zondag 31 mei 2015

Eurodag

Donderdag was het eurodag op de kermis. Dit jaar was de kermis kleiner dan andere jaren, en omdat het buurmeisje nergens in kon, leek het nog minder.

Dochter is een keer in een klimhuis geweest, wat ze erg leuk vond. Daarna zijn we naar de grijpmachines gegaan. Niet mijn favoriete onderdeel, een knuffel grijpen en vasthouden lukt bijna nooit.

Dit jaar lukte het wel. We hebben in totaal 20 euro in die machines gegooid. We hebben daarmee twee konijnen, twee beren met hartjes, en drie Maya de bij knuffels gewonnen. Dochter en buurmeisje waren erg blij, vooral dat ze allebei dezelfde knuffels kregen. De derde bijenknuffel geven we volgende week aan mijn nichtje voor haar verjaardag.

Daarna hebben we de kermis voor gezien gehouden. We zijn naar de l.idl gelopen en hebben drie berlinerbollen gehaald. Een stuk goedkoper dan op de kermis, en ze zagen er veel lekkerder uit.

Het was een geslaagde middag, waarbij we zelfs nog een paar euro overhielden. Volgend jaar weer.

zaterdag 30 mei 2015

Opruimen

Opruimen en schoonmaken is niet mijn sterkste kant, en al helemaal niet in een wat mindere periode. Ook nu ziet mijn huis er niet uit zoals ik graag zou willen. Gelukkig heb ik vandaag vrij.

Mijn vader en broers hebben vandaag een uitje naar België. Mijn moeder had bedacht dat het wel leuk was dat dochter en ik gezellig op bezoek zouden komen. Gelukkig bracht ze mij daar ook van op de hoogte.

Ik heb haar uitgelegd dat dat er niet in zit. Mijn energiepeil is is al wel wat beter aan het worden, maar de energie die ik heb is ook snel weer weg, alsof er een kraan open staat.
Ik wil vandaag op mijn eigen tempo mijn huis weer een beetje op orde krijgen. Als ik op bezoek ga, gaat mijn energie die ik heb daar in zitten.

Een paar uur later belde mijn moeder weer op. Ze kwam gezellig bij ons op bezoek. Weer heb ik uitgelegd waarom ik dat niet wil. Maar ze kon me toch helpen?

Mijn moeder bedoeld het heel lief. Maar ze kan niet begrijpen wat de mindere periodes voor mij betekenen. Mijn moeder vind dat ik haar te weinig in mijn leven laat. Daar heeft ze wel gelijk in, maar weinig contact met mijn familie is voor mezelf beter. Door vandaag mijn deur voor iedereen (behalve voor dochter) gesloten te houden, kan ik in mijn eigen tempo aan de gang. Kleine beetjes, en daarna even zitten. Dan is het morgenavond weer opgeruimd en schoon.

vrijdag 29 mei 2015

De tuin

Gister kreeg ik een telefoontje van mijn begeleidster. De woningbouw had signalen/klachten gekregen dat mijn tuin aan de achterkant in het gangpad aan het groeien was. Het was niet aanvallend bedoeld (zo kwam het ook niet over), maar wel een aandachtspuntje.

Omdat mijn buren sinds vorig jaar dat gedeelte verzorgen, heb ik geen reden gehad om daar langs te lopen. En de keren dat ik daar wel heb gelopen, is het me niet opgevallen. Dat laatste zegt niet veel, onkruid heeft me nog nooit gestoord.

Ik heb mijn begeleidster beloofd daar dit weekend aandacht aan te besteden, de buren wou ik daar niet mee lastig vallen, die hebben genoeg aan hun hoofd. Toch was ik wel benieuwd hoe de achterkant van de schutting eruit zag, de tuin ziet er namelijk keurig uit.

Links het stuk van de gemeente, rechts mijn schutting.
Mijn verbazing was groot. Want ik zag geen enkel stukje onkruid. Alleen aan de kant van de gemeente. Tijdens mijn inspectie zag ik wel wat de woningbouw bedoelde. Maar dat onkruid komt niet bij mij vandaan.

Ik heb een paar foto's gemaakt, en die via de mail aan mijn begeleidster gestuurd. Misschien ziet zij er meer op dan ik, maar ik heb sterk het gevoel dat 'mijn' tuin voor het eerst in jaren het probleem niet meer is. En dat geeft een goed gevoel.

donderdag 28 mei 2015

Bloemen

Vandaag heeft de buurvrouw haar laatste chemo. Een moment waar ze zelf al een tijdje naar uitkijkt.
Ik ben al een paar weken aan het sparen om iets voor de buurvrouw te kunnen kopen, de laatste chemo is niet zomaar iets. Ze heeft een lange zware weg afgelegd, en ze is er nog niet. Nu komt de operatie en daarna de bestraling nog.

Twee weken geleden vond ik in de opruimingsbak een doosje bonbons, met 75% korting. Voor €1,22 mocht ik het meenemen. Niet omdat de houdbaarheidsdatum bijna verstreek, maar omdat de bonbons bedoeld waren voor koningsdag en 5 mei. De buurvrouw is gek op chocola, na een chemo is dat het eerste waar ze zin in heeft.

Op mijn werk heb ik van een bewoonster die zelf kaarten maakt en verkoopt een hele mooie kaart gekocht voor €1,50. Daarin hebben dochter en ik allebei wat geschreven.

Gister hebben we de bloemen erbij gekocht. In de supermarkt zagen we een hele mooie bos voor 10 euro.

Ik heb €19,45 kunnen sparen, het geld wat nu over is gebleven leg ik weg. Want de operatie die de buurvrouw krijgt is ook erg pittig. En nu is er sowieso geld om een keer op bezoek te kunnen.

De buurvrouw vond het erg fijn dat er aan gedacht werd dat het haar laatste chemo was. Daar ging het mij ook om. Dat de buurvrouw voelt dat er aan haar gedacht wordt, en dat het haar hopelijk wat kracht geeft. Ze is een speciale vrouw.

woensdag 27 mei 2015

Kapotte tv

Het zat er al een tijdje aan te komen, en helemaal onverwacht was het niet. Mijn televisie is naar jaren trouwe dienst kapot. Hij is van mijn broertje geweest, die heeft jaren geleden een plat model gekocht, en had het enorme bakbeest over. Omdat mijn andere TV (ook gekregen, van mijn oudste broer met dezelfde reden) erg verkouden klonk en het beeld groen van ellende zag, kwam dat op een mooi punt.

Deze televisie is denk ik in totaal 11 jaar meegegaan. Alleen het moment van kapot gaan kwam niet helemaal gelegen. Ik had al bedacht het dan maar één of twee maanden zonder TV te doen, het was niet anders.

Mijn broertje kwam met een andere oplossing. Hij had van het oversluiten van zijn energieleverancier een cadeaukaart van de media.markt gekregen, daar stond nog 125 euro op. Hij had er op het moment niks aan, die mocht ik wel hebben.

Dat aanbod heb ik geweigerd, dat voelt aan als misbruik maken van mijn broertje, dat wil ik niet. Ik heb de kaart wel gebruikt, maar dan met de afspraak mijn broertje die 125 euro in maximaal twee maanden contant te geven. Daar konden we ons allebei in vinden.

Ik heb nu een mooie kleine, platte TV staan, die maar 12 watt per uur gebruikt. Hij kostte 165 euro. Het meeste van de 125 euro wil ik bij elkaar krijgen door zuinig te zijn met de boodschappen, de rest haal ik van de onregelmatigheids toeslag van mijn loon af.

dinsdag 26 mei 2015

De spreekbeurt van dochter

Vandaag had dochter haar spreekbeurt. Ze heeft haar onderwerp verkleind, twee hele mooie posters gemaakt, één van de bosuil zelf, en één van alle uilen die in Nederland voorkomen.

De tekst hadden we in kleine stukjes opgedeeld, en die kleine stukjes op briefjes geschreven heeft ze één voor één uit haar hoofd geleerd. Telkens als ze een briefje uit haar hoofd kende vertelde ze haar spreekbeurt. Zo werd het elke dag een stukje langer, en bleef het ook goed hangen. Alleen met de laatste twee stukjes had ze wat moeite, daarvoor hadden we op haar spiekbriefje drie woorden geschreven, waardoor ze het zich wel kon herinneren.

Ze heeft voor haar spreekbeurt een 8 gekregen, en is heel erg trots op zichzelf. En terecht, ze heeft er hard voor gewerkt. Alleen voor dat harde werken was ik al heel trots op haar. Maar ik ben ook heel blij dat ze het op school ook goed heeft gedaan.

maandag 25 mei 2015

Kermis

Komende week is hij er weer, de kermis. Met koningsdag hebben buurmeisje, dochter en ik het geld voor de kermis verdiend, om het ook met ons drieën weer uit te geven.

Alleen heeft buurmeisje afgelopen week met buiten spelen haar arm vervelend gebroken. Ze mag van haar ouders (gelukkig) nog steeds mee, alleen moeten we de plannen aanpassen. Want buurmeisje mag zowel van haar ouders als van mij niks doen waar ze zich mee kan bezeren of het risico op vallen heel groot is. Al vind het kind zelf dat het al hartstikke goed gaat.

In plaats van de octopus, een klimhuis vol bewegende en draaiende hindernissen, de botsauto's en een hussel-iets, gaan we het dit jaar rustig aan doen. Misschien een ritje in de rups (die gaat niet zo hard, en maar één richting op), grijparmen en muntjes schuiven. Dochter en buurmeisje zagen het helemaal zitten.

En ik ben heel blij dat we een budget hebben. Maar ook dat beide meisjes mee kunnen.

zondag 24 mei 2015

Moe

De laatste twee weken merk ik aan mezelf dat ik wel goed slaap, maar weer totaal niet uitrust. Als ik wakker moet worden, voelt het alsof ik geen oog dicht heb gedaan.
Het zijn periodes die met mijn psychische ik te maken hebben, ik heb ze vaker gehad, en ze gaan weer over. Alleen het rekening houden met mezelf vind ik moeilijk. Want ach, ik ben wel moe, maar ik ben nog jong en kan alles. Dat ik na mijn werk ongeveer instort, praat ik voor mezelf vakkundig goed.

Donderdag zei een collega dat ik er erg moe uit zag. Daar schrok ik wel van. In mijn signaleringsplan staat dat ik dat soort tekenen serieus moet nemen. Volgens dat plan zit ik nu in een rode periode (de laatste stap van dat plan). Dat merk ik niet alleen aan de moeheid, maar er horen meer signalen bij.

Wat ik zo handig vind aan het plan is dat er ook bij staat wat ik zelf kan doen om weer in oranje, en daarna weer in groen te komen.
Blijven werken, me niet ziekmelden. Een strakke structuur aan houden. Onder de mensen blijven. En als het over een week niet verbeterd is contact opnemen met een hulpverlener (huisarts, psycholoog of begeleidster).

Ik moet dat signaleringsplan wat vaker doornemen, dan had ik vorige week al gezien dat ik in oranje zat. Weer een goede les.

zaterdag 23 mei 2015

Begroting mei/juni

Gister stond mijn loonstrook online. Ik heb al eerder een begroting gemaakt, maar ik vind het fijn dat ik nu weet wat ik krijg. Ook omdat ik het vakantiegeld al heb uitgegeven aan de fietsen (lekker voorbarig).

Mijn vakantiegeld was 200 euro meer dan ik had verwacht, 700 euro. Mijn totale loon is deze maand 1450 euro.
Mijn begroting ziet er als volgt uit:

  • Huur -                  €510
  • Energie -              €100
  • Water -                 € 50
  • Boodschappen - €150
  • Internet -             € 25
  • Bso -                      €350
  • Sponsorgezin -    € 50
  • Verzekering -      € 20
  • Zwemles -            € 20
In totaal 1275 euro. Deze maand ga ik 200 euro aflossen. Minder dan ik had verwacht, dat komt door de belasting die ik was vergeten. 
Ik moet 286 euro terugbetalen. Dat wist ik, maar in mijn enthousiasme om alles op papier te krijgen, ben ik dat vergeten. 
Het geld van de regeling gebruik ik nu daarvoor, dan is dat ook klaar.

vrijdag 22 mei 2015

Extra werken

Vorig jaar had ik mezelf een doel gesteld: ik wou elke maand een paar dagen extra werken om mijn schulden af te lossen.

Veel is daar niet van gekomen. Dat had verschillende oorzaken. Er kwam extra budget zodat er uitzendkrachten ingezet konden worden, en we kregen in het vaste team een extra kracht erbij. En ook ben ik een periode te moe geweest, en waren mijn eigen diensten meer dan genoeg.

Ik heb wel extra diensten gedraaid, maar niet elke maand, zoals mijn doel.
Het liefst werk ik in het weekend extra, dat levert het meeste op.
Een doordeweekse dag is 50 euro extra, een zaterdag 80 euro extra, en een zondag is 110 euro extra. Maar alleen als het echt extra werk is wat uitbetaald wordt.

In april heb ik een zaterdag extra gewerkt. Deze maand werk ik niet extra, ik heb al 5 zondagsdiensten, dat vind ik genoeg.
Voor juni heb ik mezelf opgegeven voor een extra zondag.

Er is wel een verandering in de plannen, ik leg in juni en juli de onregematigheids toeslag apart voor de zomervakantie. Dan kunnen we er lekker op uit, en ik kan toch blijven aflossen volgens mijn plan.

donderdag 21 mei 2015

Weer een deelmomentje

We hebben de fietsen opgehaald en er een stukje mee gefietst. Ik ben heel erg blij met de fiets, hij fietst heel erg licht, en alles doet hert.
Dochter is zo mogelijk nog gelukkiger, ze heeft voor het eerst in haar leven een nieuwe fiets, en kon niet wachten tot ze ermee weg mocht rijden.

Ik vind het een hele goede besteding van het vakantiegeld :-)


Minima-regeling

In de gemeente waar ik woon kunnen mensen met een minimuminkomen geld terugkrijgen voor bijvoorbeeld kinderkleren, bioscoop, het zwembad, internet, dagbladen, en nog een paar dingen. 250 euro per kind, en 150 euro per volwassene. Voor mij en dochter betekend het dat we dit jaar 400 euro mogen terugvragen.

Dochter heeft niet het gevoel dat we arm zijn, en daar ben ik blij om. We gaan, als er een leuke film is, naar de bioscoop. In de zomervakantie gaan we een aantal keer zwemmen. Nieuwe schoenen krijgt ze ook een paar keer per jaar, evenals 'nieuwe' kleren. Soms uit de winkel, maar ook veel van mp, en van mensen uit de kerk. Maar iets tekort komen doet ze niet.

Dat zal niet in elk gezin het geval zijn. Waar er wel armoede heerst, en er geen geld is voor nieuwe schoenen of kleren. En al helemaal niet voor het zwembad.
Om die kinderen toch mee te kunnen laten doen, daar is die regeling voor bedoeld.

Dochter had die spullen toch wel gekregen, maar ik probeer het geld wel elk jaar goed te besteden. Vorig jaar heb ik er mijn rijexamen van betaald, dit jaar was het voor de fiets van dochter. Wat er nu van overblijft (ik denk 200 euro), leg ik weg voor mijn gebit, mocht het ergens anders voor nodig zijn is het er.

Ik ben blij dat die regeling er is. Het geeft ruimte. Gister werd ik door ene H. een uitvreter genoemd. Zo voel ik me niet. Ik heb de regelingen niet bedacht, ik maak er wel gebruik van. En waarom niet?

woensdag 20 mei 2015

Nieuwe fietsen update

Dochter en ik hebben de nieuwe fietsen uitgezocht. We zijn keurig binnen het budget gebleven. Ik wou eigenlijk niet boven de 850 euro gaan, eventueel 900 euro zou ook nog kunnen, dat was echt de grens.

We hebben allebei een zwarte ga.zelle fiets gekozen. Die van dochter is 400 euro, die van mij 420 euro. Een bijkomend voordeel, dochters fiets is 26 inch, en ze kan er goed op. Ze kan als het goed is heel lang met deze fiets rijden.

Morgen aan het einde van de middag mogen we de fietsen op gaan halen :-)

Nieuwe fiets(en)

Ik heb er al eerder over geschreven, ik wil een nieuwe fiets gaan kopen.

Vorig jaar had ik het plan zoveel en zo snel mogelijk te sparen voor een eigen auto, en dan een goedkope tweedehands fiets te kopen. Toen duidelijk werd dat mijn werk op gaat houden, heb ik dat plan omgegooid. Want een auto brengt elke maand kosten met zich mee, of je er nu in rijdt of niet. En als er iets kapot gaat, kunnen de reparaties ook hoog oplopen.

Een goede nieuwe fiets vind ik een betere investering, daar kan ik weer een heel aantal jaar mee vooruit, en als er iets gerepareerd moet worden zijn de kosten minder hoog (daarbij heb ik het voordeel dat mijn broertje fietsenmaker is).
Ik krijg dit jaar 650 euro vakantiegeld. Zoveel wil ik niet aan de fiets uitgeven.

Ik mag dit jaar bij de gemeente 400 euro declareren omdat ik een minimum inkomen heb. Kosten van kinderkleren, bioscoop bezoeken, zwemmen en internet mag ik terugvragen. Ik kan tot nu toe 300 euro declareren. Met die 300 euro, en het geld wat over blijft van mijn fiets, lukt het misschien ook om dochter al een nieuwe fiets te geven. We gaan vandaag in ieder geval kijken hoever we komen. Mijn fiets komt er zeker, dat staat vast.

Het voelt apart om zoveel geld aan mezelf uit te mogen geven. Maar ik gun het mezelf. Dochter moet nog even wennen aan het idee dat haar nieuwe fiets op de tweede plek komt. Maar na mijn uitleg waarom begreep ze het wel. Ze wil wel mee naar de fietsenzaak, dat is gezellig.

dinsdag 19 mei 2015

Mijn vader

Vandaag is mijn vader jarig. 65 jaar alweer. Normaal heb ik niet veel met verjaardagen, maar met mijn vader heb ik altijd een hele goede band gehad.
Toen het punt kwam dat het tussen mijn moeder en mij niet meer ging, en het beter voor mezelf was om het contact tijdelijk te verbreken, heeft mijn vader me gevraagd om niet boos op hem te zijn dat wij dan ook geen contact zouden hebben, hij moest immers met mijn moeder samenleven. Dat begrip heb ik altijd voor hem gehad, ik ken mijn moeder, en ook zijn plek in de familie.

Maar goed, vandaag is hij dus jarig. Een heel groot cadeau zit er financieel nu niet in. Dat vind ik wel een baalpuntje, maar het is niet anders.
Zaterdag ben ik met de twee meiden naar de kringloop geweest, mijn vader houdt van puzzels. Nieuw zijn ze op dit moment te duur, dus ik wou kijken wat ze bij de kring hadden.

Een enorme stellage vol met puzzels stond er. Ik had een paar leuke puzzels uit het schap gepakt, mezelf afvragend of ze wel compleet zouden zijn. 1000 stukjes even snel tellen is geen doen in een winkel.

Toen viel mijn oog op  een puzzel nog nieuw in het plastic, met een afbeelding uit Amsterdam. Mijn vader is geboren en opgegroeid in Amsterdam, dus dat was helemaal perfect. Helemaal toen ik zag wat de prijs was: €1,50.

Ik heb het al vaker ontzettend getroffen bij de kringloop, en nu ook weer. Die puzzel krijgt hij samen met een mooie tekening van dochter. Na schooltijd gaan we even op bezoek.

maandag 18 mei 2015

Nederland groen

Gisteravond was het programma 'Nederland groen' op de npo. Ik vond het een heel interessant programma.
Ik heb de app geïnstalleerd, vijf uitdagingen uitgekozen, en ik wil er wel iets mee doen.

De uitdagingen die ik heb gekozen zijn:

  • De trap gebruiken. Dat geldt vooral op mijn werk, thuis heb ik alleen de trap. Op mijn werk pak ik nu zoveel mogelijk de lift, ik wil de lift alleen nog gebruiken als het niet anders kan.
  • Ik zeg nee tegen plastic tasjes. Voor de dagelijkse boodschappen gebruik ik al mijn juten tas. Maar waar de tasjes gratis worden verstrekt neem ik ze vaak wel aan. Dat wil ik veranderen, het is net zo makkelijk om mijn rugzak mee te nemen.
  • Afval scheiden. Dat is echt een flink verbeterpunt, afval scheiden doe ik bijna niet. Mijn groencontainer wordt nu eigenlijk alleen gevuld als die van de buren vol is (en zij die van mij gebruiken, wel met toestemming). Ook plastic kan ik veel beter scheiden, onderweg naar school staat een bak.
  • 3 minuten per dag douchen. Er wordt niet elke dag gedoucht, 1 keer per 3 dagen. Maar dan wel lang. Daar kan ook op bespaart worden.
  • Alleen kraanwater drinken. Ik heb hem er voor mezelf toch bij gezet, echt alleen kraanwater drinken zal mijn flesjesverbruik toch verminderen.
Ik vind het leuke uitdagingen. En alle kleine beetjes helpen.

zondag 17 mei 2015

Mijn hobby

Vanaf dat ik mij kan herinneren is mijn moeder truien aan het breien. Voor elke winter moest er voor iedereen in het gezin een flinke stapel klaarliggen, en aangezien mijn ouders vijf kinderen hebben, was dat aardig wat.
Mijn moeder was ook erg blij dat ze dochters kreeg, die konden op den duur mee breien, en zo konden we meteen oefenen voor als we zelf een gezin kregen.

Mijn moeder had alleen niet het engelengeduld om mij en mijn zusje te leren breien. Ik vond het er altijd heel kunstig uit zien, dat je met een draad en twee naalden kon maken wat je wou, en dan dat getik. Het leek me wel wat.
Mijn moeder had het opgegeven om het mij te leren, ze had het al zo vaak voor gedaan, en ik snapte het maar niet.
Gelukkig voor mij was mijn tante juf, en had zij wel het geduld om het mij te leren. Mijn zusje heeft het nooit willen leren.

Mijn moeder was er ook blij mee, eindelijk kon ik mijn eigen voorraad truien breien. Maar daar had ik het geduld niet voor. Ik breidde en haakte het liefste knuffeltjes, die waren snel klaar.
Toen ik zelf in verwachting was, waagde mijn moeder een nieuwe poging. Misschien dat ik wel voor mijn eigen kind wou breien? Maar ik heb daar nog steeds geen geduld voor.

In de loop van de jaren ben ik voor de pop gaan breien. Poppenkleding vind ik afschuwelijk duur, en vaak niet heel mooi. In het begin vond ik het verschrikkelijk eng. Wat als mensen het niet mooi vonden? Of nog erger, dat ze me raar vonden? Maar dochter vond het, zo klein als ze was prachtig, en dat gaf vertrouwen.

Ik maak nog steeds poppenkleding, meestal om weer te verkopen, maar dochter krijgt ook regelmatig wat.

Zelfgemaakte poppenkleding.

Toen ik voor moederdag bij mijn moeder was, had dochter een knuffel meegenomen, gehuld in mijn breiwerk. Mijn moeder vond dat ik goed heb leren breien.
Dat compliment pakt niemand mij meer af!

zaterdag 16 mei 2015

'Vriendelijk' winkelpersoneel

Gisteravond was ik met dochter naar de koopavond. Dochter wou graag het einde vieren van haar vakantie (lees: iets lekkers eten bij de h.ema) en ik had een bol wol nodig.

Eerst zijn we naar de h.ema gegaan. Als we daar heen gaan delen we het lekkers, het scheelt de helft van het geld, en we kunnen er net zo goed van genieten.

Daarna zijn we voor mijn bol wol naar de zee.man gelopen. Ik ga niet zo graag naar die winkel, ik vind het personeel echt niet vriendelijk. Maar de wol is goed en goedkoop, en ik had echt een bol wit nodig.
We hebben snel die bol gepakt en gingen naar de kassa. De kassa was onbemand, en het duurde even voordat er iemand kwam. Het arme mens moest helemaal van achteruit de winkel komen.

Eenmaal bij de kassa gaf ze een diepe zucht. ALLEEN een bol wol. Ze had haar pasje op de kassa la gelegd, en bij het openen viel het onder haar toonbank. De ergernis droop van haar gezicht. Alleen voor die bol van 90 cent had ze op moeten staan, helemaal naar voren moeten lopen, en nu ook nog eens op de grond zoeken naar dat pasje.

Buiten moest ik er wel om lachen. Dochter snapte het niet goed. Die vrouw was aan het werken, en ze was niet vrolijk. Mijn uitleg dat niet iedereen zijn of haar werk leuk vind, begreep ze ook niet heel erg. Daar is ze nog te jong voor.

vrijdag 15 mei 2015

Reacties

Vandaag zag ik voor het eerst spamberichten in mijn reacties staan. Engelstalige reacties met een nietszeggende inhoud.
Ik ben geen fan van spam, en ik probeer er op te letten, maar vooral bij wat oudere berichten heb ik niet meteen door als er wat staat.
Daarom heb ik de functie 'berichten modereren' aangezet. Zo hoop ik mijn blog spamvrij te houden.
Alle berichten plaats ik verder, alleen de spam verwijder ik.

Mijn voorraad

Ik kan een enorme verzamelaar zijn. 'Goede' aanbiedingen kan ik moeilijk weerstaan.
De nee-nee sticker doet zijn werk erg goed, van de reclamefolders krijg ik geen prikkels meer.

De laatste weken ben ik bezig om mijn kelderkast wat leger te maken, in plaats van alleen maar bij te kopen, want stel dat we tekort komen. Dat zal niet snel gebeuren.

Gister heb ik de kelderkast een beetje opgeruimd, zodat ik weer overzicht heb in wat ik heb.




Ons snoepmandje
De groenteblikken en appelmoespotten beginnen al minder te worden. Ik heb nog wel erg veel thee, die lagen eind vorig jaar in de opruimingskar voor 23 cent per pakje.
De knakworsten koop ik alleen als ze 1+1 gratis zijn (of 50% korting). Daar ben ik een beetje in doorgeslagen, maar ze zijn nog wel even houdbaar.
Ook met de shampoo ben ik lichtelijk doorgeslagen toen ze voor een euro per stuk werden verkocht. Het zijn wel flessen die normaal 4 euro per stuk kosten. 

Het snoepmandje is nog goed gevuld. Er zitten nog 2 rollen biscuit in, een pak speculaasjes, een verdwaalde chocoladereep, kleine pakjes snoepkauwgum (die waren 18 cent voor acht van die kleine pakjes, en het buurmeisje mag ze ook, er zit rundergelatine in), en twee zakken chocoladekoekjes. Achter het mandje staan twee zakken borrelnootjes van de nieuwe spaaractie (die lusten we hier niet, maar zijn prima om weg te geven). 

Dit is alleen de voorraad in de kelder, voor 'nood'. In mijn keukenkasten ligt nog veel meer voorraad. Verhongeren doen we in ieder geval niet.

donderdag 14 mei 2015

Gierig

Op mijn werk zijn aardig wat personeelsleden. Bij bijna elke verjaardag, trouwerij, geboortes, trouwjubileums en als iemand weg gaat, gaat de pet rond. Meestal ligt er een briefje met instructies en wensen in het postvak, soms komt iemand persoonlijk naar je toe.

Die inzameling voor cadeautjes staat me al langere tijd tegen. Iedereen is elk jaar jarig. Mensen die weggaan zijn er ook regelmatig, soms al naar een paar maanden. Met zoveel collega's tikt dat in een jaar snel aan.

De briefjes in het postvak negeer ik, daar doe ik niet aan mee.
Gister kwam er weer een collega naar me toe, één van de oproepkrachten was voor het laatst, ze had vast werk gevonden. Er was een bon voor haar gekocht, en mijn aandeel was 4 euro.
Dat viel bij mij eigenlijk verkeerd. Want er is tegen mij niks gezegd over een bon. Tuurlijk, het is maar 4 euro. Maar dat anderen voor mij beslissen, en er ook vanuit gaan dat het goed is, dat wil ik niet.
Ik heb gezegd dat ik niet mee doe aan die bon, ik wist het niet en heb er geen rekening mee gehouden.

Een andere collega kwam later naar me toe, en vertelde dat het op haar heel gierig overkwam, het vakantiegeld komt ook over 2 weken, dan kan 4 euro er toch wel van af?
Dat zette me wel aan het denken. Ben ik echt gierig?

Ik heb echt geen rekening gehouden met een extra uitgave op het werk. Daar heb ik nu ook nog helemaal geen ruimte voor in mijn beleving. Ik heb mijn aflossingen deze maand al gepland, ik wil van die schulden af voordat het deurwaarderswerk wordt.
Ook voor de bloemen voor de buurvrouw wil ik wat geld sparen, dat geld wat ik er nu al voor heb wil ik niet gebruiken voor iets anders.
Van het vakantiegeld wat over twee weken komt ga ik een goede nieuwe fiets kopen, waar ik een heel aantal jaar mee vooruit kan. Ook dat geld heb ik in mijn hoofd al uitgegeven.

Ik denk niet dat ik gierig ben. Ik ben zuinig met een reden, die ik voor mezelf goed kan verantwoorden.
Over die 4 euro had de initiatiefneemster moeten communiceren, en er niet bij voorbaat vanuit moeten gaan dat ik mijn portemonnee zou trekken.
Dan word ik maar gierig gevonden, ik weet waarom ik het doe!

woensdag 13 mei 2015

Herkansing

Dochter had in februari haar spreekbeurt gehad. Haar spreekbeurt was toen niet goed, ze had er een 3 voor gekregen.
Dat het toen niet goed ging had meerdere oorzaken. De tijd die ze had om voor te bereiden was te kort, in die periode had ik een ernstig energietekort, het lukte me zelf niet om haar te helpen, en de buurvrouw had toen net te horen gekregen dat ze kanker had, wat veel met zich mee bracht.

Met het oudergesprek is het toen ook over die spreekbeurt gegaan, de juffen waren verbaasd dat het zo slecht was, van dochter waren ze dat niet gewend. Ik heb toen de situatie uitgelegd, en dochter kreeg een herkansing.

Met die herkansing is dochter niet blij, nog een keer voor de klas staan, en dan zeker nog een keer afgaan.
Ik denk dat het goed is dat ze het nog een keer doet. Juist om dat gevoel om nog een keer af te gaan niet te laten groeien.

Gister hadden we een 'spreekbeurtdag'. Een dag om te beginnen met de voorbereidingen. Deze keer heeft ze het onderwerp uilen gekozen.

We hebben eerst een groot vel gekleurd karton gekocht voor een poster. In de bieb hebben we informatie gezocht. Dochter heeft ook het onderwerp iets verkleind. In plaats van 'uilen' is het nu 'de bosuil in nederland' geworden.

Ze kreeg er zelfs plezier in. We hebben leuke foto's uitgeprint voor de poster, en we hebben ontzettend veel informatie gevonden. Ze is nu op de helft met informatie zoeken, vandaag gaan we verder. Daarna gaan we al die informatie omzetten tot een verhaal wat ze kan vertellen.

Over 13 dagen is het zover. Ik weet zeker dat ze het nu beter gaat doen, de voorbereiding is veel beter. En zo niet, dan heeft dochter twee keer ontzettend haar best gedaan. Hoe dan ook, ik vind het prima, ik ben trots op haar!

dinsdag 12 mei 2015

Huis inspectie

In (als het goed is) juni worden hier de huizen gerenoveerd. Eigenlijk zou het al in april starten. Juni komt ook al steeds dichterbij.
Voor die renovatie is iemand van de woningbouw langs geweest om te kijken wat er allemaal nodig is. Ook mocht ik mijn wensen doorgeven. Veel wensen heb ik niet, ik zou alleen graag een te gebruiken wasmachine aansluiting willen.

De meneer van de woningbouw was blij toen hij mijn keuken zag. Er staat een wasmachine. En hij streepte de optie wasmachine aansluiting door.
Ho even, kijk even verder hoe ik dat heb gedaan. De waterslang maak ik als ik ga wassen vast op de waterkraan. Niet optimaal, de kraan springt er regelmatig vanaf. De afvoerslang ligt in de gootsteen. Ook niet fijn, ik vind het niet erg hygiënisch.
De man begon wat moeilijker te kijken en vroeg waar in huis de aansluiting wel zat. Die zit onder het bed van dochter, in de slaapkamer. Daar ga ik geen wasmachine neerzetten.

Tja, het is wel het beleid van de woningbouw om de aansluitingen in de keuken te maken, zei de man.
Mooi, dus ik krijg hem wel in de keuken?
Nou, zegt de steeds moeilijker kijkende man, de tegels zijn nog geen 30 jaar oud, en hier in huis zit een speciaal motief tegels wat niet meer geleverd wordt. Dus als ik die aansluiting krijg, moeten alle tegels vervangen worden.
Ik ga er maar van uit dat die aansluiting niet doorgaat, maar ik blijf er wel om vragen.

Ik krijg wel een nieuw keukenblok. De wc vond de man niet nodig. Ook daar was ik het niet mee eens, ik heb nu een lekkend geval waar de woningbouw niks mee wil doen omdat er binnenkort gerenoveerd gaat worden. En me dan afschepen met niks? Ook de wc heeft hij op de lijst gezet, maar hij kon niet beloven dat ik echt een nieuwe krijg. Ik hoef niet perse een nieuwe, maar ik wil van het lekken af.

Op het huis komen ook zonnepanelen, dat vind ik erg fijn nieuws. En ik krijg ook een vergoeding voor de overlast, voor de buitenkant en de keuken in ieder geval 275 euro (dat wordt de nieuwe televisie).

maandag 11 mei 2015

Mijn uitdaging

Mijn uitdaging om niet meer dan €2,50 uit te geven is door de vijfde week heen. Wat heeft het me tot nu toe opgeleverd:

  • Heel erg veel inzicht. Veel van mijn boodschappen heb ik goedkoper kunnen doen, door een merkloos product te kopen, en veel bijna-op-de-datum artikelen. 
  • In mijn supermarkt kun je goed gratis lunchen. Rond 13 uur zetten ze mandjes neer met speciaal brood en/of cake, en bij de groente/fruitafdeling is ook vaak wat te proeven. De thee is gratis. Op het bankje in de winkel kun je prima picknicken.
  • Ik heb heel veel gratis pakken chocomelk, mensen gooien echt heel veel van zich af. Ik had genoeg zegels voor 20 pakken in totaal. Nog niet alles is ingeleverd, en de buren vinden het ook erg lekker, dus ieder de helft.
  • En het mooiste van alles: er was genoeg opgespaard om dochter een bureau en een bureaustoel te geven. Ze is er nog steeds dolgelukkig mee.
Vanaf deze week zet ik mijn budget weer op de normale 5 euro. Ik heb afgelopen week gemerkt dat het me tegen begon te staan. 
Dus ik pas mijn uitdaging aan. Ik mag weer voor 5 euro boodschappen per dag doen, maar ik wil wel 50 euro sparen komende maand. Ook wil ik weer beter mijn boodschappen lijstjes gaan bijhouden. Voor nog meer inzicht.

zondag 10 mei 2015

Elke dag moederdag

Vaak zeg ik tegen dochter, elke dag is voor mij moederdag.  Zo voelt het voor mij wel: elke dag met haar voelt als een groot cadeau.

Ik heb zelf niet heel veel met moederdag, ik vind het te commercieel. Toen dochter wat kleiner was sloegen we het gewoon over. Eenmaal op de basisschool ging dat niet meer. Daarom vieren we wel moederdag, maar dan anders.
Ik geef dochter elk jaar een klein cadeautje. Dit jaar heeft ze een doosje bonbons, een kleurboek en een stickerboek gekregen

Ook heb ik bij de supermarkt een doos met high tea hapjes gehaald (kleine cakerolletjes en mini tompoesjes), en mergpijpjes. Ik moet eerst werken, maar vanmiddag als ik weer thuis ben gaan we daar van genieten.

Dochter heeft dit jaar op school iets voor mij geknutseld, ook is ze thuis flink met het plakband in de weer geweest. Ze heeft ook wat van haar zakgeld voor mij gekocht, ze heeft al wel verklapt dat ik het heel erg lekker vind.

Ik bof met zo'n meisje als dochter. Ik zou haar voor geen goud willen missen, ik hou ontzettend veel van haar!

Ik wens iedereen een fijne moederdag.

zaterdag 9 mei 2015

Verspilling

Op de koffieautomaat op mijn werk hing een deel van een factuur van de koffie die besteld was. Eronder was er bijgeschreven dat er voor 90 euro koffie per dag doorheen ging.
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, en ik ben gaan doorvragen bij degene die dat briefje had opgehangen. Wat is het doel van dat briefje?

De persoon in kwestie ergert zich groen en geel aan de verspilling van de koffie. Want, zo vroeg ze, ga eens bij jezelf na wat je op een dag weggooit.

Als ik zelf de koffiekannen vul neem ik er precies genoeg mee. Dan gaat er hoogstens één kopje door de gootsteen na afloop. Maar er zijn collega's die vullen erg ruim, dan staan er twee kannen teveel op de kar, die allebei door de gootsteen weer verdwijnen. Per dienst gaan er twee van die karren rond, dat zijn dus vier kannen. 10 euro.

Op een dag zijn er drie van die diensten. Dat is dus al 30 euro per dag wat weg wordt gegooit. 210 euro per week. Alleen bij mijn team is er al een enorme klap te maken.

Ik probeer er al heel lang op te letten dat ik zo min mogelijk koffie weggooi, sinds ik de prijs van die pakken koffie weet.
Ik vind het goed dat ze anderen er ook bewust van probeert te maken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nooit bij stil heb gestaan dat we voor zoveel geld weggooien. Echt zo zonde.

vrijdag 8 mei 2015

Huis-aan-huis verkoop

Met grote regelmaat komen hier huis-aan-huis verkopers. Meestal voor de energie, gister kwamen er twee mannen aan de deur voor slachtofferhulp. Nee daar doe ik niet aan mee, zei ik tegen de heren. Maar het is maar een eenmalige machtiging, zei één verontwaardigd. Ik doe er nog steeds niet aan mee. Er kon nog net een fijne avond vanaf.

Ik vind slachtofferhulp een mooi doel, ze doen erg belangrijk werk, en tijdens de langdurige rechtszaak die ik vier jaar geleden had hebben ze me met veel geduld ondersteunt.
Maar als ik geld wil geven doe ik dat via hun site. Want wie zegt mij dat de twee mannen echt van slachtofferhulp zijn? En als ze inderdaad daar van zijn, welk deel van mijn geld verdienen zij? Misschien erg achterdochtig, maar als ik iets geef wil ik dat er zo min mogelijk aan de strijkstok blijft hangen.

Ik ga toch eens kijken voor stickers tegen die verkopers. Want ook overstappen van energie doe ik alleen via internet. Zo heb ik al leuke welkomstcadeaus gehad, vorig jaar een bol.com bon van 100 euro. Daar heb ik toen de tablet van gekocht. Geen moment te vroeg, drie dagen later begaf de laptop het.
Half juni mag ik weer overstappen. Misschien dat ik dit jaar iets langer wacht. Ik denk erover om prepaid energie te nemen. En de slimme meter komt er met de renovatie als het goed is. Ik ben benieuwd.

donderdag 7 mei 2015

Mijn schulden

Ik heb al mijn schulden nu op papier gezet. Zowel de kleine als de grote. Bij elkaar nu nog een bedrag van 1800 euro. Een hoog bedrag.

Ik weet hoe mijn schulden zijn ontstaan. Door het geld wat voor rekeningen bestemd is te gebruiken voor leuke dingen, zoals de bioscoop, een weekendje weg, de kermis, een middagje winkelen. Vooral toen het psychisch heel slecht ging gebeurde dat regelmatig.
Voor ik psychische hulp kreeg gingen we elke woensdag en zaterdag naar de bios, namen daar twee keer wat lekkers en te drinken, en gingen daarna naar de mac. Dat we vier keer naar dezelfde film gingen maakte niks uit, dochter houdt erg van herhaling. Ook het geld dat zo'n uitje kostte, ik vond het belangrijker dan mijn rekeningen.

Dat is nu sterk veranderd. Voor uitjes wordt nu gespaard, winkelen gebeurd van de kinderbijslag, en we gaan nu alleen op de eurodag naar de kermis, en alleen het geld wat is verdiend op koningsdag geven we uit. Mijn portemonnee laat ik voor de zekerheid thuis.

Als ik een mindere periode heb, kunnen geldzaken me nog steeds weinig schelen. Het werken met een vast budget per dag helpt heel erg. Want als ik met een weekbudget werk geef ik op zo'n dag rustig alles uit. De volgende dag pin ik dan het bedrag wat ik voor de rest van de dag nodig heb, om dat vervolgens ook weer meteen uit te geven. Door een klein bedrag mee te nemen voorkom ik dat.

Maar goed, om terug te komen op mijn schulden. Ik heb alles nu op papier staan, met rekeningnummers en betalingskenmerken erbij (zo heb ik geen excuus om het niet meteen over te maken). In totaal 1800 euro. Ik heb ook meteen een begroting voor de komende maanden gemaakt. Zo weet ik ook ongeveer wat er over is per maand. Dat is 385 euro. Ik kan dus in 5 maanden alles afgelost hebben.
Dat is wel het doel waarnaar ik toe wil werken. Dan begin ik 2016 met een schone lei.

Hulp met de financiën

Van mijn werkgever kreeg ik vorige week een brief, ze bieden voor werknemers een nieuwe service aan, hulp met de financiën bij een inkomensdaling.

Zelf schrok ik er wel van. Ik weet dat mijn werkplek waarschijnlijk dit jaar nog wel bestaat, maar of het huis waar ik werk het einde van 2016 gaat halen, waarschijnlijk niet.
Zo'n brief drukt je dan wel weer even met de neus op de feiten.
Ik vind het moeilijk voor te stellen dat het huis er niet meer zou zijn. Dat er geen bewoners meer wonen.

Ik ga niet in op het aanbod voor die hulp. Het kost 3 euro per maand, de eerste maand wordt door mijn werkgever betaald. Ik heb nu wel aardig zicht op wat voor mij financieel haalbaar is. Ik vind het goed dat ze die service wel aanbieden, maar ik heb niet het gevoel dat ik er veel aan ga hebben

Mijn schulden los ik stukje bij beetje af. Ik wil op korte termijn wel een plan gaan maken over de af te lossen schulden, en me daar heel strak aan houden. Wat er dan ook gebeurd in 2016, die schulden vormen dan geen probleem meer.


woensdag 6 mei 2015

Blij


Dit is het moederdag cadeautje geworden. Ik ben er heel blij mee dat ik het kon kopen zonder 'mijn' geld uit te geven.

Alle flessen zijn ingeleverd, ik had één flesje erbij zitten zonder statiegeld, het bedrag is uitgekomen op €9,45. Een hoop geld, wat mensen toch zo makkelijk weggooien. Ik was ook niet de enige flessenzoeker, er liepen meer mensen met grote zakken rond.

Nu staat het plantje nog bij mij op de vensterbank te pronken, zondag verhuisd hij naar mijn moeder.

De opbrengst van bevrijdingsdag

Normaal gesproken moet ik op Bevrijdingsdag altijd werken. Ik heb daar geen problemen mee, het betekend dat ik op koningsdag vrij heb.
Dit jaar wou een collega graag ruilen, het kwam haar beter uit. In ruil daarvoor werk ik Hemelvaartsdag.

Gisterochtend kwam mijn oude schoolvriendin langs. Het was ontzettend leuk om haar te zien.
Nadat de buien voorbij waren ben ik naar het festival gegaan, net op tijd voor het defilé. Het viel me op dat er erg veel statiegeld flessen lagen. Daar kan ik iets mee.

Ik ben de flessen (zowel de grote als de bierflesjes) gaan oprapen. Ik heb in mijn rugzak altijd een plastic zak zitten, die was nu wel makkelijk.

Ik heb ontzettend veel flessen geraapt, in totaal voor €9,55. Ik ben daar heel erg blij mee, ik had een leuke glazen pot met een plantje er in gezien voor 6 euro. Die kan ik met dit geld kopen voor Moederdag, voor mijn moeder. Het overige geld gaat weer in het potje voor de bloemen voor de buurvrouw.

Tijdens het flessen zoeken heb ik erg genoten van de muziek. Ook het kijken naar de mensenmassa's die zich in de overvolle bussen wisten te proppen vond ik erg leuk om te zien. Ik heb heel veel respect voor alle mensen die bij het festival betrokken zijn. Er gebeurd zo ontzettend veel achter de schermen.

Ik vond het een topdag. En dat ik op deze manier toch een cadeau bij elkaar kon sparen, ik vind het super!

dinsdag 5 mei 2015

Cashback parade

Gister is de nieuwe cashback parade van scoupy weer begonnen. Deze keer ben ik er erg blij mee, want ze hebben er kwark en leverworst bij zitten. Ook een sixpack 0,0% radler. Die gebruik ik niet, maar ik heb het wel meegenomen en weggegeven. 
Die radler was in de aanbieding, hij was nu €1,30 goedkoper. Dat stond ook op de kassabon, maar in de bevestigingsmail stond dat ik het volledige bedrag krijg. Ik ben benieuwd.

Ook van korting is leuk had ik nog een paar dingen niet gehaald. Als ik toch bezig ben, kan het in één moeite door. Daar kon ik nog mondwater en optie.mel puur halen.

Aan 'gratis' producten heb ik gister €11,90 uitgegeven. En dat voor vijf producten. Van €5,90 (schoupy) heb ik het bericht al gekregen dat het deze week op mijn rekening staat. Van de andere moet ik het nog even in de gaten houden, dat is een bedrag van €7,35.

In mijn potje voor geld terug acties zit normaal 10 euro. Het geld dat ik gister meer heb uitgegeven heb ik van mijn dagbudget afgehaald.
Het potje vult zichzelf weer aan, als het geld terug komt. De €3,20 die er nu meer komt (als het goed is) wil ik in een apart potje stoppen. Over drie weken heeft de buurvrouw haar laatste chemo, van het geld wat in dat potje zit wil ik een mooie bos bloemen halen.

maandag 4 mei 2015

Mijn uitdaging - tot nu toe

Veel mensen, ook in mijn omgeving, hebben me voor gek verklaard. Leven van €2,50 per dag zou niet mogelijk zijn. En wat deed ik dochter aan.

Mijn conclusie tot nu toe is dat het wel mogelijk is. Dochter komt tot nu toe nog niks tekort, we eten veel gezonder omdat we minder snoepen.
Toen ik vanmorgen op de weegschaal ging staan woog ik 3 kilo minder, zonder te lijnen.

De uitdaging met mezelf ben ik aangegaan met een reden: ik wil mijn huis vernieuwen. Door de helft minder aan mijn boodschappen te besteden, kan ik 75 euro per maand over houden. Dat geld wil ik aan spullen voor mijn huis besteden.

Vanmorgen ben ik met dochter naar de i.kea geweest, we gingen kijken voor een bureaustoel voor haar. Eerst hebben we daar lekker ontbeten. Eenmaal in de winkel zagen we een klein bureautje voor 30 euro, en een bureaustoel voor 25 euro. Alleen voor de bureaustoel had ik 50 euro gerekend. We hebben ze allebei meegenomen, dochter was de koning te rijk met wat ze kreeg.

Onze nieuwste aanwinsten.
Ik vind dit het leven van €2,50 per dag zeker waard.

zondag 3 mei 2015

Bevrijdingsfestival

Ik woon in één van de steden waar de grote bevrijdingsfestivals worden gehouden. Met het festival zelf heb ik niet zoveel, het is voor mij veel te druk. Ook vind ik de prijzen voor het drinken veel te duur.

Tot een paar jaar geleden ging ik er wel heen, toen waren er nog statiegeld bekers. Ik vond het een leuk systeem. Voor elke beker die er weer werd ingeleverd kreeg je 50 cent. 
'S avonds kon je bij het busstation flink scoren. Mensen wilden in een bus mee, die binnen een minuut propvol zat. Dan waren 2 of 3 bekers niet zo belangrijk, en werden ze op de stoep gezet, of in de vuilnisbakken gegooid. Met veel plezier leverde ik ze weer in, 50 euro was in een paar uur zo verdiend.

Een paar jaar geleden werd het systeem veranderd, de statiegeld bekers verdwenen, en er kwamen bevrijdingsmunten. Daar was vrij weinig lol aan te beleven, er viel niks aan te verdienen. 
Vorig jaar ben ik wel naar het kinderfestival geweest met dochter, neefje en nichtje, maar het was te druk.

Dit jaar is er weer een nieuw systeem. Speciale betaalpasjes. Ik ben benieuwd hoe dat gaat werken. Ik heb wel begrepen dat er strenger gecontroleerd gaat worden op eigen drinken. Blik, fles en glas zijn verboden. Dat snap ik, je kan iemand aardig verwonden.
Ik neem mijn eigen flesje water mee. Wordt dat ingenomen, dan heb ik pech. Maar ik heb ook wat pakjes appelsap gekocht voor de zekerheid. 

Sinds vrijdag zijn de voorbereidingen in volle gang. Ik vind het erg mooi om te zien, vooral hoe de podia in elkaar worden gebouwd. 
Ik hoop voor iedereen die dinsdag gaat dat het mooi weer is.

vrijdag 1 mei 2015

Mijn uitdaging - week 4

Deze week had ik goed de controle over mijn uitgaven. Doordat dochter en ik steeds vaker tussendoor water drinken koop ik steeds minder pakken drinken. Dat scheelt een hoop.
De fles siroop die ik voor het logeerpartijtje had gekocht, maakt dochter met veel plezier op.

Ook had ik deze week geluk met de groente. Ik kocht bij de groentewinkel een wat minder mooie bloemkool voor 60 cent. De lelijke plekken heb ik weg gesneden, en we hebben er al één keer van gegeten, vanavond eten we de rest.
Bij de lidl kocht ik een grote prei voor 40 cent. Samen met een aardappel en wat wortel heb ik daar erwtensoep van gemaakt. We hebben daar één keer van gegeten, en voor één maaltijd soep ingevroren.

Deze week heb ik €6,85 overgehouden. Ik wilde zoveel mogelijk overhouden, volgende week zijn er zakjes drinken in de aanbieding, 40 voor 8 euro. Die dingen koop ik in de zomervakantie altijd duur voor de meisjes. Die doos wil ik wegzetten voor de zomervakantie, dat scheelt dan een hoop geld. Door deze week geen onzinnige dingen te kopen, en ik geen grote dingen zoals waspoeder of wc papier nodig had, kon ik voor mijn gevoel een hoop overhouden.

Deze week had ik ook geluk, ik vond op straat veel kassabonnen met zegels voor de chocomelk. Ik kon drie spaarkaarten vol plakken. Van mijn broertje kreeg ik ook een volle spaarkaart, hij lust geen chocomelk. Ik mocht vijf pakken ophalen. Drie daarvan zijn er naar de buren verhuisd, de buurvrouw blijkt het ook erg lekker te vinden (gelukkig).

Komende week wil ik ook zo zuinig mogelijk leven. Mijn buurvrouw heeft deze week haar vijfde chemokuur, en het valt haar steeds zwaarder. Bij de kringloop heb ik een leuk mandje voor 25 cent gekocht, die wil ik voor haar vullen, als opsteker.


Rust

Bedankt voor alle lieve reacties en adviezen op mijn vorige blog.

Twee dagen geleden was het zo chaotisch bij mezelf. Alleen het idee dat ik zomaar aangeraakt kan worden, dat veroorzaakt zoveel stress.
Mijn begeleidster kan ik dit jaar niet onbeperkt om hulp vragen, door de gemeente is een grens gesteld (ze moet ergens door betaald worden).
Vorig jaar zijn we wel heel erg bezig geweest met het zelf regie nemen. Dit is mijn leven, dus ik bepaal.

De situatie met de vrijwilliger is ook een stuk zelf de regie nemen, zag ik gister in. De sms was daarin denk ik wel een eerste stap. Daarna heeft hij tientallen keren geprobeerd te bellen. Opnemen heb ik niet gedaan, ik heb gezegd wat ik wou zeggen, mijn zusje heeft die sms gister nagelezen en vond het heel duidelijk. Gister heeft hij me met rust gelaten. Hopelijk is de boodschap bij hem ook duidelijk.

Mocht het niet het geval zijn vraag ik hulp bij iemand uit de kerk die ik vertrouw. Zondag is de kerkdienst in dat wijkcentrum, ik zie er gigantisch tegenop. Maar ik ga er wel heen.

Ik heb de regie over mijn leven, ik hoef niks meer toe te laten wat ik niet wil. (Nu mijn gevoel nog even mee krijgen). Maar hoe vaker ik het tegen mezelf zeg, hoe meer rust ik van binnen voel.