dinsdag 30 juni 2015

De vakantie bieb

Mijn zusje wees me op de app van de vakantie bieb. Tijdens de zomervakantie kun je gratis e-books downloaden en lezen. Hoe het precies werkt moet ik nog uitzoeken.
De collectie is nog niet heel groot, maar na 1 juli komen er boeken bij. En het is gratis, dan heb je sowieso niks te klagen.

Ik heb mijn eerste boek gisteravond gedownload. Zolang het gratis is, vind ik het leuk er gebruik van te kunnen maken.
Ik heb de app ook bij dochter op haar smartphone gezet, ook voor haar stonden er nu al leuke boeken in het rijtje.


maandag 29 juni 2015

Gezinsuitbreiding?

Dochter heeft sinds ze een klein meisje was een liefde voor dieren. Alles vind ze lief en schattig. Ook had ze de wens zelf een huisdier te hebben.
Toen mijn huis eenmaal opgeruimd en leeg was, hebben we samen afspraken gemaakt. Want als je een huisdier wil, betekent dat ook dat je verantwoordelijk moet en wil zijn, ze moet er zelf voor zorgen, maar ook zelf alles ervoor betalen.
Om klein te beginnen hebben we voor een hamster gekozen.

Mijn ouders vonden het zielig dat ik dochter alles zelf liet betalen, en wilden haar geld geven. Dat heb ik toen verboden. Want hoe krijgt dochter inzicht in de waarde als het geld klakkeloos gegeven wordt?

Ze heeft er hard voor gespaard, en met koningsdag een hoop verkocht. Uiteindelijk was het zo ver, ze had genoeg gespaard voor een hok, zaagsel en een hamster. Het voer kreeg ze de eerste keer van mij. Het beestje is na ruim een jaar overleden. De tweede hamster heeft niet lang geleefd, na twee maanden was ze onverwachts dood.

Op de weggeefhoek bood iemand hamsters aan, ze had er teveel en ze gingen elkaar aanvallen. Omdat de hamster voor een kind was, had ze een lieve tamme hamster uitgezocht, een mannetje zei ze. Lief was het beest de eerste dag zeker. Alleen dat is hij na de tweede dag veranderd in een vals beest, die zijn hol fel bewaakt, en er ook amper uitkomt.

Ik vertelde het verhaal aan zusje. Ze begon te lachen. Haar vermoeden is dat het mannetje een vrouwtje is, en dat ze zwanger is.
De vrouw waar ik de hamster vandaan heb, heeft alle hamsters bij elkaar zitten, dus het zou nog best wel eens kunnen.

Ik ben benieuwd of we binnenkort een gezinsuitbreiding hebben. Het zou wel een actie zijn.

zondag 28 juni 2015

(Extra) salaris

In mei heb ik heel veel zondagsdiensten gedraaid. Omdat ik van het vakantiegeld nieuwe fietsen had gekocht, had ik bedacht dat ik het geld van de onregelmatigheids toeslag voor de vakantie kon gebruiken. Ik had gerekend op 200 euro extra.

Afgelopen week kreeg ik mijn loonstrookje. Ik kreeg 280 euro extra. Dat is een mooie meevaller. Het mooiste is dat ik dat bedrag komende maand ook extra krijg, ik heb in juni elk weekend gewerkt.
Ik moet zeggen, ik kijk nu echt enorm uit naar mijn vrije weekend volgende week.

Van de belastingteruggave en het extra geld heb ik het hotel al betaald. Komende maand kan ik weer 350 apart leggen, dan is de vakantie bij elkaar.

Ik ben blij dat er zoveel mogelijkheid was dat ik extra kon werken.

zaterdag 27 juni 2015

Afscheids (bedank) cadeautjes

Elk jaar aan het einde van het schooljaar geeft dochter een klein cadeautje, meestal bonbons, aan haar juffen.
Dochter is in de meeste gevallen altijd dol op de juffen tot nu toe geweest, en het ene jaar dat dochter haar juf kon schieten, gaf ze het cadeautje als bedankje dat ze weg ging.

Vorig jaar hebben we de intern begeleidster ook wat gegeven. Ze doet ontzettend veel voor de kinderen. Daar kwam ik vorig jaar pas achter toen ik actief bij het leerplan van dochter werd betrokken.

Voor de drie cadeautjes had ik 15 euro gerekend. Toen ik vanmiddag langs de opruimingskar van de supermarkt liep zag ik leuke doosjes bonbons (nog van valentijnsdag) liggen voor een euro per stuk, en nog lang houdbaar. Er lagen er nog precies drie in. Dat scheelde weer 12 euro. Ook lagen er leuke rozen van chocola in, ik vermoed ook van valentijnsdag nog, ook voor een euro. Daar heb ik er twee van meegenomen, voor de stagiaires op mijn werk, komende week zijn ze voor het laatst.

Ook lagen er pakjes schooldrinken in voor dochter, 45 cent per verpakking, en ook nog lang houdbaar. Bij elkaar was ik nu 7 euro kwijt. Ik heb een goede slag geslagen vind ik zelf. De overgebleven 8 euro gebruik ik voor dochters verjaardag.

vrijdag 26 juni 2015

Zwem abonnementen

Vorig jaar hadden ze in de zomervakantie bij het zwembad een abonnement, de hele vakantie kon je voor een bepaald bedrag zwemmen, kinderen hadden het er in zeven keer uit, volwassenen in acht keer. Ik zag het pas in de vierde week toen, en heb het toen niet gedaan, ik zou het er niet meer uit halen.

Wel nam ik me voor op te letten, misschien dat het dit jaar ook weer zou komen. En ja hoor, gister met zwemles zag ik de aankondiging. Alleen ik vind het minder aantrekkelijk geworden, of gewoon ronduit duur. Voor kinderen is het abonnement 52 euro, dat is 10,5 keer zwemmen. Voor volwassenen is het 63 euro, dat is 11,5 keer zwemmen.

Met die prijzen moeten we minimaal twee keer per week naar het zwembad. De eerste weken ga ik dat al niet redden, ik moet vrij veel werken.

Met de folder met tarieven in mijn hand was ik aan het rekenen. Wat is het slimste om te doen?
Mijn voorkeur gaat uit naar voor mij een 12 badenkaart, en voor de kinderen een 30 badenkaart. Dat omdat de buurkinderen vrijwel altijd mee gaan, en het scheelt hun €1,10 per keer per kind. Bovendien zijn die kaarten een jaar geldig. Zo hebben we meer tijd om het voordeel eruit te halen.

Levenslooplijn

Bij dochter op school is het een traditie dat de kinderen van groep 5 een levenslooplijn maken: ze maken een poster met van elk jaar een foto.

Dochter en ik hebben ook foto's uitgezocht. Dochter maakte zich zorgen over de foto's van haar jongere jaren, die waren er (dachten we) bijna niet.
Bij het zoeken vonden we een paar SD-kaartjes. Dochter rolde bijna van verbazing van haar stoel. Schijnbaar heb ik wel foto's gemaakt. Sowieso van haar verjaardagen, maar ook dochter die haar eerste zwerfkat had gevonden (toen 3 jaar), het afscheid van de speelzaal, de eerste keer sminck op haar gezichtje, de eerste fietsles zonder zijwielen met mijn broer, en ook van onze eerste vakantie.

Dochter is in al die jaren flink veranderd. Op die foto's is ook te zien dat het thuis niet zo goed gaat, het heeft ook zeker zijn weerslag op dochter gehad. Vooral de foto's toen ze vijf was, het jaar voor ik hulp kreeg. Ik denk dat het terecht is dat hulpverleners zich toen zorgen maakte over mijn kind.

Op de foto's van 7 en 8 jaar straalt dochter, daar is ze een gelukkig en blij kind.
Nog zes weken, dan is ze alweer 9 jaar.

donderdag 25 juni 2015

Rooster-ellende

De roosters op mijn werk zijn al jaren een bron van ergenis, niet alleen bij mij. Eigenlijk sinds het cao is veranderd, en er in plaats van twee weken van tevoren, één maand van tevoren bekend moet zijn wanneer er gewerkt moet worden.

Vorig jaar was het heel dramatisch. Enkele dagen voor het ingaan van het nieuwe rooster, was het nog helemaal niet klaar. Elke dag vroeg ik meerdere malen aan degene die het rooster maakte wanneer het kwam, ik moest afspraken plannen met verschillende mensen, die door mij ook niet verder konden. Het vaste antwoord was over een paar uur.

Tot bij mij de bom barstte. Ik was mijn spanningsgrens al een heel stuk voorbij, en ben redelijk tekeer gegaan in het kantoor. Om vervolgens in korte tijd twee flinke paniekaanvallen te krijgen, die er erg inhakken.

Daarna was voor mij echt de maat vol. Ik heb bij mijn teamleider en de verantwoordelijke voor de roosters aangegeven dat ik de volgende keren dat de roosters niet op tijd uit kwamen, ik gewoon mijn afspraken zou maken, en dat ik voor die dagen vrij vroeg. Ik werd vol ongeloof aangekeken, dat waren ze niet gewend van mij.
De keer daarna moesten ze het rooster om mij heen plannen, ik had mijn woord gehouden.

Die roostermaker is nu (gelukkig) weg, en twee collega's hebben die taak op zich genomen. De roosters zijn nog steeds te laat, maar het is wel flink verbeterd.
Maar met de zomervakantie in zicht moest ik de bso-dagen voor dochter doorgeven. Ik heb tot het laatste moment gewacht, maar ik moest de dagen doorgeven, anders is opvang niet gegarandeerd. Teveel opgegeven dagen konden tot morgen 9 uur kosteloos worden geschrapt.

Bij navraag bij de teamleider wanneer het rooster kwam, was het antwoord morgen, of anders maandag.
Ik heb hem mijn probleem uitgelegd, elke dag teveel opvang is 50 euro. Dat is zonde van het geld.

Twee uur later kwam hij naar me toe met een vel papier. Hij had mijn rooster al kloppend gemaakt, nu kon ik ook verder. Ik heb drie bso dagen kunnen annuleren, dat scheelt 150 euro.

Eén ding weet ik wel, ik ben blij met mijn teamleider :-) 

woensdag 24 juni 2015

Het schoolkamp

Vandaag had dochter op school de doorschuifdag, een oefendag in de nieuwe klas. Dochter was een week van tevoren al aan het stuiteren bij het idee dat ze een dag naar groep 6 mocht.
Haar fiets leek een stuk kleiner, ze voelde zich erg groot. De hele weg naar school glom ze van trots, ze was een bovenbouw er.

Ook heeft ze de brief gekregen over het kamp. Ik moet zeggen, de prijs valt me heel erg mee, €82,50. Er mag in twee delen betaald worden, wat ik ook ga doen. Er is ook een potje voor de ouders die het echt niet op kunnen brengen, daar stort ik 10 euro in.

Een slaapzak moeten we wel aanschaffen, ze gaan op stro slapen, en dan is een dekbed wat minder prettig denk ik. Ook moeten we nog een goede rugzak aanschaffen, maar ze mogen niet veel mee nemen. Aan de rugzak en slaapzak heeft ze aan de volgende kampen ook nog wat.

Voor de rugzak en slaapzak is er 60 euro. Volgende maand gaan we naar de grote stad om te kijken, ik heb geen idee waar ik een slaapzak kan kopen. Maar we hebben nog tijd.

Afgeprijsd

Vorige week belde mijn zusdje me erg enthousiast op. Omdat de c.1000 in een jum.bo veranderd, was op de laatste openingsdag alles 50% korting. Het was zonde om dat voordeel te laten lopen.

In mijn hoofd bedacht ik me wat ik nodig zou kunnen hebben. Potten groente? Nee, die heb ik met een 1+1 gratis-actie flink aangeschaft. Evenals de knakworsten en smac, die waren met 60% korting tijdens de aanbieding.
Schooldrinken of koeken misschien? Schooldrinken niet, het huismerk van mijn supermarkt is goedkoper en lekkerder volgens dochter. Verzorgingsproducten en afwasmiddel staan genoeg in de kelder. Vla koop ik alleen met 50% korting, daarvoor hoef ik ook niet te gaan. Vlees eten we amper, en eieren had ik net gekocht.

Ik kon me zo snel geen reden bedenken om te gaan, en bedankte mijn zusje voor de uitnodiging samen te gaan. Wel gaf ik haar de tip daar voor openingstijd te zijn, waarschijnlijk zou de halve stad daar staan.

'S avonds na dochters zwemles zijn we toch even naar binnen gelopen, om te kijken wat er nog stond. Met nog twee dagen te gaan, was er toen al weinig. Toen wist ik het zeker, ik hoef op zaterdag niet vroeg mijn bed uit (het was mijn enige uitslaapdag in drie weken).

Later hoorde ik van mijn zusje dat ik gelijk had gehad qua beschreven drukte. Mensen probeerde zoveel mogelijk in hun wagentjes te mikken, schappen werden leeg geveegd.

Ik ben blij dat ik niet ben gegaan, door de aanbiedingen van mijn supermarkt kan ik ook gebruik maken van goede acties, maar bewustere keuzes maken omdat ik er een week over na kan denken.

dinsdag 23 juni 2015

Het goede doel

Al een tijdje sponsor ik twee gezinnen, één in Oekraïne, één in Moldavië. Bij elkaar 50 euro per maand. Maar de laatste weken ben ik aan het twijfelen over deze hulp. Ik ga er vanuit dat de organisatie goed werk doet, dat vertrouwen heb ik wel. Maar of het voor mij de beste vorm van hulp geven is, daar twijfel ik over.

Via een andere blog las ik over wakabi. Je helpt mensen met een kleine lening, en die krijg je uiteindelijk (hopelijk) ook weer terug. Ik heb nu twee keer iemand geholpen, en van één van die vrouwen heb ik mijn geld weer helemaal terug.
Deze manier van iemand ondersteunen spreekt mij ook aan. Die vrouwen werken ook aan een betere toekomst voor zichzelf.

Ik denk erover om te stoppen met de sponsoring die ik nu doe. In plaats daarvan kan ik 25 euro gebruiken voor wakabi, en 25 euro per maand wegleggen voor dochters rijbewijs. Als ze 18 jaar wordt is er dan een bedrag van ongeveer 2700 euro. Plus de kans dat ik het geleende geld ook weer terug krijg.

Ik wil wel iets blijven steunen, maar daar zijn verschillende manieren in.

maandag 22 juni 2015

Tv kastje

De kast waar mijn tv nu op staat heb ik ooit bij de kringloop gekocht voor 10 euro. Het was één van mijn eerste aankopen bij de kringloop, en ik was er ontzettend trots op.
Het is een redelijk ouderwets, maar stevige kast. Alleen te hoog voor mijn nieuwe tv. 

Op de weggeefhoek van mijn woonplaats zag ik een klein tv kastje, in een lichte kleur, net als de rest van mijn meubels. Ik heb er op gereageerd, en ik mocht hem ophalen.
Vervolgens heeft het kastje drie weken lang in een hoek van de huiskamer gestaan.

Want mijn kast werd door dochter gebruikt voor haar speelgoed, waar haar neefje en nichtje ook mee mogen spelen van haar. Dat speelgoed moest naar haar speelgoedkast boven verhuizen. Afgelopen zaterdag heb ik dat gedaan, uiteindelijk maar een klusje van een half uur. Daarna heb ik alle dvd's uitgezocht. Niet in elk doosje zat een dvd meer, die konden weg. Daarmee klaar, wou ik de overgebleven in het kleine kastje doen.

Het kastje bleek te klein. Dat was balen. Wat moest ik er nu mee doen. Het is een goede kast, en weggooien vind ik echt zonde. Daar had ik hem ook niet voor gekregen.

Aan de telefoon besprak ik mijn probleem met dochter. Na even stil te zijn geweest zei ze dat zij het kastje erg graag wou hebben. Verbaasd vroeg ik wat ze ermee wou gaan doen, en nog belangrijker, waar wou ze hem laten?
Onder mijn bed kan hij staan mama, kwam het antwoord (dochter heeft een halve hoogslaper). Ze wou hem voor haar knuffel en poppen gebruiken.

Toen ze gister thuis kwam, heeft ze haar kastje ingericht. Dolblij is ze ermee. Zo is het kastje toch nog goed terecht gekomen, al is het voor een ander doel.

zondag 21 juni 2015

Deelmomentje - mijn vaderdagscadeau


Dit is het cadeau wat ik van dochter heb gekregen. Ik als mega Mindy. Ik ben er heel erg blij mee, en dochter was zo trots dat ze haar kunstwerk boven mijn bed mocht hangen.
Hier zit een erg trotse moeder :-D

Vaderdag

Bij dochter op school hebben ze dit jaar voor het eerst sinds lange tijd  iets voor moederdag geknutseld. Ontzettend leuk.
Ook aan de vaders werd dit jaar gedacht, ook daar werd een cadeautje voor gemaakt.

Voor dochter leverde dat een probleem op. Ze weet wie haar vader is, ze heeft hem een keer ontmoet, maar ze wil verder (nog) geen contact. Voor dochter is het 'normaal' dat ze alleen met mij is, ze weet ook niet beter. Maar voor de kinderen in haar klas was het iets nieuws. Er zitten wel kinderen met gescheiden ouders in de klas, maar dochter is de enige zonder echte vader.

Met het oudergesprek vertelde de juf dat dochter tijdens dat gesprek had gehuild. Maar ze wist niet of het kwam omdat dochter haar vader miste of doordat dochter in het middelpunt van de belangstelling stond, waar ze zich nog erg onzeker over kan voelen.

'S ochtends voor het opstaan hebben dochter en ik altijd een knuffel-momentje. Ze kruipt dan even bij mij in bed, en we nemen samen de dag door, of praten gewoon.
Ik heb dochter tijdens zo'n momentje gevraagd wat er was gebeurd. Dochter had zich tijdens dat gesprek in de klas erg alleen gevoeld. Ze was de enige zonder vader. En iedereen bleef er maar over doorgaan terwijl zij had gevraagd om erover op te houden. Ik heb haar uitgelegd dat er meer kinderen zijn zonder vader, maar niet bij haar in de klas.
Op zo'n moment heb ik het wel met dochter te doen.

Dochter heeft wel meegedaan aan het knutselen, in plaats van haar vader, krijg ik haar knutselwerk. Ze is er ontzettend trots op, en kon met moeite geheim houden wat het is. Vanmiddag, als ze weer thuis komt (ze heeft gelogeerd bij opa en oma), krijg ik het.

zaterdag 20 juni 2015

Definitieve berekening

Gister kreeg ik digitaal de definitieve berekening van de toeslagen van 2014 binnen. Normaal vind ik die berekeningen nooit zo spannend, omdat ik onder het uitkeringsniveau verdien, krijg ik de maximale toeslagen, en hoef ik nooit wat terug te betalen.

Dit jaar vond ik die berekening wel spannend, vorig jaar zijn de bso uren van dochter veranderd. Van veel ouders hoorde ik dat ze dan veel moeten terugbetalen.
Ik heb meteen de wijziging bij de belastingdienst doorgevoerd, dan kon het terug te betalen bedrag nooit extreem hoog zijn.

Tot mijn grote opluchting zag ik dat ik niks hoefde terug te betalen. Erg fijn. Nog leuker was het kopje huurtoeslag. Daar stond dat ik nog 10 euro van de belastingdienst krijg. Ik heb geen idee of ze zo'n klein bedrag uitbetalen, maar dat maakt ook niet uit. Ik ben blij dat ik niks hoef te betalen.

vrijdag 19 juni 2015

Weggeven

Ik vind weggeven een mooi iets. Op facebook ben ik aangesloten bij een weggeefhoek, hier plaats ik met regelmaat spullen op. Producten van de cashback acties, producten die ik gratis krijg met de spaarzegels van de supermarkt. Maar ook dingen die ik heb gekocht, die ik niet gebruik.

Bij mij in de straat staat tijdelijk de basisplek van de mannen van de groenvoorziening. Die worden (in mijn ogen onterecht) vaak met de nek aangekeken, ze zijn allemaal werkloos en moeten zo hun uitkering verdienen. Uitvreters is ook een woord wat hier in de straat gebruikt wordt. Ik vind dat echt onterecht, ze werken hard, en ze doen werk waar niemand zin in heeft.
Toen ik gister naar huis reed zag ik hun stoelen staan. Thuis heb ik het glas voor de glasbak gepakt, en twee rollen koekjes gepakt. Even heb ik staan twijfelen, kon ik het wel maken? Er prijkte twee grote kortingsstickers op de rollen.

Onderweg naar de glasbak heb ik de rollen op één van de stoeltjes neergelegd, die zouden ze zo wel vinden. De mannen waren een heel stuk verderop bezig.
Even later bij het langsrijden zag ik de koekjes in de wagen staan, één rol al flink leeggegeten. Ik moest van binnen lachen, ze hebben het gevonden.

Iets weggeven is een mooi iets. Er is al afgunst genoeg in de wereld.



donderdag 18 juni 2015

Nieuwe kleren

Ik vind kleren kopen verschrikkelijk. En dan vooral het passen van de kleren. Het mezelf moeten bewonderen in de spiegel.

Jaren heb ik het heel simpel gehouden. Als ik iets nodig had kocht ik dezelfde shirts, die hoefde ik niet te passen. Het liefst ook nog allemaal in dezelfde kleur, dat was lekker veilig. Tot mijn begeleidster er een opmerking over maakte. Of ik me ervan bewust was dat ik altijd in dezelfde soort kleren liep.
Ze wou me ook daarmee wel helpen, maar dat heb ik geweigerd. Ook al vond ik het heel fijn dat ze er was, dat was toch nog een brug te ver.

Dochter heb ik vanaf dat moment wel mee genomen. Zo jong als ze is weet ze heel goed wat ze mooi vind. Ze vond het heel leuk om voor mij mooie kleren uit te zoeken. Vanaf die keer had ik nog steeds dezelfde soort shirts, maar wel in verschillende kleuren.

Gister hebben we voor dochter nieuwe schoenen gehaald, en toen we naar de bus liepen kwamen we langs 'mijn' klerenwinkel. Dochter wou heel graag even binnen kijken. In het koopjesrek zag ik vier hele mooie shirts hangen. Een heel ander soort dan ik normaal draag. Bij het passen vond ik mezelf voor de eerste keer mooi. Een hele nieuwe ervaring, ik heb mezelf nog nooit mooi gevonden.

Ook al heb ik die shirts niet gepland, ik heb ze wel meegenomen. Het was 36 euro bij elkaar, 9 euro per shirt. Toen ik mezelf in de spiegel zag, gunde ik mezelf deze kleren!

woensdag 17 juni 2015

50% korting

Ik ben gek op producten met 50% korting in de supermarkt. Producten van de versafdeling zijn erg lekker, ook pakken vla worden op die manier betaalbaar. Of zoals vorige week de verjaardagstaart voor de knuffel van dochter.

Gister was het opruimingsgedeelte goed bijgevuld. Er lagen ontzettend veel luxe afbakbroodjes, maar ook rollen koekjes van p.rince. Die afbakbroodjes kan ik wel laten liggen, maar die koekjes. Omdat ze nog steeds vrij prijzig waren (82 cent) heb ik één rol gepakt. Bij het afrekenen zag ik dat ik minder hoefde te betalen dan mijn handscanner in eerste instantie aangaf. Bij controle van de kassabon zag ik dat ik over de rol koekjes een extra korting had gekregen. Nu kostte de koekjes nog maar 13 cent. Ik ben nog een keer de winkel ingelopen, en heb tien rollen meegenomen. Vijf daarvan heb ik weggegeven, het is leuk om mensen te verrassen met zoiets kleins.

Dat het ook anders kan bleek vorige week op mijn werk. Een collega was jarig, en trakteerde op taart, die ze ook voor 50% korting had gekocht. Er waren collega's die hun afkeuring niet verborgen. Kon het er wel vanaf? De collega in kwestie was, en is nog steeds gekwetst daarover. Schaamte speelt daarbij ook een rol. Want nee, eigenlijk kon het er niet vanaf. Dat ze toch wou trakteren vind ik heel lief.

Persoonlijk schaam ik mezelf niet dat ik de af geprijsde producten koop, en ook weer weggeef. Het zijn goede producten die anders worden weggegooid. En het scheelt mij een hoop geld.

dinsdag 16 juni 2015

Het energieverbruik - week 1

Nieuwsgierig naar mijn verbruik, en of ik daarop nog kan besparen, heb ik deze week op het stroom en gasverbruik gelet. Ik weet niet wat we normaal gebruiken, maar de getallen vallen me heel erg mee.

De stroommeter staat nu op 105694, dat is 16 meer dan vorige week. De gasmeter staat nu op 48737, dat is 4 meer.

Het gasverbruik kan wat verder omlaag, deze week heeft dochter een paar keer wat langer staan douchen dan de bedoeling was. Als we daar op letten, hoop ik komende week wat lager te zitten.

Het stroomverbruik valt me heel erg mee. Ik heb vijf keer de wasmachine laten draaien, en dat ding is echt een stroomvreter. Een goede reden om de wasmachine echt te vullen, in plaats van halve wasjes.

Ik ben benieuwd naar mijn verbruik volgende week.

maandag 15 juni 2015

Mijn cirkels

Aan het begin van mijn hulpverleningstraject ging het psychisch heel slecht. Door mijn angsten en herbelevingen, die een eigen leven waren gaan leiden, woonde ik het liefste op de bovenverdieping, met de gordijnen dicht. Dochter, die toen 3 jaar was, had ik geleerd heel stil te zijn als er iemand voor de deur stond. Want dan gingen ze vanzelf weg.

Dat er toen zorgen waren bij de bemoeizorg over dochter snap ik. Omdat ik als ze onaangekondigd kwam niet open deed, zag ze dochter niet heel vaak. En dat moet toch een reden hebben. Eigenlijk was het toen een soort cirkel waar ik niet uit kwam. Ik was doodsbang dat ik dochter kwijt zou raken, het gevolg daarvan was dat ik bij onverwacht bezoek de deur niet open deed, en de hulpverleenster zich meer zorgen begon te maken. Dat ik in die tijd totaal geen vertrouwen had in mijn opvoedkwaliteiten hielp ook niet echt mee.

De deurbel was ook zo'n cirkel. Toen ik in een later stadium wat beter was, schrok ik me elke keer een ongeluk van die bel. Vergelijkbaar met het bijna tegen het plafond vliegen van schrik. Door die schrikreactie durfde ik nog steeds geen deur te openen. Want ik sprong automatisch in de er-is-gevaar-stand. De oplossing daarvoor bleek best simpel te zijn. Ik heb de stekker uit het stopcontact getrokken. Want van kloppen schrok ik niet.

Zo heb ik een hoop cirkels. Bij sommige cirkels heb ik eruit kunnen stappen (met hulp). Ik leer mezelf steeds beter kennen, en zie die cirkels na verloop van tijd. Om daar ook mee aan de gang te kunnen. Wie weet, als ik al mijn cirkels heb doorbroken, misschien dat mijn ptss dan ook verdwenen is. Ik vind het de uitdaging waard.

zondag 14 juni 2015

Schoolkamp

Vrijdag kwam dochter thuis met blij nieuws. Ze gaat echt naar de bovenbouw, en ze weet ook bij welke juf in de klas.
Volgens de traditie gaan groep 6, 7 en 8 elk jaar op kamp aan het begin van het schooljaar. Ik zie er als een berg tegenop, mijn kleine meisje wordt groot, en ik moet haar drie dagen toevertrouwen aan iemand die ik niet ken.

Waar ze op kamp gaan is al wel bekend, maar 24 juni krijgt ze pas een brief mee met verdere informatie, en een betaalverzoek. Ik heb geen idee waar ik nu rekening mee moet houden, is het alleen het kamp, moeten er ook andere dingen nog gekocht worden daarvoor?
Het is nog niet te plannen, en dat geeft geen fijn gevoel. 

Volgend schooljaar ga ik 10 euro per maand apart leggen voor het kamp, dan heb ik al een spaarpotje waar ik op terug kan vallen. Dat had ik dit jaar ook al kunnen doen, maar ik heb er geen moment bij stil gestaan. Jammer maar helaas.

zaterdag 13 juni 2015

Kleine meevallers

Om zoveel mogelijk te besparen voor de zomervakantie probeer ik zo zuinig mogelijk aan te doen.
Ik heb ook onverwachts een paar kleine meevallers. Bij het spaarprogramma jiggy, heb ik me ook aangemeld voor het panel. De punten die daarmee gespaard worden, krijg je één keer per maand bijgeschreven. Door die punten had ik weer genoeg voor een uitbetaling van €11,50. Ook heb ik een bestelling voor twee geborduurde lappen gekregen, goed voor 25 euro.

Vandaag bij de kringloop had ik me voorgenomen niks te kopen. Maar toen ik langs het schoenenrek liep, zag ik twee hele mooie schoenen van ecco, en nog wel in mijn maat. Ik wou eigenlijk pas over twee weken nieuwe schoenen kopen, maar voor 8 euro vind ik normaal geen schoenen, en al helemaal niet van een goed merk.

Bij elkaar is nu mijn meevaller 78 euro. Voor mijn tv moet ik nog 40 euro betalen aan mijn broertje, dat kan hier mooi vanaf.

vrijdag 12 juni 2015

Rapport

Een paar weken geleden heeft dochter weer toetsen gehad. Vanaf de kleuterklas worden de kinderen twee keer per jaar getoetst. Een goede methode vind ik. En ook erg leuk om elke keer de resultaten in een grafiek te zien.

Tot vorig jaar ging de lijn in de grafiek van dochter omlaag, elke keer een klein beetje, tot de helft van groep 4. Toen nam ze een duikvlucht, haar lijn had nog nooit zo laag gestaan.

Nadat ze getest was kreeg ze een nieuwe leermethode, maatwerk. In het begin was het heel erg zoeken voor de juffen wat voor haar werkte. Zo bleken de oefeningen overschrijven niet heel erg handig, dochter schreef alleen de voorbeelden goed over, en vervolgens raakte ze de draad kwijt.

Toen gingen de juffen de oefenbladen kopiëren, dan kon ze er op schrijven. Dat ging al iets beter, alleen zag ze door de hoeveelheid de bomen het bos niet meer.

Nu heeft ze een klapper waar de juffen werk instoppen. Bescheiden hoeveelhedinhalen kleurplaten met sommen erop keren regelmatig terug. Die methode slaat erg goed aan, dochter is heel goed vooruit gegaan. Op haar manier kan ze erg veel leren, op haar eigen tempo. Vergeleken met leeftijdsgenootjes ligt ze nog steeds erg achter, en dat ze dat ooit gaat inhalen is erg onwaarschijnlijk. Maar ze leert de basisvaardigheden die ze in haar leven nodig gaat hebben.

Ik ben ontzettend trots op mijn dochter. Ze heeft ontzettend veel doorzettingsvermogen, en heel veel positieve energie.
Komend schooljaar gaat ze naar groep 6.

Auto lenen/huren

Op mijn blog van twee dagen geleden zijn er wat reacties binnen over de kosten van de auto huren.
Normaal gesproken gaan dochter en ik overal heen met de fiets of openbaar vervoer. Het is vaak veel goedkoper, en je zit niet met parkeerkosten. Voor deze zomervakantie wou ik een auto huren, gewoon omdat het kan. Ik heb nu mijn rijbewijs.

Alleen liep ik tegen het feit op dat ik bij de goedkopere maatschappijen nog geen auto mag huren, daarvoor moet je twee jaar lang een rijbewijs hebben. Met mijn zeven maanden kom ik daar nog niet aan. Er zijn wel verhuurders waar ik wel een auto kan huren. Maar dan is de borg 450 euro, en de huur veel hoger.

Ik had eigenlijk bedacht dan toch maar met het openbaar vervoer te gaan, toen ik bedacht dat ik het ook bij mijn broertje kon proberen. Hij heeft een auto. Mijn broertje heeft geen geld gevraagd. Ik heb gevraagd of ik zijn auto, als het kan, een week mag huren voor 150 euro. Dat is ongeveer het bedrag wat ik bij de goedkopere maatschappijen ook kwijt zou zijn geweest.

Mijn broertje kan het geld erg goed gebruiken, hij heeft een paar weken zonder inkomen gezeten. Bovendien gun ik het hem ook, waar hij het geld ook voor gebruikt, het is voor hem ook een extraatje.

Voor mezelf is het erg fijn dat we dit jaar met de auto kunnen gaan. Nu kunnen we de cadeautjes meenemen, en we kunnen de dorpjes daar in de buurt gaan verkennen.

Ik sta achter mijn keus mijn broertje te betalen.

donderdag 11 juni 2015

Buitenspeeldag

Dochter heeft 's ochtends een vaste structuur die voor haar erg goed werkt. Om 7 uur staan we op, om half 8 gaan we naar beneden om te eten, en mag ze tot 8 uur televisie kijken. Het is ook de enige keer op een dag dat ze tv kijkt.

Gister gooide de buitenspeeldag roet in het eten. Op zappelin hadden ze een heel aantal filmpjes die moesten laten zien hoe leuk buiten spelen wel niet was. Daardoor werd het filmpje wat ze de andere dagen wel kan zien later uitgezonden. En dat klopt niet. 

'S middags op de bso vond ze het wel leuk, ze waren naar een pleintje gegaan waar een springkussen stond, en er was koekhappen en sminken. Net een groots uitgepakt kinderfeestje.

Voor dochter hoeft het buiten spelen niet gepromoot te worden, als het even kan is ze buiten. Het is jammer dat het schijnbaar steeds minder gebeurd, dat zo'n dag nodig is.

woensdag 10 juni 2015

Vakantie geboekt (buikpijn moment)

Vasndaag heb ik de vakantie van dochter en mij geboekt. We gaan vier nachten naar drouwenerzand. De verjaardag van dochter valt in die vakantie, dat is een bewuste keuze. Met haar zevende verjaardag heeft mijn familie zich naar haar toe zo respectloos en schandalig gedragen, dat we vorig jaar hadden besloten haar verjaardag samen en ver van huis te vieren. Toen waren we ook naar drouwen gegaan, en op de dag van haar verjaardag vanuit daar een dagje naar S.lagharen, waar ze mardi grass prinses werd.

Dit jaar heb ik dochter de keuze gegeven wat ze wil. Dochter wil ontzettend graag weer naar Drenthe toe, en de dag van haar verjaardag weer naar S.lagharen.

Ik heb voor de vakantie 700 euro gerekend. Een bedrag waar ik wel buikpijn van krijg, het is een hoop geld. €150 is voor de huur van de auto, €75 voor de benzine (ik heb geen idee hoeveel dat gaat kosten), €350 voor de hotelkamer, en €25 voor de trein en bus naar s.lagharen. De auto neem ik dan niet mee, parkeren is duur, ik ken daar de omgeving en situatie niet, en als ik na afloop moe ben kan ik beter niet rijden.
Voor de dagen zelf hebben we nog 100 euro. Dat is meer dan genoeg.

Dat buikpijn momentje zit hem in het denken hoe ik dat geld bij elkaar moet gaan krijgen. Ik heb in ieder geval de onregelmatigheids toeslag van mijn werk.
Deze maand verwacht ik 200 euro te krijgen, en omdat ik deze maand elke zondag mag werken, volgende maand ook. Dat is al 400 euro.
Ik wil komende weken ook weer van €2,50 gaan leven, dat levert ook 100 euro op.
Van de kinderbijslag hoef ik deze keer alleen maar schoenen te kopen, kleding hebben we nog genoeg. Daar kan ik ook 100 euro van overhevelen. Dat is bij elkaar al 600 euro.
De belastingteruggave die ik elke maand krijg is 100 euro. Dan heb ik 700 euro, zonder dat het aflossen in gevaar komt.

De belastingteruggave van juli kan ik gebruiken voor de kleine uitjes. Een keer zwemmen, een keer bioscoop, een keer ontbijten, een ijsje eten.

Zoals het nu op papier staat is de buikpijn onnodig.

Ruzie

Gisteravond hadden het buurmeisje en de buurvrouw een woordenwisseling. Niet dat ik ze wil afluisteren, maar de muren zijn erg dun. Buurmeisje liep na 10 minuten naar buiten. Mijn gevoel zei me haar even aan te spreken. Maar ze was te snel weg voor ik mijn deur open had.

Een half uur later stond de buurman voor de deur. Of buurmeisje bij mij was. Nee dat was ze niet. De buren gingen om het huis zoeken. Buurmeisje was niet te vinden.

Na een uur zoeken was ze nog niet gevonden. Ik heb een paar plekken genoemd waarvan ik weet dat dochter en buurmeisje er graag zijn, omdat het er rustig is. En ja, op één van die plekken was ze gelukkig.

Ik heb het toch wel met het kind te doen. Haar thuissituatie is op het moment niet de makkelijkste, en ze staat aan het begin van haar puberteit. Geen ideale combinatie denk ik.

Vandaag wil ik aan het buurmeisje wel aanbieden dat ze altijd hier terecht kan, ook als dochter slaapt. Ik heb liever dat ze me 'stoort' en hier uitraast, dan dat ze eenzaam over straat zwerft, en nergens met haar gevoel terecht kan.

dinsdag 9 juni 2015

Jarige Flip

Dochter was er al een paar dagen mee bezig, vandaag zou haar knuffel Flip de beer jarig zijn.

Vanmorgen bij de supermarkt zag ik een slagroomtaartje met 50% korting staan, voor 3 euro. Omdat ik vandaag vrij had was het plan snel gemaakt, vanmiddag vierden we feest.

Bij de a.ction heb ik snel wat kleine cadeautjes gehaald, een pakje klei, plakband met een kleurtje, en een stickervel. Daarna heb ik de huiskamer versierd met slingers en ballonnen, en een stoel voor Flip.

De verrassing was groot bij dochter toen ze thuis kwam. We gingen echt feest vieren. Buurmeisje werd snel opgehaald en mocht het mee vieren.

Dochters dag kan niet meer kapot :-)


Energieverbruik

Toen ik kind was, was mijn moeder altijd met het energieverbruik bezig. Elke dag werd trouw het verbruik in een groot schrift genoteerd, en elke dag was er bij mijn moeder paniek, het verbruik was veel te hoog, wel 13 op een hele dag. Als kind zei me dat niet heel veel, zeg maar gerust niks. Die schriften bewaarde mijn moeder jaren. Ik vermoed nog steeds.

Eenmaal op mezelf kreeg ik van mijn moeder een groot schrift cadeau. Daar ging ik vanzelfsprekend ook al mijn standen in noteren, en alles jaren bijhouden. In ieder geval in de beleving van mijn moeder.

De werkelijkheid was dat het schrift als tekenschrift door dochter gebruikt. En mijn energieverbruik, het kon me weinig schelen. De eerste jaarafrekening was dan ook een grote schok. 942 euro moest ik bijbetalen.

Dat moest anders. Maar hoe? Bij het bekijken van de afrekening was het gasverbruik gigantisch hoog, en daar ging ook ruim 700 euro heen. Naar de stroom ging ook nog 230 euro, maar dat gas.

In plaats van dag en nacht te stoken op 24 graden, ook in ruimtes die niet gebruikt werden, zoals in de toen rommelkamer (nu de speelkamer). De verwarming ging op de bovenverdieping uit. Ook in de gang ging de verwarming dicht. In plaats van 24 graden werd er de thermometer op 17 graden gezet, en trokken we wat warmere kleren aan. De verwarming stond nog steeds dag en nacht aan.

Kijkend naar het stroomverbruik wist ik toen zo snel niet hoe ik daarop moest besparen, en ik deed er verder niet veel mee.

Jaren later doe ik het denk ik wel wat beter. De oudere energie slurpende apparaten zijn vervangen. De lekkende wasmachine is vervangen. Dat scheelde veel in stroom en water. De amerikaanse koelkast is vervangen voor een kleiner model, die veel meer bij een tweepersoons huishouden past. En de laatste vervanging, de televisie, die nu nog maar 12 watt per uur verbruikt. Opladers worden uit de stopcontacten gehaald. En in plaats van de 40watt gloeilampen, zitten er nu heel wat zuinigere lampen in die een fractie van de stroom verbruiken. Omdat ik niet in het donker durf te slapen, en op mijn kamer de lamp de hele nacht aan is, scheelt dat ook in de stroom.

Ook in het gasverbruik hebben we nog stappen gezet. Douchen doen we nu in plaats van elke dag onbeperkt, naar 3 keer in de week 10 minuten. Ook gaat de verwarming uit als ik naar bed ga, en ook overdag als er niemand is staat hij uit.

Ik heb mijn energie stand voor de eerste keer opgenomen.
Voor stroom is dat 105678, en voor gas 48733 (voor het geval ik het papiertje kwijt raak waar het op staat). Volgende week wil ik kijken hoeveel mijn verbruik is geweest.

maandag 8 juni 2015

Verjaardag plannen

Ik hou van plannen. Ik plan zoveel mogelijk vooruit als ik kan met boodschappen. Met de feestdagen kijk ik weken/maanden van te voren naar leuke aanbiedingen. Vooral diepvries producten, die zijn erg lang houdbaar.

Ook voor dochters verjaardag wordt veel vooruit gepland. De tompoucen liggen al in de vriezer, die waren in maart 50 cent per verpakking. Ik heb er toen vier gekocht, één hebben we toen opgegeten, de andere drie staan in de diepvries.
Dochter wil verder graag chocoladetaart met slagroom, die ga ik zelf maken. De taartmix daarvoor heb ik met een 1+1 gratis actie gekocht, voor twee verpakkingen was ik €2,39 kwijt.
De slagroom was deze week in de aanbieding tot mijn grote verrassing. De merkloze spuitbus slagroom was nu 50 cent goedkoper, ik heb twee bussen voor 39 cent per stuk gekocht.

Met cadeautjes is dochter niet heel moeilijk, ook met goedkope dingen is ze heel blij. Ze krijgt sowieso twee setjes zelfgemaakte poppenkleding, en op koningsdag heb ik twee leuke studio 100 dvd's voor haar gevonden (zonder krassen) voor een euro per stuk. Ik heb ook nog een VVV bon liggen van 25 euro, die heb ik gekregen bij enquêtes invullen, daar mag ze haar 'grote' cadeau voor uitzoeken.

Door vooruit te plannen zijn feestdagen en haar verjaardag betaalbaar te houden. Niet alles hoeft in één keer gekocht te worden, ik kan het over meerdere maanden verdelen.

zondag 7 juni 2015

Kortingsmunten

Dochter gaat samen met buurmeisje graag ontbijten bij de h.ema, vooral als ik moet werken. Bij het ontbijt bij de h.ema krijg je een kortingsmunt van een euro, die je kan gebruiken bij een besteding van 10 euro.

Zo had dochter het niet begrepen. Ze heeft van een aantal keer die munten opgespaard, en ze was er van overtuigd dat ze die munten ook best voor het ontbijt kon gebruiken. Toen dat niet kon, is ze, van haar gelijk overtuigd, de discussie aangegaan. Ook na die discussie kreeg ze geen gelijk. Maar 1 euro korting is toch korting?

Vol van verontwaardiging kreeg ik het verhaal thuis te horen. Ik heb haar uitgelegd dat ze die munten alleen in de winkel kon gebruiken, als ze 10 euro uit gaf. Dat mijn uitleg tekort schoot, bleek gister toen ik uit mijn werk thuis kwam.

Met evenveel verontwaardiging vertelde ze het verhaal.
Ze had voor 10 euro aan spullen verzameld, en ze had vijf kortingsmunten. Daarmee was ze naar de kassa gegaan, maar ze had 9 euro moeten betalen. Dat vond ze niet eerlijk, ze had toch 5 euro aan munten. En ze had precies het bedrag aan spullen wat ik had genoemd. 9 euro wou en kon ze niet betalen.

We hebben die munten nu weggegooid, en afgesproken dat ze die dingen niet meer aanneemt. Want veel toegevoegde waarde heeft het niet, behalve dat ik erg veel lol om haar verhalen had.

zaterdag 6 juni 2015

Impuls aankopen

Gistermiddag toen ik dochter ging ophalen van de opvang was het erg warm en zonnig. Even daarvoor had ik een reportage op de radio gehoord over het insmeren met zonnebrand, om huidkanker te voorkomen.

Tja, ik ben ook zo'n ouder die daar te weinig op let. Vorig jaar heb ik pas in augustus zonnebrand gekocht, en alleen om de reden dat we op dat moment in de gloeiende zon in s.lagharen zaten. Van de prijs daar was ik wel geschrokken, 10 euro voor een kleine tube, maar het was fijn dat ze het hadden.

Onderweg naar huis kwamen we langs de a.ction. Ik bedacht me dat ik beter nu zonnebrandcrème kon kopen, het is voordeliger dan in een attractiepark, en bij de volgende dag met flinke zon kan dochter zich insmeren.

Eenmaal bij de a.ction binnen zag ik van alles voor het warme weer. Veel waterspeelgoed, wat erg verleidelijk was. Dat heb ik allemaal laten liggen. Ik ben wel gezwicht voor een handventilator (die vond dochter erg leuk en handig), en nog veel beter, een waterverstuiver met ventilator, ook een klein ding.

In totaal heb ik €18,45 uitgegeven. €9,90 voor zonnebrandcrème en aftersun (dat is handig voor mezelf), de handventilator van dochter was 80 cent, mijn verstuiver was €1,80, en batterijen €5,95. Die heb ik meteen weer op voorraad.
Al met al heb ik meer dan genoeg uitgegeven. Gelukkig moet de zomer nog beginnen.

vrijdag 5 juni 2015

Leesmoeder af

Al een tijdje ben ik op de school van dochter leesmoeder op woensdag. In eerste instantie om ook mijn steentje bij te dragen, dochter kan ik niet goed helpen met haar schoolwerk, en dat laat ik (in overleg met de juffen) ook aan hun over. Leesmoeder zijn kon ik wel, ik was meestal op de woensdag vrij.

Ik had 3 kinderen. Dochter, en twee jochies. Ik ben het ook echt leuk gaan vinden, elke week had ik dezelfde kinderen, en om hun vorderingen te zien is heel leuk.
Ook één van de jochies die het in het begin vreselijk vond om te komen lezen en bij elk gelezen woord een stukje kleiner werd. Ik hou van positief benaderen, en heb het met hem gehad over de dingen die hij leuk vind. Sindsdien kwam hij elke week met een moppenboek, waar hij, na het lezen, twee moppen uit mocht vertellen.

Helaas heb ik op de woensdag bijna geen vrij meer. Op het werk mochten we een dag aan geven waarop we vrij wilden zijn. Dat moest volgens het cao. Ik heb de woensdag aangegeven, als enige in mijn team.
Bij het uitkomen van het rooster werd al gezegd dat ze zich niet aan die vaste dagen konden houden. En dus heb ik geen vaste vrije dag meer, samen met heel veel anderen.
Daar baal ik wel heel erg van.

Op school heb ik aangegeven geen leesmoeder te kunnen zijn voorlopig. De juf vond het jammer, net als ik.

Ondanks dat ik baal van de gang van zaken, moet ik nog steeds blij zijn met mijn baan zolang ik hem heb, en dat ben ik ook. Wie weet hoe lang nog, het verzorgingshuis wordt steeds leger.

donderdag 4 juni 2015

Een auto?

Regelmatig krijg ik de vraag: en, heb je al een auto? Zo ook deze week. Nee, maar wel een nieuwe fiets. De volgende vraag was of ik dat niet beter omgekeerd had kunnen doen.

Toen ik met mijn rijlessen begon was mijn doel zo snel mogelijk mijn rijbewijs halen en dan zo snel mogelijk een auto aanschaffen. Ik zag mezelf al rijden.
Na een paar rijlessen had ik het opgegeven, ik vond rijden verschrikkelijk, harder dan 30 kilometer per uur durfde ik niet. Ik vond de file heerlijk, stapvoets rijden. Na zeven rijlessen ben ik gestopt.

Later had ik het daarover met mijn begeleidster. Samen hebben we een andere rijschool gezocht. Die instructeur was bekend met psychische aandoeningen, maar nog niet met angstklachten. Zijn aanpak om mij rustig aan aan de snelheid te laten wennen, heeft gewerkt, en 73 rijlessen later had ik mijn rijbewijs op zak.

Toen was de situatie wel veranderd. Ik was me meer bewust van geld, maar ook van het feit dat mijn werk niet eeuwig blijft bestaan. 
Een auto is nu ook onnodig. Mijn werk ligt op 5 minuten fietsen van mijn huis. De school van dochter is 10 minuten fietsen. Ik woon ook 3 minuten fietsen bij het centrum vandaan. Voor het dagelijkse leven is een auto onnodig op dit moment. 

Als het bij mijn broertje kan (dat ligt eraan of hij werk heeft of niet), mag ik zijn auto in de zomervakantie een week huren voor 150 euro. Als blijkt dat het niet kan, is het ook geen ramp, dan gaan dochter en ik op stap met het openbaar vervoer. 

Ik ben nog steeds heel erg blij met mijn nieuwe fiets. Hij rijdt heel erg fijn en licht.


woensdag 3 juni 2015

Het traphekje

Toen ik hier in mijn huis zeven jaar geleden kwam wonen, was één van de eerste dingen die ik kocht een traphekje voor bovenaan de trap. Dochter was toen bijna twee jaar, een lekker eigenwijze peuter die in haar beleving de trap geen enkel probleem vond. Dat traphekje hield haar tegen.

Toen ze wat ouder werd, ging het veiligheidsslot van dat hekje kapot. Op zich geen ramp, dochter was toen vijf jaar, en in staat om op een veilige manier van de trap af te komen. Het hekje liet ik zitten, het kon niet meer 'op slot', voor mijn gevoel was het nog wel een stuk veiligheid, vooral omdat dochters slaapkamer naast de trap ligt.

In de loop van de jaren is het hekje steeds verder achteruit gegaan. Tot een paar dagen geleden één van de bevestigings schroeven afbrak. Op zich is het niet zo moeilijk om er een nieuwe schroef in te draaien. Maar dochter wordt in augustus 9 jaar. Ze weet heel goed dat je bij de trap voorzichtig moet zijn. Ze is niet meer dat kleine meisje van zeven jaar geleden.

De afgebroken schroef hebben we nu gebruikt om het traphekje weg te halen. Dochter is blij met dat stukje erkenning dat ze groot is. Ik moet er heel erg aan wennen. Mijn dochter is geen klein meisje meer, ze is op weg naar de puberteit. De jaren vliegen voorbij.

dinsdag 2 juni 2015

Gevonden voorwerpen

Gister las ik in een facebookgroep een bericht over een telefoon die iemand was verloren, één van de nieuwste modellen. Bij het bellen naar de vermiste telefoon werd er wel opgenomen. De persoon aan de telefoon beweerde nu de eigenaar van het toestel te zijn.

Zelf heb ik tot twee keer toe een dure telefoon op straat gevonden.
De eerste keer was in de regen, de telefoon lag uit elkaar, maar dochter en ik hebben alle onderdelen, tot de simkaart toe, gevonden. Ondanks dat hij uit elkaar was gevallen en in de regen had gelegen deed de telefoon het nog. Omdat er een simkaart van t mobile in zat heb ik hun klantenservice gebeld. De meneer aan de telefoon vond het erg aardig dat ik de telefoon terug wou geven, maar met wat hij vertelde kwam het er op neer dat hij niks voor me kon doen, en dat ik de telefoon misschien zelf kon houden.
Dat wil ik niet, die telefoon is niet van mij. Ik heb er mijn eigen simkaart in gestopt en de code geraden (bij de allerlaatste poging). Gelukkig stonden er nummers op de telefoon zelf, en heb ik het nummer van 'oma' gebeld. 'Oma' was erg verbaasd, maar wist wel de eigenaar van de telefoon, die hem twee uur later blij kwam ophalen.

De tweede keer lag er een dure telefoon bij het stoplicht vlakbij mijn werk. Die telefoon stond nog wel aan, en niet veel later werd er op die telefoon gebeld. Degene aan de andere kant had niet verwacht dat er werd opgenomen, ze dacht dat ze haar telefoon ergens thuis had neergelegd, en was zichzelf aan het bellen om op het geluid af te gaan.
Ook die telefoon is weer bij de eigenaar terecht gekomen.

Gevonden spullen wil ik zoveel mogelijk teruggeven. Een paar maanden geleden met de 20 euro heb ik dat niet gedaan, er stond geen naam bij.
Ik heb ooit wel een portemonnee met een paar honderd euro er in gevonden. Toen zat er nog een oud rijbewijs in met een adres er op. De vrouw des huizes was zo blij dat ik de portemonnee van haar man weer terugbracht, met al het geld er nog in, dat ik als dank 10 euro kreeg. Uit mijn omgeving kreeg ik toen afkeurende reacties. Kon er niet meer af dan 10 euro? Sommige zouden het geld zelf hebben gehouden.
Ik vond het ontzettend lief van die vrouw dat ze 10 euro gaf. Misschien was dat voor haar ontzettend veel geld. Voor mij in ieder geval wel.

Iets houden waarvan ik de eigenaar weet of kan achterhalen wil ik niet, maar kan ik ook niet, dat voelt ontzettend fout aan.


maandag 1 juni 2015

Overstap

Elk jaar stap ik over van energieleverancier. Ik ben niet veeleisend bij de overstap, ik heb nog nooit de prijzen met elkaar vergeleken. Waar ik wel naar kijk is het welkomstcadeau. Bij es.sent heb ik 171 euro op mijn rekening gestort gekregen als cadeau, vorig jaar ben ik naar energie direct gegaan en kreeg ik een bol cadeaubon van 100 euro.

Omdat dat contract op 15 juni afloopt en ik weer over kan stappen, was ik al aan het kijken voor een mooi aanbod. Helaas was er nog niks bij voor mij.

Toen ik gister in mijn mailbox keek, zag ik een mail van nuon. Als ik weer klant van hun wordt, krijg ik een wekom-terug cadeau van 100 euro op mijn rekening (die krijg ik volgend jaar), en 12 maanden 10% korting op mijn energie verbruik.

Ik heb me voor die actie aangemeld. Mocht ik nog iets beters zien, heb ik nog 13 dagen om de nuon op te zeggen.