zondag 18 januari 2015

Gewicht verliezen

Ik ben altijd al mollig geweest. Van huis uit heb ik altijd meegekregen dat dikke mensen slecht zijn, dat niemand je wil kennen als je dik bent. Als puber heb ik een paar keer gelijnd. Zelf was ik heel trots als ik er een kilo af had, volgens mijn moeder kon dat nooit wat worden: eens lelijk, altijd lelijk. Mijn ex-vriend (vader van mijn dochter) vond me wel mooi, en niet dik, wat ik maar moeilijk kon geloven.
Eenmaal in de 'verkeerde' wereld werd ik voor mijn gevoel een jojo. Eten was daar een niet vanzelfsprekend iets. Nadat ik ontsnapt was en weer thuis was ik nog vetter dan anders volgens mijn moeder. Dat heb ik toen ook geloofd, mijn zelfvertrouwen zat onder het nulpunt. Toen ik 2 jaar geleden begon met opruimen vond ik achter in de kast kleding uit die tijd, maatje m. Toen ging bij mij wel een lichtje branden dat mijn zelfbeeld misschien niet helemaal juist was/is. Het gespreksonderwerp van mijn moeder was nog steeds mijn dikke figuur. Ik heb in die periode bij haar aangegeven dat ik nooit meer iets over mijn gewicht of uiterlijk wil horen, ik ben goed zoals ik ben. Dat heeft aardig wat strijd gegeven, mijn moeder was toen al 26 jaar lang gewend om mij er op te wijzen dat iedereen dat zei. Laat die iedereen dat maar tegen mij zeggen. Tegenwoordig zegt mijn moeder als ik haar zie er niks meer van. Mijn zelfbeeld is elke dag anders. De ene dag vind ik mezelf goed, de andere dag heb ik nog nooit zo'n lelijk mens gezien in de spiegel. Op die dagen ontwijk ik mijn spiegelbeeld.

 Ik ga wel weer een poging ondernemen wat gewicht kwijt te raken. Niet omdat ik slank(er) wil worden, daar is mijn figuur niet naar. Maar omdat het beter is voor mijn gewrichten. Ik heb een lopend beroep, en vooral de wat oudere collega's met overgewicht hebben vaak gewrichts problemen. Ik ben nu 90 kilo, mijn doel is om daar tussen de 75 en 80 van te maken. Ik heb me aangemeld bij w watchers. Met dat programma heb ik al ervaring, en de vorige keer beviel dat goed. Zonder poeders en shakes. Het eten wat ik in mijn mond stop moet wel lekker blijven. En ik wil dochters zelfbeeld niet verpesten door mijn gedrag.

7 opmerkingen:

  1. Ik doe al bijna 2 jaar aan het 5/2 dieet. Voor mij DE oplossing! Gezond en goed vol te houden. Goed voor de laatste 10 kilo die er nog extra af gingen, na 3 hele zware jaren niks snoepen (omdat dat zo moeilijk vol te houden was, stapte ik over op dit voor mij fijne dieet/nieuwe levensstijl) Ik was ooit 98 kilo en weeg nu nog maar 72. Voor mij een heel goed gewicht en zelfs een gezonde BMI!! Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kun je uitleggen wat een 5/2 dieet is? En is dit wel met shakes en repen ofzo?

      Verwijderen
    2. Nee, geen shakes etc. Twee dagen in de week eet je 500 kcal en de rest gewoon 2000 kcal. Zoek maar eens op op internet, dan zal je veel duidelijk worden.

      Verwijderen
  2. Allereerst wil ik zeggen je bent goed zoals je bent! Laat je door niemand iets anders vertellen en wees trots op jezelf! Kijk hoe je alles voor elkaar krijgt op eigen kracht, en als ik dan lees hoe trots je bent op je dochter wees dit ook alsjeblieft op jezelf. Je bent zo goed bezig, en wat van je lees ben je een mooi waardevol persoon, geloof in jezelf!

    liefs van Mina.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Mina voor je lieve reactie :-)

      Verwijderen
    2. Helemaal mee eens. Je gewicht kan hoogstens een gezondheidsprobleem zijn, maar laat het alsjeblieft niet je zelfvertrouwen aantasten. Waarom je moeder zo lang je naar beneden moest halen met haar opmerkingen, het zal ongetwijfeld ergens uit verklaard kunnen worden, maar wat goed dat je afstand van haar opmerkingen hebt genomen en haar openlijk hebt laten weten dat je er van haar niets meer over wilt horen.

      Mijn ouders klagen en zeuren al hun hele leven lang over hun gezondheid. Als kind wist ik niet beter of de vraag hoe het met je gaat moest worden beantwoord met een antwoord over gezondheidsproblemen die je wel of niet nu of in de toekomst nog kon hebben. Tot iemand mij er eens op wees dat dit toch wel een ziekelijke gewoonte was, en ik het afleerde.
      Mijn ouders klagen nog steeds, ook nu ze al 80 en 88 zijn. Het is gewoon lastig gewoonten af te leren als je al wat ouder bent. Maar wat goed dat jij boven die kritiek van je moeder bent komen te staan!

      Verwijderen
  3. Helemaal eens met Mina!!! Je bent zo goed bezig, je mag echt trots zijn!

    BeantwoordenVerwijderen