zondag 22 februari 2015

Het nee zeggen

Iets dat ik ontzettend moeilijk vind. Nee zeggen. Ik heb mensen altijd zoveel mogelijk willen helpen. Want dan hadden ze misschien een reden om me aardig te vinden. Al opgroeiend meisje had ik daar heel veel behoefte aan. Hoeveel ik thuis ook hielp, ik bleef dat kreng met dat lelijke gezicht. Later toen ik in de zorg ging vonden de bewoners me heel aardig, ze vroegen van alles, en ik zei nooit nee. In de paar functioneringsgesprekken was dat ook elke keer een leerpunt.

Toen ik 2 jaar geleden met de behandeling voor ptss begon, en daarbij ook wekelijks begeleiding thuis kreeg, begon langzaam mijn zelfbeeld te veranderen. In mijn beleving was ik nog steeds dat kreng, en wat ik ook deed, het was nooit goed. Ik probeerde het voor mezelf altijd nog beter te doen. Dat ik daarbij heel ver over mijn grenzen heen ging, had ik niet door. Elke week begeleiding werd positief afgesloten met de zin: je mag lief zijn voor jezelf, je bent het waard.

In het begin klonk me dat echt als onzin in de oren. Ik, iets waard? Sinds wanneer?
De therapie vond ik erg zwaar, en in mijn slechte weken had ik heel veel structuur nodig. Ook op mijn werk. De teamcoach die er toen was had ik verteld met welk traject ik bezig was, en ik kreeg een planning met heel veel structuur. Ook leerde ik in die periode nee zeggen. Dat was wennen voor mijn directe collega's. Normaal in de weekenden konden ze me overal heen sturen, en in één keer zei ik nee. Ik had de structuur nodig om beide dagen op dezelfde afdelingen te lopen. De eerste keer werd mijn collega woest. De zin je bent het waard heeft toen wel heel erg veel geholpen om het vol te blijven houden. Verstand en gevoel liggen bij mij nooit op één lijn.

Sinds donderdag ben ik weer een stapje verder gegaan in het nee zeggen-proces. Het is nodig, er trekken teveel mensen aan me. Ik hou me op het werk veel meer aan mijn eigen taken, ik piep veel meer de zorg op als een bewoner hulp nodig heeft. Ook thuis probeer ik meer nee te zeggen. Mijn zusje is gewend dat als ze iets via MP verkoopt het op mijn rekening te laten storten. Nee dat wil ik niet meer. Mijn rekening is van mij. Ook naar mijn vriendin zeg ik meer nee. (Tuurlijk, ik weet dat zij het op het moment niet makkelijk heeft, maar wanneer heeft ze het wel makkelijk?). Gister heb ik daardoor een heerlijk rustige dag gehad, waar ik echt van heb genoten. Tegen de buren zeg ik geen nee, omdat ik weet dat als ze om hulp vragen, het ook echt nodig is, en niet vanzelfsprekend is.

Ik mag/moet lief zijn voor mezelf. Ik ben het waard!

11 opmerkingen:

  1. Wat ontzettend goed van je! Ik moet het nu ook weer opnieuw leren. Hou je grenzen goed in de gaten, je bent het inderdaad waard om lief te zijn voor jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed gedaan wijffie, ook jij mag er zijn !!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nee zeggen is gewoon veeeeel moeilijker dan ja. Maar mensen vinden altijd wat van je, dat probeer ik in mijn achterhoofd te houden. Uiteindelijk moet je het elke dag met jezelf zien vol te houden, daarom zo belangrijk om er voor jezelf te zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat mensen altijd wat van je vinden probeer ik ook altijd te onthouden. Ik heb nu een beetje de instelling, als mensen me niet mogen, jammer dan. Ik moet het met mezelf doen, een ander heeft er geen last van als ik me rot voel.

      Verwijderen
  4. hier ook zo-n g"geweldige 'SCHOONFAM. .....
    altijd lekker negatief tegenover ons gezin, wat manlief dan wer doorspeelt binnen het gezin ...
    is gewoon balen! soms zou je het liefst hard weg willen lopen, maar dat is de oplossing ook niet .
    zeker niet als er kinderen de dupe van zijn
    ik kan nu niet mezelf het belangrijkste vinden ...de kinderen gaan nu nog voor .....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. nee tegen iemand anders is ja zeggen tegen jezelf. groetjes, Puckie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Goed van je zeg! Dat moet ik ook nodig eens leren.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Vergeet niet dat je voor je dochter goud waard bent en jullie zijn het belangrijkste in elkaars leven de komende jaren. De rest is bijzaak waarmee je rekening mee houdt en hopelijk houden ze dat ook met jou. Zo niet dan zijn ze jou aandacht niet waard en verdraag je ze alleen zonder je te laten beinvloeden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Als je toeslagen krijgt is het riskant om anderen geld op jouw rekening te laten storten. Als je controle krijgt rekenen ze dat geld bij jouw inkomen en moet je terugbetalen.

    Ik vind het fijn voor je dat je vaker nee zegt. Immers, je kunt niet de hele wereld blij maken.

    Elise

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat fijn dat je voor jezelf leert opkomen. En wat erg dat je zolang met zo'n negatief zelfbeeld hebt gelopen.
    Weet je, bij sommige mensen kun je het gewoon nooiitt goed doen. Dat zegt niets over jou maar heel veel over die persoon.
    Al gaande jouw blogs lezende zie ik een mooi mens voor mij.
    Die het hart op de goede plek heeft. En na veel "problemen" iets moois van haar leven gaat maken. Je bent een wijze vrouw dus dat gaat je zeker lukken.




    BeantwoordenVerwijderen