dinsdag 5 januari 2016

Angsten

Op mijn werk had ik het met een bewoonster over angst. De bewoonster schaamde zich, ze was bang in de lift, en zonder iemand erbij durfde ze er niet in. Of ik dat ook niet belachelijk vond.
Ik vind dat niet belachelijk, maar juist goed dat ze haar angst wel het hoofd kan bieden met iemand erbij.

Doordat ik pas laat hulp bij de ggz heb gezocht, heb ik zelf ook heel veel angsten ontwikkeld. Het ging zijn eigen leven leiden.
Ik vond die angsten zelf ook belachelijk. Ik was bijvoorbeeld bang voor de douche. Hoe stom is dat? Door voor mezelf in te vullen wat andere mensen daarvan zouden vinden, durfde ik er met niemand over te praten. Zo'n angst is echt belachelijk. Doordat ik er zelf zo over dacht, kon ik niet zien waar die angst vandaan kwam. Tijdens het douchen had ik altijd heftige herbelevingen, flashbacks, vaak dezelfde. In het verloop van de therapie, verdween die angst geleidelijk.

Een andere angst was het donker. Alleen kinderen zijn bang voor het donker, zo praatte ik mezelf aan. En toch, ik voelde me beroerd bij het idee dat ik in het donker naar buiten moest. Die angst breidde zich uit, ik durfde niet meer in het donker te slapen, ik werd doodsbang als ik naar buiten keek door het raam.
Ik ben er mee opgehouden om mezelf belachelijk te vinden. Naar mate de therapie bij de ggz vorderde, kreeg ik beetje bij beetje meer (verdrongen) informatie over mijn verkeerde periode, en begon ik te begrijpen waar die angst vandaan kwam.

De angst voor het donker is nog niet helemaal overwonnen. Maar ik blijf mezelf trainen en uitdagen, zodat ik ooit ook die angst weer kwijtraak. Maar ik kan weer zonder licht slapen. En daar ben ik al heel trots op!

6 opmerkingen:

  1. Wat goed dat je er over schrijft. Het begint met het benoemen van angsten en dat is al heel knap. Nog knapper is het dat je vele overwonnen hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik slaap ook met een lamp aan! Angst voor het donker, komt door een nare gebeurtenis in mijn jeugd. Is het buiten donker blijf ik liever binnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ook hier met het licht in de douche aan slapen ..
    zodat ik ook nog een licht zie !
    krijg al hyperventielatie als er iemand het licht uitdoet !
    is begonnen bij de zwangerschap van de jongste

    BeantwoordenVerwijderen
  4. In principe zijn alle angsten niet reëel maar door ervaringen kan je angsten ontwikkelen. Ik heb 30 jaar bedreigingen altijd weg gebagatelliseerd maar er komt een moment dat dit tegen je gaat werken en de angsten naar boven komen (PTSS)
    Ik accepteer het maar en probeer mijn leven er naar te leven m.a.w. eigen veiligheid in te bouwen om zo min mogelijk last ervan te hebben. Haat je het donker, waarom zou je dan geen lampje aanlaten. Ik ben niet graag alleen op straat, met onregelmatigheid diensten is dat niet makkelijk te regelen maar heb speciaal daarvoor een auto, tja kost wat maar geeft mij de vrijheid niet in het verleden te leven. Ga ik op de fiets dan schakel ik mensen in zodat ik me veilig voel. Ze lachen erom maar werken wel mee!
    Je hebt nog een heel leven voor je en ik heb respect hoe je het allemaal doet. Forceer niets maar met kleine stapjes kan je heel ver komen.
    Succes.
    Groet, Roelie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb ook PTSS ontwikkeld. Na de twee jaar therapie is het voor mij leefbaar geworden. Voor mijn eigen veiligheid vind ik het belangrijk dat ik zoveel mogelijk angsten overwin. Mijn grootste nachtmerrie woont niet heel ver bij mij vandaan. Stel dat hij kwaad in de zin heeft, is het niet handig om van angst te verlammen of alleen nog maar in staat te zijn om zijn bevelen op te volgen bij het horen van zijn stem.
      Hoe meer angsten ik kan overwinnen, al is het met kleine stapjes, hoe beter ik me psychisch tegen hem bewapenen.

      Verwijderen