donderdag 21 april 2016

Grasmaaien

Toen ik acht jaar geleden mijn huis aangeboden kreeg, waren de mensen in mijn omgeving weg van mijn tuin. Wat er in mijn ogen uitzag als een tropisch regenwoud, zag er in hun ogen uit als iets met kansen. Met zo'n lap grond kon je al je ideeën uitleven.

Tja. Mijn tuin is 30 meter lang, en 8 meter breed. Omdat het een hoekhuis is, is het één van de grootste tuinen in de straat. Nu ben ik niet zo'n tuinmens, ook nooit geweest. Ideeën had ik totaal niet. En het onkruid groeide harder dan ik het kon wieden.

Een aantal keer kwam de woningbouw aan de deur. Er moest echt iets aan die tuin gedaan worden, ik was niet tuinwaardig. Dat had ik zelf ook al door, maar die tuin zat nu eenmaal bij het huis, en ik had me daar toch wel aardig op verkeken.
Mijn buurvrouw had zeker in die tijd hele goede oren, en zodra de woningbouw weer weg was, kwam ze aan met haar kinderen, ze kwamen in de tuin helpen.

Meerdere jaren hebben ze me meegeholpen om de tuin onkruidvrij te krijgen. Tot er mensen in de kerk erachter kwamen dat ik hulp nodig had bij de tuin. Op het laatst had iemand het simpele plan om gras te gaan zaaien. Dat was makkelijker weg te krijgen dan al dat onkruid.

Meer dan gras kwam er niet in mijn tuin te staan. Ik vond het wel prima zo.
Vooral de buurman gaf aan graag zo'n grote tuin te hebben, hij had ruimte te weinig. Het jaar daarna heb ik mijn halve achtertuin aan de buren gegeven. De schutting werd anders gezet, en zolang we hier blijven wonen kan het zo blijven (ze hebben het echt heel mooi gemaakt).
Ik heb in mijn overgebleven stuk achtertuin nog steeds gras staan.

Vorig jaar heeft de buurman dat steeds gemaaid. Nu begon het ook weer lang te worden, en ik besloot de grasmaaier maar eens te pakken. Echt een klusje waar ik een gigantische hekel aan heb. Ik had de grasmaaier nog niet neergezet, of de buurjongen stond al naast me: ik help wel buurvrouw. Vol enthousiasme begon hij mijn gras te maaien. Hij gaf het aan heel leuk te vinden. Hij liever dan ik...

Ik heb het heel erg getroffen met mijn buren. Het zijn echt ontzettend lieve mensen. Dit is één van mijn zegeningen!

5 opmerkingen:

  1. Lief! Geniet je wel van het in de tuin zitten met mooi weer?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw 30 bij 8 dat is pas een van je zeggeningen! Niks zo ontspannen als de natuur. Voor niet zoveel geld kun je kleine fruitboompjes kopen. Supermooie bloesem en daarna lekker fruit. Ook erg leuk voor je dochter. Daarnaast zorgt enig hoogteverschil in de tuin ervoor dat het n fijne plek wordt.
    Hortensias op n stukje met schaduw is ook prachtig. Beide op wat knipwerk na 1x per jaar weinig onderhoudt maar veel plezier.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, als je vriendelijke en behulpzame buren hebt, is dat inderdaad fijn. Een prettige woonomgeving is belangrijk voor je welzijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een leuke deal, zij een stuk tuin en jij hun hulp. Jullie mogen elkaar koesteren als buren. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wauw, wat een lieve buurvrouw! En ook die mensen van de kerk. Wat kunnen mensen toch aardig zijn. Heerlijke post dit!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen