenmaal in de 'verkeerde' wereld werd ik voor mijn gevoel een jojo. Eten was daar een niet vanzelfsprekend iets. Nadat ik ontsnapt was en weer thuis was ik nog vetter dan anders volgens mijn moeder. Dat heb ik toen ook geloofd, mijn zelfvertrouwen zat onder het nulpunt. Toen ik 2 jaar geleden begon met opruimen vond ik achter in de kast kleding uit die tijd, maatje m. Toen ging bij mij wel een lichtje branden dat mijn zelfbeeld misschien niet helemaal juist was/is. Het gespreksonderwerp van mijn moeder was nog steeds mijn dikke figuur. Ik heb in die periode bij haar aangegeven dat ik nooit meer iets over mijn gewicht of uiterlijk wil horen, ik ben goed zoals ik ben. Dat heeft aardig wat strijd gegeven, mijn moeder was toen al 26 jaar lang gewend om mij er op te wijzen dat iedereen dat zei. Laat die iedereen dat maar tegen mij zeggen. Tegenwoordig zegt mijn moeder als ik haar zie er niks meer van. Mijn zelfbeeld is elke dag anders. De ene dag vind ik mezelf goed, de andere dag heb ik nog nooit zo'n lelijk mens gezien in de spiegel. Op die dagen ontwijk ik mijn spiegelbeeld.

 Ik ga wel weer een poging ondernemen wat gewicht kwijt te raken. Niet omdat ik slank(er) wil worden, daar is mijn figuur niet naar. Maar omdat het beter is voor mijn gewrichten. Ik heb een lopend beroep, en vooral de wat oudere collega's met overgewicht hebben vaak gewrichts problemen. Ik ben nu 90 kilo, mijn doel is om daar tussen de 75 en 80 van te maken. Ik heb me aangemeld bij w watchers. Met dat programma heb ik al ervaring, en de vorige keer beviel dat goed. Zonder poeders en shakes. Het eten wat ik in mijn mond stop moet wel lekker blijven. En ik wil dochters zelfbeeld niet verpesten door mijn gedrag.

zaterdag 17 januari 2015

Papierwerk

Ooit, voordat mijn begeleidster in beeld kwam, was mijn administratie echt een chaos. Als je al over een administratie kon spreken. Overal lag wat: op de trap, in de keukenla, onder mijn bed. Dat moest dus anders, want zo was niks te vinden. Mijn begeleidster vond het een goed plan om een map te gebruiken. Na 2 uur zoeken en sorteren was de map aardig gevuld. Dat was deel 1 van het administratieve gedeelte. De uitdaging lag in het gaan bijhouden van die map. Regelmatig informeerde de begeleidster hoe het daar mee ging. Prima, alles wat binnenkomt stop ik nu in de map (lees: ik haal de map niet van zijn plaats en schuif het er van de bovenkant af in). Het werkt wel, ik weet in ieder geval rekeningen terug te vinden.
1 van de achterstanden die ik heb is bij het cak. Extreem hoog kon het niet zijn, maar ik had al een tijd hun enveloppen niet meer opengemaakt en dat was een flinke stapel. Tijd dus om de map er eens bij te pakken en die rekeningen uit te zoeken. Ik heb alleen de originele rekeningen nu bewaard, de herinneringen en aanmaningen zijn weg. Niet omdat ik die niet belangrijk vind, maar de nummers komen overeen met de originele papieren, en zo wordt het een stuk overzichtelijker. Ik moet nog 125 euro aan ze betalen weet ik nu. Ook weet ik nu dat de schuld bij de zorgverzekering geen 1000 maar 900 euro is. Het scheelt toch weer 100 euro :-)

Weekend

Elk weekend dat ik vrij ben denk ik dat ik ga uitslapen. Meestal is dat niet zo en ben ik even vroeg wakker als anders. Toch vind ik de weekenden wel lekker. Dochter is net zo'n knuffel als ik, en ze komt in het weekend graag in mijn bed liggen. Lekker dicht tegen elkaar aan, en praten over van alles en nog wat.

Deze zaterdag mag ik de auto weer lenen. Dat betekend dat er zware boodschappen gedaan gaan worden, de pakken ga ik weer bijvullen. Nu merk ik wel dat we veel water hebben gedronken, afgelopen maand zijn er 4 pakken taksi opgegaan. Chocomel hebben we wel wat meer gedronken, daarvan zijn er 6 pakken opgegaan. Die worden bijgevuld. Ook ga ik flessen water halen, als ze gaan renoveren wordt het water voor minimaal 2 weken afgesloten. Nu is het merkloze water niet zo heel duur: 23 cent voor anderhalve liter. Verder heb ik weinig nodig bij de supermarkt vandaag.

Eerst gaan we weer ontbijten bij de i.kea. Broertje gaat vandaag ook mee, hij wou iets halen bij die winkel. Ik wil nog wat plastic servies bijhalen. Maar ik wil in totaal niet meer dan 10 euro uitgeven bij de i.kea. Het budget voor de supermarkt vandaag is 30 euro, maar dat heb ik niet in zijn geheel nodig. De rest bewaar ik voor woensdag. Dan krijgt dochter nieuw gips, maar behoorlijk laat in de middag. Daarna wil ik met haar naar de mac, voor een happy meal. Ik heb nog een bon voor de tweede meal gratis, dus die kunnen we dan meteen gebruiken. 

donderdag 15 januari 2015

Veranderd plan

In april beginnen ze hier met het huis te renoveren. Niet alleen mijn huis, maar een aantal blokken hier, iets van 70 huizen. Ik ben blij dat ik een nieuwe keuken krijg, de keuken die er nu in zit is aan de onderkant rot en de bovenkant lijkt op een bouwpakket. Over de mierennesten tussen de muur en het aanrechtblok niet te spreken. De buitenkant word ook helemaal vernieuwd. Dat het met flink wat lawaai gepaard gaat is duidelijk. Ik zie er heel erg tegenop. Tegen het lawaai, tegen de troep die het gaat geven, maar ook tegen de vreemde mannen in en om het huis die er dan gaan zijn.
In eerste instantie spaar ik 100 euro per maand om 1 keer per 3 maanden naar s.Slagharen te gaan. Er is een goedkoper alternatief. In drouwen (Drenthe) zit ook een park waar alles inclusief is. Last minute geboekt kost een hotelkamer daar 80 euro voor 2 personen. Plus 50 euro voor de reis. In het verleden zijn we hier ontzettend vaak naartoe geweest. Ik heb met mijn dochter overlegd dat ik nog steeds die 100 euro per maand ga sparen, maar dan om naar drouwen te gaan in de tijd van de renovatie. Zo kunnen we er wat vaker tussen uit. En hoop ik dat het allemaal wel mee valt...

Afgesloten tv

Vorige week werd de TV afgesloten, ik heb daar een maand achterstand. Ik heb al vaker een achterstand gehad, dus heel gek vind ik het niet dat ze de zenderkraan hebben dichtgedraaid. In tegenstelling van de vorige keren, waarbij ik hoe dan ook alle zenders weer wou kunnen zien, heb ik deze keer me vastgehouden aan mijn planning. De achterstand ga ik deze maand weer inlopen. En dus hebben we nu 2 weken de 3 nederlandse zenders kunnen 'ontdekken'. De conclusie van dochter en mij:

  • Er zijn een hoop leuke (niet gewelddadige) kinderseries
  • De actualiteitenprogramma's zijn best interessant
  • We hebben een hoop leuke cd's en dvd's liggen die we nog nooit hadden gezien, of waarvan een tweede (of derde) keer zien ook leuk was.
De nadelen hebben we ook gevonden:

  • In het weekend zijn de kinderprogramma's 's ochtends wat minder
  • In plaats van lekker te zappen moeten we nu opstaan om een cd of dvd te verwisselen (hoezo lui?)
  • Ik mis de reclames onder de films, die gebruik ik altijd om gedeeltes van de huiskamer op te ruimen
Volgende week betaal ik de rekening zoals gepland, dan zijn we aan het einde van de maand weer aangesloten. Zonder alle TV zenders zitten vind ik geen ramp, zonder internet zou ik erger vinden.

dinsdag 13 januari 2015

Begroting februari

Gisteravond heb ik de vergroting voor februari gemaakt. Mijn planning is ooit begonnen op de 15e van de maand, als het voorschot van de belasting komt. Dit jaar heb ik de voorschotkraan een heel eind dicht gedraaid. Misschien krijg ik volgend jaar wel wat terug. Mijn inkomsten schat ik altijd te laag in. Dat doe ik expres, zo kan het nooit tegenvallen.

Mijn inkomsten zijn:

  • Toeslagen - €850
  • Salaris -       €750
Mijn uitgaven zijn:
  • Huur -         €510
  • Bso -            €590
  • Water -       €100
  • Energie-     €100
  • Boodschappen - €100
  • Sponsor gezin -  €50
  • TV -             €50
  • Tricijn -      €100
Voor het eventuele geld wat niet gepland is:
  • Zorgverzekering - €100
  • Overblijven -          €100
  • Ov-chipkaart -        €20
Bij het bso-bedrag zit ook de aflossing die ik beloofd heb om te doen, hierna nog 1 maand en dan loop ik weer bij.Het waterbedrag is vrij hoog, zo loop ik de achterstand in die ik bij vitens heb. De premie van de zorgverzekering wordt van mijn loon afgehaald, de schuld die ik daar heb ik bijna 1000 euro. Ik heb een sponsorgezin en een sponsorkind van beide 23 euro per maand via een organisatie. Deze mensen wil ik zo lang als mogelijk is blijven sponsoren. Het bedrag van de TV is ook hoog vanwege een achterstand. Voor de ov-chipkaart moet ik (helaas) ook geld rekenen, aangezien dochter toch zeker nog 2 of 3 keer naar het ziekenhuis moet. 

Pech

Vandaag was ik heel blij met het gevonden geld van gisteren. Gister was mijn dochter met het overblijven achterover gevallen tijdens het spelen. Ze had daarna last van haar pols. Ze is wat pijn betreft soms best aanstellerig, en weet het goed te overdrijven. De juf dacht gister ook dat ze overdreef, en bij het uitgaan van de school dacht ik zelf ook dat het wel mee viel. Ik had haar in mijn vingers laten knijpen, en dat lukte. Vanochtend had ze er nog steeds last van, en zijn we naar de huisarts gegaan. Hij dacht dat het gekneusd was (wat ik niet gek had gevonden), maar voor de zekerheid moest ze toch even foto's laten maken. Nu zit er hier geen ziekenhuis, en moesten we met de bus. Dat geld kwam dus heel goed uit (of op het juiste moment). Ze heeft een twijgbreukje in haar pols. Ze heeft nu gips, en volgende week krijgt ze gekleurd gips. We hebben thuis een jas die ze niet mooi vind zo verknipt dat ze hem aan kan, dan houdt ze haar mooie jassen goed. Ook hebben we van een paar shirts de linker mouwen afgeknipt. Ik heb van het geld dat ik nog over had bij de w.ibra een paar bollen wol gekocht, dan kan ik een doek breien die ze om zich heen kan doen voor de warmte.

maandag 12 januari 2015

Gevonden geld

Gister toen dochter en ik van school naar huis fietsten, zag ik iets blauws op straat. Niet heel raar, er ligt altijd wel iets van troep op straat. Toen we er langs kwamen, zag ik dat het een briefje van 20 euro was. En verder niemand in de buurt van wie het kon zijn. Wow, dat is een geluk. Ook dochter was er heel enthousiast over. Helemaal toen ik zei dat ik het geld wilde delen, het is immers 'extra' geld. Ik ga het ook niet voor het huishouden besteden, mijn dochter mag met haar deel doen wat ze wil, en ik vind dat ik dat zelf ook mag.
Als ik geld vind en ik weet van wie het is geef ik het altijd terug. Toen dochter nog wat kleiner was, kon ik veel slechter met geld omgaan dan nu, toen had ik ontzettend veel schulden, en standaard de laatste week van de maand geen geld meer om eten te kopen. En net in zo'n week vond ik een portemonnee met 250 euro er in. Wat doe je dan? Ik heb er wel over getwijfeld toen, om het zelf te houden. Wie zou het weten dat ik dat geld had gevonden? Maar ja, er zat een rijbewijs in met een adres er op. Nog in de buurt ook. Na veel getwijfel heb ik toch maar gedaan wat volgens mijn gevoel het beste was, ik heb de portemonnee terug gebracht. Bij het adres aangekomen kon ik door het raam duidelijk een vrouw zien die woeste bewegingen maakte naar haar man (van hem was de portemonnee). Toen ik had aangebeld deed ze de deur open (nog steeds heel boos). Nadat ik had gevraagd of de bewuste man daar woonde, en ze in de portemonnee keek, werden haar ogen zo groot als schoteltjes, al het geld zat er nog in. Als dank kreeg ik 20 euro voor een bos bloemen. Met dat geld heb ik toen de boodschappen gekocht om die week door te komen, in plaats van bloemen :-)

Zondagmiddag

Het is zondagmiddag. We zijn terug van de kerkdienst. Dochter is zich op haar speelkamer aan het vermaken met haar radio die het volgens haar niet wil doen (stekker vergeten). In de keuken ligt nog wat oud brood. De kinderboerderij ligt hier vlakbij, met daarachter een grote vijver met eenden en zwanen. Dochter en ik hebben besloten de eenden te gaan voeren en daarna even door te lopen naar de supermarkt. Op weg daar naartoe kwamen we langs de flats van mijn broers. De auto stond er ook. Het leek ons een geweldig idee om even te vragen of we de auto mochten lenen en naar de i.kea te rijden. Mijn broer vond het prima, hij had pas 's avonds de auto nodig. Onderweg naar de i.kea kwamen we vlak langs het huis van mijn ouders. Mijn moeder komt vrijwel nooit buiten, ze wordt wat ouder en loopt moeilijker. We hebben een kleine tussenstop gemaakt om mijn moeder even op te pikken. Gelukkig leek het haar een leuk idee en durfde ze bij mij in de auto te stappen (mijn broer was niet zo lovend over mijn rijkunsten). Uiteindelijk is het een leuk uitje geweest. We hebben wat in het restaurant gegeten, en ik vond 2 mooie fleece dekens voor op de bank voor 1,80 per stuk. Donderdag krijgt mijn broer nog 7,50 voor de benzine. En mijn moeder vond dat ik in de chaos van het verkeer daar goed kon rijden :-)

zondag 11 januari 2015

Klusjeslijst

Dochter is sinds de zomervakantie een grote fan van 'shoppen'. Samen met het buurmeisje gaat ze op zaterdagochtend naar het centrum, en aan het begin van de middag komen ze weer terug. Dochter houdt net als ik van goedkope spullen. Gister kwam ze thuis met een paar sloffen in de opruiming voor 50 cent (2 verschillende maten) en had ze voor mij een kunstroos gekocht (hoe lief :-)  ). Dochter heeft alleen een probleem, ze wil geld verdienen. Niet dat ze blut is, maar ze vind het zonde om haar briefje van 20 uit te geven. Helaas voor haar is ze nog te jong om te werken.
Omdat de klusjes in huis me nu wat moeilijker afgaan, hebben we een klusjeslijst gemaakt, waar ze 10 tot 20 cent per keer mee kan verdienen. Op zaterdag kijken we wat ze heeft gedaan, het is niet verplicht dat ze alle klusjes doet, en krijgt ze betaald. Ik weet dat een hoop mensen het anders zouden doen, en dochter helpt ook heel veel mee als ze er niet voor betaald wordt. Maar om haar zo 2 euro per week extra te laten verdienen, vind ik prima, ze moet er wel wat voor doen.

zaterdag 10 januari 2015

Badkleding

Mijn dochter kwam afgelopen donderdag met de mededeling dat haar badpak kapot was. Ik had zelf nog niet gezien, ik had wel gezien dat hij wat slechter werd. Bij haar kont zat een slijtplkek en daar was een gat ingekomen. Niet echt een handige plek, en ook niet meer te repareren. Ik vind badpakken best duur, bij de goedkopere winkels zijn ze niet meer te vinden. De goedkoopste die ik bij de webwinkels kon vinden was met verzendkosten 15 euro. Normaal wil ik niet meer dan 5 euro betalen. Dus dat was 10 euro boven de prijs in mijn hoofd. Dat werd het allerlaatste alternatief. Een badpak heeft ze wel nodig omdat ze zwemles heeft. Op mp ben ik verder gaan kijken wat ik voor 5 euro kon krijgen (ik weet het, erg krenterig). Veel stond er niet op, maar ik heb er 1 gevonden voor 3,56 inclusief verzendkosten. Hopelijk kan ze het daar mee redden tot het voorjaar.

donderdag 8 januari 2015

Gefaald?

Ik merk dat mijn schouder steeds minder zin heeft om te doen wat ik wil op het werk. Woensdag had ik al een halve dag (3,5 uur), gister lukte het niet langer dan een halve dag. Ik vind dat best moeilijk te accepteren, want wat heb ik nu voor zwaars gedaan. Ik weet het stiekem wel. Het is makkelijker om iemand zelf aan een tafel te helpen dan weer om hulp te vragen en een collega weer met haar ogen te zien rollen. Of om toch even een kamer te zuigen omdat iedereen druk is. Het zijn dingen die ik 2 weken even niet moet doen. En toch is het verdraaid moeilijk. Voor vandaag heb ik me voorgenomen het echt rustig aan te doen. Dan maar even alle blikken te laten voor wat ze zijn. En waarschijnlijk ook weer eerder naar huis, gewoon omdat mijn schouder even die rust nodig heeft. En mijn gevoel dat ik op deze manier faal even aan de kant schuif.

Gisteravond kwam het buurmeisje ook nog aan de deur, ze wou me een kadootje voor mijn verjaardag geven. Het was een kaars in een mooi glas en een zelfgemaakte kaart. Zo ontzettend lief. Voor de rest heb ik alle verjaardag geweerd. Aan het einde van de middag was ik zo overprikkeld door steeds de telefoon die overging. En de daarna wel bekende vraag wanneer het feestje was. %@"*=&. Nee ik geef geen feestje, ik sla mijn verjaardag over. En nee, dat is niet flauw, dat is praktisch. Ik gebruik mijn beschikbare energie liever ergens anders voor. Bovendien is het met mijn schouder al lastig genoeg om mijn eigen zooi op te ruimen. Het is niet mijn ding

woensdag 7 januari 2015

Verjaardag

Vandaag ben ik jarig. Heel erg heb ik nooit van mijn verjaardag gehouden. Vroeger werd mijn verjaardag door familieleden altijd vergeten, omdat mijn moeder en ik op dezelfde dag jarig zijn. Pas als mijn moeder tegen de visite zei dat ik ook jarig was, kwamen de felicitaties. Een cadeautje hadden de gasten natuurlijk niet bij zich, dus meestal gaven ze dan geld. Wat ik vervolgens niet kon gebruiken om zelf iets uit te zoeken, mijn moeder had het geld hard nodig om eten te kopen (5 kinderen en bijstand is geen goede combinatie denk ik). Nog steeds wordt mijn verjaardag standaard vergeten. Heel erg vind ik het niet meer. Maar vieren doe ik het ook niet meer. Afgelopen weekend ben ik met de 2 meiden naar de bioscoop geweest, gister heb ik met mijn dochter gebak gegeten bij de h.ema, en ik heb voor mezelf een breiboekje gekocht. Dochter vond het zielig dat ik verder mijn verjaardag niet vier. Ik heb haar uitgelegd dat ik dit veel fijner vind. Iets leuks doen met haar. En mijn dochter is nog steeds het aller grootste cadeau wat ik ooit heb gekregen. Haar liefde is onbetaalbaar :-D

dinsdag 6 januari 2015

Nee-nee sticker

Ik ben een grote fan van sites waar je gratis proerfmonsters of producten kan krijgen. 1 keer per week ga ik de sites af en bestel ik de dingen die echt gratis zijn. Soms zijn het ook dingen waar ik niks aan heb, zoals iets voor de hond (die komt hier echt niet in huis). Gisteravond zag ik op nugratis een gratis nee-nee sticker (nee-ja kon ook) staan. Daar heeft mijn begeleidster het wel eens over gehad. Ik ben nogal gevoelig voor 'mooie' aanbiedingen, en kan er rustig mijn hele huis mee vol stallen, omdat ik op zo'n moment echt het gevoel heb niet zonder te kunnen, en ook heel snel tekort te hebben. Waar voorheen de speelkamer van mijn dochter zo vol stond met die mooie aanbiedingen dat de deur alleen nog met geweld openging (toen noemde we die kamer nog rommelkamer), is het na hulp van mijn begeleidster gelukt om alles uit te zoeken en 99% weg te gooien of weg te geven, alleen de stofzuigerzakken mochten van mij blijven. Ik vind het nu toch wel zonde van al dat geld.
 Sinds ik die valkuil van mezelf weet kijk ik reclame folders niet meer in. Een vriendin vond dat zonde, daardoor miste ik aanbiedingen. Dat zal best, maar door ze niet in te kijken bespaar ik geld. Goede aanbiedingen komen ook op TV langs. Nog vaker wordt ik nu blij verrast als ik bijvoorbeeld shampoo nodig heb en de actie 1+1 gratis is. Ik hou het nu bescheiden en koop maximaal 2 keer zo'n aanbieding.
Die sticker krijg ik begin februari.

Een nieuwe spaaractie

Bij de supermarkt heb ik de afgelopen 3 weken met de spaarzegels op de kassabon 3 gratis tandenborstels van p.rodent bij elkaar gespaard. Ik ben er erg blij mee, ergens dit jaar heb ik daarmee 10 euro bespaard. De nieuwe zegel actie is nu wasverzachter, ook best prijzige kant, €3,30 per fles. Helaas hebben dochter en ik allebei een vrij gevoelige huid, de enige betaalbare wasverzachter waar we allebei tegen kunnen kost 50 cent voor 1,5 liter. Ik wil wel proberen op dezelfde manier 3 flessen bij elkaar te sparen, 1 voor mijn broertje en 2 voor mijn moeder.

Op mijn werk waren ze niet heel gelukkig met mijn slijmbeursontsteking. Dat snap ik, dat ben ik zelf ook niet. Maar hij zit er nu, ik moet het er mee doen. Een aantal collega's vonden dat ik thuis hoor te zijn, als ik niet zelfstandig op een afdeling kan staan. Gelukkig dacht de leiding wat meer mee, de komende 3 weken sta ik niet zelfstandig op een afdeling, hoe de bezetting ook is. De afspraak is dat ik elke ingeroosterde dag kom, en doe wat ik kan. Vandaag heb ik een stagiaire van een andere collega ingepikt, zij kon me goed helpen met wat ik niet kon. Morgen loop ik ook samen met een stagiaire, donderdag en vrijdag samen met een collega. Ik ben blij dat het zo kan, psychisch gezien is het beter dat ik blijf werken.

maandag 5 januari 2015

Een tegenvaller

Ik heb een aantal jaar geleden flinke problemen gehad met 1 van mijn schouders. Dat is toen na een hele tijd genezen, en behalve wat krachtverlies in mijn hand had ik er verder niet heel veel last meer van. In het ziekenhuis vertelde de arts wel dat ik heel voorzichtig moest zijn, het zou nog zeker 5 jaar een zwakke plek blijven. Ik val gelukkig niet vaak, maar als ik val, dan doe ik het goed. Zo ook vorige week zondag. Ik had een stuk ijs niet gezien bij het busstation, en gleed uit. In mijn reactie wou ik me ergens aan vastgrijpen, en kwam met mijn verkeerde schouder hard tegen de enige siersteen aan die ze daar hadden neergezet. Dat deed zeer. De pijn is niet minder geworden, en vandaag ben ik er mee naar de huisarts geweest. Waarschijnlijk is het een slijmbeursontsteking, ik moet nu rustig aan doen (kuch) en ik heb pillen gekregen om de ontsteking tegen te gaan. Als ik over 3 weken geen verbetering merk krijg ik een verwijzing voor een MRI, om scheuren en breuken uit te sluiten. Ik baal er wel van, er is een vreselijk tekort op het werk, van de 11 in mijn team zijn er 7 langdurig ziek, en dan kom ik er ook bij. Morgen wil ik met de leiding praten over de taken die ik wel kan doen, thuis zitten is voor mijn psychische ik niet goed.

zaterdag 3 januari 2015

Boodschappen

Deze week ben ik minder vaak naar de winkel gefietst als ik me had voorgenomen. Mijn energiepeil lag lager dan normaal, en dat is voor mij een signaal om het wat rustiger aan te doen. Uit eigen ervaring weet ik dat als ik dan op net zo'n tempo door ren ik binnen een week oververmoeid kan zijn. Dan maar wat meer tijd op de bank doorbrengen...

Mijn normale boodschappen zagen er zo uit:

  • 1 brood-                      €0,99
  • 5 kilo aardappels-     €1,00
  • 4 potten groente-      €3,17
  • Schooldrinken-         €1,22
  • 2 repen chocola-       €1,68
  • Kilo bananen-           €1,19
  • 20 eieren-                   €2,47
Van de 17,50 heb ik nog 5,75 over deze week. Ik heb wel meer gehaald, zoals sap en cola, maar dat kwam uit een ander potje omdat ze in de aanbieding waren. Het geld wat over is gebleven deze week gaat ook in dat potje. De boodschappen voor oudejaarsdag had ik betaald van de punten die ik op mijn klanten pas had gespaard.
Komende week wil ik bij de l.idl weer vleeswaren voor op brood halen. Daar kost het minimaal de helft minder dan bij mijn vaste supermarkt, een groot verschil.

Bioscoopbezoek

Vandaag zijn we samen met het buurmeisje naar de bioscoop geweest. Ik moet zeggen, voor mijn doen heb ik best veel geld uitgegeven. In de bioscoop in totaal 41 euro. Daar had ik 50 euro voor gepland. Later in de stad ben ik nog voor nieuwe schoenen gaan kijken. De schoenen waar ik nu op loop zijn nog te gebruiken, maar zoals met de sneeuw merkte ik dat de onderkant van mijn voeten naar werden. Maar met droog weer zijn ze prima, ze gaan ook nog niet weg. Toen ik maandag met dochter bij de schoenenzaak was had ik mooie schoenen voor 25 euro gezien. Die schoenen waren nu in de opruiming voor 12,50. Ik had 30 euro gerekend, dus dat kwam heel goed uit. We zijn nog wel wat wezen eten, dat was 15 euro. We hebben veel geld uitgegeven, maar zijn niet boven het budget uitgekomen. Het geld wat over is gaat in het leuke-dingen-bakje. En de bioscoopkaartjes gaan in de doos voor de geld-terug-regeling van de gemeente. In de zomer is dochter jarig, en wat de financiële situatie dan ook is, haar dag zal er niet onder lijden.

vrijdag 2 januari 2015

Onderbroeken

Vandaag was het zover, de kinderbijslag was binnen. 232 euro. Daar is meteen 24 euro voor 2 maanden zwemlessen voor dochter vanaf gehaald. Dat is mooi, dan loop ik daar ook weer gelijk mee. Vanavond was het koopavond, dus dochter en ik besloten om alvast bij z.eeman te gaan kijken voor de spullen die ze nog nodig had. Om een 1 of andere reden heb ik het idee dat haar onderbroeken af en toe spoorloos verdwijnen, net zoals haar kledingmandjes. Ik vermoed dat de oorzaak daarvoor ook bij mijn dochter te zoeken is, de mandjes gebruikt ze als bedden voor haar knuffels, en dat is makkelijker als er niks in zit. Waarschijnlijk als ik haar speelgoedkamer uitmest dat de vermiste kledingstukken ook weer boven water komen. Maar omdat ze groeit heeft ze toch nieuwe nodig. Onze aankopen van vandaag: 11 nieuwe onderbroeken, 7 paar sokken en 5 maillots. Bij elkaar €33,35. Ruim 16 euro minder dan gepland. Dat komt vooral door de voordeelverpakkingen. Voor mezelf heb ik ook meteen nieuwe onderbroeken gehaald, 5 voor 8 euro. Van de overige 8 euro heb ik bij de e.tos mijn merk shampoo gehaald, ze waren nu 1+1 gratis. De bon van de z.eeman moet ik wel goed bewaren, het geld voor onder andere aangeschafte kinderkleding kan ik van de gemeente tot een bedrag van 400 euro weer terug krijgen.

Het buurmeisje mag morgen van haar ouders mee naar de film. De buurvrouw heeft vandaag goed nieuws gekregen, ze zal waarschijnlijk weer helemaal genezen. Zodra ze genezen is gaan de buren terug naar Turkije, hun thuisland. Ik snap het wel, de buurvrouw heeft al jaren heimwee. Maar jammer vind ik het wel, het zijn echt hele lieve en fijne mensen. Als ze terug gaan schaf ik voor mijn dochter een smartphone aan, dan kan ze contact houden met haar beste vriendin. Het zal voor ons allebei wennen zijn.