vrijdag 20 november 2015

Hoe te reageren?

Tot vorig jaar waren mijn ouders op de school van dochter het 'noodnummer': als er iets zou zijn en ze kunnen mij niet bereiken, dan zouden ze mijn ouders bellen. Gelukkig is dochter niet vaak ziek, is er tot nu toe twee keer gebeld.

De tweede keer was ik niet te bereiken, en werden mijn ouders gebeld. Mijn ouders dachten waarschijnlijk dat het een telefonische verkoop was, en de juf werd afgewimpeld. Gelukkig heeft mijn neefje, die net op school zat, dezelfde achternaam als dochter, en hebben ze mijn zusje gebeld.

In overleg met mijn zusje zijn we van elkaar het noodnummer geworden. Ik heb aan mijn ouders toen ook verteld waarom zij het niet meer waren, en ze wonen nu te ver weg. Mijn moeder heeft het nog een paar keer gevraagd, maar mijn antwoord blijft nee. 
Een paar dagen geleden was dochter in zichzelf aan het praten dat ze aan oma het nummer nog een keer moet vragen. Maar haar nummer staat toch in je telefoon, was mijn reactie. Wat bleek, oma had een briefje gemaakt die dochter aan haar juf moest geven, maar dochter had dat in haar vest laten zitten en die had ik gewassen.
Maar wat stond er op dat briefje dan? Nou, zei dochter, dat als er iets met mij is dat ze dan oma meteen belt, met haar nummer.

Ik was te verbaasd om meteen wat te zeggen. Ik vind het van mijn moeder brutaal/onbeschoft om achter mijn rug om informatie te willen veranderen. Ik heb aan dochter uitgelegd waarom het beter is dat mijn zusje gebeld blijft worden, en dat begreep ze. Ook hebben we meteen de afspraak gemaakt dat dochter eerst alles van oma aan mij laat zien.

Maar hoe moet ik reageren naar mijn moeder toe. Ik vind deze actie niet kunnen. Hoe maak je dat duidelijk aan iemand met een betonblok voor haar hoofd, waarin alleen alles wat zij bedenkt het juiste is?

8 opmerkingen:

  1. Niet, gewoon helemaal niet over beginnen. Laat je moeder denken dat zij op de lijst staat. Je dochter is niet vaak ziek, en ze bellen toch eerst jou.
    Mocht het toch een keer zo zijn dan kun je dan vertellen dat de vorige keer het niet werkte en dat toen ook je zus is gebeld en dat je zus en jij daarom gekozen hebben om elkaars noodnr te zijn en dat dat jullie keuze is waar zij geen inspraak in heeft.
    School zal een briefje van oma toch niet accepteren, zulke dingen moeten de ouders / verzorgers aangeven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Persoonlijk zou ik er wel wat van zeggen, alleen al als signaal aan de oma van je dochter. Alleen zou ik dat denk ik, niet nu doen, maar na de verbouwing. En dan zou ik zeggen dat jij degene bent die gaat over dit soort dingen, en niet zij. En dat het brutaal is, of niet okay of zoiets. Succes met de verbouwing, over een weekje is het allemaal een stuk verder, groetjes Turfie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nee, ik zou er helemaal niets over zeggen tegen je moeder. Je hebt het met je zus zo geregeld dat zij degene is die opgebeld wordt als jij niet te bereiken bent. Komt het toch ter sprake dan zou ik het licht houden, zonder verwijten. Je hebt datbriefje toevallig ontdekt , je moeder heeft het niet eerst met je besproken,

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het ergste is nog dat ze het via je dochter spelen, jouw moeder moet inderdaad echt wel een plaat voor haar hoofd hebben. Ik zou er wel wat van zeggen op een rustig moment en dat ze dit soort dingen zeker niet stiekem via je dochter moet doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Vervelend dat gebemoei achter je rug.
    Niet met je moeder in gesprek gaan, dat is onbegonnen werk en levert alleen stress op. Regel het goed met je zus, én, maak met school de afspraak dat alles bij jou gecheckt moet worden. School moet wel weten dat alleen jij eventuele afspraken verandert.

    Succes (en sterkte)

    Groet,Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja zeker met school bespreken. En wat betreft je moeder, wat je ook doet niet erover beginnen totde verbouwing helemaal achter de rug is en jij ook weer helemaal tot rust bent gekomen. Nu ben je toch een beetje je huis kwijt en zit minder lekker in je vel, dan zeg je (en zeker niet alleen jij) te snel de verkeerde dingen.
    Mocht je moeder er zelf over beginnen dan kan je ook aangeven dat je daar nu niet voor inde stemming bent maar er later op terug komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik zou je moeder niets zeggen. Zij heeft tegen jou ook niets over het briefje gezegd. Maar ik zou het op school wel aankaarten en bespreken met de juf. Als je moeder briefjes schrijf achter je rug om, zou ze ook zonder dat jij het weet contact met de juf / school kunnen opnemen. Bespreek met de juf van je dochter dat je niet wilt dat je moeder gebeld wordt en dat zij zich opdringt. Vertel dat de relatie niet zo goed is en dat ze altijd jou of je zus moeten benaderen.

    Als je moeder ooit over het briefje begint kan je zeggen dat je het onbeschoft vond van haar dat ze achter je rug dingen wilde regelen en dat je het briefje daarom hebt weggegooid. Het is moeilijk dit soort mensen, ik heb een vader die zo bemoeizuchtig is.

    BeantwoordenVerwijderen