zondag 5 juli 2015

Trouwdag ouders

Sinds ik me kan herinneren, hebben mijn ouders vaste momenten om ruzie te maken. Geen gewone ruzie, maar echt slaande ruzie. Verjaardagen, kerstmis en niet te vergeten, hun trouwdag.

Het hoogtepunt van die ruzies was op hun 25 jarige trouwdag. Toen hebben de buren de politie gebeld, en mijn ouders gaven elkaar daar de schuld van, ook van de schande die dat met zich mee bracht. Weken spraken ze niet met elkaar.

Ik heb zelf jaren geleden afstand genomen van die verplichte gezelligheid. Ik heb nooit van ruzies gehouden, en die slaande ruzies geven mij herbelevingen.

Vanmiddag belde mijn moeder, ze had zo'n geweldig leuk plan voor hun 35e trouwdag, eind augustus, zelfs mijn zusje mocht mee met haar kinderen. Ze had het plan dan een dagtocht over de Biesbosch te boeken, en na afloop is er een koffietafel.

Ik heb mijn moeder proberen uit te leggen dat ik niet weet of ik dat weekend moet werken, en het is te laat om nog vrij te vragen. Mijn moeder vind dat ik daar maar voor moet zorgen, ik werk meer dan genoeg in haar ogen. Ik werk ook iets meer dan mijn uren, maar dat is eigenbelang, om te kunnen sparen voor dingen.

Voor mezelf de voors en tegens tegenover elkaar zetten helpt ook niet echt.

Voor:

  • Het kan een leuk dagje uit zijn.
  • Het kost me niks.
  • Dochter is gek op dierentuinen.
Tegen:
  • Ik hou niet van dierentuinen.
  • Als ik dat weekend niet werk, heb ik die maand geen onregelmatigheids toeslag.
  • De kans op ruzie is heel groot.
  • Het idee dat ik met mijn ouders op stap moet bezorgd me nu al buikpijn.
Mijn moeder geeft mij de schuld ervan dat ze niet kan boeken, zo'n groep moet uit 10 personen bestaan. Dat is ook de reden dat mijn zusje met haar kinderen is uitgenodigd. 

Dit soort confrontaties maken me verdrietig. Van mij mogen ze op uitje voor hun trouwdag, dat gun ik ze. Maar er is geen ruimte voor een nee. Ik moet mee, want anders verpest ik het voor iedereen. 
Ik probeer dicht bij mezelf te blijven. Ze hebben nog tijd om iets anders te regelen. Ik ga geen vrij vragen voor die dag. Dit is mijn leven, mijn gevoel.

P.s.: Dochter krijgt haar uitje naar de dierentuin wel, ik heb nog twee vrijkaartjes liggen. Maar dat die ik op een zelf gekozen dag.

15 opmerkingen:

  1. De biesbosch is geen dierentuin, wel behoorlijk saai met een bootje varen (beschrijving van mijn 9 jarige)

    Goed om bij je eigen gevoel te blijven. Wat je moeder doet is chantage. Ze kan ook andere mensen uitnodigen als ze perse 10 mensen mee wil nemen bv haar buren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sluit ma aan bij willemien.
    Helemaal om het feit dat je zusje ook is uitgenodigd? Als er een ander uitje is dan niet?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik sluit me aan bij bovenstaande dames.
    Maak je eigen keuzes, ook als je moeder je probeert de dwingen haar zin te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat vreselijk voor je dat gedoe en chantage. Goed dat je toch je eigen plan trekt.

    Kreeg je wel steun van hen toen het niet goed met je ging.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee mijn ouders waren erg tegen mijn behandeling, en ze hebben toen ik in dat traject zat hun deur gesloten voor mij gehouden. Want wat zouden de buren wel niet denken?

      Verwijderen
    2. Wat vreselijk voor je. Zien ze nu ook niet hoe goed je het nu doet? en van hoe diep je bent gekomen?

      Ik vind het altijd zo vreselijk als ouders hun kinderen zo behandelen en oordelen over hen. Ik heb zelf zeer tolerante ouders en ondanks dat ze vinden dat ik erg eigenwijs ben mijn eigen weg ga en vaak dingen heb gedaan die ze niet echt geweldig vinden hebben ik nauwelijks kritiek gekregen en de vrijheid heb gekregen mijn eigen fouten te maken.

      Verwijderen
    3. Vooral mijn moeder blijft erg hangen. Ik ben niet de weg gegaan die zij graag had gezien, en daardoor ben ik een grote teleurstelling voor haar. Juist doordat ze zo blijft hangen kan ze niet zien wat ik wel heb bereikt, waar ik nu sta.
      Ik heb daar voor mezelf afstand van genomen, om daar niet aan onder door te gaan.

      Verwijderen
  5. Persoonlijk vind ik dat als je een goede relatie met je ouders hebt je best een vrije dag zou kunnen regelen. Dat moe(s)t een ieder van ons van tijd tot tijd ook doen en soms moet je wel eens iets voor een ander over hebben. Dat hoort nu eenmaal bij het leven en er zou op zich nog tijd genoeg zijn.

    In jouw geval, echter, ben ik het met je eens. Áls je zusje alleen maar mee mag vanwege het aantal personen, 'áls jij op voorhand al zeker weet dat er ruzie uit voortkomt, áls jouw ouders niet eens achter jou stonden in je slechte periode, dan zou ik op mijn standpunt blijven staan, als ik jou was.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoezo.....zelfs mijn zusje mag mee? Had ze anders dan niet mee gemogen?
    Zouden jouw ouders anders hun huwelijksdag zonder haar gevierd hebben? Maar nu het beter uitkomt wel.
    Dat was voor mij al reden genoeg om niet mee te gaan.

    Ik denk dat je een hele goede keuze heb gemaakt!
    Veel sterkte met alles!

    Marion.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn zusje is bij de familie alleen welkom als de rest er niet is. Ze heeft een paar jaar in een beschermd wonen project gezeten, toen is ze door de rest van de familie echt verstoten.

      Verwijderen
  7. Zo triest voor je zusje.
    Juist toen ze de familie zo nodig had lieten ze haar vallen.
    Sommige ouders zijn hun kinderen niet waard.

    Ik heb trouwens veel waardering voor jou hoe jij je leven oppakt.
    Dikke knuffel van mij.

    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dapper dat je niet meegaat.Wijs besluit!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zeker niet meegaan! Trouwens, ouders die hun kinderen en elkaar zo behandelen, deugen gewoon niet en ik zou het contact totaal verbreken want dat brengt je veel kwwad en weinig goeds!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. O, wat herken ik je dilemma goed. Hier soms een vergelijkbare situatie, geen ruzie maar wel veel gemanipuleer... Dan heb ik ook niet altijd zin in zo'n uitje...

    Ondanks het feit dat het naar voelt om af te zeggen, lijkt het me beter voor jou. Op een boot kun je niet zomaar even weglopen als er ruzie komt... Je maakt een goede keuze, want je kiest voor jezelf. Het is een assertieve reactie, dat is altijd goed. Biesbosch is idd geen dierentuin maar een natuurgebied.

    Het feit dat je wilt werken is ook heel begrijpelijk, en vrij nemen voor een uitje met grote kans op ruzie levert je zeker niets op.

    Heb je het gevoel dat je met een ander uitje meer zin hebt om mee te gaan..?
    Je zou in hun straatje mee kunnen denken. Dan zou je een alternatief kunnen aangeven, bijv. dat er in de buurt vast wel een buurthuis of café is waar ze een koffietafel of high tea of feestje kunnen organiseren. Maar als ze daar niet open voor staan, moet je vooral dicht bij jezelf blijven!

    Heel veel sterkte!

    Groetjes, Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je reactie Tineke. Ik vind het nog best een lastige vraag, maar wel goed om over na te denken. Zoals (vooral) mijn moeder er nu in staat, je moet mee en daar heb je niks over te zeggen, dat wil ik niet.
      Ik vind het leuk dat ze 35 jaar getrouwd zijn, maar ik heb weinig met mijn ouders. In principe is de enige reden dat er nog contact is mijn dochter.
      Als ik ergens mee naartoe ga, dan moet er wel een deur zijn, dat ik zelf de regie hou en weg kan als er weer ruzie komt.

      Verwijderen