vrijdag 8 april 2016

Voorbij

Toen ik dochter vandaag van de bso haalde, vertelde ze dat ze ruzie had gehad met haar vroegere vriendinnetje. Een tijdje geleden heb ik daar ook over geschreven.
Toen ik vroeg waarover het ging, vertelde dochter geïrriteerd dat het meisje blijft liegen, en daar was dochter boos om geworden, liegen mag niet. De twee meiden moesten met elkaar praten samen met de juf, en het meisje had aangegeven dat ze een paar dagen geen vriendin meer wil zijn. Waarop dochters antwoord was dat zij misschien helemaal geen vriendin meer wil zijn, vriendinnen zeggen dat soort dingen niet.
Het meisje is heel hard gaan huilen, wat dochter niet snapte. Want mam, ze heeft het zelf al heel vaak tegen mij gezegd.

Verbaasd was ik naar haar verhaal aan het luisteren. Mijn kleine meisje klonk als een verstandige jonge vrouw. Waar is dat kleine meisje in één keer naartoe? Toen ik vroeg hoe ze zichzelf voelde, zei ze goed. Ze had gezegd wat ze wil zeggen, dochter vind het prima zo.

Ik vermoed dat ik maandag ook het verhaal van de juf hoor, maar ik ben heel trots op dochter. Ze heeft duidelijk voor zichzelf gekozen toen het nodig was. Iets wat niet makkelijk is, weet ik uit eigen ervaring.
Dochter heeft er nu duidelijk voor gekozen om deze 'vriendschap' te beëindigen.

2 opmerkingen:

  1. Naar mijn ervaring weten kinderen vaak heel goed hoe het zit. Ondanks pogingen van volwassenen om hen van dit weten af te krijgen...

    Goed van je dochter dat ze bij haar gevoel blijft en haar grenzen aan heeft gegeven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Knap van je dochter hoor. Als ik het zo lees was dat andere meisje haar toch een beetje emotioneel aan het chanteren, zo jong als ze is. Een paar dagen geen vriendin meer zijn en dan moet je dochter maar weer afwachten of ze weer in de gratie aangenomen wordt. Zo erg dat zulke jonge kinderen al zo met elkaar omgaan. Je dochter had het gelukkig feilloos door en laat zich dus niet chanteren, prima. :)

    BeantwoordenVerwijderen