donderdag 14 april 2016

Financiële opvoeding

Vanaf jongs af aan gaat dochter af en toe mee naar mijn werk om mee te helpen. Toen ze twee jaar was gingen we elke week helpen met de schone was uitdelen, de lichte zakken droeg zij de kamers binnen. Nu gaat ze weleens een weekend mee, en schenkt ze thee en koffie in, en brengt dat bij de bewoners.

Al een hele tijd wil ze echt werken, zelf geld verdienen. Vol verlangen kijkt ze uit naar het moment dat ze 13 jaar is, dat ze een folderwijk mag nemen. Ze vroeg zich af wat ze daarmee zou kunnen verdienen. Toen ik zei dat het misschien tussen de 10 en 20 euro per twee weken zou zijn, begonnen haar ogen te stralen. En dat geld ga ik dan aan jouw geven mama, vertelde ze trots. Toen ik haar vroeg waarvoor dat dan was, zei ze: voor de huur.

Ik heb haar verteld dat ik het er wel mee eens ben dat ze iets geeft, maar zeker niet alles. Het moet wel leuk blijven. 
Mijn ouders wilden nooit iets van kostgeld weten. Het geld dat we verdiende, mochten we uitgeven zoals we zelf wilden. Mijn ouders deden niet aan financiële opvoeding. Ondanks dat ik het zelf heel erg gemist heb, vooral toen ik op mezelf ging, vind ik het zelf ook lastig. Want waar begin je, hoe moet je zoiets aanpakken?

Ik probeer dochter zoveel mogelijk uit te leggen, haar bij de financiën betrekken. Haar laten zien wat er allemaal binnen komt, maar ook wat er betaald moet worden. En haar zelf keuzes laten maken. Bij grotere (duurdere) aankopen moet ze er minimaal één nacht over nadenken of ze het echt wil kopen.

Gelukkig duurt het nog even voordat ze volwassen is. Eén ding weet ik wel. Het geld dat dochter als 'kostgeld' aan mij geeft in de toekomst, spaar ik voor haar. Dat hoeft ze dan niet te weten, ik wil graag dat ze zelf ook leert sparen. Daar is ze overigens al goed mee bezig, ze heeft nu al over de 60 euro gespaard!

4 opmerkingen:

  1. Ja dat was ook mijn eerste gedachte toen ik je stukje aan het lezen was, laat ze dat deel wat ze aan jou wil geven zelf op een spaarrekening zetten, maar toen las ik dat ze dat al doet. :)

    Ik heb zelf toch erg meegekregen dat mijn moeder wel erg met geld moest stoeien om de eindjes aan elkaar te knopen. Als ik geld kreeg om schoolspullen te kopen probeerde ik altijd zoveel mogelijk over te houden. Niet omdat ik dat zelf zo graag wilde maar omdat ik de zorgen van mijn moeder kon voelen, niet omdat ze er nou zoveel over sprak. Ze zaten niet in de schulden en ik ben ook nooit iets tekort gekomen maar beladen was het onderwerp wel voor mij. Dat is wat ik eigenlijk wil zeggen, voedt haar financieel goed op maar maak er niet teveel een issue van. Zo te zien is ze er al erg veel mee bezig om het voor jou goed te doen. Het ene kind is het andere niet maar ik heb zelf de nadelen ervan ondervonden. Gelukkig kan ik wel goed met geld omgaan maar ben wel wat te spaarzaam uit angst zonder te komen te zitten, al is dat geen reele gedachte maar een erfenis uit mijn jeugd.

    Geen kritiek hoor, maar ik herken haar gedrag. Het gebaar is natuurlijk superlief maar dat kan niet anders met zo'n goed voorbeeld als moeder. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik herken me wel in Ineke's opmerking. Ik kwam thuis niet te kort maar ik wist hoe moeilijk mijn moeder het financieel had dus ging ik niet sporten en vroeg geen kleedgeld zodat mijn moeder alleen kleding hoefde te kopen als het echt kon.
      Wil ik ook nog opmerken dat onze studerende puber nooit kostgeld heeft hoeven betalen maar wel een financiele opvoeding heeft gehad en heel goed met geld om kan gaan.Mijn ervaring is dat het ene kind het goede voorbeeld oppikt en het andere kind helaas niet of minder.

      Verwijderen
  2. Je bent goed bezig hoor, van een goede financiële opvoeding heeft jouw meisje haar leven lang plezier.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lief van je dochter dat ze zo wil bijdragen! En slim idee om eventueel kostgeld van haar te sparen en dan later als verrassing te schenken!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen