woensdag 16 maart 2016

Baaldagen

Op het moment heb ik heel erg veel last van baaldagen. Dat heeft heel veel te maken met mijn werk. Bijscholingen die op het laatste moment toch net niet gevolgd kunnen worden door extra taken die wel moeten gebeuren maar niet door worden gegeven, maar ook het gevoel dat ik over mijn grenzen heen moet gaan. En daar hou ik niet van.

Vandaag was het ook weer zo'n dag. Toen ik binnenkwam lag er een briefje op me te wachten dat ik naar de meerzorg afdeling moest. Dat is op zich niet zo erg, ik vind het werken met die mensen heel erg leuk, maar op die afdeling zijn er weinig tot geen pauzes.
Ik heb meteen bij mijn collega's aangegeven dat ik wel naar die afdeling wil, maar voor mijn middagronde moesten ze dan een andere oplossing bedenken.
Ja maar normaal kun je de middagronde er dan ook bij doen, was het antwoord. Het kwam op mij verkeerd over. Zelf willen ze die dienst niet doen vanwege de druk, het gebrek aan pauzes, en dat het heel erg vermoeiend is. En ik moet dan wel over mijn grenzen heen vliegen? Ik heb er verder geen woorden aan vuil gemaakt, maar een gevoel van teleurstelling was er wel.

Ik heb me aan mijn woord gehouden, ik ben na die dienst naar huis gegaan. Dat was een half uur eerder dan mijn eigenlijke eindtijd. Maar daartegenover had ik 45 minuten pauze gemist.
Ondanks de reactie van mijn collega's, doe ik het de volgende keer net zo. Het werkt een stuk rustiger voor mezelf.
Hopelijk is de rest van de week gewoon normaal. Ik ben er aan toe.

1 opmerking:

  1. Ik heb het idee dat je in de zorg werkt, het klinkt namelijk net als mijn werk. Ik hoop dat je goed voor jezelf opkomt. Dat is wel heel belangrijk. Sterkte, ik vind het jammer genoeg enorm herkenbaar. -M

    BeantwoordenVerwijderen