zondag 2 augustus 2015

Financiële opvoeding

Op mijn blog van vanmorgen kwamen een hoop reacties. Zoveel mensen, zoveel meningen.
Een aantal mensen vind dochter te jong voor de financiële opvoeding die ze van mij krijgt. Dat is een mening die ze mogen hebben.
Een vraag die wel bij mij op kwam, op welke leeftijd vinden deze mensen kinderen wel oud genoeg? En hoe pakken zij het dan aan?

Mijn ouders deden niet aan financiële opvoeding. Toen ik daar een paar jaar terug met mijn moeder over sprak was ze verbaasd. We hadden als kind toch altijd gezien dat ze met geldzaken bezig was? Nou mam, we zagen een geheim schrift waar we niet aan mochten komen vol met niet te plaatsen getallen, en twee keer in de week zagen we jouw aan de telefoon en strepen zetten in het schrift.
Mijn moeder bepaalde hoe het gekregen zakgeld uit werd gegeven.
Eenmaal op mezelf wonend moest ik het zelf gaan doen. Dat heeft veel problemen gegeven, tot het moment dat de maand nog drie weken had en ik nog 10 euro. Dat was voor mij een belangrijk punt, het besef dat het op die manier niet goed was voor mijn dochter.

Voor dochter wil ik het anders. Ze krijgt haar zakgeld, dat ze mag uitgeven zoals zij wil. Maar op is op.
Als we een weekend weg gaan of een paar dagen op vakantie, krijgt ze 20 euro. Alles wat ze wil kopen, moet ze daarvan doen. Wat ze over houdt, is van haar. Zo leert ze ook keuzes maken, in slag.haren is 20 euro niet veel.

Dochter heeft discalculie (cijferblind). Haar vader heeft dat ook. Bij hem heb ik gezien hoe moeilijk het dagelijkse leven kan zijn. Klokkijken kon hij niet, maar boodschappen doen of kleren kopen kon hij eigenlijk ook niet zonder hulp. Want als cijfers geen betekenis voor je hebben, net of je naar Chinese tekens staart, is dat lastig. Toen hij jong was werd hij bestempeld als dom. Aan hem was niets te leren, dus werd er ook geen tijd aan verspild.

Voor dochter wil ik dat anders. Misschien is 8 jaar jong. Ik vind persoonlijk van niet. Maar dochter leert in het sociale, in de praktijk. Laat haar maar erachter komen door een keer (of meerdere keren) blut te zijn, wat geld waard is. Hoe meer ze opsteekt in haar jeugd, hoe minder afhankelijk ze is als volwassene.


11 opmerkingen:

  1. Mijn complimenten, prima geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Discalculie, je ziet de cijfers anders dan dat ze geschreven zijn, mijn zoon had hier ook last van, bijvoorbeeld de 3 en de 5 omgedraaid neerzetten, zoiets. Mijn zoon heeft last van dyslexie, maar is heel goed met zijn handen en weet de spellingscontrolle goed te gebruiken. Zijn korte termijn geheugen is ook niet goed, maar hij heeft een goed betaalde job en dat is het belangrijkste. Ook mijn complimenten!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik denk dat je het prima doet. Onze kinderen krijgen ook zakgeld. Dochter krijgt EUR 2,50 en daarvan gaat EUR 1 in haar spaarpot. De rest in haar knipje. Ze mag zelf iets kopen maar de regels zijn wel dat ze eerst nadenkt over aankopen boven EUR 7,00. Wil ze het dan echt dan kan het later. Ze spaart ook voor grotere dingen en daar mag ze ook haar spaarpot gebruiken. Als ze weer eens een prul wil kopen wijs ik haar wel op het grotere doel. Het is aan haar om het dan wel of niet te kopen. Ze is 10 jaar en het gaat goed. Ze gaat nog niet alleen shoppen en ook zeker niet elke week dat is de kat op het spek binden. Ze ziet altijd wel wat.
    Nic

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind dat je het prima doet! Ik zou, als mijn dochters ouder zijn, het ook zo doen, waarschijnlijk. Als het zakgeld op is, dan is het ook op. Dan moet je inderdaad consequent zijn. Het enige waar ik nog mee zit, en dat las ik ook terug in één van de reacties op je vorige bericht, is dat ik mijn kinderen wil leren omgaan met geld maar dan wel op een ontspannen manier. Het nooit over geld hebben, is niet verstandig, het teveel over geld hebben ook weer niet. Dan wordt 'geld' een ding en bereik ik misschien het tegenovergestelde en gaan ze juist los als ze het bijv. wel hebben. Zo moet ik mezelf afremmen in de opmerking: 'Dat kost teveel centjes' of 'Zoveel centjes hebben we niet' :-). Te vaak zo'n opmerking werkt ook niet, vrees ik... Ik hoorde het mezelf ook zeggen, op den duur ;-).

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je moet het inderdaad gewoon op jouw manier doen. En je weet dat als je er eerlijk over schrijft er ook reacties op komen van lezers die het niet met je eens zijn.Zo lang dat respectvol gaat moet dat kunnen.
    Jij weet het beste wat voor jullie werkt.Als moeder/opvoeder leer je zelf ook steeds weer wat en je kunt altijd je opvoedvisie bijstellen als dat nodig mocht zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn kinderen zijn al volwassen. Vanaf zes jaar kregen ze zakgeld, ze mochten ermee doen wat ze wilden. Meestal was dat een ritje in zo'n karretje bij de supermarkt of iets draaien uit een automaat. Langzaam bood ik ze alternatieven aan: als je je gulden bewaart kun je over een paar weken dit kopen, zou je dat willen? Soms wel en soms niet....alternatieven bieden bleef wel een item. Van zoon kan ik me nog herinneren dat de Pokemonkaarten populair waren. Een gulden voor een paar kaartjes. En zijn vrienden kregen voor honderden euro's tegelijk van hun ouders. Ik troostte hem in zijn oprechte verdriet dat dat er echt niet inzat en bedacht alternatieven samen met hem. Wat is de mooiste Pokemon? Zullen we die tekenen? Je wilt hem knutselen, goed gaan we dat doen. als volwassene had hij het er laatst over dat hij daar zulke goede herinneringen aan had.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zoiets had mijn dochter ook met die kaartjes van de appie. Omdat we daar nooit boodschappen doen, kreeg zij ze ook niet, en (ongeveer) alle kinderen op school wel. We hebben een pak vouwblaadjes gehaald en we hebben mooie dieren kaartjes samen gemaakt. Uiteindelijk heeft ze wel echte dierenkaartjes van oma gekregen, maar die vielen vies tegen. Ze vond onze eigen kaartjes mooier :-D

      Verwijderen
  7. Jij kunt trots op jezelf en je dochter zijn! Jij bepaald hoe je met dochter om gaat en ik krijg niet de indruk dat je heel stijfkoppig niet open staat voor andere meningen zolang ze maar respektvol worden gegeven. Volgens mij denk je daar ook over na. Kan me voorstellen dat je er even op terugkwam met dit blogje. Ingrid (SE)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Volgens mij doe je het prima, maar waarom €20,- extra bij een weekend weg? Dat weekend weg is al een traktatie!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het scheelt een hoop gezeur en frustraties. Dochter hoeft aan mij niet te vragen of ze iets mag, die keuze moet ze zelf maken of zij het waard vind (bijvoorbeeld slush puppy, in slag.haren €5,50, thuis 1 euro.
      Het is ook leuk om te zien hoe verantwoordelijk en groot ze zich dan al voelt.

      Verwijderen