dinsdag 22 september 2015

De dag doorkomen

Ik vind het lastiger dan ik dacht dat dochter weg is. Terwijl ze toch één keer per maand een weekend bij opa en oma logeert. Ik betrap mezelf er steeds op dat ik iets aan haar wil vertellen of vragen. Als ze bij mijn ouders is kan ik haar bellen, nu kan dat niet.

'S middags belde mijn zusje om te vragen hoe het ging, en om te melden dat zij wel haar kind van school kon halen, de grapjas.
Ik ben daarna even daar op bezoek geweest. Gelukkig voor mij waren mijn neefje en nichtje erg knuffelig :-)

Toch zal ik erg blij zijn als mijn dochter weer terug is. Onbewust maak ik me toch zorgen. Dochter is een moeilijke eter, hoeveel zal ze van de linzensoep eten, of gaat ze met honger slapen? En in het weekend had ze zich vrij lelijk gesneden, geheel niet prehistorisch heb ik schone pleisters in haar rugzak gestopt, en aan haar familiehoofd gevraagd of hij erop wil letten dat ze af en toe die pleister vervangt.

Morgen komt ze weer thuis. Ik kijk er nu al naar uit!

5 opmerkingen:

  1. Het is best lastig als je kind weg is! Mijn dochter was vorige week een week naar Rome voor school.... Dat vond ik ook niet niks. Ik ben blij dat ze weer heelhuids thuis is.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan mag ik nog niet klagen, mijn dochter zit hier maar 60 km vandaan.

      Verwijderen
  2. Afleiding zoeken, klusjes doen in huis etc. dan is het zo woensdag. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh herkenbaar. Ik heb altijd het idee dat ik de meest blije moeder ben als ik ze weer zie, haha.
    Nog even een dagje afzien en morgen is ze weer lekker thuis bij mams.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Joh je gaat alvast een flinke pan linzensoep voorbereiden ;) en voor je 't weet is dochter weer thuis!

    BeantwoordenVerwijderen