zaterdag 31 oktober 2015

Treinkaartjes

Als ik weet dat ik een treinreis ga maken, koop ik graag van die dagkaarten. Vaak zijn die veel goedkoper dan een kaartje bij de NS.

Nu hebben ze weer dagkaarten bij de he.ma, voor 19 euro. Daar heb ik wel even over getwijfeld. Want een enkele reis die we in december gaan maken kost 20 euro. En omdat we op vrijdag heen gaan, en zondag terug, hebben we er twee nodig. En misschien komen ze nog wel ergens, maar dan goedkoper.

Tijdens mijn getwijfel zat ik op hun site te kijken en zag ik dat je bij een he.ma ook een hotdog en frisdrank mag halen. Dochter is gek op allebei. Ik heb twee kaartjes gekocht. Eén voor op de vrijdag, als we dan in Zwolle aankomen heeft ze wat lekkers.

Het andere kaartje bewaar ik voor ons uitje naar den bosch in de kerstvakantie. Dan scheelt het bijna 8 euro op een retourtje, en heeft dochter nog een keer geluk.

Voor de zondag heb ik nog geen kaartje gekocht. Ik hoop dat er nog goedkopere kaarten komen die alleen het weekend geldig zijn. En anders ben ik 1 euro duurder uit. Daar kom ik nog wel overheen.

vrijdag 30 oktober 2015

Vreemde dingen

Op straat kun je een hoop verloren dingen tegen komen. Kleren, schoenen, zonnebrillen, geld, telefoons.

Vorige week zag ik van de he.ma een wc-kaartje liggen, bij inlevering in het restaurant kreeg je 50 cent korting. Met onze muffin uitjes kwam dat prima uit, het scheelde weer 50 cent.

Woensdag kwam ik bij de ac.tion, en regelmatig worden daar wel de karretjes terug gezet, maar wordt de 50 cent er niet uitgehaald. Ik vind het prima, dat is toch mooi weer de toegang voor het Halloween feest van dochter.

Gisterochtend stond er bij een container van een flat een krat met lege bierflesjes. 'S middags stond hij er nog steeds, en hebben dochter en ik hem meegenomen en ingeleverd. Dat was €3,90.
'S avonds toen we naar het zwembad reden, lagen er in de buurt van een supermarkt rollen wcpapier. Ze zagen er nog goed uit, er hingen geen losse velletjes aan, en ze roken ook niet vreemd. Misschien is iemand ze verloren, opperde dochter.
We hebben ze in de zwemtas gedaan en meegenomen. Nu hoef ik vandaag geen wcpapier te kopen (ik was met de laatste rol bezig), en als we de eerste velletjes er voor de zekerheid afhalen, kan het prima, en de hamster gebruikt ze graag.

De gevonden rollen.


Mensen kunnen rare dingen verliezen. Deze week kwam alles wat we vonden erg goed uit.

donderdag 29 oktober 2015

Kerstinkopen

Op mijn werk mogen we elk jaar een voorkeur aangeven of er met de kerst of met nieuwjaar gewerkt wil worden. Ik kies altijd voor nieuwjaar, de minst gewilde dag. Ik heb meer met de kerst, en het samen vieren met dochter.

De maanden voor de kerst koop ik het eten (en vooral het lekkers) al. Nu is er nog tijd om op de goede aanbiedingen te letten. Door vooraf spullen te kopen, slaat het ook geen gat in de portemonnee.

Gister zag ik bij de supermarkt het speciale ijs voor de feestdagen staan. Vanille-chocolade ijs met karamelsaus. En ook met 50% korting, het kostte nu €1,49. Daar is een bak van in de vriezer gekomen. Het toetje is er al :-)

Als groente kiest dochter denk ik doperwten en wortelen, ik ga voor de stoofperen. In de kelder blijven die best lang goed, en kan ik ze ruim van tevoren halen, als ze nog betaalbaar zijn. Met gebakken aardappelen erbij komt dat best goed. We gunnen de dieren ook een kerst, en eten geen vlees.

Misschien is het nog te vroeg om nu al over na te denken, mijn zusje verklaarde me voor gek. Maar ik hou graag de controle over mijn portemonnee. En dit is voor mij een goede manier.



woensdag 28 oktober 2015

Zeeuwse bolussen

Bij de supermarkt verkopen ze regelmatig Zeeuwse bolussen. Ik koop ze alleen als ze bijna op de datum zijn en met 50% korting worden verkocht, dan vind ik ze nog duur genoeg.

Op internet vond ik een goed recept voor de bolussen. Heel moeilijk zag het er niet uit, en de ingrediënten vielen ook mee. Het recept is voor tien bolussen.

Het heeft mij gekost:

  • Bloem                   €0,20 (de duurdere bloem was op)
  • Gist                       €0,17
  • Basterdsuiker    €0,79
  • Ei                          €0,13
  • Melk                     €0,15
  • Roomboter          €0,20
Bij elkaar €1,64 en wat geduld. Als dochter ze straks heeft gekeurd ga ik deze nog een keer maken voor de lunch in de kerk, alleen dan met de lichtbruine basterdsuiker.

Het donkere is de basterdsuiker.

dinsdag 27 oktober 2015

Het extra salaris

Maandag werd mijn salaris gestort, en het was echt het bedrag van mijn loonstrook. Zoveel salaris heb ik normaal alleen in mei, als het vakantiegeld erbij zit.

Ik heb bij mijn teamleider navraag gedaan of het klopt. En het is echt voor mij. Ik had veel te veel overuren, en ik vraag bijna nooit vrij. Een vrije dag geven heeft volgens mijn teamleider ook vrij weinig zin, omdat ik dan een dienst bij de keuken of meerzorg op vul (daar heeft hij gelijk in).

En zo had ik onverwacht 600 euro extra. Ik heb deze maand mijn boodschappen budget verhoogt, zo is er ruimte om af en toe een muffin te halen met dochter. 
Ik heb 400 euro gebruikt voor mijn schulden. Als er nu niks bij komt, ben ik volgende maand klaar. 
En ook heb ik 100 euro weggelegd voor slag.haren. 

Het salaris is nu 'op', het is uitgegeven of zit in de potjes waarvoor het bedoeld is. Dat geeft een heel fijn gevoel, naar mijn idee heb ik het extra salaris goed besteed.

Geluk

Vandaag krijg ik een nieuw dak. Ik heb gister de zolder leeggemaakt. Tot mijn grote vreugde zag ik in de hoek van de zolder twaalf lege plastic bakken staan. Ideaal om onze kleren stofvrij te bewaren tijdens het verwijderen van de schoorsteen.

Tijdens de dakwerkzaamheden wordt de CV uitgeschakeld, dat betekend geen warm water er geen verwarming. Vorige week zag ik daar enorm tegenop. In die kou zonder verwarming. Hoeveel geluk heb je dan als het buiten 18 graden wordt?

Gisteren was ik erg mopperig. In mijn ogen konden die bouwlui niks goed doen. Gister waren ze met het dak van mijn buren bezig, en al het bouwpuin werd bij mij in de tuin gegooid. Omdat ik vrij was en thuis moest zijn voor de afspraak met de opzichter, moest ik ergens mijn fiets zetten. Op de stoep mocht niet, dan hadden de bouwlui er last van. In mijn tuin kon niet, er werd van alles gegooid. Uiteindelijk heb ik hem boos op de stoep neergezet.
Daar werd ik op aangesproken. Ik heb aan die kerel gevraagd wat hij een goede plek vond voor mijn fiets. In de achtertuin kon hij veilig staan, volgens de beste man. Vol irritatie heb ik hem gevraagd hoe hij dacht dat ik mijn fiets over twee stangen heen krijg. Daar kreeg ik geen antwoord op.

Ik ben na de afspraak met de opzichter een paar uur naar de bieb gevlucht, en daarna heb ik een deel van de middag bij mijn zusje doorgebracht. Toen ik thuis kwam, zag ik dat ze de steiger bij de poort open hebben gemaakt. Het kon dus wel.

maandag 26 oktober 2015

De uitgezochte keuken

Vandaag mocht ik (met spoed) de keuken uitzoeken. Ik had van tevoren al aangegeven dat ik het standaard blok wil, zonder bijbetaling. Bij het standaard keukenblok zat er ook nog keuze in de kleur, het aanrechtblad en de handgrepen.

Mijn gekozen kleur keukenkastjes

Het aanrechtblad

Vooraf had ik het idee een houtkleur te kiezen, maar daar trok het lichte keukenkastje toch meer. Het is een hele lichte kleur grijs, het wit is er net af.
Het aanrechtblad heb ik bewust deze kleur genomen. Omdat ik elk jaar veel last heb van mieren, zie ik ze liever lopen zodat ik ze op kan ruimen. De andere bladen waren te donker om ze makkelijk te zien.

Ik ben blij dat ik ook een keuken heb mogen uitkiezen. De opzichter heeft het meteen besteld. Hij denkt dat ook mijn keuken er op tijd is :-)

zondag 25 oktober 2015

De winterjas

Afgelopen dinsdag zou ik eigenlijk een nieuwe winterjas voor mezelf kopen. Op dinsdag kwamen de toeslagen, en dat is een behoorlijk bedrag. Toen ik de huur en de bso had betaald, was er nog 100 euro over.

Nu het einde van de schuld in zicht komt, wil ik het liefste zoveel mogelijk afbetalen. 50 euro aan mezelf besteden voelde niet fijn. Ik heb de tip van Eurootje ter harte genomen, en ik ben op internet gaan kijken.
Op marktplaats heb ik op de winterjassen gezocht van ms. Wat een hoop jassen staan er op die site.

Op donderdag vond ik de jas waar ik naar op zoek was. Een donkergrijze jas, in mijn maat, en er werd 15 euro voor gevraagd. De koop was snel geregeld, ik heb meteen 22 euro overgemaakt, en gister kwam de jas aan.
Hij is nog helemaal goed, ik heb er geen plekje op kunnen ontdekken en ook de rits doet het goed.

Dit is toch een besparing van 28 euro, en het voelt veel beter dan dat ik echt een dure nieuwe jas had gekocht. Ik ben er erg blij mee.

zaterdag 24 oktober 2015

Consequent

Consequent zijn, er is een tijd geweest dat ik het heel moeilijk vond om dat te zijn. Toen ik nog begeleiding kreeg, kwam ook dat onderwerp te spraken. Ik wist niet hoe ik consequent naar dochter toe kon zijn, en zij zocht de grenzen op die er niet waren. Mijn begeleidster nam het voorbeeld met de stofzuiger. Die had toen zijn plek op de bovenverdieping, en dochter vond het leuk om er mee te spelen, terwijl ik dat niet wou, stroom is niet om mee te spelen.

De oplossing die ik had bedacht was de stofzuiger naar beneden te verplaatsen. Maar daar leerde dochter niet mee luisteren. De begeleidster stelde voor om consequent te zijn, als ze weer met de stofzuiger zou spelen, kon ik bijvoorbeeld verbieden om die dag nog boven te spelen.
Het werkte verbazend goed, dochter vond het verschrikkelijk dat ik haar te klein vond om boven te spelen voor die dag. De stofzuiger werd met rust gelaten.

Ook naar mijn moeder toe heb ik moeten leren om consequent te zijn. Mijn moeder heeft een vrij aparte gebruiksaanwijzing, en die lijkt ook steeds te veranderen.

Dit weekend zou dochter bij mijn ouders logeren, en ik zou haar na het avondeten brengen. Woensdag belde mijn broertje, hoe laat hij dochter zou komen halen, mijn moeder had gezegd dat dat de bedoeling was. Op zich lief bedoeld, het scheelde mij een busrit. We hebben vervolgens afgesproken tussen zes uur en half zeven.
Gisteren belde mijn moeder om vier uur, dat mijn oudste broer dochter om vijf uur kwam ophalen. Dat had ze even geregeld, zonder mij of mijn jongste broertje in te betrekken.
Ik heb mijn moeder voor de zoveelste keer uitgelegd dat ik er niet van hou dat ze afspraken tussen mijn jongste broertje en mij zonder enig overleg veranderd. Zolang er geen communicatie is, blijft de afspraak zoals hij is.

Ooit hoop ik dat ze het leert. Al betwijfel ik het. Voor mezelf heb ik een grens getrokken. Mijn jongste broertje is het eens met mij, ook hij vind het vervelend dat er achter zijn rug om afspraken worden veranderd. Dit is niet de eerste keer.
Ik ben blij dat ik heb geleerd hoe je consequent kan zijn. En hoe vervelend het ook is, mijn moeder is perfect oefenmateriaal :-) (dat zal ik maar niet tegen haar zeggen).

vrijdag 23 oktober 2015

Loonstrook

Een paar dagen voordat het loon gestort wordt staat mijn loonstrook online. Erg fijn, zo kan ik van tevoren al plannen hoe ik het uit wil geven. Mijn salaris varieert van 750 euro (zonder ort) tot iets van 900 euro (veel ort).

Van mijn loonstrook deze maand schrok ik me kapot. Volgens dat ding krijg ik 591 euro meer, ik zou 50 overuren gemaakt hebben. Mijn eerste gedachten was, dat kan niet kloppen. Dat wordt volgende maand grotendeels ingehouden.

Ik heb nu ik erover nadenk wel extra gewerkt. Sowieso tien uur in de keuken, drie uur op de meerzorg, en een zondag van zeven uur. Dat is al 20 uur. Dan heb ik nog een gat van 30 uur. Ik heb mijn agenda in september niet goed bijgehouden, daar baal ik nu van.

Voor ik mezelf rijk reken ga ik dinsdag eerst navraag doen bij mijn teamleider. Hij zal vast wel kunnen zien waar die 30 uur vandaan komt.

Presteren

Gister had ging het in de pauze op mijn werk over de prestaties van onze kinderen. Dat soort gesprekken irriteren mij al snel, daarom meng ik me er zo min mogelijk in.

Tot de vraag kwam, "zeg Nieuw Begin, heeft jouw dochter nu al haar A-dipoma? Ze is er al zo lang mee bezig."
Die vraag schoot bij mij een beetje verkeerd. Alsof alleen de prestaties belangrijk zijn. Ik leg bewust geen druk op de schouders van dochter, ze gaat vooruit, en ze heeft plezier. Ze weet dat ik het belangrijk vind dat ze haar best doet, en dat doet ze ook. Ze weet waarvoor ze haar zwemdiploma wil halen (dan hoeft ze de volgende zomervakantie geen bandjes meer om op vakantie).

Toen ik gisteravond het laatste kwartier van de zwemles stond te kijken, en zag hoe blij dochter is, en met hoeveel enthousiasme ze mij dingen laat zien, wist ik ook dat dit voor dochter ook de goede aanpak is.
Ze kan lekker zichzelf zijn, wat ook goed is voor haar zelfvertrouwen. Ook al gaat het wat langzamer, dochter komt er ook wel. Maar wel in haar eigen tempo!

donderdag 22 oktober 2015

De keuken (alweer)

Gisteren was hier de hoofdaannemer om de deuren op te meten. 6 november gaan ze hier in huis beginnen, de week ervoor loopt hij samen met mij het huis nog door om te kijken wat ik nog moet doen aan de voorbereiding.

Ik heb bij die man ook aangegeven dat ik nog steeds geen keuken heb uitgezocht, en ik van de woningbouw ook niks hoor.
De aannemer zou erachter aan gaan, en inderdaad, ik ben net door de woningbouw gebeld voor een afspraak. Maandag om 9 uur komt de opzichter hier om het keukenblok op te meten, en krijg ik een lift heen en weer om een keuken uit te zoeken.

Ik ben toch wel nieuwsgierig hoe dat gesprek tussen de aannemer en de opzichter is geweest, in één keer zoveel service.
Ik ben ontzettend blij dat ik toch een nieuwe keuken krijg :-)

woensdag 21 oktober 2015

Doelen voor 2016

In de afgelopen twee weken zijn er op mijn werk weer twee mensen de boventalligheid in gegaan. Dat soort momenten zijn nooit leuk, het is een enorme klap voor die mensen.
Tegelijkertijd komt bij mij de vraag boven, wanneer ben ik aan de beurt?

Mijn belangrijkste doel voor 2015 was mijn schulden afbetalen. Dat doel ga ik redden, ondanks dat ik me niet altijd strak aan mijn plan heb gehouden. Het is een fijn gevoel dat ik 2016 met een schone lei in ga.

Voor 2016 wil ik me op twee doelen gaan richten. Er moet vervanging komen voor mijn meubels. En ik moet een buffer gaan maken. In de boventalligheid krijg je wel twee jaar salaris doorbetaald, maar de ort valt weg, evenals de extra uren. De ruimte om dan iets te vervangen of op te bouwen is heel klein.

Voor de buffer wil ik 2000 euro sparen. Dat zou elke maand 200 euro zijn, dat is haalbaar, en er blijft ruimte over.
Voor de nieuwe meubels ga ik kijken bij de kringloop. Vaak staan er leuke, betaalbare spullen.

Om mijn doelen te halen wil ik nog steeds zoveel mogelijk werken. Dat is makkelijker nu ik ook diensten in de keuken mag opvullen, ik wil er ook echt gebruik van maken.
Mijn doelen zijn gericht op de situatie dat ik een groot deel van 2016 kan blijven werken. Ik hoop zo dat dat ook kan.

Oorontstekingen

Als klein meisje heeft dochter ontzettend veel last gehad van oorontstekingen. Mijn huisarts is tegen onnodig gebruik van antibiotica, en vertelde dat een zetpil en neusspray vaak even goed hielpen. Een zetpil tegen de koorts en pijn, en de neusspray om alles goed open te houden/krijgen. Als het te lang duurde kreeg dochter antibiotica.

Toen dochter 4 jaar was, was mijn grens bereikt. Haar pijn ging mij door mijn hart, de zetpillen konden de pijn niet weghalen. Na weer een nacht op te zijn geweest heb ik een afspraak gemaakt bij de huisarts. Ik wou een verwijzing voor de kno arts. De huisarts vond dat niet nodig. Nog vol van de nacht ervoor en het gebrek aan slaap, vertelde ik de huisarts te blijven zitten tot er een oplossing was, dit kon zo niet langer. Binnen vijf minuten lag er een verwijzing (hoezo chantage). 

Toen ging het heel snel, drie weken daarna had dochter buisjes. Wat een verademing was dat. Dochter heeft nog zes keer een oorontsteking gehad, maar de pijn was een stuk minder.

De laatste ontsteking die ze had, was anders dan de andere. Ze had geen pijn, maar ze had een loopoor. Voor de zekerheid zijn we naar de huisarts gegaan, en die vertelde dat het oor de wat rood uitzag. Toch maar weer met de neusspray aan de gang.
Het loopoor werd erger, de dag er na, in de avond, golfde het pus uit dochters oor. Echt grote golven, de prop watten in haar oor was na een uur doorweekt. Maar nog steeds had dochter geen pijn.

De andere dag heb ik meteen weer een afspraak gemaakt bij de huisarts, mijn alarmbellen waren aan het rinkelen, maar ik kon niet uitleggen waarom. Dochter was niet ziek en had geen pijn, alleen haar oor deed een beetje vreemd.
De huisarts schrok zichtbaar, de oorontsteking was onderweg om een hersenvliesontsteking te worden. Dochter kreeg een hele sterke antibiotica mee, ze mocht hem één keer per dag innemen, drie dagen lang. 
Die moest ik meteen ophalen en ingeven, als het na twee uur niet werkte, moest dochter naar het ziekenhuis. Anderhalf uur later belde de huisarts op, om te vragen hoe het ging. Het golven was gestopt, de antibiotica werkte. 

Gister vertelde mijn zusje dat mijn nichtje weer oorontsteking heeft. En ik was blij dat die ellende hier voorbij is.
 

dinsdag 20 oktober 2015

Opruimen

Als ik wat minder in mijn vel zit, is opruimen een groot probleem. Anders dan een paar jaar geleden stoort de rommel me op den duur.
Zo ook deze keer. Nadat mijn jongste broertje me had geholpen de meubels te slopen, had ik me voorgenomen op te gaan ruimen. Het moet toch een keer leeg.

Ik ben kampioen uitstellen en voor mezelf redenen bedenken waarom het vandaag niet hoeft (te moe, een leuk programma op TV).
Dit weekend heeft dochter haar twee kamers al uitgemest, want woensdag komt er iemand de kozijnen opmeten.
Gisteravond heb ik een grofvuilzak gepakt, en ben op mijn ouderwetse manier gaan opruimen. Bijna alles verdwijnt in die zak. Het ruimt lekker snel op, de hoek waar ik zo tegenop zag is nu leeg.

Zaterdag helpt mijn andere broertje ze naar het grofvuil te brengen. Tot die tijd mogen de zakken (het zijn er nu vier) in de schuur staan.

maandag 19 oktober 2015

Helemaal zat

Ik ben die hele renovatie nu al zat. Ten eerste al vanwege die keuken. Nog steeds heb ik niks gehoord, en dat zit me hoog. Misschien moet ik er voor mezelf vanuit gaan dat ik geen nieuwe keuken krijg. Dan kan het ook niet tegenvallen. Morgen op mijn werk bel ik de kerel van de woningbouw weer. Hij had beloofd het te regelen.

Vandaag hebben ze eindelijk de steigers afgebouwd. Er kan nu niks meer naar de achtertuin, de poort is volledig geblokkeerd, en volgens de bouwers kon het niet anders, dan zouden ze de hele stelling weer af moeten breken en gingen twee dagen werk verloren. Dat snap ik, maar ik vind het heel vervelend. De fietsen hebben we nu maar via de huiskamer naar achteren gereden, en tegen de steiger geparkeerd.


 Ik ben het nu al flink zat, en dit is pas het begin. Het ergste moet nog komen.


zondag 18 oktober 2015

Wat zou jij doen?

Vandaag is het Micha zondag. Ik heb nog niet helemaal door wat dat is, maar wel dat het te maken heeft met rechtvaardig leven.
Tijdens de kerkdienst werd er een filmpje getoond van een sociaal experiment. Mensen werden geïnterviewd of ze daklozen wel eens iets gaven en waarom. Het antwoord was bij iedereen ja, altijd. Als dank voor het interview kregen ze 10 dollar. Een stukje verderop zat een zwerver (acteur) en vroeg om eten of wat geld. Zonder de camera waren de reacties anders, hij werd afgewezen of genegeerd. Op één vrouw na, zij gaf hem wel wat.

De vraag na afloop van het filmpje was wat jij zou doen in zo'n situatie.
Voor mezelf sprekend, ik vind het verschrikkelijk om te zien dat mensen honger hebben. In mijn woonplaats valt het aantal daklozen mee, maar ze zijn er wel. Vaak op vaste plekken. Geld geef ik bijna nooit, maar ik geef ze bijna altijd wat te eten en koffie. Het zijn mensen, ze negeren kan ik niet.

Eén iemand vond de vraagstelling van de interviewer verkeerd. Want door de vraag was het heel moeilijk om nee te zeggen. Hij droeg het voorbeeld aan van een spreker op een school over pesten. Na afloop werd er aan veel scholieren gevraagd of zij de spreker geholpen zouden hebben. Iedereen zei ja.

Ik moest terug denken aan mijn eigen schooltijd. Bij mij in de klas werd er een jongen gepest. Hij was lang, slungelig, had een overslaande stem en een uilenbril. En hij had altijd goede cijfers. Ik vond het erg om te zien hoe hij behandeld werd. Ik begon met hem om te gaan, wat voor veel afschuw in de klas zorgde.  Het was zo'n sukkel. Doordat ik wel met hem om ging, en dat we samen naar school en een gedeelte naar huis reden, werd hij ook langzaam bij mijn vriendengroepje getrokken. Het pesten stopte ook. Gelukkig maar.

Weer een poging

Een tijd terug wou ik gaan proberen om af te vallen, niet om dunner te worden, maar om een gezonder gewicht te krijgen. Daarvoor wou ik toen het programma van w.watchers gebruiken. Dat is iets van drie dagen goed gegaan. Het grootste probleem voor mij was dat hun app op mijn tablet niet werkt, en het op de tablet een ramp was om producten in te voeren. Plus daar bovenop de prijs. Het gaf zoveel frustratie dat ik het links heb laten liggen.

Maar daarmee wordt mijn gewicht niet minder. Ik weeg nu 94 kilo, 4 kilo meer dan het gewicht waarbij ik mijn hoofd in het zand kan steken.

In de playstore zag ik een handige app om calorieën te tellen. De reacties waren merendeel positief, en ook de app zelf is heel positief.
Per maaltijd staat een gewenste calorie-hoeveelheid, bijvoorbeeld tussen de 300 en 400. Het geeft mij een gevoel van ruimte, ik kan gewoon mijn broodje eten. En als je te weinig invuld, krijg je daar ook een melding van, dat je best wat meer mag eten. Ideaal.
En voor mij heel mooi, de basis van de app is gratis.

Nog 20 kilo te gaan, dat vind ik een mooi gewicht voor mezelf. En anders, elke kilo is er één :-)


zaterdag 17 oktober 2015

Winterjas voor mezelf

Ik vind het heel moeilijk om een duur kledingstuk voor mezelf te kopen. Helaas voor mij moet ik er deze maand toch aan geloven: een winterjas. Mijn vorige winterjas heb ik in 2010 gekocht, en was echt versleten.

Gister ben ik met dochter gaan kijken naar de verschillende jassen en prijzen. De zee.man heb ik overgeslagen, daarvan heb ik nog nooit iets gepast. Bij de wi.bra hingen wel twee mooie jassen, maar die zagen allebei te krap.

We zijn naar mijn vaste winkel (ms) gegaan. De prijzen daar zijn toch wel wat hoger. De goedkoopste jas is 50 euro, maar hij zat wel lekker.
Dochter wou eigenlijk dat ik hem meteen kocht, ze gaf aan het niet leuk te vinden dat ik het koud heb.

Dinsdag ga ik die jas kopen, dat komt financieel beter uit. Daar kan ik weer een aantal jaar mee doen.

vrijdag 16 oktober 2015

Leren klokkijken

Toen dochter haar onderzoek had gehad om te kijken waar haar leerproblemen vandaan kwamen, en hoe daarmee om te gaan, werd er een leerplan opgesteld. Daarbij werd ook aan mij als moeder gevraagd wat ik wilde dat dochter zou bereiken.

Toen uit het onderzoek discalculie (cijferblind) kwam, schrok ik enorm. Dochters vader heeft dat ook, en de normale dingen waren voor hem onmogelijk. Rekeningen betalen, boodschappen doen, maar ook klokkijken. 
Mijn antwoord op de vraag wat ik voor dochter wil, was dat ze plezier in school blijft houden, maar ook de basis leert, zodat ze niet afhankelijk hoeft te worden van anderen.

De juffen vonden dat een mooi streven, en het gaat langzaam en er is een hoop geduld voor nodig, maar dochter leert steeds meer. 
Dit schooljaar ligt een groot deel van de focus op het leren klokkijken. Vaste tijden, zoals zeven uur opstaan en acht uur naar school, herkende dochter.
Nu is ze bezig met de begrippen vijf voor half, en vijf over half. Ze vind het (om het zacht uit te drukken) erg lastig. Toch heb ik het vertrouwen dat ze dit ook gaat leren. Ze kan nu al zoveel meer dan dat we anderhalf jaar geleden dachten. Ik vind dochter een topper!!!

woensdag 14 oktober 2015

Dochter 'vergeten'

Gister ochtend heb ik net als anders dochters school trommels klaar gemaakt, één voor het 10 uurtje en één voor het overblijven.
Op school is dochter meestal één van de eerste in de klas (dan heb ik de tijd om bij haar te kijken), en net zoals altijd zette ze haar trommels in de daarvoor bestemde kast.

Om kwart over 12 ging mijn telefoon, het was de juf van dochter. Of ik wel wist dat het een studiemiddag was? Ik schrok me kapot. Nee dat wist ik niet. Ik heb aan het begin van het schooljaar alle studiedagen in mijn agenda geschreven, maar toen waren nog niet alle dagen bekend. Ook de site van de school werkt niet altijd naar behoren, en ik heb er de laatste paar weken niet meer aan gedacht om erop te kijken.

Gelukkig was er een collega heel lief dat ze mijn werk even wou overnemen, zodat ik dochter kon ophalen. Bij school aangekomen bleek het flinke indruk op dochter gemaakt te hebben: mama, je bent me nog nooit vergeten.

Ik voelde me toch best knap schuldig. Gelukkig is ze naar de juf gegaan toen ze doorkreeg dat ze 's middags vrij was. Tegen de juf heeft ze gezegd dat ik het niet wist. Als ik er niet stond, moest ze terugkomen, dan zou ze mij bellen. Gelukkig maar. Ik had het heel triest gevonden als ze echt tot drie uur had moeten wachten op mij.

dinsdag 13 oktober 2015

Blijven staan

Sinds gisteren is de renovatie echt begonnen. Het alles over me heen laten komen is misschien niet de juiste strategie voor mij, het overspoeld me nu al.

Zondag op maandag heb ik amper geslapen. De onrust over de keuken werd flink versterkt door de in mijn hoofd gevormde andere problemen over de renovatie, zoals de steiger voor het wc raampje. Voor het eerst sinds lange tijd had ik weer herbelevingen. Om 4 uur hield ik het voor gezien, herbelevingen kosten meer energie dan ik van een paar uur slaap kan terugkrijgen.

Na mijn werk ben ik heel even thuis geweest, maar heel rustig zat dat niet. Op het moment dat mijn ptss wat meer aanwezig is, ben ik te waakzaam. Alles moet in de gaten gehouden worden, elk geluid geanalyseerd. Dat is niet haalbaar met zoveel bouw mensen. Ik heb dochter om drie uur opgehaald, en we zijn samen bij de he.ma een muffin gaan eten en daarna boodschappen gaan doen. Toen we thuis kwamen, waren de bouw mensen weer weg.

Voor mezelf moet ik toch gaan bedenken hoe ik hier mee om moet gaan. Want tot eind december duurt de renovatie sowieso. En in plaats van overspoeld te worden wil ik blijven staan!

maandag 12 oktober 2015

Verjaardagsfeest

Ik heb er eerder over geschreven, mijn afkeer over 'verplichte gezelligheid'. Als kind voelde zo de feest- en verjaardagen die gevierd werden. Iedereen moest gezellig doen, vooral tegenover de buitenwereld, maar binnen groeide de frustratie, en bijna altijd was er wel knallende ruzie op het eind.

Kerstdagen vier ik niet meer met mijn familie, ik maak het zelf gezellig met dochter. Een paar jaar geleden werd ik door iemand van de kerk uitgenodigd voor het kerstdiner, iedereen die kwam nam wat te eten mee, en de gastvrouw (een dame op leeftijd) zorgde voor het toetje. Ik heb me laten overhalen om toch te gaan. Het was zo ontzettend gezellig. Echte gezelligheid, zonder stress, geruzie of frustratie. Dat kende ik niet.
Later had ik het daar met een vriendin in de kerk over. Zij hoopte dat ik verjaardagen ook zo kon ervaren, die vier ik niet meer voor mijn familie.

Voor zaterdag waren we uitgenodigd op haar verjaardagsfeest. Dochter wou erg graag gaan, in de hoop dat haar vriendinnetje uit de kerk ook zou komen.
Daar naartoe was al een heerlijke fietstocht, het was goed weer en een mooi gebied.
Eenmaal aangekomen waren we de eerste, maar langzaamaan werd het drukker. Familie, en ook mensen uit de kerk. Met de drukte werd het ook steeds gezelliger. Ook dochter vermaakte zich prima met de andere kinderen die er waren.

Ik ben dankbaar voor de ervaring, zo kan verjaardag vieren dus ook.

zondag 11 oktober 2015

De meubels eruit

Gister was het zover, drie grote meubelstukken gingen het huis uit. De TV kast, een rommelkast en de salontafel. Mijn broertje kwam helpen slopen en afvoeren.
Ik had ook drie grofvuilzakken gevuld met overbodige spullen, die hebben we ook meteen meegenomen, en wat spul voor de plaatselijke kringloop, die ook een inzamelpunt bij het afvalstation heeft.

Nadat we klaar waren, heb ik mijn broertje 10 euro gegeven, voor de benzine en zijn hulp. Als ik de spullen had laten ophalen was ik minimaal 30 euro kwijt geweest, afval brengen is gratis.

Dochter en ik hebben het huis meteen anders ingedeeld, de bank staat anders. Het voelt voor mij goed, ik ben blij met deze stap. Gisteravond tijdens het voetbal waren we aan het bedenken welke kleur we de twee muren gaan verven na de renovatie. Waarschijnlijk wordt het een lichte soort roze.
Eén ding is zeker, dit wordt echt ons huis!

vrijdag 9 oktober 2015

Een gezellige avond

Een paar dagen geleden zagen dochter en ik de aankondiging van het kinderen voor kinderen concert op TV.
Ik mag dan wel bijna 30 zijn, ik vind ze nog steeds leuk. Ook dochter is gek op kinderen voor kinderen.

We maken er vanavond een gezellige avond van. Een zakje chips, een paar blokjes kaas, en warme chocolademelk, en de kaarsjes gaan aan. Laat de avond maar beginnen.


woensdag 7 oktober 2015

De nieuwe keuken

Bij de renovatie van de huizen, is alles wat aan de binnenkant van de huizen gebeurd een keuze van de bewoner zelf, alleen de buitenkant is verplicht. 

Dat ik een nieuwe keuken zou nemen, stond voor mij al vast. De keukenlades vliegen regelmatig uit elkaar, de onderkant is rot, en elk jaar maken mieren hun nesten tussen het keukenblok en de muren. 

Vorige maand met de definitieve opname is de toestemming voor de nieuwe keuken gegeven. Ik heb gekozen voor de basiskeuken, die is voor mij gratis. De kleuren van de deurtjes en het aanrechtblad mag ik zelf uitkiezen.

Alleen er wordt geen contact met mij opgenomen voor een afspraak. Waar ik voor mezelf heb besloten alles maar op me af te komen, is dat toch wel een onrustpunt bij mij. De keuken mag dan wel beloofd zijn, maar ik hoor er niks van.

Gister zag ik het aanspreekpunt van de woningbouw lopen. Ik heb hem meteen aangesproken dat ik nog steeds niks gehoord had. Volgens hem had het drie weken geleden al gemoeten, en hij zou erachter aan gaan. 
Ik hoop dat er snel contact wordt opgenomen, over 4 weken zou die keuken geplaatst gaan worden als alles volgens planning verloopt.

dinsdag 6 oktober 2015

Grote plannen

Toen ik op mezelf ging wonen met dochter, had ik mijn meubels op mp bij elkaar gesprokkeld, voor een paar tientjes. Een mooie glazen eettafel en een salontafel met twee glazen platen (ideaal met een klein kind), een zwarte leren bank, en een klerenkast. En bij de plaatselijke kringloop een paar kasten.

Toen ik de eerste keer in het vizier kwam van de hulpverleners, heb ik alles weggegooid. Als je psychisch niet helemaal goed bent redeneer je denk ik toch anders. Het weggooien van de meubels bleek toch minder handig dan ik in mijn hoofd had. De hulpverlener had geen idee wat voor hulp ze mij moest geven, en ze regelde (met veel moeite) bij de gemeente huishoudelijke hulp. 
Die huishoudelijke hulp heeft met haar man meubels bij de stort gehaald, en mijn huis opnieuw ingericht.

Die meubels hadden hun beste tijd al gehad, maar ik was er ontzettend blij mee. 
Die meubels staan hier nog steeds in huis. Waar ze toen hun beste tijd hadden gehad, zijn ze nu echt slecht geworden.
Omdat de renovatie er al twee jaar leek aan te komen, wou ik de spullen niet vervangen. Na de renovatie pas.

Nu heb ik weer grote plannen. Wel wat beter uitgedacht dan zes jaar geleden.
Vrijdag komt mijn broertje me helpen om de grote TV kast, de te grote salontafel en een kast weg te brengen naar de stort. De bank mag nog even blijven staan. Maar dan is mijn huiskamer zo goed als leeg. 

Mijn dochter gebruikt het gekregen TV kastje van mijn zusje onder haar bed. Dat kastje gaat tijdelijk naar de huiskamer. De eettafel kan tijdelijk als salontafel dienen. 
Na de renovatie wil ik bij de kringloop nieuwe meubels kopen. En zo mijn huiskamer anders inrichten.

De komende twee maanden werk ik 30 uur extra in de keuken. Van dat geld kan ik vast wel iets leuks halen :-) 

zondag 4 oktober 2015

Koopzondag

In de gemeente waar ik woon zijn koopzondagen niet heel standaard. De zondag voor sinterklaas en de zondag voor kerst zijn koopzondagen, en sinds een paar jaar één in de lente en één in de herfst.

Vandaag was het ook weer koopzondag, dit keer in het teken van (gezond) voedsel. Omdat het ook de laatste dag van het seizoen was dat de ijszaak open was, en ik dochter nog steeds een ijsje had beloofd, had ik haar gevraagd of ze me wou komen ophalen van mijn werk. Samen zijn we naar het centrum gewandeld.

Nadat we ons ijsje op hadden zijn we naar de wi.bra gegaan, om thermische handschoenen te kopen. Daar zagen we een tegoedbon liggen voor een portie gratis poffertjes, alleen vandaag geldig. Eigenlijk zaten we allebei al vol van het ijsje. Maar ja, gratis poffertjes. Het zou zonde zijn om die bon niet te gebruiken.

Toen we het centrum verder inliepen, zagen we een moeder met haar dochtertje. We hebben de bon aan haar gegeven, die ze graag aan nam. Dochter en ik hadden al lekker gegeten, en zo konden ook zij iets lekkers eten.

Op de terugweg naar de fiets zag dochter iemand die suikerspinnen maakte. Ze bleken gratis te worden uitgedeeld aan kinderen. Dochter heeft lopen genieten van haar suikerspin.
Deze koopzondag was voor ons een erg geslaagde dag!

zaterdag 3 oktober 2015

Nieuwe functie?

Op mijn werk had ik vandaag een gesprek met één van de roostermakers van de keuken. Ze hebben nog steeds een flink personeelstekort, en daarover hebben ze een gesprek gehad met hun leidinggevende. In dat gesprek is ook verteld dat ik af en toe wil komen helpen. 
De leidinggevende schijnt te hebben aangegeven dat zij ervoor open staat dat ik een paar vaste uren in de keuken kan krijgen.
Dat nieuws viel rauw op mijn dak. Ik ben blij dat ze tevreden zijn over mijn werk. Maar vaste uren had ik niet verwacht.
Komende week zou contact met mij worden opgenomen daarover.

Nadat dat nieuws geland was, kwam ook de twijfel opzetten. Een nieuwe functie op mijn werkplek, het voelt eng. Ik had mezelf voorgenomen zolang mijn functie zou bestaan ik dit zou blijven doen, ik hou van mijn werk. Maar mijn functie is stervende, dat weet ik ook. 
Ik heb gelukkig nog tijd om erover na te denken, maar als ik realistisch kijk, kan ik niet anders dan een eventuele nieuwe functie accepteren. Waarschijnlijk kan ik dan langer blijven werken op mijn werkplek.

Voor nu voelt het best apart. Ik had het even nodig om van mij af te schrijven.

De 'buit' van de kledingbeurs

Gisteravond was het zover, de kledingbeurs. Voor mij de derde keer, en voor de eerste keer ging dochter ook mee.
Vanuit de bso zijn we eerst langs een cafetaria gereden, om er een echt avondje uit ervan te maken. Genietend van haar bord friet zat dochter nog een keer te vertellen wat ze graag wou kopen.

Toen we klaar waren met eten zijn we naar het bewuste gebouw gereden. Ondanks dat we een uur te vroeg waren, waren we de tweede in de rij om naar binnen te mogen. Dochter keek haar ogen uit, al die mooie kleding. Ze zag meteen twee jasjes/vestjes die ze graag wou hebben, en ze hingen van een afstandje gezien in het vak met haar maat.
Dochter zou naar die jasjes rennen, dan ging ik snel naar de winterjassen.

Toen we naar binnen mochten werkte die strategie heel goed. Helaas waren er geen winterjassen voor dochter bij. Ook niet heel erg, vorig jaar had ik er twee gevonden, waarvan ze er nu nog één van aan kan. Wel wist ik een mooi shirt, een broek en een tuniek te bemachtigen. Dochter had voor zichzelf de twee jasjes en een poncho-achtig vest van een duur merk gevonden.

Voor mezelf heb ik een mooie zwarte blouse met hele mooie kralen gevonden voor de kerst, voor 3 euro. Dochter bewaard haar tuniek ook voor de kerst, ook die was 3 euro.

In totaal heb ik 31 euro uitgegeven. Met als kanttekening dat we nu helemaal klaar zijn voor het najaar!
Op naar de volgende beurs.

vrijdag 2 oktober 2015

Nieuwe watermeter

Iets van vier jaar geleden kreeg ik bericht van vitens, ik zou een nieuwe watermeter krijgen. Via internet kon ik de afspraak verzetten, heel handig.
Op de bewuste dag had ik mijn kelder redelijk leeg geruimd (toen was het nog een dumpplek). De beste monteur zou 's middags komen. Na anderhalf uur wachten ben ik dochter van school gaan halen. Bij thuiskomst lag er een briefje in de bus, vijf minuten nadat ik weg was, had de monteur aan de deur gestaan. Of ik een nieuwe afspraak wou maken.

Die afspraak heb ik nooit gemaakt, en de oude watermeter bleef zitten. Van vitens hoorde ik ook niks meer, en ik vond het wel prima. Ik zag het destijds niet zitten om weer die hele kelder leeg te ruimen. Het kostte ontzettend veel energie die ik niet had. En ook het idee dat ik (waarschijnlijk) een vreemde man in huis moest laten werkte ook niet mee.

Gistermiddag stond er iemand van vitens aan de deur. Hij kwam de watermeter vervangen. Verbaasd liet ik hem binnen, ik had geen afspraak gemaakt. Nee het was een onaangekondigd bezoek. Hij kon volgende week ook wel terugkomen? Dat vond ik niet nodig, nu ben ik er meteen vanaf zonder dat ik me er nerveus over kan maken.

Ik heb een foto van de oude meter gemaakt, en de monteur heeft de goede stand in zijn systeem gezet. Ik heb in september zeven kuub water gebruikt. Nu staat de stand weer op 0.

donderdag 1 oktober 2015

Kinderbijslag

Vandaag is het 1 oktober, tijd voor de kinderbijslag. Tot vorig jaar telde ik het altijd bij het inkomen op, met als gevolg dat er (te) weinig overbleef voor kleding. Daarom reken ik het nu nergens meer bij.

Van deze kinderbijslag heb ik voor een jaar de zwemlessen van dochter betaald, 144 euro. Van de 80 euro die overblijft gaan we morgen naar de kledingbeurs. Dochter hoopt op een paar stoere broeken, ik wil kijken voor een extra jas voor haar. Mochten we niet slagen is er niks aan de hand, dan doen we het met wat we nu hebben.