woensdag 30 september 2015

Kerstdiner doneren

Vorig jaar had jum.bo de actie dat je een kerstdiner kon doneren. Iets waar ik zelf heel enthousiast van wordt, alleen kwam ik er vorig jaar te laat achter, en kwam het financieel niet uit toen ik de reclame zag. Dat hier toen nog geen jum.bo was hielp ook niet echt mee.

Vandaag zag ik de reclame op tv dat ze die actie weer hebben. Nieuwsgierig ben ik gaan kijken op hun site wat die maaltijden kosten. Het valt me echt heel erg mee. Een kop soep €1,50, een toetje 2,50 en een hoofdgerecht €4,50.

Dochter en ik doneren in ieder geval twee koppen soep en twee toetjes. Misschien ook nog wel een hoofdgerecht. Ik blijf het een mooi initiatief vinden.

dinsdag 29 september 2015

Voorraad

Met de renovatie die over drie weken begint, wordt ook mijn kelder waterdicht gemaakt. Daarvoor moet alles eruit zijn. Helaas voor mij staat mijn veel te grote voorraad van goede aanbiedingen en gratis producten in de kelder.

In het kader van mijn kelder leegruimen heb ik al aardig wat van de gratis producten weggegeven, voornamelijk aan mensen uit de kerkgemeenschap. Er werd meteen hulp aangeboden, als er dingen versjouwd moeten worden kan ik het zeggen. Daar ga ik ook gebruik van maken, het verplaatsen van spullen lukt me denk ik wel, maar van lampen van het plafond halen en een gasslang afkoppelen heb ik geen verstand.

Mijn kelder wordt dus al iets leger. Tot ik gister in de supermarkt liep, en een goede aanbieding tegen het lijf liep: flessen si si voor 65 cent. En nog wel in de favoriete smaak van dochter, aardbei. De hamster in mij kwam naar boven, en in plaats van één fles heb ik er acht gekocht. Vijf aardbei en drie mango (voor mezelf).
De komende weken moet ik maar niet meer op de koopjes letten, anders wordt de kleine leefruimte die we tijdens de renovatie hebben nog kleiner.

maandag 28 september 2015

Mijn schulden

Het is alweer een tijdje geleden dat ik bewust een lijst van mijn schulden had gemaakt. Dat overzicht ben ik intussen weer kwijt. Dat lijstje niet, maar ik heb het niet goed bijgehouden. Deze week heb ik drie dagen vrij, tijd genoeg om een nieuw overzicht te maken.

Ik heb de afgelopen maanden wel schulden afbetaald. De zorgverzekering is sinds zaterdag afbetaald, de rekeningen van tricijn zijn ook betaald, en wat kleinere bedragen.

Zo uit mijn hoofd is de grootste schuld nu bij de energie maatschappij. Dat komt door de jaarrekening. Die schuld is volgende maand klaar.
Ik ben heel benieuwd op hoeveel ik nu sta. Echt tijd dus om alles weer uit te zoeken!

zondag 27 september 2015

Sinterklaasweekend

In juli heb ik het weekend weg geboekt voor ons sinterklaas weekend. Op mijn werk heb ik de dag daarna dat weekend vrij aangevraagd. Dat betekend niet automatisch dat het gegarandeerd is, maar dat er gekeken wordt of het kan.

Vorige week in de pauze ging het gesprek over dat rooster. De collega die de roosters maakt vertelde dat er teveel mensen vrij hadden gevraagd, en ze om die reden bijna niks had kunnen goedkeuren.
Dat was wel een baalmomentje. Ik heb dat weekend al betaald, en dochter en ik kijken er allebei ontzettend naar uit.

Afgelopen vrijdag was het bewuste rooster beschikbaar. Tot mijn grote verrassing zag ik dat ik niet alleen dat weekend vrij heb gekregen, maar ook de vrijdag. Hoe lekker is dat.

Gister heb ik de collega bedankt. Ze moest lachen. Jij vraagt nooit vrij, was het antwoord.
Ik vind het fijn dat het weekend me wel gegunt wordt, ook op mijn werk.
Nog 10 weken, dan is het zover!

zaterdag 26 september 2015

Een gezellige avond

Omdat dochter dit weekend bij mijn ouders logeert, was ik gisteravond aan het bedenken wat ik zou gaan doen. Er was niks op televisie, de bios vond ik zonde van het geld, er was geen enkele film waar ik echt warm voor liep.
Misschien even naar koopavond. Maar ik heb niks nodig.

Tijdens mijn gepieker werd er aangeklopt. Het buurjochie stond voor de deur. Of hij bij mij mocht wachten tot zijn ouders terug waren?
De buren waren naar een afscheid van iemand, en hij wou niet mee. Hij is 14, dus op zich niet zo'n heel groot probleem denk ik.
Alleen toen het donker werd, was het minder leuk geworden om alleen thuis te zijn (de buren waren in een file terecht gekomen).

Het was erg gezellig dat hij op bezoek kwam. We hebben meerdere wedstrijden gespeeld met een spel wat we allebei hebben op de telefoon, waarbij ik alle keren glansrijk heb verloren. Toen zijn ouders weer thuis waren vond hij het zelfs jammer.

Ik vind het fijn om te merken dat ook de buurjongen zich veilig genoeg voelt om aan te kloppen bij mij, ondanks zijn leeftijd. Ik heb leuke buren :-)

vrijdag 25 september 2015

Armoede

Sinds een paar weken heeft dochter het constant over een jongen in haar klas. In elk verhaal wat ze verteld komt hij voor.

Dochter vertelde gister dat het jong alleen regenlaarzen heeft. Zijn ouders hebben geen geld voor nieuwe schoenen. Ook heeft hij geen schoolbeker, hij schijnt een groot leeg pak mee te nemen en die op school te vullen met water.
Dochter sloot haar verhaal af met een diepe zucht: "ik denk dat zijn ouders arm zijn. Zijn wij arm mam?"
Wat moet je daarop antwoorden? 
Mijn antwoord was dat wij niet arm zijn. Maar we moeten wel zuinig zijn. 

Het heeft ook veel met keuzes te maken. In mijn keuzes speelt dochter een hele grote rol. Zoals met de nieuwe fietsen. Door zelf een wat goedkopere fiets te nemen, kon dochter ook een goede nieuwe fiets krijgen.

Het geluk dat ik heb is dat dochter snel tevreden is. Ze snapt dat grote aankopen, zoals nieuwe schoenen, niet altijd meteen kunnen. Ook zij is weleens drie weken op laarzen naar school gegaan omdat ze haar schoenen de vernieling in had geholpen, en ik op dat moment geen geld had voor vervanging. Daar heeft ze van geleerd, ze is zuiniger op haar schoenen geworden. Toen ik dochter daarop wees, herinnerde ze zich het weer. 

donderdag 24 september 2015

Gevonden portemonnee

Vanmorgen toen ik dochter naar school bracht zagen we een portemonnee op straat liggen. Nee he. Ik heb hem opgeraapt en er in gekeken. Er zaten gelukkig geen belangrijke persoonlijke pasjes in, alleen een sportpas. Ook het contante geld viel gelukkig mee, 6 euro.

Het zat me niet lekker dat ik een portemonnee van iemand anders bij me had. Naar het politiebureau brengen zou me €4,50 aan de bus kosten, het inleverloket bij de gemeente is om 12 uur al dicht. Dat zou pas maandag kunnen.

Met een collega sprak ik daarover. Nieuwsgierig vroeg ze of ze het pasje mocht zien, ze sport zelf bij dezelfde vereniging. De persoon in kwestie kende ze niet, maar ze bood aan de portemonnee vanavond bij die club in te leveren. Daar zullen de gegevens wel bekend zijn, en dan kan de portemonnee weer bij de eigenaar terecht komen.

Ik vind het een goede oplossing, het voelt voor mij veel beter aan dan dat ik tot na het weekend moet wachten met inleveren.

woensdag 23 september 2015

Weer thuis :-D

Mijn dochter is weer terug van kamp. Veel te vroeg was ik al bij de school, tussen kwart voor en kwart over twaalf zouden ze terug zijn. Ik was er om half twaalf al. Dochter zat bij de laatste groep die arriveerde. Ze zat nog helemaal in de prehistorische modus, de school had voor de kinderen limonade neergezet, dochter wou eerst haar kom gaan zoeken om eruit te kunnen drinken. Toen ik haar vertelde dat de limonade in glazen zat, was ze verrast.

De juf vertelde dat dochter alleen maar brood had gegeten, de soep had ze niet lekker gevonden. Thuis vertelde dochter dat het brood ook vies was geweest. Ze heeft het brood van hier nog nooit zo lekker gevonden, ze zat het genietend op te eten.

Ik ben ontzettend blij, gelukkig en dankbaar dat dochter weer thuis is. Ik kan haar weer knuffelen :-D

dinsdag 22 september 2015

De dag doorkomen

Ik vind het lastiger dan ik dacht dat dochter weg is. Terwijl ze toch één keer per maand een weekend bij opa en oma logeert. Ik betrap mezelf er steeds op dat ik iets aan haar wil vertellen of vragen. Als ze bij mijn ouders is kan ik haar bellen, nu kan dat niet.

'S middags belde mijn zusje om te vragen hoe het ging, en om te melden dat zij wel haar kind van school kon halen, de grapjas.
Ik ben daarna even daar op bezoek geweest. Gelukkig voor mij waren mijn neefje en nichtje erg knuffelig :-)

Toch zal ik erg blij zijn als mijn dochter weer terug is. Onbewust maak ik me toch zorgen. Dochter is een moeilijke eter, hoeveel zal ze van de linzensoep eten, of gaat ze met honger slapen? En in het weekend had ze zich vrij lelijk gesneden, geheel niet prehistorisch heb ik schone pleisters in haar rugzak gestopt, en aan haar familiehoofd gevraagd of hij erop wil letten dat ze af en toe die pleister vervangt.

Morgen komt ze weer thuis. Ik kijk er nu al naar uit!

maandag 21 september 2015

Het kamp

Vandaag was het zover, dochter is op kamp. Om zeven uur stond ze al met haar jas aan naast mijn bed, of ik op wou schieten, anders kwam ze te laat.

Ze heeft goed ontbeten, en ze heeft twee bananen in haar tas. Ik ben heel benieuwd hoe ze het vind. Hopelijk is het erg snel woensdag, dan komt ze weer thuis :-)
Zelf ging ze vrolijk weg gelukkig.


zaterdag 19 september 2015

Als ik dat had geweten...

Door het chronische personeelstekort wordt er op mijn werk regelmatig gebruik gemaakt van uitzendkrachten. Een paar 'vaste' uitzendkrachten, maar af en toe zijn er ook 'vreemden', of die in plaats van in de zorg in de huishouding komen werken.

Vrijdag was ik naar de meerzorg verplaatst, en mijn dienst werd opgevuld door een uitzendkracht. Niet wetend wat ze kon verwachten kwam ze binnen. Zorgassistenten, wat doen die?
Toen ze doorkreeg dat het grootste gedeelte van haar werkzaamheden uit schoonmaakwerk bestond, werden haar ogen groot en viel haar mond open van afschuw. "Maar dat is niveau 1", kwam het eruit. "Als ik dat had geweten was ik niet gekomen". Mijn collega pakte dat op en ik ben toen naar mijn werkplek gegaan, verbaasd dat mensen zo verafschuwd kunnen zijn. Ze is niet de eerste, we hebben er al meer gehad die er zo over dachten.
Mijn gedachte is simpel, werk is werk.

Tussen de middag sprak ik met mijn collega over dat voorval. Ze heeft tegen die vrouw gezegd dat ze nu kon zien wat ons werk inhoud, dat het er van de buitenkant makkelijker uit ziet dan het is.

Daar ben ik het wel mee eens. Door zelf in elk team gewerkt te hebben, heb ik veel meer respect gekregen voor het werk van andere collega's. Aan de buitenkant kan het er heel rustig en relaxt uitzien, maar in elk team wordt hard gewerkt.

Zelf was ik erg blij dat ik vrijdag in de meerzorg liep. In elk team waren er zieken, en overal was er chaos. Maar met de collega waar ik mee samen mocht werken heb ik een hoop lol gehad, en de samenwerking was heel goed. Ik ging met een goed gevoel naar huis.

Zuinig zijn

Bij de ac.tion heb ik een paar jaar geleden een doos met allemaal klosjes garen gekocht, met veel verschillende kleuren. Handig, zo had ik voor al mijn poppenkleding de goede kleur draad. Het had wel wat, mijn naaidoosje.

Ook dochter vond mijn naaidoosje prachtig. Veel kleren die ze niet meer pastte werd verknipt en genaaid tot kleren voor de knuffels.

Een paar dagen geleden vroeg ik mijn naaidoosje terug. Aarzelend ging dochter hem halen. Toen ik hem terug kreeg was er niks meer van dat mooie doosje over. Alle klosjes garen die er nog in zaten hadden dochter en buurmeisje kunstig tot één geheel gemaakt. 

Boos heb ik dochter uitgelegd dat ze zuinig hoort te zijn op spullen die je van iemand leent, die verniel je niet.
Dochter was er beduusd door, daar had ze helemaal niet aan gedacht. Zelf kwam ze met de oplossing nieuwe garen en naalden (die waren ook vermist) voor me te kopen. En de volgende keer zou ze heel zuinig zijn.

vrijdag 18 september 2015

En nu...WEEKEND

Ik heb mezelf deze week goed aan mijn eigen regel gehouden, bij een vraag voor extra werk eerst tot 10 tellen.
Echt extra werk heb ik deze week niet aangenomen, wel dat ik een paar dagen op de meerzorg werkte in plaats van mijn eigen werk. Maar ook daar heb ik mijn grens in kunnen aangeven.
Op de meerzorg is er niet echt pauze, ik vind het heel zwaar om na die dienst nog twee uur mijn eigen werk te moeten doen. Met de teamleider heb ik gelukkig kunnen afspreken dat ik na de dienst op de meerzorg klaar ben.

Ik heb nu drie heerlijke dagen vrij. En ik ga er van genieten.
Morgen ga ik met dochter haar rugzak voor kamp in orde maken. Veel mag ze niet meenemen, dus dat is makkelijk. Veel kunnen we dan ook niet vergeten.
Zondag gaan we naar de kerk. De laatste maanden hebben we dat verwaarloosd, en het is toch altijd wel heel gezellig om met elkaar samen te zijn.
Maandagochtend ga ik dochter uitzwaaien, dan is het kamp. Dochter kijkt er elke dag meer naar uit. Alle voorbereidingen op school zijn klaar. Ze heeft haar jutte 'kampjas' genaaid, de jutte zak voor haar rugzak is ook klaar, en ik heb gisteravond een kampjas voor haar knuffel genaaid. Die knuffel is vandaag mee naar school om aan de juf te showen.

Voor nu ga ik genieten van het even niks hoeven.

woensdag 16 september 2015

(Te) goedkope kleding

Vorige week belde mijn zusje me lichtelijk in paniek op. Dat is niet geheel vreemd, ze belt wel vaker op voor advies, meestal als één van haar kinderen ziek is.

Deze keer belde ze voor iets anders. Ze had op facebook gelezen dat er op ali expres kindersweaters voor 25 cent werden verkocht. Alleen ze heeft geen internetbankieren (bewindvoering), en ook haar prepaid visa was leeg. Of ik ze misschien wou bestellen, ze zou het geld de andere dag geven.

Bij de advertentie van de bewuste truien zag ik dat ze in de app 13 cent kostten. Vol van verbazing ging ik verder kijken. Die verkoper had echt belachelijk lage prijzen. Voor mijn nichtje heeft mijn zusje er een leuke pyama van 18 cent erbij genomen, en voor dochter vond ik twee hele leuke jurkjes voor 16 cent per stuk. Hopelijk past ze die ook.

Voor de kledingbank heb ik twee pyama's, twee shirts, twee jurkjes en twee leuke setjes besteld. Alles bij elkaar was €4,88.
Hopelijk komt het ook nog binnen, en anders is de schade niet heel groot.

Ik weet dat die kleding te goedkoop is. Ik wist niet eens dat het zo goedkoop kon worden aangeboden. Mijn gevoel erover is ook heel dubbel. Ik weet dat die kleding niet eerlijk is, dat kan haast niet anders. Maar of er echt eerlijke kleding bestaat? 


dinsdag 15 september 2015

Studiedag

Morgen heeft dochter een studiedag. Een hele dag vrij, dat is een cadeautje. Omdat mijn neefje op dezelfde school zit en dus ook vrij heeft, hadden mijn zusje en ik bedacht dat het leuk was om met de twee kinderen te gaan ontbijten bij de i.kea.

Dochter en neefje waren direct enthousiast, die twee hebben een hele goede band, en samen op stap, in één woord geweldig.

Maar helaas, mijn neefje heeft vandaag een flinke griep te pakken gekregen. Kinderen kunnen heel snel ook weer beter zijn. Toch lijkt het mij en mijn zusje beter het gezamenlijke uitstapje uit te stellen. Misschien in het weekend. En dan ook met mijn nichtje erbij.

Morgen ga ik met dochter wel ontbijten, gezellig met ons tweetjes. Eerlijk gezegd vind ik dat ook heel erg leuk.

maandag 14 september 2015

De kosten voor ons weekendje weg

In december ga ik met dochter een weekendje naar slag.haren. Mijn plan was om daar (veel) voor te sparen. Daar is nog niet heel veel van gekomen. De stand staat nu op 70 euro. Mijn eerste reactie was dat 70 euro in slag.haren weinig is, alles is daar zo duur.

Iets op papier zetten werkt voor mij heel goed, het geeft duidelijkheid en inzicht.
Wat denk ik nodig te hebben?

Een aantal dingen kan ik meenemen. De flesjes drinken voor bij de bingo. Een flesje kost daar €3,50, en de avond is lang (en warm), twee flesjes is geen overbodige luxe. In plaats daar 14 euro per avond aan drinken uit te geven, kan ik dezelfde flesjes ook bij de supermarkt krijgen voor 90 cent.

In plaats van alles in de supermarkt daar te kopen, kan ik drinken en beleg ook meenemen in de koffer, net zoals een pak koekjes. Dat scheelt ook al een hoop geld.

Zo ziet mijn oppervlakkige planning eruit:

  • Het ontbijt (voor twee dagen):   €20
  • Avondeten (voor twee dagen):  €20
  • Twee keer iets drinken in het park: €20
  • 10 euro voor dochter om vrij te besteden (het scheelt een hoop gezeur en ze leert de waarde van geld kennen).
Ik heb nog tien weken. Maar voor mijn eigen gevoel vind ik het fijn dat ik ook uit kan komen met het geld wat er nu is, zonder dat dochter het gevoel heeft dat we beknibbelen op onze 'sinterklaasvakantie'. Ik gun het haar dat ze een geweldig weekend heeft.

zondag 13 september 2015

Een mooi compliment

Gister had ik (voorlopig) mijn laatste dienst bij het keuken team. Voor het eerst mocht ik in de koffiezaal werken. Voor de gelegenheid had ik mijn nieuwe kleren aangetrokken. De bewoners kennen me allemaal, maar normaal heb ik mijn uniform aan. Zonder uniform wou ik er ook netjes uitzien, ik was tenslotte gastvrouw.

De bewoners waren verrast, maar sommige ook bezorgd toen ze me daar zagen. Of ik nu niet meer bij hun de kamer kwam schoonmaken? Fijn dat ze me waarderen.

Het koffiedelen ging goed, het keukenteam weet van iedereen wat voor koffie hij of zij drinkt. Maar door het aan de bewoners te vragen kwam ik er ook.
Ook met het middageten mocht ik helpen ronddelen. Soep, eten, toetje en als laatste koffie. Het liep lekker vlot door.

Van een andere collega van het keukenteam kreeg ik het compliment dat ik goed doorwerkte en dat het fijn werken was zo. Dat vond ik een erg mooi compliment.

Ik hoop dat ik vaker bij de keuken mag werken, ik vind het erg leuk om te doen. Degene die verantwoordelijk is voor het rooster daar zei dat als hij iets had de diensten zou door mailen.
Voor nu zit het er op. Ik heb mijn best gedaan om net zo hard en goed te werken als de rest :-)

zaterdag 12 september 2015

Weer nieuwe kleren

Kleren kopen voor mezelf gaat me steeds beter af. Waar ik vorig jaar het ontzettend lastig vond, begin ik me er zekerder bij te voelen.

Gisteravond ben ik met dochter naar koopavond geweest. Eerst hebben we bij de mac wat gegeten, en daarna zijn we gaan winkelen. Mijn doel: een zwarte broek en nieuwe gympen. Dochters doel: nieuwe schoenen lospeuteren.

Bij de kledingwinkel zag ik in het opruimingsrek twee mooie zwarte broeken hangen, allebei 7 euro. Terwijl ik stond te dubben welke broek ik zou nemen, kwam er een medewerkster naar me toe. Ze wees me op de broeken-actie, elke tweede broer voor de halve prijs. Die actie was ook geldig op de opruimingsbroeken. Ik heb beide broeken genomen, en ook nog een mooie blouse voor erop. Bij de schoenenwinkel heb ik een paar mooie zwarte gympen gekocht.

Dochter heeft een paar zwarte laarsjes genomen waar ze meteen helemaal gek op was. Ook zij mocht een nieuwe set kleren uitzoeken. Ze heeft een roze broek genomen met een bijpassend shirt met lange mouwen.

We hebben naar mijn maatstaven veel geld uitgegeven, 70 euro. Maar als over 3 weken de kinderbijslag komt, hoef ik niks nieuws te kopen. En we zijn allebei gelukkig met onze aankopen.

vrijdag 11 september 2015

Rare pakketjes

Een paar weken geleden vertelde mijn zusje over een voorval bij haar in de flat. Een kerel was langs een paar appartementen gegaan met het verhaal dat er een pakket voor hem daar was afgegeven. Toen de politie werd gebeld was de man zo verdwenen, maar de dagen daarna was hij wel steeds gesignaleerd, hij hing er rond.

Mijn zusje liet vandaag een brief zien, die van een online warenhuis kwam. Er was voor bijna 200 euro spullen op haar adres besteld. Mijn zusje is zich kapot geschrokken, en heeft direct contact met het warenhuis opgenomen, en daarna heeft ze de politie gebeld. De spullen waren ook niet op haar naam besteld, maar op naam van een (voor haar) onbekende man.
Gelukkig voor mijn zusje was het bedrag voor achteraf betalen overschreden, en daarom is er alleen een brief verstuurd, en geen pakket.

Ik zou toch wel de kriebels krijgen denk ik. Want wie zit daarachter? Ook omdat er meerdere mensen in die flat er mee te maken hebben (gehad). Hopelijk voor hun stopt het. Gelukkig lichten de bewoners elkaar in, zodat er al vlug de politie werd gebeld, en er geen pakketjes zijn meegegeven.

donderdag 10 september 2015

De spelling van dochter

Toen ik dochter woensdag ophaalde, vertelde ze heel trots dat ze met spelling terug is gezet, ze heeft nu een werkboek uit groep 4.
Zelf vind ze het niet erg, het werk uit groep 4 is beter uitvoerbaar, en er zit nog steeds een hoop uitdaging voor haar in.

Ik weet dat dochter heel veel schrijffouten maakt. Ze schrijft de woorden vaak hoe je het zegt.
Ik ben er eind groep 3 al mee opgehouden om haar constant te verbeteren. Ze werd op school al genoeg verbeterd, en ze was zo trots op haar schrijfwerk. Thuis moest ze zich gewaardeerd kunnen voelen.

Dat ze nu weer is teruggezet vind ik fijn. Ze gaat met plezier aan haar schoolwerk, en ze steekt hier nu meer van op dan van het groep 6 niveau. Dat ze er met trots over verteld is voor mij een goed teken, ze voelt zich vertrouwd en veilig.

Een liefdesbrief van mijn dochter.

Weerstand tegen het kamp

Toen ik in groep 6 zat, ging de klas op kamp. De hele klas, behalve ik. Mijn moeder was vastbesloten: mijn kind gaat niet op kamp. De meester legde zich er niet zomaar bij neer, maar mijn ouders lieten zich niet ompraten.
In groep 7 zat ik op een andere school, en ook hier deden mijn ouders weer moeilijk. Deze school legde zich er niet zomaar bij neer. Uiteindelijk mocht ik mee, maar om 9 uur 's avonds moest ik thuis zijn. Dat betekende dat iemand van de school me bracht en haalde.
In groep 8 vond de school het welletjes, het gezeur moest afgelopen zijn. Zonder goede onderbouwde reden moest ik gewoon mee, en ook blijven slapen. Zelfs het feit dat mijn ouders niet betaalden haalde niks uit, ik ging mee op kamp. Ik vond het fantastisch.

Over anderhalve week gaat dochter op kamp. Ook nu hebben mijn ouders (lees moeder) er problemen mee. Alles grijpen ze aan om dochter te overtuigen dat het niet leuk is.

Omdat het een prehistorisch kamp is, moeten de kinderen zelf hun brood maken, zelf soep maken, leren ze hout hakken en mogen ze schapen hoeden. Maar tandenborstels zijn verboden (behalve voor de beugel kinderen). Ze krijgen geen suiker, en het is maar één dag.

Gister moest ik wat naar mijn broer brengen. Meteen begon hij over het kamp. Wat haalde ik me wel niet in mijn hoofd. Wat heeft het voor zin om dochter op kamp te laten gaan. Krijgen ze de ziektes van 2000 jaar geleden er ook bij? En de hygiëne klopt ook van geen kant.
Aan het einde stond hij briezend tegenover me.

Ik vind het als moeder moeilijk om mijn dochter los te laten. Toch gaat ze wel. Ik wil haar die ervaring niet onthouden, kamp kan mooie herinneringen geven. Ik lees alle brieven over het kamp goed door, en ik ben naar de informatie avond geweest. Ik heb er een goed gevoel over.

Dochter heeft in de loop van de jaren geleerd niet alles klakkeloos van oma aan te nemen, maar het er ook met mij over te hebben. Zelf kijkt ze erg uit naar haar avontuur. En ik gun het haar!

woensdag 9 september 2015

Prutsers

Een paar weken terug schreef ik over de terugbetaling van vitens die ik zou krijgen, 375 euro.
Dat bedrag zou op of omstreeks 3 september worden overgemaakt, dat was donderdag. Vol verwachting keek ik er naar uit.

Helaas, donderdag was er niks. Misschien vrijdag dan. Maar ook vrijdag kwam er niks. Maandag stond er nog steeds niks op mijn rekening, en besloot ik contact op te nemen met vitens, om te vragen wanneer omstreeks was.

Al snel was het probleem gevonden, de computer had het gedaan. Ik denk degene die erachter zat, maar goed.
Nu zou het wel goed in het systeem staan. Helaas voor mij hebben ze maar één betaaldag, en zou ik het pas donderdag of vrijdag op mijn rekening hebben. Op mijn vraag of het niet eerder kon, was het antwoord nee.

Maandag was ik goed pissig. Ik heb mijn hart even gelucht, en diegene boos laten weten dat ik ze grote prutsers vind. Met een hoofdletter p.

Vandaag had ik een bijschrijving van vitens van 219 euro. Ik was verbaasd, ik had 375 euro verwacht. Mijn eerste gedachte was dat ik misschien een rekening was vergeten en dat verrekend was. Maar dat bedrag klopte dan ook niet, ook niet met eventuele aanmaankosten erbij.
Ik heb weer contact opgenomen met vitens, met de vraag wat er met dat bedrag was gebeurd. Ik ben heel blij met de 219 euro, maar 156 euro vind ik erg veel om niet te weten wat er mee was gebeurd.

Weer heeft het systeem het gedaan, het bedrag is daar blijven hangen. En ik maar denken dat computers worden aangestuurd door mensen. Deze keer hoef ik geen week te wachten, de medewerker heeft beloofd dat het vrijdag wordt overgemaakt. Ik hoop het...

Eén ding weet ik wel, ik hoef mijn woorden van maandag niet terug te nemen. Als ik ze toen al geen prutsers had gevonden, had ik dat nu wel gevonden.

dinsdag 8 september 2015

Net een nieuw huis

De definitieve opname voor de renovatie van mijn huis is geweest. Ik ben echt zo blij. Ik krijg:


  • Stroom in de schuur.
  • Een waterdichte kelder (dus geen binnenzwembad meer als het regent).
  • Een wasmachine aansluiting in de keuken, in plaats van onder dochters bed.
  • De schoorsteenmantel gaat eruit, daardoor krijg ik een stuk meer woonkamer die ook te gebruiken is.
  • Extra kastruimte in de keuken.
  • Een nieuwe keuken.
  • Een nieuwe stoppen kast.
  • Overal nieuwe kozijnen+ramen.
  • Het huis wordt goed geïsoleerd.
  • En natuurlijk de zonnepanelen.
Ik ben heel erg blij. Ik krijg geen nieuwe wc, maar ik krijg wel ontzettend veel andere dingen. Zelfs de wasmachine aansluiting, waar eerst zo moeilijk over gedaan werd, werd nu spontaan aangeboden.
Door het verwijderen van de schoorsteen kom ik wel in een bouwput te zitten, het geeft ongelofelijk veel troep, aldus de opzichter. Toch heb ik het wel aangenomen. Want dan is het tijdelijk een bouwput, maar ik kan daarna mijn huis heel anders indelen, doordat die hoek ook te gebruiken is.

Ik ben een blij en gelukkig mens!

maandag 7 september 2015

De motivatiedoosjes

De cadeautjes zijn gekocht en ingepakt, in elke envelop zit een brief met tien sommen, en in elk doosje zit een briefje met de beloning.
Vier keer mag ze een cadeautje uitzoeken, één keer mag ze voor 50 cent snoepjes halen bij de snackbar, en één keer mag ze iets bij de bakker uitzoeken voor een euro.

Ik heb nu alleen maar sommen genomen waarvan ik weet dat ze die kan. Zo herinnerd ze zich hopelijk ook dat ze al heel veel heeft geleerd (voor het zelfvertrouwen).


-15

Nu ik weet dat ik elke dag bij dochter in de klas mag kijken, maak ik er ook gebruik van. Vrijdag en vandaag heb ik gekeken hoe ze haar rekenwerk maakte. Mijn idee dat ze haar best niet doet op haar rekenwerk klopt niet.

Vandaag bestaat haar rekenwerk uit -10 en -15 sommen. Ze raakt er gefrustreerd door. Niet omdat ze het niet wil maken, maar omdat ze het niet kan maken. Ze snapt het niet. 
Vorig schooljaar deed ze het heel erg goed, dat had denk ik heel veel met de manier van leren van de juffen te maken. Deze juf is echt een bovenbouw-juf, leren zelfstandig te werken is een groot goed. Dochter heeft vooral met rekenen heel veel hulp nodig. Haar opgebouwde zelfvertrouwen is weer bijna tot het nulpunt gezakt.

Ik ga de motivatiedoosjes weer invoeren. Thuis heeft ze die druk van school niet, ze mag fouten maken. 
De vorige juffen van dochter hebben in groep 4 na het onderzoek uitgelegd dat dochter net een bodemloze put is. Gooi er zomaar wat kennis in, en het verdwijnt in het niets. 
Door thuis elke dag wat sommen te gaan maken, hoop ik dat ze er iets meer vertrouwen in krijgt. 

Bij de motivatiedoosjes hoort ook een cadeautjesdoos. Ik heb nu al een zakje chocolade muntjes en twee blikjes drinken die ze lekker vind. Straks ga ik nog wat halen bij de ac.tion. Stickers, klei en stiften zijn ook altijd leuk.

zondag 6 september 2015

Voetbal

Voetbal, ik heb er vrij weinig mee. De enige wedstrijden die ik soms kijk zijn die van Nederland. Zoals die van Nederland-Ijsland.

Dochter vind het wel leuk om te kijken. Al is het maar omdat ze voor haar idee mag opblijven. De wedstrijden die om half 9 beginnen kijkt ze niet, maar als ze, zoals vandaag om 6 uur beginnen, mag ze hem wel kijken. We zijn dan allebei een land, en juichen bij elk doelpunt wat er wordt gescoord.

Geheel volgens onze traditie heb ik lekker drinken gehaald, lekkere koekjes, een klein zakje chips voor dochter, en ik heb een cake gebakken. Zometeen gaan de kaarsjes aan voor de sfeer.
Laat het voetballen maar komen!

Elf dagen werken

Na mijn vakantie moest ik zes dagen achter elkaar werken. Dat kwam omdat ik had geruild met een collega. Ik zag tegen die zes dagen op, en ik was erg blij dat ik op de zesde dag bijna klaar was, dan zou ik een dag vrij hebben.

Toen ik naar huis wou gaan, hoorde ik dat er de dag daarna een dienst open stond op de meerzorg afdeling. Dat is juist een afdeling waar dat eigenlijk niet kan.
Ik hoorde mezelf zeggen, oh maar ik kan wel drie uur komen. De teamleider nam dat aanbod dankbaar aan, en ik kon me mezelf wel voor mijn hoofd slaan. Want nu moest ik elf dagen achter elkaar werken. Ik heb me voorgenomen de volgende keer dat ik hoor of zie dat er te weinig mensen zijn rustig tot 10 te tellen, voor ik mijn mond open doe.

Van die elf dagen waren er twee voor het eerst in de keuken. Wat een ontzettend leuk team is dat. Het is doorwerken, maar de stress is een heel stuk minder, en de collegialiteit heel hoog, iedereen werkt samen. En ook mijn tweede dag was geen vraag teveel die ik stelde. Hopelijk mag ik vaker inspringen als het nodig is.

Vandaag is mijn elfde dag, en morgen heb ik een (heerlijke) dag vrij. Vrijdag heb ik gezien en gehoord dat er weer mensen te weinig zijn, maar ik heb mijn mond gehouden. Ik vind zelf dat ik mijn vrije dag heb verdiend!

zaterdag 5 september 2015

Gevonden

Sinds ik bezig ben met bezuinigingen, let ik veel meer op de prijzen. Veel dingen koop ik niet meer buiten de goede aanbiedingen om, en dan het liefst in achterlijke hoeveelheden, zodat ik weer door kan tot de volgende goede aanbieding.

Ook werp ik regelmatig een blik in de vuilnisbak bij de supermarkt. En soms vis ik er wat uit. Zoals statiegeldflessen. Zelfs in de vuilnisbak bij de flessen automaat zitten soms statiegeldflessen. Maar ook flessen van bijvoorbeeld de l.idl. Die leveren we wel in.
Ook vond ik in de zomer een mooie zonnebril in de vuilnisbak, hij lag bovenop. Zonde, hij zag er nog goed uit. Dochter wou graag een coole zonnebril, dus hij kwam goed van pas. Thuis heb ik hem goed schoongemaakt en mooi ingepakt.

Gisteren stond er bij een verkeersbord in de buurt van de supermarkt een pakje drinken. Hij leek nog helemaal dicht de zitten. Bij nadere inspectie bleek dat ook zo te zijn.
Dochter heeft het pakje thuis genietend opgedronken. Dat merk drinken koop ik nooit, ik vind het te duur. Het feit dat het langs de kant van de weg stond deed niets af aan de vreugde van dochter dat ze het zomaar mocht opdrinken.

Soms zijn gevonden dingen zo slecht nog niet :-)


vrijdag 4 september 2015

Een bril?

Als middelbare scholier merkte ik dat ik de cijfers op het bord bij wiskunde niet goed kon zien. Al snel viel bij mij het kwartje, waarschijnlijk moet ik een bril. Verschrikkelijk leek me dat. Daarom vertelde ik niks aan mijn ouders. Helaas voor mij hadden meer leraren door dat mijn ogen niet goed functioneerden, en met de ouderavond kregen mijn ouders het ook door.

Samen met mijn moeder ging ik naar de opticien. Een bril was inderdaad nodig. Ik had een pesthekel aan dat ding. Ik weet niet meer wanneer, maar ik droeg hem op een gegeven moment niet meer. 
Pas toen ik met rijlessen begon, ben ik weer naar de opticien geweest. Met auto rijden moet ik een bril dragen, maar verder draag ik hem niet.

Hoe anders is het met dochter. In groep 3 twijfelde haar juf aan haar ogen. Dochter kon niet goed (lees: vrijwel niet) meekomen op school, en ze raakte ook erg vermoeid. Dat moest een reden hebben. Bij de huisarts heb ik een verwijsbrief voor de oogarts gekregen, en haar ogen zijn goed opgemeten. Dochter was erg enthousiast, ze wou heel graag een bril. De teleurstelling bij haar was ook verschrikkelijk groot toen haar ogen goed bleken te zijn. 

Vorig jaar was er een brillenzaak aan het flyeren in het centrum, ook bij kinderen mochten ze nu de ogen opmeten. Dat liet dochter zich geen twee keer zeggen, een nieuwe kans op een bril! Maar helaas, ook deze keer waren haar ogen goed.

Nog steeds wil ze ontzettend graag een bril. Ooit zal ze er misschien wel één krijgen. Hopelijk is ze er dan ook zo enthousiast over.

donderdag 3 september 2015

Informatieavond

Gisteravond was er op de school van dochter een informatieavond. Ik ben er nog nooit heen geweest, maar omdat er informatie over het kamp werd gegeven wou ik er dit keer graag bij zijn. Dochter logeerde bij opa en oma.

Het kamp zelf klinkt erg leuk, ze gaan als het ware 2000 jaar terug in de tijd. Je moet het verzinnen. De juffen hebben verteld hoe de dagen eruit zien. Voor mijn gevoel was het goed, ik ben er nu wel geruster in.

Ook werd er een hoop informatie gegeven in de klas. De juf van dochter komt over als een heel leuk, lief mens. Dochter is nu al gek op haar juf, dat is positief.
Alleen mijn twijfels zijn wel toegenomen. Hoe moet dochter het redden in de bovenbouw. Niet dat ze zich niet staande kan houden, maar met haar schoolwerk. Dochter werkt nog met groep 3/groep 4 rekenwerk. Dat is op haar niveau, maar de kinderen in haar klas zeggen dat het makkelijk is. Om die reden laat dochter haar werk versloffen.

Wat wel leuk is, anders dan in de middenbouw, waar maar één dag in de week in de klas gekeken mocht worden, mag je als ouder in de bovenbouw elke dag in de klas kijken. Toen ik dat vanmorgen via de telefoon aan dochter vertelde reageerde ze blij. Ik vind het ook fijn, zo kan ik zien waar dochter mee bezig is. En haar aan het rekenen zetten ;-)

dinsdag 1 september 2015

Verliefd

Dochter is een heel sociaal kind, ze kan makkelijk andere kinderen in haar spel betrekken, en sluit snel vriendschap met vreemde kinderen.

Met het ouder worden, worden ook jongens interessanter. Toen ze vijf was had ze een innige vriendschap met een jongetje uit de buurt. De twee wisten het heel zeker, ze zouden samen gaan trouwen. Tot het jochie ging verhuizen, toen was het over.

In groep 4 tijdens een ouderavond gaf de juf lachend aan dat dochter heel goed op kon schieten met een jongen, ze zag vlinders. Het was mij nog niet opgevallen, maar inderdaad, dochter sprak heel vaak over die jongen.
Eind groep 4 ging de jongen naar een andere school. De andere moeder en ik dachten dat het met de liefde ook wel over zou gaan, ze waren niet meer elke dag samen.

Maar nog steeds raakt dochter niet uitgepraat over haar grote liefde. Ze blijft trouw aan hem, ondanks dat ze ook de interesse van andere jongens had.
De andere moeder vertelde dat haar zoon ook trouw blijft aan dochter.

En bijna elke avond voor het slapen gaan stelt ze dezelfde vraag: "Mam, zou hij nog steeds verliefd op me zijn?"

Ik vind het heel schattig tussen die twee.