maandag 6 juli 2015

Nachtmerrie

Mijn nachtmerrie en ik wonen in dezelfde stad. Nu is deze stad niet zo heel erg groot, en er zijn momenten dat we elkaar tegen komen.

In het begin had ik daar heel veel moeite mee, ik kon erg in paniek raken en vluchten. De psycholoog kwam toen met een ander inzicht, ik kon die keren dat ik hem tegen kwam mezelf trainen. Maar ook met geuren, beelden en geluiden.

In het begin was dat heel zwaar, in combinatie met mijn therapie om het verleden te verwerken te zwaar.
Toen ik met de eerste therapie ben gestopt (met succes), ben ik verder gegaan met de tweede therapie. Mijn doel: jij hebt niks meer over mij te zeggen.

Gister was ik met de twee meiden in het zwembad. We waren er al vroeg, en het was nog erg rustig. Na een paar uur zag ik mijn nachtmerrie. Nee he, niet hier. De wereld is klein zeggen ze, vooral met warm weer als iedereen hetzelfde plan heeft.

Ik heb me niet teveel op hem gefocust, maar met elke ontmoeting kan ik mezelf sterker maken. Die kans laat ik niet schieten.
In het bubbelbad kwam hij 'gezellig' naast me zitten. Niet in paniek raken, de kinderen hoeven hier niets van te merken, het is 2015. Het lukte me om rustig te blijven.
Het bubbelbad is een soort halve maan in het zwembad, met daarin een bankje. Dochter kwam me laten zien hoe goed ze bommetjes kon maken vanaf dat bankje. En goed, dat kon ze zeker.
Nachtmerrie zei nog iets over opvoeding, en ging weg. Zonder dat dochter het weet, heeft ze me erg goed geholpen.

Ik ben erg trots op mezelf, ik heb me niet laten wegjagen, ik heb aan nachtmerrie laten zien dat hij me (aan de buitenkant) niks meer doet. En zo is hij, na 8 jaar, zijn macht aan het verliezen. En dat voelt erg goed.

13 opmerkingen:

  1. Weer een stap die zo goed zal zijn voor je zelfvertrouwen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Alle kleine stapjes maken samen mega grote stappen.
    Super gedaan!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Super! Ik geniet ervan als je zo open schrijft en je kwetsbaar durft op te stellen...en ik zie daarin ook hoe je groeit en sterker wordt. Ga zo door!

    Groet, Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Knap hoor! Voelt fijn he?
    Ik ben al bijna 8 jaar gescheiden en af en toe overvalt me de paniek of het verdriet. Wat jij zegt, door een bepaalde geur, een liedje of doordat ik hem tegen kom. In het begin, als hij de kinderen kwam halen, ging ik van tevoren het hele huis poetsen, gewoon uit angst dat ik geslagen zou worden omdat het niet schoon genoeg was. In mijn eigen nieuwe huis notabene met allerliefste nieuwe man...
    Geloof me, het wordt beter. Je hebt weer een grote stap gemaakt. Soms zul je terug vallen maar je staat steeds sneller op.
    Ik reageer even anoniem omdat ik in deze reactie niet herkenbaar wil zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel knap van je. Bewonderenswaardig.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ben het helemaal met Greet eens. Goed gedaan hoor!
    Heb bij je vorige blog ook nog gereageerd, ik weet namelijk niet zeker of je weleens terugkijkt voor later toegevoegde reacties... ;-)

    Groetjes, Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een overwinning op je angsten! Dat voelt vast goed!

    BeantwoordenVerwijderen