vrijdag 29 april 2016

(Te) veel werk

Dochter vond vandaag dat ik veel te veel moet werken. Ze snapte niet zo goed waarom, eerder was het toch ook niet zoveel?
Ik geef dochter groot gelijk dat ze daarover klaagt. Naar mijn rooster kijkend is het ook heel erg veel. Ik heb ontzettend veel lege gaten ingevuld, vooral in het weekend. Ik heb er nu twee gewerkt, nog drie te gaan.

Ik heb dochter uitgelegd waarom ik nu wat meer werk. Ik ben heel blij en dankbaar dat ik nog steeds werk heb. Zolang het kan wil ik extra diensten blijven draaien, wie weet hoe lang het nog duurt. Ik geniet van mijn werk, het is zo fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen.
Ik snap heel goed dat dochter ook een stukje moeder wil. Zoveel weekenden achter elkaar werk ik niet meer.

Voor juni heb ik het anders aangepakt. Ik heb de weekenden gelaten voor wat ze waren. Alle overneem-verzoeken heb ik afgeslagen. In plaats daarvan heb ik zes diensten die doordeweeks open stonden ingevuld. Daar heeft dochter geen last van, ze zit dan op school. En ik heb dan toch 30 overuren :-)


donderdag 28 april 2016

Weggeven

Vorig jaar had ik voor mezelf en voor dochter nieuwe fietsen gekocht. Voor mezelf omdat mijn oude fiets op instorten stond, elke dag vroeg ik me af hoelang hij nog zou rijden.
Dochter heeft toen een 26 inch fiets gekregen. Daarmee kan ze doen tot ze op een 28 inch past.

Haar oude fiets stond nog steeds in de tuin. Hij was al niet mooi meer, en dat jaar heeft hem ook echt geen goed gedaan. Op mp zetten zag ik ook niet zitten, voor zoiets kun je geen geld vragen.

Ik heb hem uiteindelijk op de plaatselijke weggeefhoek gezet. Ik weet uit eigen ervaring hoe het voelt als je je kind geen fiets kunt geven, en ik zal daarin niet de enige zijn.
Vandaag is de fiets opgehaald door een hele blije vader (ik ken het gezin). Hij gaat de fiets opnieuw verven, en in gedachten zag hij de reactie van zijn dochter al voor zich.

Het blijft een geweldig iets om iemand blij te kunnen maken met iets wat  hier overbodig is geworden.

woensdag 27 april 2016

Dure aankoop

Twee jaar geleden ging mijn laptop kapot, het moederbord was overleden. Een aantal dagen daarvoor had ik een tablet gekocht (van een cadeaubon). Ik was gelukkig met die keuze, ik had geen geld voor een andere laptop. Het was even wennen, maar het was goed zo.

Nu dochter in de bovenbouw zit, moet ze ook werkstukken gaan maken. In de bieb kan ze per dag een half uur gratis gebruik maken van de computer om informatie op te zoeken en te typen, maar ideaal was het niet. Omdat het aantal computers is gehalveerd, zijn ze veel vaker bezet.
Al een tijdje liep ik met het plan om een nieuwe laptop aan te schaffen. Ik heb nu spaargeld, dus geld zou geen probleem moeten zijn.

De eerste keer dat ik ging kijken bij de media.markt had ik mijn broertje meegenomen. Maar wat een keuze. En wat een prijzen. Mijn broertje wist wel welke hij zou kiezen, maar ik twijfelde echt teveel, het gevoel was niet goed.
De tweede keer ben ik alleen gaan kijken. Maar ik kwam er niet uit. Notebooks, chroombooks, 2in1 apparaten... Ik voelde mezelf een heel groot vraagteken.

Voordat ik de derde keer op pad ging, heb ik mijn oudste broer gevraagd wat alles betekende. Iets zekerder van mijn zaak ging ik weer naar de media.markt. En daar zag ik een laptop voor 300 euro. Van het merk waar ik hem graag van wilde. Ik weet dat het niet de voorkeur van mijn broers zou hebben (veel te langzaam in hun ogen), maar voor ons is hij prima. Hij zal niet dagelijks gebruikt worden, want ik ben de tablet veel fijner gaan vinden. Maar dochter kan er gebruik van maken als dat nodig is, en dat is fijn.

Ik heb de laptop van mijn spaargeld betaald. Daarom ben ik blij dat ik een niet al te duur ding heb gevonden. Dit vond ik al duur genoeg.

Weer thuis

Maandag zijn dochter en ik op vakantie gegaan. We hadden een vervroegde aankomst erbij geboekt, en we mochten er om 11 uur al zijn. We zijn vroeg vertrokken (kwart voor 8), en precies 11 uur kwamen we aan. De tassen mochten we in de bagageruimte zetten, en het plezier kon beginnen.

Weer heb ik me verbaasd over alles wat ze bieden. We hebben in het hotel zelf geen geld uitgegeven, en we hebben ons elke maaltijd weer vol gegeten. We zagen teveel wat we allemaal lekker vonden.
Ook het zwemmen, het bowlen, de spelletjes, en alle animatie die ze bieden waren top.

Vanmorgen zijn we na het inleveren van de pasjes weer teruggegaan naar huis. We hadden nog mogen zwemmen, maar het was goed zo. We waren mooi op tijd thuis.
Het waren heerlijke dagen, voor ons allebei.

zondag 24 april 2016

Mezelf leren kennen.

Opruimen, niet iets wat ik heel makkelijk vind.
Na de renovatie had ik mijn bank en TV anders neergezet, zodat ik een knus hoekje kreeg. Daardoor leek mijn huiskamer een stuk kleiner. En het opruimen werd nog moeilijker, want in plaats van een lege ruimte te zien, stond er altijd iets.

Gister besloot ik dat het genoeg was. Het is een heel jaar goed gegaan zonder hulp, ik wil het niet zover laten komen dat ik weer hulp nodig heb. Na mijn werk ben ik aan de slag gegaan. Hoek voor hoek heb ik leeggehaald, geveegd, en daarna veel dingen weggegooid. Ik heb de bank weer tegen een andere muur gezet, zodat ik weer een lege ruimte zie. Echt veel beter.

Heel langzaam aan leer ik mezelf steeds beter kennen. Ik leer steeds beter hoe ik met mezelf  moet omgaan om zo goed mogelijk te kunnen functioneren. En dat is fijn.

donderdag 21 april 2016

Grasmaaien

Toen ik acht jaar geleden mijn huis aangeboden kreeg, waren de mensen in mijn omgeving weg van mijn tuin. Wat er in mijn ogen uitzag als een tropisch regenwoud, zag er in hun ogen uit als iets met kansen. Met zo'n lap grond kon je al je ideeën uitleven.

Tja. Mijn tuin is 30 meter lang, en 8 meter breed. Omdat het een hoekhuis is, is het één van de grootste tuinen in de straat. Nu ben ik niet zo'n tuinmens, ook nooit geweest. Ideeën had ik totaal niet. En het onkruid groeide harder dan ik het kon wieden.

Een aantal keer kwam de woningbouw aan de deur. Er moest echt iets aan die tuin gedaan worden, ik was niet tuinwaardig. Dat had ik zelf ook al door, maar die tuin zat nu eenmaal bij het huis, en ik had me daar toch wel aardig op verkeken.
Mijn buurvrouw had zeker in die tijd hele goede oren, en zodra de woningbouw weer weg was, kwam ze aan met haar kinderen, ze kwamen in de tuin helpen.

Meerdere jaren hebben ze me meegeholpen om de tuin onkruidvrij te krijgen. Tot er mensen in de kerk erachter kwamen dat ik hulp nodig had bij de tuin. Op het laatst had iemand het simpele plan om gras te gaan zaaien. Dat was makkelijker weg te krijgen dan al dat onkruid.

Meer dan gras kwam er niet in mijn tuin te staan. Ik vond het wel prima zo.
Vooral de buurman gaf aan graag zo'n grote tuin te hebben, hij had ruimte te weinig. Het jaar daarna heb ik mijn halve achtertuin aan de buren gegeven. De schutting werd anders gezet, en zolang we hier blijven wonen kan het zo blijven (ze hebben het echt heel mooi gemaakt).
Ik heb in mijn overgebleven stuk achtertuin nog steeds gras staan.

Vorig jaar heeft de buurman dat steeds gemaaid. Nu begon het ook weer lang te worden, en ik besloot de grasmaaier maar eens te pakken. Echt een klusje waar ik een gigantische hekel aan heb. Ik had de grasmaaier nog niet neergezet, of de buurjongen stond al naast me: ik help wel buurvrouw. Vol enthousiasme begon hij mijn gras te maaien. Hij gaf het aan heel leuk te vinden. Hij liever dan ik...

Ik heb het heel erg getroffen met mijn buren. Het zijn echt ontzettend lieve mensen. Dit is één van mijn zegeningen!

dinsdag 19 april 2016

Mijn doel van spaargeld

Op mijn blog van gisteren was een reactie gekomen (waarvoor dank :-) ) waarin stond dat diegene 2000 euro niet veel spaargeld is als er iets nieuws moet komen.
Bij mezelf kwam toen de vraag, waarvoor maak ik een buffer.

Ik heb nog nooit een buffer gehad. Waarschijnlijk onverstandig, maar ik zag geen ruimte om er één te maken. En ook de noodzaak zag ik niet. Met de dreiging dat mijn werk gaat verdwijnen, kwam het doel om mijn schulden af te lossen heel erg hoog op mijn lijstje te staan. Want wat zou er in 2016 gaan gebeuren? Dat ik mijn baan dit jaar nog zal hebben is zo goed als zeker. Maar de vraag van wat er gaat gebeuren is doorgeschoven naar 2017.

Mijn belangrijkste doel voor mijn buffer is voor mezelf een gevoel van zekerheid creëren. Het gevoel dat ik niet in een gat van onwetendheid zak als het zover is. Als ik mijn baan verlies, ga ik eerst nog twee jaar in de boventalligheid met salarisgarantie. Alleen al die extra uren en ort vallen dan weg.
Mochten er apparaten kapot gaan, dan kan ik die vervangen met deze buffer als dat nodig is. Bang voor kosten aan het huis hoef ik niet te zijn, dit is een huurhuis.

Mijn buffer gaat zeker nog hoger worden dan mijn doel van nu. Al is het maar om drie maanden vaste lasten achter de hand te hebben. Maar tot nu toe ben ik heel erg tevreden over hoe het gaat. De extra vakantie gaat niet van de buffer af, die kan ik volledig betalen van het (overgebleven) boodschappengeld. Ik gun het mezelf :-)

maandag 18 april 2016

Een nieuw plan voor de meivakantie

Al een aantal weken heb ik het er met dochter over: stel dat het te slecht weer wordt op koningsdag, dan gaan we niet op de vrijmarkt zitten. Wat gaan we dan doen?
Dochter wou graag een paar dagen naar Drenthe, en ik vond het een heel goed plan. Thuisblijven kan ook, maar ik heb drie dagen achter elkaar vrij. En Drenthe trekt ook nog steeds.

De vooruitzichten zijn nog steeds slecht. Het idee om drie dagen naar het hotel te gaan begon steeds aantrekkelijker te worden. Vandaag hebben we de knoop doorgehakt, we gaan gewoon. Ik heb meteen een kamer geboekt. Dochter was heel enthousiast bij het vooruitzicht wat ze allemaal kan gaan doen, al het lekkere eten wat er is, de hele dag door zwemmen...

Ik heb geen idee wat mijn salaris gaat worden deze maand. Het uitje kost bij elkaar €296. Een hoop geld, ik weet het. Toch heb ik het er wel voor over. In mijn blikje met het geld wat over is gebleven van de boodschappen zit €210. Ook hoef ik nog geen energietegoed te kopen, ik heb nog €266 op mijn account staan.

Ondanks dat het een duur extra uitje is, ik heb het er voor over. Ik weet nu al dat we heel erg gaan genieten. En dat is het meer dan waard. Een fantastische vervanging van koningsdag :-)


zondag 17 april 2016

'Vuile' naald

Gisteren op mijn werk wou ik een bordje afwassen. Er lagen twee stukjes plastic op. Ik pakte ze op om weg te gooien, toen ik merkte dat één van de stukjes aan mijn pink bleef hangen. Toen ik beter keek zag ik er een naaldje aan zitten. Verdorie. Ik heb hem eraf gehaald en gekeken of er bloed uit mijn vinger kwam. Dat was het geval. Ik ben naar een collega uit de zorg gelopen om te vragen hoe ik moest handelen, ik had dit nog nooit gehoord of zelf bij de hand gehad.
Terwijl ik de instructies opvolgde (goed laten doorbloeden, daarna goed spoelen en desinfecteren), belde een collega verder om na te gaan hoe groot de kans was op eventuele infectie. Gisteren werd verteld dat het gevaar klein was, het was geen holle naald waar bloed aan zat. Gelukkig maar. Omdat het me toch niet helemaal lekker zat besloot ik om maandag toch maar even de huisarts te bellen, gewoon om zeker te zijn.

Vanmiddag werd ik door mijn werk gebeld. Het verhaal dat het niet ernstig was, was niet waar. Er werd geadviseerd om toch even de huisartsenpost te bellen.
Ik ben ooit wel eens ingeënt tegen hepatitis B, maar die was toen niet aangeslagen. Om die reden vond de huisartsenpost het beter als ik een injectie kwam halen. De kans is heel klein dat de cliënt waarvan de naald was besmet is met iets, maar gewoon voor de zekerheid.

Ik ben blij dat ik niet verantwoordelijk ben voor die rondslingerende naalden. Het werd/wordt hoog opgenomen. En maar goed ook. Het is nu gelukkig goed afgelopen :-)

zaterdag 16 april 2016

Klassenavond

Aan het begin van het schooljaar, tijdens de informatieavond, vertelde de juf dat er twee keer per schooljaar een klassenavond is. Een feestavond voor de hele klas, georganiseerd door kinderen uit de klas.

Gisteren was het zover, de eerste klassenavond van dit schooljaar. Dochter was er heel nerveus voor. Zin om te gaan had ze vooral in het begin niet. Van mij moest ze wel gaan. Ook zij hoort bij de klas.

Gisteren was de tegenzin weg. Dochter had haar stoerste kleren bij elkaar gezocht, en ik had als verrassing bij de ac.tion de cowboyhoed gekocht die ze zo graag erbij wilde hebben. Gespannen ging ze er naartoe. Hoe zou het zijn?

Toen ik haar om tien uur 's avonds ging ophalen, was ze aan het stralen. Het was zo ontzettend leuk geweest. Vooral het kusjes tikkertje (als je iemand tikt, moet je diegene een kusje op de wang geven) vond ze heel erg leuk.
Ze kijkt nu al uit naar de volgende klassenavond.

Ik vind het fijn dat dit een hele positieve avond voor haar is geweest. En ook hier besef ik me weer: mijn dochter wordt zo snel groot.

donderdag 14 april 2016

Financiële opvoeding

Vanaf jongs af aan gaat dochter af en toe mee naar mijn werk om mee te helpen. Toen ze twee jaar was gingen we elke week helpen met de schone was uitdelen, de lichte zakken droeg zij de kamers binnen. Nu gaat ze weleens een weekend mee, en schenkt ze thee en koffie in, en brengt dat bij de bewoners.

Al een hele tijd wil ze echt werken, zelf geld verdienen. Vol verlangen kijkt ze uit naar het moment dat ze 13 jaar is, dat ze een folderwijk mag nemen. Ze vroeg zich af wat ze daarmee zou kunnen verdienen. Toen ik zei dat het misschien tussen de 10 en 20 euro per twee weken zou zijn, begonnen haar ogen te stralen. En dat geld ga ik dan aan jouw geven mama, vertelde ze trots. Toen ik haar vroeg waarvoor dat dan was, zei ze: voor de huur.

Ik heb haar verteld dat ik het er wel mee eens ben dat ze iets geeft, maar zeker niet alles. Het moet wel leuk blijven. 
Mijn ouders wilden nooit iets van kostgeld weten. Het geld dat we verdiende, mochten we uitgeven zoals we zelf wilden. Mijn ouders deden niet aan financiële opvoeding. Ondanks dat ik het zelf heel erg gemist heb, vooral toen ik op mezelf ging, vind ik het zelf ook lastig. Want waar begin je, hoe moet je zoiets aanpakken?

Ik probeer dochter zoveel mogelijk uit te leggen, haar bij de financiën betrekken. Haar laten zien wat er allemaal binnen komt, maar ook wat er betaald moet worden. En haar zelf keuzes laten maken. Bij grotere (duurdere) aankopen moet ze er minimaal één nacht over nadenken of ze het echt wil kopen.

Gelukkig duurt het nog even voordat ze volwassen is. Eén ding weet ik wel. Het geld dat dochter als 'kostgeld' aan mij geeft in de toekomst, spaar ik voor haar. Dat hoeft ze dan niet te weten, ik wil graag dat ze zelf ook leert sparen. Daar is ze overigens al goed mee bezig, ze heeft nu al over de 60 euro gespaard!

woensdag 13 april 2016

De kinderen van de voedselbank

Op het schoolfeest is de helft wat er wordt opgehaald/verdiend voor een goed doel. Dit jaar is dat goede doel de stichting 'de kinderen van de voedselbank'.
Er stonden op het feest ook een paar vrijwilligers. Bij het weggaan heb ik 5 euro in de collectebus gestopt. Kinderen vind ik een goed doel. De vrijwilligers reageerden heel blij en dankbaar, en ik kreeg nog een folder mee. Toen ik mijn fiets had gepakt kwam één van de vrijwillers me achterna, ze wou me een zaaipotje voor geluksklavertjes geven die ze op het feest verkochten. Zo lief.

Thuis op internet heb ik op de website gekeken, wat die stichting doet voor kinderen. Dingen die voor ons zo normaal zijn. Een dagje weg, nieuwe kleren, nieuwe schoenen, een verjaardagscadeautje. Dingen die voor ons zo normaal zijn...

Dit is voor mij een doel waar ik vaker geld aan ga geven als het kan financieel. Dochter en ik hebben het erg goed samen, we komen niets tekort. Het is fijn dat we op deze manier ook wat aan kinderen kunnen geven die dat niet hebben!

Deelmomentje: mijn baksels

Mijn baksels voor het schoolfeest zijn helemaal klaar. Vanmorgen heb ik nog 40 appelflappen gebakken, ik vind mijn bijdrage aan het feest  goed zo :-)

De appelflappen, afgedekt en al.

De appeltaartjes en de cakejes.

De kwarktaart en chocoladetaart.

dinsdag 12 april 2016

Heel veel taart...

Voor het schoolfeest van morgen wou ik bakken. In het bakschap bij de appie heb ik een tijdje vertwijfeld gekeken en nagedacht. Ik wil gaan bakken. Maar wat?
Uiteindelijk koos ik voor twee soorten kwarktaart (aardbei en banaan), chocoladetaart en kleine appelkruimel taartjes. De rem op mezelf kon ik op dat moment niet vinden. Want ik had ook al genoeg in huis om 60 cakejes te maken...

Gisteren ben ik begonnen met de cakejes te bakken. Ook heb ik toen al de bodem voor de chocoladetaart gemaakt.
Vandaag hebben dochter en ik de cakejes versierd, de appeltaartjes zijn gebakken, de chocoladetaart staat afgemaakt in de koelkast, en ook één kwarktaart staat in de koeling. En nu is mijn koelkast vol.

Morgenochtend ruim ik de keuken wel op, voor vandaag heb ik genoeg in de keuken gestaan.

maandag 11 april 2016

Poepveldje?

Al een hele tijd merk ik steeds dat er hondenpoep in mijn voortuin ligt. Ik heb zelf geen hond, en ik vind het echt smerig om op te ruimen. Omdat mijn huiskamer niet aan de voorkant ligt, heb ik er niet altijd zicht op.

Vanmorgen was ik op de speelkamer van dochter bezig, die wel aan de voorkant ligt. En tot mijn verbazing stond er een vrouw doodleuk haar hondje uit te laten. In mijn gras.
Boos ben ik naar buiten gelopen, en heb de vrouw daarop aangesproken. Ze snapte niet waar ik me druk over maakte, maar als ik een zakje had ruimde ze het wel op.

Ik zit nog steeds vol verbazing. Hoe kun je bedenken om de voortuin van iemand anders als poepveld te gaan gebruiken? En het nog normaal vinden ook?

zaterdag 9 april 2016

(Huis)dieren

Dochter was als klein meisje al gek op dieren. Vooral op poezen, die vind ze het liefste. En de poezen haar ook. Al meerdere keren is dochter met een zogenaamde zwerfkat aangekomen, de beesten liepen gewoon achter haar aan. En in de koelkast is meestal wel iets van vleeswaren te vinden wat de katten ook lusten. En dan krijg je ze moeilijk weg...

Ik moet zeggen, sommige katten zijn erg overtuigend. In het ergste geval was zelfs ik ervan overtuigd dat het arme beest een zwerver was, en heb ik de dierenambulance kunnen overtuigen het beestje op te halen. Wat bleek, de kat woonde hier nog geen tien huizen vandaan.
Daarna had ik het gehad met al die lieve en zielige beesten. Ik ben lichtelijk allergisch voor ze, en ook dochter vertoont verschijnselen van een allergie. Omdat dochter het zielig vind dat ik de katten met water wegjaag, neemt ze ze niet meer mee.

Vandaag had dochter een ander dier gevonden. Toen  ze mijn zucht  hoorde, vertelde ze heel blij dat ze er foto's van had gemaakt.

Het bleek een schildpad te zijn, die zat in de buurt van de kinderboerderij. Ik heb geen idee of dat beest daar hoort, maar ik ben blij dat ze hem daar heeft gelaten.

vrijdag 8 april 2016

Voorbij

Toen ik dochter vandaag van de bso haalde, vertelde ze dat ze ruzie had gehad met haar vroegere vriendinnetje. Een tijdje geleden heb ik daar ook over geschreven.
Toen ik vroeg waarover het ging, vertelde dochter geïrriteerd dat het meisje blijft liegen, en daar was dochter boos om geworden, liegen mag niet. De twee meiden moesten met elkaar praten samen met de juf, en het meisje had aangegeven dat ze een paar dagen geen vriendin meer wil zijn. Waarop dochters antwoord was dat zij misschien helemaal geen vriendin meer wil zijn, vriendinnen zeggen dat soort dingen niet.
Het meisje is heel hard gaan huilen, wat dochter niet snapte. Want mam, ze heeft het zelf al heel vaak tegen mij gezegd.

Verbaasd was ik naar haar verhaal aan het luisteren. Mijn kleine meisje klonk als een verstandige jonge vrouw. Waar is dat kleine meisje in één keer naartoe? Toen ik vroeg hoe ze zichzelf voelde, zei ze goed. Ze had gezegd wat ze wil zeggen, dochter vind het prima zo.

Ik vermoed dat ik maandag ook het verhaal van de juf hoor, maar ik ben heel trots op dochter. Ze heeft duidelijk voor zichzelf gekozen toen het nodig was. Iets wat niet makkelijk is, weet ik uit eigen ervaring.
Dochter heeft er nu duidelijk voor gekozen om deze 'vriendschap' te beëindigen.

dinsdag 5 april 2016

Deelsommen

Een tijdje terug vertelde de juf van dochter dat ze graag wilde dat dochter leerde delen. Volgens de juf niet onmogelijk, de tafels heeft ze dit schooljaar allemaal goed onder de knie gekregen.

Vandaag zag ik dat dochter inderdaad de gedeeld door sommen heeft gekregen. Dochter zat er flink mee te stoeien, maar snappen deed ze het niet.
Omdat ze vandaag een korte dag had, was ze lekker vroeg thuis. Haar sommen bleven haar bezig houden.

Ik aan het begin van het schooljaar een blok met oefenblaadjes gekocht. De keersommen die er in stonden kwamen aardig overeen met haar sommen op school. Zo konden we extra oefenen als ze er behoefte aan had. In dat blok staan ook de deelsommen, en ook die zijn goed op het niveau van dochter. Samen hebben we na het middageten geoefend. 

Na een uurtje (ze wou zelf blijven oefenen) leek ze het te snappen, het zijn net omgekeerde keersommen (aldus dochter). Na anderhalf uur heb ik gezegd dat ze lekker moet gaan spelen.
Ik blijf onder de indruk van haar doorzettingsvermogen. Ondanks dat die sommen net een onbegrijpbare taal voor haar zijn, geeft ze niet op. 
Ze vertrok stralend naar boven: morgen op school kan ze haar sommen maken!

maandag 4 april 2016

Het schoolfeest

Zoals elk jaar is in april het schoolfeest op dochters school. Het is één van de hoogtepunten van elk schooljaar, en door kinderen en ouders wordt er naar uit gekeken.

Zoals elk jaar is er een hoop hulp nodig. Vooraf op school, met oneindig veel fruit schoonmaken (genoeg om drie boxen van 60 liter te vullen), 400 stukken brood snijden. In het wijkcentrum wordt er heeeeeel veel soep klaargemaakt.
En ook thuis, elk jaar wordt er ook gevraagd om thuis te bakken. Pannenkoeken, dit jaar ook cupcakes.

Het pannenkoeken bakken sla ik dit jaar over. Nadat ik vorig jaar hoorde dat de helft in de kliko wordt gegooid omdat het niet in koelboxen zit, staat het me heel erg tegen.
Maar cupcakes bakken, dat lijkt me leuk. In duitsland heb ik leuke versieringen gehaald, genoeg voor 48 cupcakes.
De cupcakes zelf wil ik dinsdagavond bakken (volgende week), en dan woensdagochtend kan ik ze versieren.
Woensdagmiddag moeten we naar het ziekenhuis om het gips van dochters arm af te halen, en dan zijn we op tijd, en zonder stress klaar.

Op het schoolfeest zelf sta ik achter de cupcakes kraam. Ik hou niet van grote menigtes, maar door mezelf nuttig te maken en aan de andere kant van de drukte te staan, vind ik het elk jaar weer erg leuk en gezellig.

vrijdag 1 april 2016

Nog een kledingbeurs

Bij mijn ouders in het dorp was er vanavond ook een kledingbeurs. Ik ben al vaker naar de winterbeurs geweest, en eigenlijk altijd is er wel iets moois te vinden. Omdat we nog geen zomerjas voor dochter hadden, wou ik wel gaan.

We waren er 75 minuten te vroeg. Dat is daar niet zo erg, we waren als eerste, en konden dus ook als eerste naar binnen.
Ik had broodjes en drinken meegenomen, en de tweede kwam vlak na ons binnenlopen.

Dochter wil al heel lang heel erg graag een spijkerjasje. Dat was ook iets om naar te kijken. We besloten ons op te splitsen. Ik zou naar de jassen rennen, en dochter naar het kledingrek met haar maat. Er waren niet veel jassen in haar maat, eigenlijk maar eentje. Gelukkig vind dochter hem heel erg mooi. In totaal hebben we 43 euro uitgegeven. Daarvoor hebben we gekocht:

  • Een zomerjas
  • Twee spijkerjasjes (één in haar maat, en één in twee maten groter)
  • Vier shirtjes, in een maat groter
  • Een tuniek
  • Een rok
  • 3 korte broeken
  • Een gymbroek
Dochter vond het een hoop geld, en dat is het ook. Maar als we het nieuw hadden gekocht, waren we veel meer geld kwijt geweest. De kleren zien er allemaal als nieuw uit, en veelal merkkleding. 

Dochter is nu klaar voor het warmere weer. In totaal heeft het me 63 euro gekost. Ik ben er heel tevreden over :-) 

(Te) grote jas

Vijf jaar geleden ging ik voor de eerste keer in mijn leven een kringloop binnen. Het beeld dat ik van huis uit had meegekregen over kringloopwinkels en hun klanten was niet positief, de drempel om daarheen te gaan was erg hoog. Maar geld om nieuwe kleding te kopen voor dochter had ik niet, en ze groeide echt enorm snel.

Toen ik de drempel van de kringloop over was, keek niemand me raar aan, en na even zoeken vond ik de kleding afdeling. Ik had 20 euro meegenomen, in de hoop daar wat voor te kunnen kopen. Ik had geluk, er was een uitverkoop, de meeste dingen waren 50 cent of 1 euro. En alle jassen voor 50% korting.

Eén van de dingen die ik toen vond was een mooie warme winterjas voor dochter, met de korting eraf voor €3,50. Wel maat 170 (dochter had toen 122-128), maar ik had alles wat ik nodig had voor dochter en nog geld over.
De jas heb ik in de kast gehangen voor 'later'. Ik heb mezelf nog vaak afgevraagd waarom ik toen al zo'n grote jas kocht, dochter had toen die maat nog lang niet, maar nu ook nog niet.

Toen ze dinsdag gips voor haar pols kreeg, was één groot minpunt dat haar jas niet dicht kon, ze had het koud. Ik bedacht me dat die te grote jas ook nog in de kast hing. Waarschijnlijk kon die wel dicht. En ja, het lukte.
Nu ben ik heel blij met mijn aankoop van 5 jaar geleden. De jas ziet er nog steeds te groot uit, maar het is maar voor twee weken.