maandag 16 november 2015

Onderhandelen

Steeds vaker merk ik dat dochter probeert te onderhandelen. Over een alternatieve straf in plaats van het lopen naar school, over het soort schoenen dat we kopen (slippers/sandalen in de herfst vind ik niet handig), en gister over het schoen zetten. De twee keer per week vind ze prima, maar over de dagen valt te onderhandelen.

Ik vind het leuk om te zien hoe ze echt met serieuze voorstellen begint te komen. Dat ze nog niet allemaal even handig zijn geeft niks, daarvoor is ze kind. Ik heb het er ook altijd serieus met haar over waarom ik iets wel of niet goed vind. Daar kan ze alleen maar van leren.

Als kind/puber heb ik die inspraak erg gemist bij mijn ouders. Vooral als puber zijnde, het gevoel dat je niks te zeggen hebt over alles, terwijl je bijna volwassen bent. Het was thuis de oorzaak van vele hoog oplopende ruzies. Niet alleen bij mij, maar ook bij mijn broers en zus.

Dezelfde situaties hoop ik zelf niet vaak mee te maken als dochter die leeftijd heeft. Daarom vind ik het zo goed dat ze zich nu al goed weet uit te drukken. En ook voor mij, ik groei met haar mee in het moederschap.

1 opmerking:

  1. Wat fijn dat je je dochter nu de ruimte kunt geven, die je zelf hebt gemist! En leuk dat ze die ook benut : )

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen