dinsdag 12 januari 2016

Eenzaam

Vanaf dit schooljaar kwam dochter meerdere keren per week thuis met verhalen hoe vervelend één meisje was. Duwen, rare gezichten trekken, schreeuwen.
Toen ik doorvroeg of dat vorig jaar ook al zo was, was het antwoord nee. Wat is er dan dit schooljaar anders dat dat meisje zich zo gedraagt? Dochter wist het ook niet.

In de weken die volgde zag ik het kind regelmatig. Voor mijn gevoel was ze geen pestkop, ze leek eenzaam. Toen wist ik ook het antwoord op mijn eigen vraag. Haar beste (en enige) vriendin vanaf groep 1 was naar een andere school.

Tijdens dochters geklaag over het vervelende gedrag ben ik verder gaan vragen. Spelen jullie weleens met dat meisje? Dat was niet het geval, iedereen vond haar vervelend.
Ik ben dochter gaan aanmoedigen om met het meisje te spelen. Vraag of ze mee wil doen. Als ze dan nog niet aardig blijkt te zijn kun je altijd nog stoppen. Dochter heeft mijn advies opgevolgd. Vol verbazing kwam ze thuis: "Mam, ze deed vandaag niet vervelend, ze lachte zelfs naar mij".

Gister hebben dochter en dat meisje voor het eerst na schooltijd samen gespeeld. Het meisje genoot zichtbaar, en ook dochter wil heel graag vriendinnen met haar worden.

Ik ben trots op mijn kind. Ze heeft haar hart op de juiste plek zitten!

6 opmerkingen:

  1. Wat knap dat je het doorzag en dat je dochter je advies zo goed heeft gevolgd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je mag ook trots op jezelf zijn en dat je zoveel inzicht hebt getoond. Dat meisje en haar moeder zullen je dankbaar zijn!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goh wat lief weer. Fijn voor dat andere meisje zeg. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat mooi dat jij je dochter dit hebt kunnen leren!

    BeantwoordenVerwijderen