woensdag 10 juni 2015

Ruzie

Gisteravond hadden het buurmeisje en de buurvrouw een woordenwisseling. Niet dat ik ze wil afluisteren, maar de muren zijn erg dun. Buurmeisje liep na 10 minuten naar buiten. Mijn gevoel zei me haar even aan te spreken. Maar ze was te snel weg voor ik mijn deur open had.

Een half uur later stond de buurman voor de deur. Of buurmeisje bij mij was. Nee dat was ze niet. De buren gingen om het huis zoeken. Buurmeisje was niet te vinden.

Na een uur zoeken was ze nog niet gevonden. Ik heb een paar plekken genoemd waarvan ik weet dat dochter en buurmeisje er graag zijn, omdat het er rustig is. En ja, op één van die plekken was ze gelukkig.

Ik heb het toch wel met het kind te doen. Haar thuissituatie is op het moment niet de makkelijkste, en ze staat aan het begin van haar puberteit. Geen ideale combinatie denk ik.

Vandaag wil ik aan het buurmeisje wel aanbieden dat ze altijd hier terecht kan, ook als dochter slaapt. Ik heb liever dat ze me 'stoort' en hier uitraast, dan dat ze eenzaam over straat zwerft, en nergens met haar gevoel terecht kan.

6 opmerkingen:

  1. Wat heb jij je hart op een goed plek te zitten. Ik heb echt bewondering voor je. Wat vervelend voor buurmeisje, maar het is ook niet makkelijk voor de ouders natuurlijk. Gelukkig is ze snel gevonden, je moet er niet aan denken dat ze de hele nacht alleen buiten is.

    groetjes
    Janneke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Naar voor het buurmeisje dat ze in zo'n situatie zit. Goed idee om aan te bieden naar jou toe te komen. Je moet er niet aan denken dat ze niet gevonden was..pff. Gelukkig is ze terecht. Hopelijk komt ze de volgende keer naar jou, al zou het beter zijn als dit nooit meer zou gebeuren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Erg belangrijk voor buurmeisje als ze weet waar ze vlakbij een "vluchthaven" weet. Hopelijk staat ze er voor open. Goed plan van je!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooie gedachte, ik denk dat buurmeisje blij zal zijn met je aanbod. Want soms wil je als bijna-tiener best wat kwijt, maar niet bij je eigen ouders. Die ook nog eens veel zorgen hebben vanwege de ziekte. Is niet makkelijk voor buurmeisje. Fijn dat ze bij jou terecht kan voor een andere omgeving.
    Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bij ons twee weken beleden 's nachts om kwart voor 3 telefoon. Alle (stief)kinderen waren bij hun andere ouder. In de display zag ik dat het een vriend van jongste zoon was. Begin 20 zijn ze. Vriend woont sinds kort op zichzelf, kan bij beide ouders niet terecht. Natuurlijk nam ik op. Bleek dat hij zijn sleutels binnen had laten liggen en nu nuet in huis kon...
    Hij had zoon gebeld in de hoop dat hij bij ons kon slapen (die dus bij zijn vader was waar geen vrienden mogen komen) en zoon had gezegd: "bel mijn moeder maar, die laat je er wel in"...
    Zijn het niet mijn eigen kinderen, dan zijn het wel hun vrienden waar ik me druk om maak :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. misschien ook fijn om dat tegen haar ouders te zeggen, dat je haar dat hebt aangeboden... dat voorkomt misverstanden bij hun naar jou toe. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen