maandag 30 november 2015

Het komt wel goed

Nadat vorige week de schoorsteen eruit was gebroken, gebeurde er vrij weinig. Er staken nog ijzeren pinnen uit de muur, die vast wel iemand zou komen weghalen, aldus de werkman. Ook het schoorsteen kanaal lag open. Ik was blij dat ik zelf niet hoefde te bedenken hoe ik dat goed moest krijgen.

Vrijdag stond al heel vroeg de stukadoor voor de deur, hij kwam de muur gelijk maken. Toen hij de ravage zag is hij weer weggegaan. Hij kon er niks mee.
Het weekend was het goed koud, normaal is het al tochtig, maar met een extra opening waait het goed door.

Vandaag toen ik uit mijn werk kwam, zag ik de voordeur wagenwijd open staan. Fijn, dan zijn ze in ieder geval bezig. Binnen trof ik niemand aan, alleen alle lichten waren aan en de verwarming stond op standje levensgevaarlijk. Na een kwartier hoorde ik iemand bij de voordeur mopperen dat de deur was dicht gewaaid. Ik heb voor de beste man open gedaan en hem een uitbrander gegeven dat hij de deur moet dicht doen als hij weg gaat. Het excuus dat hij alleen even bij de buren moest zijn vond ik slap. Als ik ongemerkt naar binnen kan, kan iedereen dat als de deur open staat.
Hij heeft daarna wel het gat in de muur gemaakt, en ook het stukje hobbelige vloer glad gemaakt.

Nu het veel minder in huis waait, en het daardoor ook weer wat warmer is, komt het einde van de renovatie steeds meer in zicht. Woensdag gebeurd het laatste vervelende grote project, het vervangen van de kozijnen en ramen. Daarna kunnen we ons huis weer gaan inrichten. Ik kijk er nu al naar uit.

zondag 29 november 2015

Protest-stand

Gisteravond schoot ik in mijn protest-stand. Ik had er helemaal genoeg van. Het niet kunnen wassen, niet kunnen koken, en de wind. Mijn huiskamer is (nu nog) erg tochtig. De bank heb ik normaal in de hoek staan waar de wind het minste voelbaar is. Helaas werkt dat nu niet. Doordat het kanaal van de schoorsteen open ligt komt de wind nu ook daar doorheen. En als de windvlagen erg hard zijn komt er ook roet mee. Ook niet fijn om in te zitten.

Ik was het helemaal zat. IK WIL MIJN HUIS WEER TERUG!!!
Om mijn frustratie af te reageren heb ik het zeil voor de keuken gepakt. Het oude heb ik eruit gehaald, en het nieuwe er in gelegd. Dat was al een stuk beter.
Ik heb de afdekplanken van de werklui gepakt die hier nog steeds liggen, en heb daaroverheen de wasmachine terug naar de keuken geschoven. Zo dienen die planken nog ergens voor. Ook de oven heb ik weer teruggezet. En vandaag heeft mijn broertje de kookplaat weer aangesloten.

Ik denk dat de wasmachine lichtelijk in de weg staat als ze de kozijnen woensdag gaan vervangen. Maar ik laat hem staan. Want waar ik hem ook neerzet, hij staat hoe dan ook in de weg. Of voor de kozijnen, of voor de schoorsteen, of voor de kamerdeur. Nu kan ik hem tenminste weer gebruiken. En ik kan weer koken :-)

zaterdag 28 november 2015

Onverwacht vrij weekend

Eigenlijk had ik dit weekend mijn laatste diensten in de keuken. Vrijdag kreeg ik de keus of ik die wou werken of niet. Dat vond ik een moeilijke keus. Ik was erg toe aan rust, maar ik wil mijn collega's niet in de steek laten. Ik heb met een vervelend gevoel gekozen voor een vrij weekend. Ik heb gekozen voor mezelf. Nu denk ik dat als het niet had gekund ik niet de keuze had gehad of ik vrij wou of niet. Maar toch.

Voor mezelf kiezen blijf ik erg lastig vinden. Vandaag was ik toch wel erg blij dat ik niet hoefde te werken. De hele dag vrijwel niets hoeven, en de dingen die wel gedaan moeten worden lekker op mijn gemakje kunnen doen.
Zo'n onverwacht vrij weekend is toch wel erg fijn :-)

vrijdag 27 november 2015

Kinderfeestje

Morgen heeft dochter een kinderfeestje van een klasgenootje. Dochter had aan het meisje gevraagd wat ze graag wou hebben. Doe maar iets van play mobil, was het antwoord. Dat antwoord ken ik van haar moeder, daarom heb ik bewust niks gevraagd.

Play mobil kan en ga ik niet geven. Zulke dure cadeaus kan ik dochter ook niet geven. Zelfs een klein doosje (zoals de moeder een paar jaar geleden opperde) is ver boven mijn budget.
Daarom zijn we vanavond naar de ac.tion gegaan. Ze hadden daar vast wel iets voor het kind, wat veel beter binnen mijn budget past. Vooraf had ik al tegen dochter gezegd dat ik niet meer dan 5 euro wil uitgeven.
We kwamen een leuk verpakt setje tegen met twee schriten, sierplakband, stempeltjes, stickers en een figuurtjes knipding. Ook heeft dochter twee bollen wol gekozen, dezelfde soort als waar ze op school mee vingerhaken. Bij elkaar €5,30. En naar mijn mening ook een leuk cadeautje.





donderdag 26 november 2015

Andere energieleverancier

Een aantal maanden geleden schreef ik over het overstappen van energieleverancier. Ik had me toen weer aangemeld bij de nu.on. Uiteindelijk heb ik dat niet doorgezet. Ik sta daar in het systeem als risicoklant (wat ik snap), en de borg was te hoog.

Ik ben verder gaan kijken, en ik kwam een leverancier tegen die op prepaidbasis werkt. Mijn interesse was gewekt. Via dat prepaid systeem heb je geen jaarrekeningen meer, iets waar ik toch wel ieder jaar met buikpijn afwacht.
Zomaar afgesloten worden gebeurd ook niet, je mag 30 dagen rood staan.
Ook heb ik de ervaringen van anderen gelezen, die waren meestal positief.

Ik heb me aangemeld, en vanaf volgende week ben ik overgestapt. Eerst nog op voorschotbasis, tot ik de slimme meter heb.
Ik ben benieuwd hoe dit gaat bevallen.

dinsdag 24 november 2015

De nieuwe keuken en schoorsteen

Vanmorgen toen we net naar school wilden vertrekken, stond de man voor de keuken op de stoep. Of hij er zo in kon.
Ik ben even met hem mee naar binnen gelopen om hem de keuken te laten zien.

Toch wel gespannen ben ik vertrokken. Hoe tref ik straks mijn huis aan? Niet zozeer vanwege de keuken, maar vooral met de schoorsteen.
Ik was blij toen ik klaar was met mijn dienst. Toen ik mijn voordeur open deed veel het me heel erg mee, ik zag helemaal geen stof. Toen ik de deur van de huiskamer op een deed schrok ik. Nee he, die verdraaide schoorsteen zit er nog steeds in. Ik heb meteen de aannemer gebeld wat de bedoeling was.
Nee het was niet gelukt om hem vandaag weg te halen. Dat had ik zelf ook wel gezien. Maar wanneer gaat hij dan wel weg? De aannemer heeft beloofd dat hij nu morgen weg gaat. Jammer dat het op mijn vrije dag is, maar ik kan nu wel in de gaten houden of ze echt komen, en daarna zelf naar de grote stad gaan.

Vandaag heb ik wel de nieuwe keuken gekregen. Hij is veel hoger dan mijn oude keuken, ik kan nu recht blijven staan. Ook de ruimte die ik erbij heb gekregen, ik ben er zo blij mee. De muurkastjes zijn ook hoger en in plaats van twee planken heb ik er nu drie.
Ook nog een positief punt: de wasmachine aansluiting zit er ook al :-)

De foto's volgen nog...

Onlogisch

Eindelijk lijkt het dan toch zover te zijn: vandaag wordt mijn keuken vervangen. En dat niet alleen, vandaag gaan ze ook beginnen met het slopen van de schoorsteen en de lekkage in de kelder dichten.

Vrijdag lag er een briefje in de brievenbus, om 8 uur ongeveer starten ze met de keuken, en ongeveer om 10 uur met de schoorsteen. Tussen haakjes stond dat de huiskamer geheel leeg moet zijn. Dat leek me vreemd, hoe kan dat nou? De keuken moet ook leeg zijn, en ik kan die apparaten moeilijk boven neerzetten.

Ik heb de aannemer gebeld over wat de bedoeling was, hoe hij dat voor zich zag. Ik kon misschien mijn spullen buiten neerzetten, was het antwoord. Dat dacht ik dus niet, in heel veel opzichten ben ik het daar niet mee eens.
Een andere optie van de aannemer was dat de apparaten na het vervangen van de keuken weer terug gingen naar de keuken. Prima, maar ik ben aan het werk, dan moeten ze dat zelf doen. Daar was de aannemer het niet mee eens.

De conclusie is dat ik het gewoon op mijn manier doe. De keuken is leeg, en die spullen heb ik samen met de bank en tafel langs de muur het verst bij de schoorsteen vandaan afgedekt staan. Ze doen het er maar mee.

De bijna lege huiskamer.


maandag 23 november 2015

Haast

Volgens de planning die ik van de aannemer heb gekregen moet alles hier aan de binnenkant donderdag klaar zijn. Voor mijn gevoel was dat best knap, er was nog niks gedaan. Ook niet van de kleinere aanpassingen.

Nu hebben ze in één keer flinke haast, alles moet tegelijkertijd gebeuren. Net stond de man voor de kelder hier al op de stoep (hij komt morgen terug), daarna de mannen voor het vervangen van de meterkast, de rookmelders, de buitenverlichting en de stroomtoevoer naar de schuur.

Als ze in dit tempo doorgaan, is het misschien toch nog donderdag klaar :-)

Gratis thee drinken

Om aan een stukje van de renovatie te ontsnappen, gingen dochter en ik wat vaker een muffin eten bij de he.ma. Ik had er wat extra budget voor genomen, maar toch, een paar keer per week is erg duur. Tijd om iets te zoeken wat goedkoper is.

De laatste jaren heb ik de appie hier een beetje vermeden. Sinds ze de winkel hebben vergroot eigenlijk. Het was niet meer de winkel waar ik me prettig en veilig voelde, en vooral een paar jaar geleden was dat toch wel iets wat doorslaggevend was om ergens heen te gaan. Bovendien is de appie ook vaak duurder dan mijn vaste supermarkt.
Maar je kan er wel goed (en gratis) koffie en thee drinken, er staat een tafel met stoelen.

Sinds vorige week gaan dochter en ik na schooltijd langs de appie. We maken eerst een rondje door de winkel, vaak is er wel iets te proeven, en dan nemen we een kop thee.
We kopen ook wel wat, meestal een pak melk. Die is even duur als de melk die ik normaal neem. Zo zijn we toch pas thuis als de werklui weer bijna weg zijn.

zaterdag 21 november 2015

Schuldenvrij!!!

Gister heb ik de laatste schulden de deur uitgewerkt. Ik ben zo blij. En zoals het er nu uitziet, heb ik deze maand minimaal 200 euro over. En dan is het budget voor sinterklaas en slag.haren er al af.

Vanaf nu kan ik met mijn doelen van 2016 aan de slag. Zorgen voor een nieuwe inrichting en een buffer sparen van 2000 euro. De 200 euro die ik verwacht over te hebben, leg ik weg voor de nieuwe inrichting. Bij de kringloop is daar best wel wat moois voor te kopen. Op mijn lijstje staan een bank (de bank die we nu hebben is vier jaar geleden voor 16 euro bij de kringloop gekocht en begint slecht te worden). Ook een klein tafeltje voor bij de bank en een kast voor in de huiskamer. Een erg leuk vooruitzicht :-)

Gisteravond zijn dochter, ik en mijn broertje het wezen vieren bij de mac. Mijn broertje reed, en ik trakteerde. Het was leuk om te zien dat zowel dochter als mijn broertje heel erg hebben genoten.

Voor nu schreeuw ik het nog net niet van de daken: IK BEN SCHULDENVRIJ!!!

vrijdag 20 november 2015

Hoe te reageren?

Tot vorig jaar waren mijn ouders op de school van dochter het 'noodnummer': als er iets zou zijn en ze kunnen mij niet bereiken, dan zouden ze mijn ouders bellen. Gelukkig is dochter niet vaak ziek, is er tot nu toe twee keer gebeld.

De tweede keer was ik niet te bereiken, en werden mijn ouders gebeld. Mijn ouders dachten waarschijnlijk dat het een telefonische verkoop was, en de juf werd afgewimpeld. Gelukkig heeft mijn neefje, die net op school zat, dezelfde achternaam als dochter, en hebben ze mijn zusje gebeld.

In overleg met mijn zusje zijn we van elkaar het noodnummer geworden. Ik heb aan mijn ouders toen ook verteld waarom zij het niet meer waren, en ze wonen nu te ver weg. Mijn moeder heeft het nog een paar keer gevraagd, maar mijn antwoord blijft nee. 
Een paar dagen geleden was dochter in zichzelf aan het praten dat ze aan oma het nummer nog een keer moet vragen. Maar haar nummer staat toch in je telefoon, was mijn reactie. Wat bleek, oma had een briefje gemaakt die dochter aan haar juf moest geven, maar dochter had dat in haar vest laten zitten en die had ik gewassen.
Maar wat stond er op dat briefje dan? Nou, zei dochter, dat als er iets met mij is dat ze dan oma meteen belt, met haar nummer.

Ik was te verbaasd om meteen wat te zeggen. Ik vind het van mijn moeder brutaal/onbeschoft om achter mijn rug om informatie te willen veranderen. Ik heb aan dochter uitgelegd waarom het beter is dat mijn zusje gebeld blijft worden, en dat begreep ze. Ook hebben we meteen de afspraak gemaakt dat dochter eerst alles van oma aan mij laat zien.

Maar hoe moet ik reageren naar mijn moeder toe. Ik vind deze actie niet kunnen. Hoe maak je dat duidelijk aan iemand met een betonblok voor haar hoofd, waarin alleen alles wat zij bedenkt het juiste is?

donderdag 19 november 2015

Uitgesteld

Vanmiddag belde de aannemer, hij had vorige week een briefje in de bus gegooid dat ze morgen de keuken komen slopen/plaatsen. Maar er is bij hun iets dringends tussen gekomen, of er misschien een andere afspraak gemaakt kon worden. Of dat ik het nu al zat was?

Tuurlijk ben ik het zat. Van mij hadden ze twee maanden geleden al klaar mogen zijn. Pfff, alweer uitstel. Maar ja, aan de eerste keer uitstel kon hij niks doen, dat kwam doordat de keuken door de woningbouw te laat besteld is. En als ik eerlijk ben, als er op mijn werk iets tussen komt, ben ik altijd blij als een bewoner het goed vind dat ik een andere dag kom schoonmaken.

De nieuwe afspraak is nu dinsdag.

Nieuwe vloer?

Toen mijn broertje en ik gisteren de apparaten uit de keuken hadden gehaald, was hert tijd om naar de vloer te kijken. Verschrikkelijk, wast is die vies onder de oven en wasmachine. Eerlijk is eerlijk, onder die dingen maak ik vrijwel nooit schoon.
Ook zijn de sporen van mijn vorige wasmachine duidelijk zichtbaar, dat ding lekte heel veel water.

De conclusie, de vloer ziet er niet meer uit. Eigenlijk zou ik nu alles eruit is en als ze klaar zijn in de keuken een nieuwe vloer moeten nemen, bedacht ik hardop. Maar ja, wat zou zoiets kosten?
Mijn broertje vond het een goede reden om er even uit te gaan, en naar de kwam.tum te rijden.

Bij de kwan.tum liep ik vrijwel meteen tegen een mooi zeil aan. €17,50 per strekkende meter. Ik heb aan twee strekkende meters genoeg, dus 35 euro.

Dat bedrag heb ik niet ingepland komende twee maanden. Maar van de woningbouw krijg ik nog een vergoeding voor de renovatie, 250 euro. Daar had ik een TV voor willen kopen, maar die heb ik al.
En dus ga ik een nieuwe vloer voor de keuken kopen. En misschien gordijnen voor de huiskamer...

woensdag 18 november 2015

Voorbereiden

Ik ben nu naar vrijdag toe aan het leven. Dan gaat de oude keuken eruit, en (hopelijk niet al te lang daarna) de nieuwe keuken er in. Na de keuken staat de schoorsteen op de planning om gesloopt te worden.

Ik heb mezelf goed genoeg leren kennen om te weten daar dit een enorme impact op mijn psychische ik gaat hebben. Vandaag en morgen heb ik vrij. Tijd om me voor te bereiden!

Ik heb alle vuile was weggewerkt, en ik heb kledingbakken gemaakt. Voor in ieder geval een week hebben we schone kleren.
In de diepvries staat voor twee weken ingevroren eten, dat ik alleen in de magnetron hoef te zetten. Als het psychisch minder gaat, schiet koken en gezond eten er snel bij in.
Ook heb ik aardig wat flesjes water in huis gehaald, dat is makkelijk te pakken.

De spullen uit de keuken en de kelder heb ik zoveel mogelijk bij elkaar in bakken gedaan. Die bakken zijn nu naar de speelkamer van dochter verhuisd, en als de nieuwe kasten staan, kan ik ze makkelijk inruimen.

De huiskamer is nu bijna leeg. Alleen de bank, tafel en TV staan er nog. Vanmiddag komt mijn broertje me helpen om de apparaten uit de keuken naar de huiskamer te verplaatsen.
En nu maar hopen dat ze heel snel klaar zijn.

maandag 16 november 2015

Onderhandelen

Steeds vaker merk ik dat dochter probeert te onderhandelen. Over een alternatieve straf in plaats van het lopen naar school, over het soort schoenen dat we kopen (slippers/sandalen in de herfst vind ik niet handig), en gister over het schoen zetten. De twee keer per week vind ze prima, maar over de dagen valt te onderhandelen.

Ik vind het leuk om te zien hoe ze echt met serieuze voorstellen begint te komen. Dat ze nog niet allemaal even handig zijn geeft niks, daarvoor is ze kind. Ik heb het er ook altijd serieus met haar over waarom ik iets wel of niet goed vind. Daar kan ze alleen maar van leren.

Als kind/puber heb ik die inspraak erg gemist bij mijn ouders. Vooral als puber zijnde, het gevoel dat je niks te zeggen hebt over alles, terwijl je bijna volwassen bent. Het was thuis de oorzaak van vele hoog oplopende ruzies. Niet alleen bij mij, maar ook bij mijn broers en zus.

Dezelfde situaties hoop ik zelf niet vaak mee te maken als dochter die leeftijd heeft. Daarom vind ik het zo goed dat ze zich nu al goed weet uit te drukken. En ook voor mij, ik groei met haar mee in het moederschap.

zondag 15 november 2015

De schoen

Vanaf dat dochter haar schoen zet, hebben we vaste dagen waarop dat mag: de zaterdag en de woensdag. Wat ze er in vind wisselt, meestal een klein kadootje en wat snoep, soms een wat groter kadootje met iets wat ze nodig heeft en niet tot pakjesavond kan wachten, bijvoorbeeld nieuwe handschoenen en een sjaal.

Ik geef dochter altijd iets van kleding. Het mooiste vond ik een bodywarmer. Dochter had het steeds heel koud, en haar vesten waren te klein geworden. Daarom vond ik dat ze de bodywarmer die ze eigenlijk op pakjesavond zou krijgen, al in haar schoen mocht krijgen.
De bodywarmer vond ze prachtig, en dat sinterklaas hem helemaal uit Spanje had meegebracht voor haar. Ze deed hem meteen aan naar school. Daar had een meisje precies dezelfde bodywarmer aan. Haar moeder had die (net als ik) bij de zee.man gekocht. Dochter vertelde trots dat die van haar was meegenomen door sinterklaas. Het gezichtje erbij was onbetaalbaar, ze was zo trots. Het andere meisje had die van haar gewoon van haar moeder gehad.

Ook gisteravond heeft dochter haar schoen gezet, met een aangepast verlanglijstje. Ze wil nu ook twee bollen wol voor pakjesavond.
Voor nu heeft ze een zakje chocolademunten en een knuffeltje, bij de he.ma gekocht voor €1,70 (met 15% korting).



zaterdag 14 november 2015

De intocht

Dochter heeft heel erg naar de intocht uitgekeken. Samen met het buurmeisje en mijn zusje met haar kinderen gingen we er heen. Dochter had 's ochtends vroeg al twee armbandjes gemaakt met haar mooiste wol, één voor sinterklaas en één voor de hoofdpiet.

Het buurmeisje werd al vroeg gebracht door de buurman (ze zijn tijdelijk verhuisd). Met mijn zusje hadden we in het centrum afgesproken. De ijssalon deelde aan kinderen gratis ijsjes uit, en bij een kop thee of koffie zat een gratis stuk taart. Een goedkopere oplossing dan de he.ma, en de kinderen hebben genoten van hun ijsje (en wij van onze taart).

Toen het op was, zijn we richting de haven gelopen. We waren nog op tijd, de pieten en sinterklaas moesten nog eraan komen. Met mijn neefje op de arm gingen we opzoek naar de pieten. Mijn neefje koesterde zijn gekregen pepernoten, de pieten hadden die echt aan hem gegeven. Dochter liet ondertussen haar tasje volgooien door de pieten, zij was wat minder bescheiden.

Toen sinterklaas eraan kwam, vond mijn neefje het toch wel erg spannend worden. Dochter heeft het voor elkaar gekregen om sinterklaas en Piet de armbandjes te geven. Sinterklaas heeft hem omgedaan, en toen we de koets met sinterklaas anderhalf uur later zagen rijden, had hij het armbandje nog steeds om. Dochter glunderde van trots.


Bijzondere dingen

Vorig jaar, toen dochter en ik terug waren van ons weekend slag.haren, vroeg mijn toen nog vriendin hoe het geweest was.
Dochter en ik hebben onze ogen uitgekeken, en ontzettend genoten. Vooral de lichtjes waarmee de winkelstraat was versierd, in het donker was dat zo geweldig mooi om langs te lopen. Of toen onze voeten heel erg koud waren, dat we besloten een (voor ons) dure kop chocolademelk te kopen. Chocolademelk heeft nog nooit zo lekker gesmaakt.
Van mijn vriendin kreeg ik de reactie "nou, jij maakt altijd iets bijzonders mee".

Die reactie klonk bijna jaloers. Het zette mij toen wel aan het denken. Voor mij voelde die ervaring toen wel als bijzonder. Nu denk ik wel dat er een zekere jaloezie heeft meegespeeld.
Vorig jaar heb ik haar wel gezegd dat iedereen bijzondere dingen kan zien. Kijk eens naar de wolken, die kunnen er prachtig mooi uitzien. Of ga tijdens een regenbui op regenbogen-jacht.

Ik probeer te genieten van alles wat ik zie. Het leven heeft heel veel mooie dingen, je moet het alleen zien. Wees tevreden met wat je hebt!

vrijdag 13 november 2015

Grote berg

Volgende week is het zover, dan wordt mijn keuken weggehaald. Volgens de aannemer kon het plaatsen van een nieuwe keuken snel gaan, binnen één of twee dagen.

Ik zie er als een berg tegenop. Gelukkig moet ik vrijdag werken, en daarna ga ik naar de bieb tot de werklui weg zijn. Ik hoef niet te weten wie er in mijn huis rondloopt.

De komende dagen moet ik me gaan bezighouden met het leegmaken van de keuken. Ik denk dat de berg die ik zie groter is dan die in werkelijkheid is. Op één kastje met pannen en de bestekla na zijn alle kastjes leeg.
Voor de apparaten mocht ik de kerk om hulp vragen, misschien dat ik dat wel doe.

Nu wordt het toch wel echt...

Proefzwemmen

Met zwemles hebben de kinderen drie weken met kleren aan moeten oefenen. Gisteravond werden ze beoordeeld en kregen ze te horen of ze mochten proefzwemmen, een soort generale van het diploma zwemmen.

Ik had dochter al voorbereid dat er een kans was dat ze niet mocht mee doen met het proefzwemmen. Ze redt het nog niet lang genoeg onder water.
Daar is niks mis mee, ik heb dochter steeds verteld dat of ze nu door mag of niet, ze trots op zichzelf kan zijn. Ze heeft al zoveel geleerd. En de volgende keer probeer je het gewoon nog een keer.
Voor de zwemles heb ik nog een keer gezegd dat plezier hebben en je best doen het belangrijkste is, wat de uitslag dan ook is.

Aan het einde van de les kregen alle kinderen een brief of ze wel of niet door mochten. Een aantal kinderen, waaronder de dochter, werden daarna even apart genomen door de zwemleraar. Terug in de kleedkamer was dochter heel opgewekt, ze was niet door. In de brief stond dat ze het gat onder water nog niet red.

Net toen we weg wilden gaan, kwam de zwemleraar eraan, hij zocht mij. Hij vertelde dat de meeste kinderen sip of teleurgesteld waren als ze niet door mochten. Dochter had redelijk blij gereageerd, een reactie die hij niet had verwacht. Hij wou nog even kijken hoe ze eraan toe was, hij maakte zich denk ik zorgen. Toen hij zag dat dochter nog steeds erg blij was, was hij verbaasd. Die reactie zag hij niet vaak.

Dochter gaat vol goede moed nog een keer het traject van het A-bad in. Ik krijg niet de indruk dat zij het gevoel heeft dat ze gefaald heeft, en daar ben ik blij om.

donderdag 12 november 2015

Blij momentje

Toen ik thuis kwam van mijn werk zag ik iets waar ik heel blij van werd: de steigers zijn (eindelijk) weg.

Voor mijn gevoel betekent dat weer een stukje rust. Het eerste deel van de renovatie is klaar. Ik kan mijn poort 's avonds weer dicht doen, en als het regent hoef ik niet meer wakker te liggen van het irritante getik, gepok en geploink op de steigers.

Ik ben op dit moment een erg blij mens :-)

De eerste cadeaus

Dat zaterdag sinterklaas weer in het land komt is goed te merken hier in huis. Ondanks dat dochter het geheim kent, vind ze het nog steeds fantastisch. Elke dag het sinterklaasjournaal, een paar keer de schoen zetten (onder begeleiding van gezang), en in het weekend in de stad pieten zoeken die pepernoten uitdelen.

Een paar weken geleden heeft dochter alvast haar verlanglijstje gegeven. Zo had ik genoeg tijd om dingen uit te kiezen. Ze heeft veel dingen opgeschreven die ik zelf kan maken. Een poppendekentje, en nieuwe kleren voor vijf knuffels. Ook wil ze graag een nieuwe broek en nieuwe stiften. Ze heeft er niks opgezet wat extreem duur is.

De nieuwe broek krijgt ze, en een dekentje had ik al gebreid. Poppenkleertjes heb ik altijd wel in huis, dat is ook makkelijk. Maandag ben ik met 20 euro (over van de boodschappen) naar de ac.tion gegaan. Ik heb leuke stickervellen gekocht, een kleiset waar ze kappertje mee kan spelen, en iets waar ze zelf een knuffeltje mee kan maken.
Bij de li.dl waren de chocoladeletters in de aanbieding voor 60 cent. Ik heb er één voor dochter gehaald, en twee voor haar knuffels als die hun schoen zetten. Alles bij elkaar €9,65.

Het begin is er. Af en toe snuffelen vind ik erg leuk. En zo wordt ook sinterklaas geen aanslag op mijn portemonnee.

woensdag 11 november 2015

De extra diensten

In november zou ik 18 uur extra werken in de keuken. Een mooie meevaller in december, zo dacht ik. Dat is toch weer 180 euro extra.
Helaas, ook de keuken merkt het teruglopende bewoners aantal, en kan het met minder personeel doen. Daarom is er weer 9 uur vanaf gehaald. Jammer voor mij, maar gelukkig had ik de extra uren niet mee genomen in mijn begroting.

Vorige week zag ik dat er een dienst op mijn eigen afdeling open stond. Ik heb meteen gevraagd of ik die mocht invullen. Dat was toch weer 5 uur extra. Ook voor vandaag stond er een dienst open die ik mocht invullen. Zo heb ik deze maand 19 uur extra.

Ik vind die extra dagen heel fijn. Het levert extra salaris op, zo kan ik hopelijk nog sneller mijn doelen halen. Voor die doelen wil ik binnenkort een schema voor mezelf gaan maken, om te kijken wat haalbaar is.
Ook zorgen de extra dagen ervoor dat ik niet thuis hoef te zijn met de renovatie. Bij mij zijn ze nog niet begonnen, maar bij mijn buren wel, en dat klinkt gigantisch hard door.

dinsdag 10 november 2015

Een jaar geleden

Precies een jaar geleden had ik mijn auto rijexamen. Omdat ik erg apart op stress reageer, heb ik op advies van de instructeur een faalangst examen genomen, dat was bij hem 50 euro duurder dan het normale examen (er zijn rijscholen die er 150 euro meer voor vragen).

Twee uur van tevoren had ik mijn laatste 'rijles'. De laatste dingen doornemen, er voor zorgen dat echt alles goed staat. Een half uur te vroeg waren we bij het cbr. Dat vond ik zelf heel fijn, zo had ik rustig de tijd om mijn zenuwen de baas te worden en niet te flippen.
Dat ging goed, tot de deur open ging en de kandidaten voor het normale examen binnen werden geroepen. Bij het zien van de examinatoren zonk de moed me in de schoenen. Allemaal mannen.

Daarna werd ik binnen geroepen. Mijn examinator was een vrouw. Ze legde rustig uit wat het examen inhield, en ze was heel gemoedelijk.
Tijdens het rijden maakte ik in het begin een fout. Ik reed te dicht langs een stuk opengebroken weg, en ze greep het stuur. Jammer, nu ben ik gezakt, schoot het door me heen. De spanning gleed ook van me af. Ik was gaan houden van autorijden, en als ik toch gezakt ben, kon ik maar beter genieten van de autorit.

Tot mijn verbazing was ik wel geslaagd. Op die ene fout na had ik heel goed gereden, en ook inzicht getoond, en ik had ook met die fout niemand in gevaar gebracht (als ik bij mijn eigen auto een spiegel eraf zou rijden zou het een duur geintje zijn was haar opmerking).
Mijn instructeur had ook gedacht dat ik was gezakt, en hij was nog verbaasder dan ik.

Het halen van mijn rijbewijs was mijn tweede mijlpaal van 2014. Ik, degene van wie mijn familie niks verwachtte, had in één keer haar rijbewijs.
Nu een jaar later ben ik er nog steeds heel erg trots.

maandag 9 november 2015

Weggeefmaand

Op de blog van de verdubbeldame las ik over de weggeefmaand. Elke dag in november iets weggeven. Leuk, ik hou van spullen weggeven. Alleen elke dag...Dat wordt toch wat lastiger.

Ongemerkt geven we toch werk dingen weg. Eten voor de daklozen die bij de supermarkt staan. Producten voor in de kerstpakketten van de kerk, die aan mensen worden gegeven die het nodig hebben. Dit jaar hebben dochter en ik extra veel gegeven, mijn kelder moest leeg.

Op mijn werk raakte ik met een bewoner aan de praat over natuurseries. Tijdens dat gesprek herinnerde ik me dat ik zo'n serie op dvd heb (ooit zelf gekregen), maar nooit gekeken. Thuis heb ik die serie opgezocht, en de dag erna aan de bewoner gegeven. Hij was er heel erg blij mee.
Gister bedankte hij me nog een keer, hij had de eerste dvd gekeken, en hij vond het ontzettend mooi.
Ik werd er heel blij van. Het is fijn dat die dvd's op een goede plek terecht zijn gekomen.

Ook zonder weggeefmaand vind ik het leuk om spullen weg te geven. Weggooien kan altijd nog.

zondag 8 november 2015

Oppassen

Mijn zusje was pas geleden aan het mopperen, ze wil meer op mijn dochter passen, dat vinden haar kinderen ook erg leuk.
Gister ochtend heb ik dochter daar heen gebracht.

Toen ik haar 's middags ophaalde was ze stil, ze zat duidelijk ergens mee. Toen ze lekker tegen me aan zat, kwam het verhaal naar buiten. Mijn zusje was erg boos geweest op mijn neefje, en had (in dochters ogen) erg kleinerend gedaan. Dochter is daar heel gevoelig voor.

Mijn neefje plast erg vaak op zijn bed. Mijn zusje is meteen begonnen met straffen. Geen tv, geen toetjes, geen zakgeld, volgende week geen schoen zetten. Toen ik haar vroeg wat de reden was van zijn gedrag, wist ze het niet. Ze had het ook niet gevraagd. Ik vermoed zelf dat hij moeite heeft om de slaapkamerdeur open te krijgen, die klemt een beetje, en mijn neefje is niet zo groot. Dan vind ik de oplossing op het bed plassen nog best goed gevonden, de vloerbedekking kan niet in de wasmachine.

Mijn neefje is nu vier, maar de woorden van zijn moeder maken nog erg weinig indruk. Mijn zusje is ook niet consequent, en in mijn ogen moet ze veel meer de waarom-vraag stellen. Dat beloofd wat voor de toekomst.

Als ik zoiets zie of hoor, ben ik dankbaar voor hoe mijn dochter is. Tuurlijk, ze is net als elk kind weleens dwars, boos of ondeugend. Maar we kunnen goed met elkaar praten, en ze luistert meestal ook goed.

vrijdag 6 november 2015

Straf

Toen dochter nog wat kleiner was, kreeg ik in mijn omgeving te horen dat ik dochter strenger moest opvoeden. Met name twee mensen (buiten mijn moeder om) vonden het een slecht iets dat ik dochter niet zomaar straf gaf als ze iets 'stouts' deed, maar haar eerst vroeg waarom ze iets deed.

Ik heb dat zelf nooit als slecht ervaren. Wat ik stout vond, bedoelde dochter vaak goed. Door niet zomaar straf te geven, maken de keren dat ze wel straf krijgt veel meer indruk.

Zoals vandaag. In de route naar dochters school zitten drie gevaarlijke en onoverzichtelijke kruispunten. Dochter weet dat ze heel goed moet opletten, en ook naar mijn aanwijzingen moet luisteren. Stoppen is ook echt stoppen. 
Vandaag moest ze van mij stoppen, maar zelf vond ze dat ze ruimte genoeg had om linksaf te gaan. Waarbij ze net niet (dankzij de oplettende chauffeurs die net op tijd konden remmen) geschept werd aan twee kanten.

Door mijn schrik was ik kwaad. Hoe kon ze zo stom doen, ze zag die auto toch aankomen. Ik heb dochter meteen straf gegeven. Ze moet drie dagen lopen naar school (samen met mij). Dat betekend dat ze haar favoriete filmpje moet missen. 

Dat maakte meer indruk dan het feit dat ze bijna was aangereden. Ze probeerde zelf vanmiddag een alternatieve straf te bedenken, bijvoorbeeld dat ze drie dagen keurig gaat rijden. Ik heb haar uitgelegd dat ze altijd keurig moet rijden, en ik dat geen goede straf vind. Maandag gaan we samen gewoon lekker lopend naar school.

donderdag 5 november 2015

Mijn fases

Groen, oranje, rood. Het zijn de kleuren waar ik me erg aan blijf vasthouden, met die kleuren kan ik aangeven hoe het met mijn psychische ik gaat.
Groen betekend goed, oranje is uitkijken en vaart minderen, rood is fout, stoppen en bij te lang stilstaan hulp inroepen.

Met de herrie en onrust van de renovatie blijf ik in oranje hangen, met pieken naar rood. Het rode probeer ik te vermijden, vooral om dochter.

Gisteren zijn ze bij de buren begonnen om de complete keuken en wc eruit te halen. Ook de tegels. Ik had niet verwacht dat het geluid zo hard zou zijn (hoezo naïef). De harde, indringende geluiden gaven zoveel triggers ineens, ik schoot naar de bovenkant van rood. Tegelijkertijd gooide dochter een lege tas tegen me aan, waardoor ik ontplofde. Erg sneu voor dochter, ik voelde me erg schuldig daarover. Dochter heeft ook niet om die herrie gevraagd, en ze 'gaf' me de tas waar ik om had gevraagd. Ik heb het haar uitgelegd, en eenmaal buiten ging het al snel beter.

Toen we terug kwamen van onze meidendag, was het toch een erg leuke dag geworden. Alleen de mac hebben we overgeslagen, we hadden te weinig honger op dat moment. We houden het wel tegoed, als we naar de grote stad gaan voor schoenen en kleren.

Ik zal zo blij zijn als alles weer normaal is. Ik heb rust nodig, een dag geen triggers. Nog vier weken, en dan is het bijna klaar.

woensdag 4 november 2015

Meidendag

Vandaag heeft dochter een studiedag. Daarom heb ik vandaag ook vrij gehouden. Vandaag gaan we er een leuke dag van maken.

We zijn begonnen met een ontbijt bij de he.ma. Die hebben we samen gedeeld, het was groot genoeg.
Zometeen gaan we langs de kringloop (nog steeds dochters favoriet), om van daaruit naar de bioscoop te gaan, naar de sinterklaasfilm. Lekkers en drinken nemen we zelf mee.
Als afsluiting gaan we eten bij de mac. We nemen daar allebei een happy meal.

Zo hebben we tussendoor toch een erg leuke dag!

dinsdag 3 november 2015

27000 euro

In 2009, twee jaar nadat ik mijn slechte periode achter me had gelaten (dacht ik), kwam ik in contact met een andere vrouw die daar ook was. Ze wou aangifte doen, en ze vroeg mijn advies, ik kende de situatie zelf ook. Ik had nog nooit aan aangifte gedacht.

Een week later belde ze me, er waren minimaal twee aangiftes nodig voor een zaak. Of ze mijn nummer mocht doorgeven. Gewoonte trouw zei ik ja.
Direct had ik daar spijt van. Ik wou dat niet. Stel dat ze jeugdzorg zouden inlichten. En dat ik mijn kind zou kwijtraken. In die slechte periode had ik tenslotte dochter al.

Ik negeerde alle telefoontjes van de recherche. Zo makkelijk gaven zij het niet op. De wijkagent werd op mijn dak gestuurd, ik zou iemand hebben bedreigd, en moest de dag daarna om twee uur op het bureau komen. Toen hij zich liet ontvallen dat hij misschien ook wel bij dat gesprek zou zijn, geloofde ik het niet meer. Ik heb de wijkagent gemaild dat ik niet zou komen, ik hoef niet mee te werken aan een onderzoek naar mezelf.

Toen is de recherche naar mijn ouders gegaan. Misschien dat zij mij konden bewegen tot een aangifte. Toen mijn ouders hoorden wat voor schadevergoeding ik zou kunnen krijgen (er werd gesproken over 10 tot 15000 euro) waren ze overstag. Ik moest naar het bureau, de afspraak was al gemaakt.

In 2010 was de veroordeling rond, en er werd aan mij een schadevergoeding van 22000 euro toegewezen en betaald. Verschrikkelijk voelde dat. Mijn familie was dolenthousiast, ik heb ze allemaal een paar honderd euro gegeven. Ze begrepen niet waarom het voor mij zo slecht voelde. Voor hun was het een bak met geld, voor mij verwoorde dat geld mijn pijn, ellende en verdriet van 2007.

Voor de advocaat had ik formulieren ingevuld zodat zij kosten kon declareren die nog niet vergoed waren. Die commissie oordeelde dat mijn immateriële schade (3000 euro van het bedrag) hoger had moeten zijn. Ik kreeg nog eens 5000 euro. Dat was een grote klap. Waar ik voor mezelf koppig beweerde dat het allemaal wel was meegevallen, haalde die commissie dat keihard onderuit.

Dat geld heb ik tot de laatste euro de deur uitgewerkt. Ik heb veel aan goede doelen gegeven, we zijn gigantisch vaak (lees elk vrij weekend) weekendjes weg geweest. Ook mijn broer, die heel veel schulden bleek te hebben, heeft nog heel veel 'geleend'. Als verjaardagscadeau voor zijn dertigste verjaardag, heb ik hem verteld dat ik dat geld niet meer terug wil.

Mijn familie begrijpt nog steeds niet waarom ik alles er doorheen heb gejaagd.
Voor mij voelde het als een opluchting toen alles weg was. Het geld is verleden tijd, een gesloten boek. Net zoals 2007 ook verleden is.


maandag 2 november 2015

Opgelucht

Vandaag heb ik te horen gekregen wat ik nog moet doen voordat de renovatie hier binnen kan beginnen.

Het oorspronkelijke plan was dat vrijdag de keuken er uit gesloopt zou worden. Maar omdat de nieuwe keuken vier weken te laat besteld is, en daardoor niet op tijd binnen is, wordt dat nog even uitgesteld.

Ook krijg ik met alles wat ze gaan doen bericht op papier met de datum er op. Dat is toch wel een ontzettende opluchting, het scheelt bij mij een hele hoop onrust als er duidelijkheid is.

Veel hoef ik niet meer te doen. De keuken is op wat pannen na zo goed als leeg, en ook in de huiskamer heb ik het meeste al in de plastic bakken zitten.
Vrijdag gaan ze beginnen met afplakken.

zondag 1 november 2015

Halloween

Gisteren was het Halloween. Een dag waar dochter en buurmeisje erg naar hebben uitgekeken. In het wijkcentrum was net als vorig jaar een feest. Er was een disco, een speurtocht, griezelhapjes maken, smincken. En natuurlijk tot
laat opblijven, want het duurde tot negen uur 's avonds.

Ook de toegang viel mee, 50 cent per kind. Buurmeisje heeft het zelf betaald. Dochter had het geld wat ze overhad van de tieneravonden meegenomen (ze krijgt van mij ongeveer twee euro mee). Dat was €1,10. Ze heeft voor 60 cent snoepjes voor haar en buurmeisje gekocht.

Na afloop straalden ze allebei. Ze hadden een erg leuke avond gehad.