maandag 30 mei 2016

Een thuis-blijf-dagje

De afgelopen week was dochter een beetje aan het kwakkelen. Heel moe, de tranen zaten erg hoog. Ik vermoed dat haar gehoest daarin heeft meegespeeld.
Ze krijgt extra fruit, ze gaat vroeg naar bed, en we hopen dat het snel overgaat.

Vanmorgen was dochter zo diep in slaap, dat ik het sneu vond om haar wakker te maken. Omdat ik zelf vrij had, besloot ik haar af te melden voor school, en haar lekker te laten slapen. Ze had het duidelijk nodig. Om half 11 werd ze wakker, en ze voelde zich goed uitgerust.
We hebben er samen een gezellige en rustige dag van gemaakt, door onder een plaidje op de bank films te kijken.

Normaal is het niet mijn gewoonte om dochter zomaar thuis te houden, school is belangrijk, en ik vind die paar uur alleen thuis ook heerlijk.
Vanavond vroeg dochter om zeven uur of ik haar wou onderstoppen, ze was moe.

Morgen gaat ze weer naar school, ik hoop dat dit thuis-blijf- dagje haar goed heeft gedaan.

zondag 29 mei 2016

Knuffel-leed

Een paar weken geleden had dochter haar speelkamer goed opgeruimd. Ze gebruikte twee zakken (ik dacht voor rommel). Eén om de rommel in te doen, en één om de spullen in te doen die nog uitgezocht moesten worden. En vervolgens bleven de zakken in een hoekje staan.
De avond voor de vuilnisbak geleegd werd, heb ik dochter gevraagd haar rommelzak er ook in te doen, dan kon hij nog mooi mee. 

Een paar dagen later kwam ze erachter dat ze de verkeerde zak in de vuilnisbak had gegooid. En in die verkeerde zak zat één van haar lievelings knuffels. Dochter baalde er flink van, maar er was niks meer aan te doen.

Vanmorgen voordat ik ging werken trof ik dochter in tranen aan op de bank. Toen ik vroeg wat er aan de hand was, gaf ze aan haar knuffel zo te missen. Het verdriet was groot. Dat ze niet helemaal lekker was speelde ook mee, het was echt haar knuffeltje.
Gelukkig heeft ze nog meer knuffels waar ze gek op is. En de volgende keer zal ze beter opletten of ze de goede zak weggooid.

vrijdag 27 mei 2016

Afwasmachine

Al jaren is de afwas hier een groot probleem. In goede periodes lukt het me goed om regelmatig af te wassen, maar in mindere periodes is dat echt een struikelblok.

Al een paar weken zit ik minder goed in mijn vel. Mijn huis begint weer wat rommeliger te worden, het stoort me ook niet. Dat is iets waar ik voor moet waken. Ook de afwas voelt niet meer als een struikelblok of valkuil, maar als een bodemloze put. Vorige week kreeg ik van mijn collega al te horen dat ik er erg moe uit zie. Omdat ik dat zelf te laat voel, of wil voelen, heb ik met haar afgesproken dat ze het tegen me zegt.
Deze week voel ik ook dat ik te moe ben. Ik rust niet meer uit na een goede nachtrust en de tranen zitten erg hoog. Ik heb me voorgenomen morgen goed uit te rusten (ik heb vrij), zondag moet ik werken, en maandag heb ik vrij. Als ik me maandag nog zo moe voel meld ik me voor komende week af. 

Omdat de afwas een bodemloze put is, en ik weet dat ik vaker zulke periodes kan hebben, heb ik besloten om een afwasmachine te kopen. Een kleine die op het aanrecht kan staan, de keuken is te klein om er zo één neer te zetten. 
Het is even wennen, zo'n ding op het aanrecht, maar ik ben er heel erg gelukkig mee. Het ding gebruikt zes liter water per wasbeurt, en de afwas wordt schoon terwijl ik lekker op de bank zit.

In goede periodes zal ik nog steeds met de hand afwassen, maar in periodes zoals deze vind ik het nu al ideaal. Dat is weer één struikelblok minder :-) 

donderdag 26 mei 2016

Geld uitlenen

Ik ben me er sterk van bewust dat mijn leven hier heel erg goed is. Alles wat we nodig hebben is voorhanden. Over de hele wereld zijn er veel mensen die het minder hebben.
Een tijdje heb ik goede doelen gesteund. Maar dat gaf niet een heel goed gevoel. Tuurlijk, die organisaties zijn ermee geholpen, maar erg transparant is het niet. Wat blijft er aan de strijkstok hangen?

Ik las ergens op een blog over wakibi. Geld uitlenen aan mensen met een goed plan ergens in de wereld. Dat sprak me erg aan. Ook omdat het bedrag laag is, je kan in blokken van 25 euro uitlenen.
Ik ben gestopt met geld te geven aan goede doelen. In plaats daarvan kies ik elke maand een project uit op wakibi. Elk project steun ik met 25 euro. Ik hou niet bij of ik het geld ook daadwerkelijk weer terug krijg, ik zie het wel. Het teruggekregen geld blijft ook bij wakibi, ik leen het weer uit. Zo kan ik ook mensen helpen.

Gisteren zag ik dat ik afgelopen maand 12 euro had terug gekregen. Die heb ik meteen weer uitgeleend, dit keer aan een vrouw uit Tadzjikistan en een vrouw uit El Salvador. Ik had zelf ook extra geld gehad, dus ook een extra project gekozen.

woensdag 25 mei 2016

Schoolkamp

Vandaag was een spannende dag voor het buurmeisje, ze is op kamp. Het was lang onduidelijk of ze mee mocht van haar ouders, vooral de buurvrouw had het er heel erg moeilijk mee. Ik snap dat heel goed, ik zie mezelf nog vorig jaar toen ik dochters kampbrief kreeg.
Gelukkig voor buurmeisje mocht ze toch mee. Vanmorgen hebben dochter en ik haar gedag gezegd en veel plezier gewenst, en dochter heeft aan de buurvrouw beloofd elke dag even langs te komen om de konijnen aandacht te geven.

Net was ik even bij de buurvrouw om te kijken hoe het met haar gaat. Vanuit mijn eigen ervaring snap ik heel goed hoe ze kan voelen, en hoe fijn het is om op zo'n moment even aandacht te krijgen.
Ik vermoed dat dit twee hele lange dagen gaan worden voor de buurvrouw.

Ik ben blij dat dochter pas in oktober weer op kamp gaat! Vanavond gaat dochter nog even bij de konijnen kijken, en morgen ga ik weer even kijken bij de buurvrouw. Ze komt er wel doorheen :-) 

dinsdag 24 mei 2016

Schrikmomentje

Ik keek er al best wel een tijd naar uit: het salaris in mei. Dat is het moment dat er vakantiegeld bij zit. Waar ik vorig jaar mijn best deed om zoveel mogelijk schulden af te lossen, dit jaar zit ik goed. Op 200 euro na heb ik mijn buffer (het doel) compleet. Zover ik weet zijn al mijn schulden afbetaald.

Anderhalve week geleden heb ik onze vakantie al geboekt. Vijf dagen naar de bonte wever in Assen. We vieren dochters verjaardag daar, en op de dag zelf komt mijn broertje ook. Dochter en ik kregen het idee om ook voor mijn broertje drie dagen te boeken. Zo is hij er ook een keer uit, en kan hij volop met ons meedoen en genieten van alles wat ze daar hebben. En hij staat ten alle tijden voor ons klaar, zo kunnen we wat terug doen :-) 

Maar goed, het salaris in mei. Vandaag stond mijn loonstrook online, en ik schrok me kapot. Vorig jaar was het bedrag op mijn loonstrook 1600 euro. Ik had dit jaar op 200 euro meer gerekend. Tot mijn grote verbazing krijg ik dit jaar 2300 euro!!! Ik heb mijn loonstrook helemaal nageplozen om te kijken of het wel klopt. Bij het bedrag zitten ook voor 300 euro overuren, extra ort, en het vakantiegeld was hoger door alle uitbetaalde overuren tot nu toe. 

Na alles betaald te hebben hou ik nog 900 euro over. 500 euro gaat naar mijn buffer. Extra geld daarin is niet erg. 100 euro is voor dochters verjaardag. En 300 euro hou ik apart voor de vakantie, dat is 100 euro voor elke week. En nee, niet alles hoeft op. Maar het idee dat we kunnen gaan zwemmen, naar de bioscoop, ijsjes kunnen gaan halen, en weet ik het allemaal nog meer, is heel erg fijn :-) 

maandag 23 mei 2016

De toeslagen

De toeslagen zijn een naar mijn idee veelvoorkomend terugkerend onderwerp op mijn blog, zelfs al schrijf ik er niet over. Het leeft, dat is duidelijk.

Ik moet zeggen dat ik heel dankbaar ben dat de toeslagen bestaan. Daardoor kan ik in een mooi huis wonen, kan dochter twee keer per week naar de opvang, en kunnen we ook nog leuke dingen doen.
En bij dat laatste heb ik vaak het gevoel dat de schoen wringt. Leuke dingen doen van andermans belastinggeld? Waar iemand anders harder voor heeft gewerkt? Waarvoor heb je dan toeslagen?

De toeslagen heb ik zelf niet bedacht. Ik ben niet verantwoordelijk daarvoor, en ook niet voor de regels om ervoor in aanmerking te komen. Net zoals iedere Nederlander mag ik er gebruik van maken als ik aan de regels voldoe.
Ik snap dat de hoogte van mijn toeslagen voor sommige mensen erg zuur kan zijn. Toch blijf ik er gebruik van maken.

Ik heb ook van vorig jaar geleerd. Alle nare kwetsende reacties verwijder ik zonder pardon! Mijn blog is een uitlaatklep van mij.


Vakantie aanvraag

Meestal ergens in oktober krijgen we op mijn werk een vakantieformulier. Vakanties aanvragen is niet mijn sterkste punt. Zo moeilijk is het niet, maar toch vind ik het lastig. Want wie gaat mijn werk dan doen? En het stemmetje in mijn hoofd wat zegt dat ik het moet loslaten, iedereen neemt vakantie.

Omdat ik vorig jaar was vergeten herfstvakantie aan te vragen, had ik dit jaar voorjaarsvakantie aangevraagd. De zomervakantie is ook al goedgekeurd, ik vraag altijd de weken rond dochters verjaardag.
Ik had al voor mezelf bedacht dat ik dit jaar ook een week herfstvakantie en misschien nog een week ergens begin december zou vragen, maar ik had nog niks ingeleverd.

Vandaag kreeg dochter haar kampbrief mee, komend schooljaar heeft ze een lang kamp van 5 dagen, begin oktober.
En kreeg ik het idee om de vakantie van december naar oktober te plaatsen, dan weet ik zeker dat ik dochter zelf kan uitzwaaien en ook weer kan ophalen. En een hele week niks, echt totale rust, het klinkt nu heel erg lekker.

Nu heb ik op mijn formulier de eerste week van oktober vakantie gevraagd, en twee weken later nog een week voor de herfstvakantie. En nu maar hopen dat ze allebei worden goedgekeurd :-)

zaterdag 21 mei 2016

Geld aannemen

Dochter is een goede spaarder, ze is zuinig op haar geld, en ze geeft het niet heel ondoordacht uit. Als ze gaat shoppen, neemt ze een paar euro mee, en daar probeert ze zo zuinig mogelijk mee te zijn. Ze heeft in haar spaarpot nu 62 euro zitten, een bedrag waar ze erg trots op is.
Ze weet nu ook waarvoor ze wil sparen: een tablet. Geen grote, maar een kleintje zoals ik nu heb. Ze weet al hoeveel haar tablet kost (80 euro).

Vandaag vertelde ze heel trots aan oma waarvoor ze aan het sparen is, en hoeveel ze nog moet. Oma bood meteen aan dat geld bij te leggen, dan kon dochter haar tablet kopen. Ondanks dat ik het daar niet mee eens was, heb ik me er buiten gelaten. Dit was iets tussen oma en dochter.
Dochter sloeg oma's aanbod af. Nee oma, ik wil zelf voor mijn tablet sparen. Ik was trots op dochter. Ze kiest niet voor de gemakkelijkste weg, maar voor een weg waar ze zelf haar verantwoordelijkheid neemt.

Ik ben blij dat dochter ook met geld al in staat is bewust keuzes te maken. Ik heb geld altijd lastig gevonden, vooral sparen en bewuste keuzes maken.
Ik ben trots op dochter dat ze met haar bijna 10 jaar al zo goed bezig is.




vrijdag 20 mei 2016

Groeispurt

Elke lente/zomer verbaas ik me weer hoe snel dochter groeit. Als ik denk dat ze alles heeft voor een seizoen is het weer te klein. Tegenwoordig zorg ik ervoor dat ik ook kledingstukken twee maten groter heb liggen. Het voorkomt gehaaste en dure aankopen.

Vorige week klaagde dochter dat haar badpak niet meer lekker zat. De bandjes konden ook niet meer versteld worden, dus tijd voor een nieuw badpak. Op mp zag ik in mijn woonplaats een zelfde badpak als dat ze had, alleen twee maten groter, voor 2 euro. Perfect. 

Vandaag begon dochter te klagen dat haar schoenen niet meer lekker zaten bij haar tenen. Toen ik voelde bleek ze gelijk te hebben, veel te weinig ruimte. Inwendig moest ik wel even zuchten, die schoenen had ze nog niet zo heel lang. 
We zijn naar de koopavond in de grote stad geweest. Bij het opmeten van haar voeten vertelde de verkoopster dat ze richting maat 37 gaat. Logisch dat haar schoenen niet meer lekker zaten, dat was maat 35. 

Ik moet mezelf niet meer verbazen hoe snel dochter groeit denk ik. Dochter zelf was heel trots op haar voeten, ze hoeft nu niet meer bij de kinderschoenen te kijken, maar ze mag nu bij de grote schoenen kijken. En daar is veel keus!!!
Ik ben blij dat ik me niet meer druk hoef te maken over hoe ik haar schoenen moet betalen. Het voelt als een enorme luxe om te kunnen zeggen "kom, we gaan grotere schoenen halen."

woensdag 18 mei 2016

(Bijna vergeten) verjaardag

Bij het naar bed brengen van dochter hadden we het over morgen: mijn neefje komt een uurtje spelen, zwemles...en er was nog iets...
Toen bedacht ik me dat morgen mijn vader ook jarig is. Gelukkig net niet vergeten. 66 jaar wordt hij alweer.
Dit is ook het jaar dat hij met pensioen gaat. Hij heeft ervoor gekozen om een jaar langer door te werken, om het pensioengat van mijn moeder te overbruggen, maar ik vermoed ook omdat hij van zijn werk houdt, het idee dat hij afscheid moet nemen van 'zijn' school valt hem zwaar.

Met mijn vader heb ik altijd heel goed overweg gekunt, hij bekijkt dingen heel anders dan mijn moeder, veel positiever. Al een tijdje heb ik het met hem over zijn pensioen. Wat gaat hij dan doen? Mijn vader is nog geen type om rustig stil te zitten. Vorige week vertelde hij enthousiast dat hij vrijwilliger wordt in het plaatselijke museum. Ik ben blij voor hem, en ook trots. Mijn vader kiest een keer voor zichzelf! Ondanks de bezwaren die mijn moeder heeft.

Voor nu heb ik nog snel een kaart met een doosje chocola die hij lekker vind besteld (wat is het internet toch ideaal), zaterdag gaan we op verjaardagsvisite. Ik moet alleen nog even een cadeautje bedenken :-)

maandag 16 mei 2016

De zomervakantie

In de zomervakantie gaan dochter en ik er altijd een paar dagen op uit. De laatste jaren is dat met haar verjaardag. Dat is de keuze van dochter zelf, die dag is ook echt de dag van dochter zelf. Vorig jaar in slagharen was het in eerste instantie niet zo'n heel groot succes. Het was te warm, teveel wespen en het was veel te druk. Toen dochter bedacht dat ze eigenlijk wel heel graag wilde gaan zwemmen, zijn we naar een zwembad in Assen gereden. Dochter heeft de rest van de dag genoten.

Eenmaal thuis ging ik op hun website kijken, want er was ook een hotel. Ik was daar heel enthousiast over, ook omdat zij ook een all-inclusive formule hebben. En daar ben ik een hele grote fan van. Het is wel wat duurder, maar op het moment zelf hoef je je nergens druk over te maken. Alles wat je wil doen is mogelijk.
In februari hebben we het hotel een paar dagen uitgeprobeerd, en het was zo ontzettend leuk. Ook laatst toen we weer een weekend weggingen was het ontzettend leuk. En dus gaan we in de zomervakantie weer.

Omdat deze maand het vakantiegeld ook binnen komt, heb ik alvast een kamer geboekt. Ik wil niet het risico lopen dat we geen kamer meer kunnen krijgen. Dochter zit zich er al heel lang op te verheugen dat we met haar verjaardag daar zijn, en ook mijn broertje een paar dagen daarheen komt voor haar verjaardag. 

Omdat ik nogal snel last heb van heimwee naar huis, gaan we deze keer vier nachten. Twee nachten ging heel goed, de tijd vloog voorbij. Als de tijd nu weer zo hard gaat, proberen we het de volgende vakantie een week. Dochter en ik kijken allebei heel erg uit naar de vakantie. 

zondag 15 mei 2016

Van het leven genieten

Toen ik eind vorig jaar mijn schulden had afbetaald, heb ik mijn boodschappen budget verdubbeld, van 150 euro per maand ging ik naar 300 euro per maand. Van dat geld hou ik maandelijks aardig wat over. Dat geld gaat in mijn 'leuke-dingen'potje. Een potje waar alles uit betaald kan worden wat leuk is. Het zwembad, de bioscoop, een ijsje eten, ontbijten, maar ook de cadeautjes en weekendjes weg.

Voor sommige mensen lijkt het alsof ik altijd geld moet uitgeven, waarom niet een keer iets doen wat geen geld kost?
Voor een deel is dat waar. Ik geniet van mijn uitjes, van de dingen die ik koop voor dochter en haar reactie er op. En waarom zou ik het laten zolang ik het kan doen? Ik geniet net zo hard van de wandeling naar de kerk, het kijken naar de jonge dieren op de kinderboerderij, het luisteren naar de radio terwijl ik op de bank zit te handwerken. Maar dus ook van de dingen die wel geld kosten. Want dochter blijft niet voor altijd kind. En wie weet hoe lang hij of zij leeft? En hoe lang dat in goede gezondheid is?

Ik geniet van het leven op mijn eigen manier.

zaterdag 14 mei 2016

Ontbijten

Omdat het een tijdje geleden was dat ik op zaterdag vrij had en verder ook niks hoef te doen vandaag, besloten dochter en ik dat het een goed idee was om bij de he.ma te gaan ontbijten. We delen zo'n ontbijt altijd: dochter houdt niet van de koude omelet en ook de sinaasappelsap laat ze liever staan. Ik neem zelf van huis een broodje mee (ik durf die harde broodjes niet te eten met mijn gebit), en daar doe ik de omelet op. Zo hebben we allebei wat we lekker vinden.

Toen we klaar waren gingen we nog even naar de prijs.mepper. Hij gaat komende week sluiten, en wie weet hadden ze nog wel iets. 
Het meeste was al weg, maar bovenop de speelgoedplank zag ik een grote doos liggen met Barbie erop. Het bleek een adventskalender te zijn, vol met prulletjes voor de Barbie. En met 75% korting nu maar 2 euro. Dochter vond een hoop barbiekleertjes, ook allemaal flink afgeprijsd. Ze besloot er zes mee te nemen, voor 4 euro.
Bij de kassa hoefde ze maar €1,50 af te rekenen. Voor alles, vroeg ze zich hardop af. Dat was een grote verrassing, ze waren nog goedkoper.
Ik kreeg te horen dat als ik er nog drie dingen bij zou pakken ik ook een euro kwijt was. Ik heb het kassameisje nog verteld dat de doos uit het 75% vak kwam, maar nee, vandaag was het vier dingen voor een euro. Omdat ik zelf niks meer nodig had, is dochter terug gevlogen naar de jurkjes en heeft er nog drie gepakt. 

Dochter vind het jammer dat ze pas in december de kalender mag openmaken. Maar we hebben nu wel een hele goedkope, maar superleuke adventskalender voor haar. En dochter is heel blij met haar drie extra jurkjes :-) 

vrijdag 13 mei 2016

(heel veel) mieren

De afgelopen jaren heb ik heel veel last van mieren gehad. Vooral in de keuken. Omdat het vorige keukenblok al vrij oud was, waren er tussen de muren en het blok veel open ruimtes. Ideaal voor die beestjes om hun nesten in te maken.
Toen dochter nog kleiner was, heb ik nooit mierenlokdoosjes gebruikt. De angst dat dochter aan een doosje zou zitten en dat ik het niet zou merken was groot.

Mijn oma was altijd druk in de weer met afwasmiddel. Een bak heet water met veel afwasmiddel, en de mieren bleven buiten. Of ze echt alle mieren buiten hield weet ik niet. Mijn moeder verdelgde de mieren ook met afwasmiddel. In mijn herinnering hadden we altijd mieren binnen. Niet veel, maar als je goed keek liepen er wel een paar. Mijn moeder kon daar zo heerlijk van in paniek raken :-)

Maar ja, mijn eigen huis. Dieren vinden mijn huis heerlijk. Nog steeds, ook na de renovatie. Slakken, pissebedden, oorwurmen. En mieren. Heel erg veel mieren....
Ik heb mijn spuitbus met verdund afwasmiddel maar weer tevoorschijn gehaald. Mieren kunnen daar niet tegen, ze gaan er dood van.
En vandaag heb ik twee verschillende merken mierenlokdoosjes gehaald. Ik heb er één in de keuken gezet, bij de keukendeur, en drie in de woonkamer. In de keuken werkt het doosje nu al. Het doosje ziet nu al zwart van de mieren. Ik moest mezelf wel even inhouden om ze dood te maken met mijn spuitbus. Maar ze kunnen beter het gif meenemen naar hun nest. Dan ben ik eerder van ze af :-)

donderdag 12 mei 2016

Het belastinggeld

Vandaag was het zover, voor het eerst in  jaren heb ik geld van de belasting terug gekregen. 456 euro. Dochter en ik hebben grootste plannen met dat geld. In ieder geval haar speelkamer veranderen in een echte tienerkamer (ik weet dat ik het geld ook had kunnen sparen, maar ik maak hier een hele bewuste andere keuze).

Maar om de kamer te veranderen moet hij wel leeg zijn, zodat we kunnen verven en de nieuwe vloer kunnen leggen. De kamer leeghalen en verf uitzoeken gaan we zaterdag doen. Dat is al een mooi begin.

Vandaag hebben we al een klein beetje van het geld genoten. We hebben bij de ijssalon een ijsje gehaald, en zijn die bij het water gaan opeten. Dat was toch wel een geniet momentje.

dinsdag 10 mei 2016

Spreekbeurt

Het is niet echt een moment waar dochter heel erg naar uit keek. Haar spreekbeurt. Al aan het begin van het schooljaar had ze haar datum gekregen, en wist dochter ook al waar ze haar spreekbeurt over ging houden. Egels.

Een maand geleden zijn we begonnen met oefenen. We hebben samen informatie opgezocht, ik heb er een verhaal van geschreven en dochter heeft het uit haar hoofd geleerd.
Het weekend hebben we twee  posters gemaakt. Eén met allemaal schattige egels, en één met plaatjes van opsommingen die moeilijk te onthouden waren. 

Waarschijnlijk krijgt dochter de beoordeling van haar spreekbeurt pas op haar rapport te zien. Maar dochter heeft zelf al aangegeven dat het haar niet uitmaakt wat voor cijfer ze haalt. Ze is er morgen tenminste van af.
Wat mij betreft mag mijn dochter heel erg trots zijn op zichzelf. Ik vind dat ze het heel erg goed doet. Ze heeft haar stinkende best gedaan, en dat is het belangrijkste.

Toch zal ik ook heel blij zijn als ze het gehad heeft. Ik deel dochters gevoel, na morgen is het weer even klaar.

zondag 8 mei 2016

Deelmomentje: mijn moederdagcadeau

Toen dochter net thuis kwam, had ze ook een cadeautje voor mij. Een doosje bonbons, met daarop een hele  lieve brief geplakt.


Een mooier cadeau had ze me niet kunnen geven. Ik ben een gelukkig mens :-D

zaterdag 7 mei 2016

Winkelen

Al een tijdje was ik aan het rondkijken voor horgaas voor de ramen. Ik vind die dingen ideaal, zoemende steekbeesten blijven grotendeels buiten en ik kan de ramen open zetten.

Omdat ik ze in mijn eigen woonplaats niet kon vinden, ben ik vandaag naar de grote stad geweest, naar de xe.nos. Daar hadden ze ze gelukkig nog wel. Ik heb er zes meegenomen, voor elk raam één.
Toen ik langs de speelgoedwinkel kwam ben ik even binnen gelopen. Morgen is het moederdag, en ik had nog niks voor dochter. Ik zag een mooie feeënbarbie voor 6 euro. Ik weet dat dochter zo'n Barbie heel erg graag wil, ze kijkt wekelijks bij de ac.tion of ze zo'n soort pop weer hebben.

Op weg naar de bushalte kwam ik langs de schoenenwinkel. Ik bedacht me dat dochter nog geen open schoenen heeft, iets wat ze met warm weer heel graag heeft. Ik heb voor haar een paar sandalen meegenomen voor 15 euro. Op weg naar de kassa zag ik ook een paar leuke open schoenen voor mezelf, voor 22 euro. Ik draag normaal alleen maar gympen, maar waarom niet een keer iets anders?

En zo heb ik ongepland toch gewinkeld. Ik ben met al mijn aankopen blij. De schoenen lopen fijn, ik ben erg blij met ze. En dochter is hopelijk net zo blij met haar cadeautjes morgen.

vrijdag 6 mei 2016

Insectenhotel

Naast mijn achterdeur staat een muurtje. Een half vergaan muurtje vol met barsten en gaten. Ik krijg de woningbouw niet zover dat ze iets aan dat muurtje doen, zij vinden het een prima stevig ding.

Een paar weken geleden zagen we een paar bijen die in één van die gaten bezig waren. Verdorie, ze gingen er een nest maken. Ik heb niks tegen bijen, het zijn nuttige dieren, maar op die plek is niet zo handig. Want aan de andere kant van het muurtje is mijn poort. Met heel veel tegenzin heb ik wat wespengif in het gat gespoten. En de bijen gingen er vandoor.

Een paar dagen later zag de buurjongen toen hij in de tuin was dat er weer bijen bezig waren, in een gat wat ik nog niet gezien had. Ik heb ze weer weggejaagd met een klein beetje wespengif.
Toen ik ergens die week bij de ac.tion liep zag ik een insecten hotel. Ik heb een kleintje meegenomen, die was niet heel duur.

Het hotel heeft nog even binnen gelegen, afgelopen zondag hebben dochter en ik het in de tuin opgehangen. Aan de zijkant van de schuur, daar komen we niet heel vaak en het ligt goed in de zon. Gister zagen we dat de bijen terug waren, ze hebben het hotel gevonden. Het is echt heel leuk om ze bezig te zien. Ze hebben nu vier gaatjes dicht gemaakt :-)


donderdag 5 mei 2016

Het bevrijdingsfestival

Vorig jaar had ik op het bevrijdingsfestival heel veel statiegeldflessen gevonden, voor €9,50.
Het leek dochter ook wel wat op flessen te gaan zoeken, en dus ging ze dit jaar mee. We hadden afgesproken het geld samen te verdelen.

Ondanks dat we in een stad wonen waar een groot festival is, was dochter er nog nooit heen geweest. Ik moet 5 mei altijd werken, en ik vond het geen fijn gevoel dochter alleen thuis te laten met al die extra drukte (we wonen aan de rand van het festival). Dus ging ze altijd bij mijn ouders logeren.
Dit jaar hadden we wat extra regels afgesproken. Ze mocht niet buiten spelen, en we hadden extra sms contact met elkaar. Het is een kwestie van vertrouwen en loslaten, maar dat is niet altijd even makkelijk. Gelukkig is alles goed gegaan.

Na mijn werk zijn we direct naar het festival gegaan. Ik had een oude rugzak met een paar plastic tassen meegenomen, en al snel vonden we het eerste bierflesje. En daarna nog heel veel. Toen we twee plastic tassen vol hadden zijn we ze naar huis gaan brengen en hebben we ze geteld. Toen hadden we al voor €3,90 gevonden. Nadat we wat gegeten en gedronken hadden zijn we nog een keer gaan zoeken. Toen vonden we ook de grote petflessen. In totaal hebben we voor €8,75 gevonden.

Van het festival zelf schrok dochter zich kapot. Heel veel dronken mensen, en van de verschillende podia kwam verschrikkelijk veel geluid. Om zes uur zijn we weer lekker naar huis gegaan :-)

woensdag 4 mei 2016

Waarom uitgeven?

Op mijn blog van gister reageerde Boukje (waarvoor dank :-) ). Ik was bezig om een reactie te geven, toen ik bedacht dat ik er beter een blog over kan schrijven.

Ik heb er al vaker geschreven over de onzekerheid over mijn functie/werkplek. Er is geen duidelijkheid over hoe lang het nog duurt. 2017 is een hardnekkig getal, dat is HET jaar van de veranderingen. Wat voor veranderingen weet nog niemand, maar er komt iets.
Er is al vaker geopperd dat ik moet gaan studeren, een andere baan zoeken. Ik heb voor mezelf de beslissing genomen zolang als het kan in deze instelling te werken. Ik hou van het huis met al zijn bewoners. Elke dag ga ik met heel veel plezier naar mijn werk. Als het werk stopt, volgt maximaal twee jaar boventalligheid.

Bij mij speelt heel sterk het gevoel: nu kan het nog. In de boventalligheid kan het niet meer, dan is mijn salaris 700 euro per maand, extra werk en ort is er dan niet meer. De extraatjes die dan binnen komen kan ik dan niet meer zo simpel uitgeven. Even een kamer opknappen wordt dan een stuk moeilijker. Of zomaar even een weekendje weg.
Juist om die reden geniet ik er nog van zolang de mogelijkheid er nog voor is. Ik werk gemiddeld 10 tot 15 uur per week teveel. Dat blijf ik voorlopig nog doen. Nu kan het nog.

Voor de buitenwereld lijkt het alsof elk extraatje meteen moet worden uitgegeven. In zekere zin is dat waar. Ik probeer zoveel mogelijk dingen van mijn wensenlijstje af te werken.
De speelkamer van dochter, haar slaapkamer, een nieuwe vloer voor de huiskamer, andere meubels, een kledingkast voor mezelf. De muren netjes geverfd. En op zijn tijd een weekendje weg.
Het zal nog vaker voorkomen dat ik extra geld ga uitgeven. Ik blijf aan mijn doelen werken, en daar naast als het kan mijn wensenlijstje.

dinsdag 3 mei 2016

Nieuwe vloer

Een tijdje terug, nog voor de renovatie, vroeg mijn broertje of ik nog vloertegels nodig had. Hij werkte toen in een fabriek, en kon goedkoop aan tegels met een 'foutje' komen. Bij dat 'foutje' twijfelde ik wel, want wat hield dat in? Toen ik hoorde dat de tegels 50 cent per vierkante meter kostten, besloot ik om het wel te doen. In mijn gang zou ik na de renovatie niks meer hebben liggen.
Mijn broertje heeft 10 vierkante meter aan tegels gekocht (op mijn verzoek), een mooie lichtgrijze kleur. Het foutje in deze tegels is dat er een donkergrijze streep in zit. Als ik niet beter zou weten had ik gedacht dat het zo hoorde, het is nog leuk ook.

Gisteren zijn de tegels in mijn gang gelegd. Een hele verbetering, ik was de oranje tegels meer dan zat. Er zijn nog een hoop tegels over, genoeg om ook de speelkamer van dochter opnieuw te leggen.
Het is meteen een hele goede reden om haar hele speelkamer opnieuw te verven en in te richten. En zo heb ik ook meteen een goede bestemming voor het belastinggeld.

De speelkamer stamt uit de tijd dat dochter een stuk kleiner was. Het kleuter bureautje plus stoel staan er, en tegen de muur staan twee stellagekasten.
Toen ik dochter vanmorgen mijn plannen vertelde, omhelsde ze me spontaan. Ik heb haar verteld dat het budget 400 euro is. Daar gaan we een hele mooie, fijne plek voor haar maken, ook geschikt voor als ze wat ouder is.

Ik vind het zelf een hele goede bestemming voor het geld :-)

maandag 2 mei 2016

Energiekosten van april

Toen ik net mijn prepaid energiecontract had, keek ik elke dag mijn energietegoed na. Mijn tegoed vloog niet naar beneden, het ging eigenlijk wel goed. Doordat het huis nu geïsoleerd is gebruik ik veel minder gas, en door de zonnepanelen valt het stroomverbruik ook heel erg mee.

Vanochtend bedacht ik me dat ik al even niet had gekeken. Afgelopen twee maanden heb ik niet opgewaardeerd omdat er nog genoeg tegoed was. Dat vind ik zelf een groot voordeel. Maandelijks betalen hoeft niet meer zolang er genoeg op mijn account staat :-)
Ik hoef deze maand ook nog niet op te waarderen, ik heb voor mezelf de grens op 150 euro tegoed gezet. En ik heb nu nog 255 euro over. Voor mijn gevoel gaat het prima.




zondag 1 mei 2016

Foto's online

Vorig jaar was dochter een grote fan van het programma 'dokter Corrie'. Elke zondagavond zat ze klaar voor de televisie, en het was elke week weer jammer als het programma was afgelopen.

Vandaag zag ik per toeval dat het programma weer wordt uitgezonden. Dochter was blij, en zat ruim op tijd voor de televisie. Dit keer ging het over het internet, weet wat je deelt op social media. Treffend vond ik dat de 'dokter' de straat op ging en aan voorbijgangers vroeg of ze hun borsten mocht zien. En de reacties daarop. De gedachte erachter was dat deze vraag op social media net zo raar is/moet zijn.

Dochter en ik kijken dit programma altijd samen. Het geeft de opening om over onderwerpen te praten. Over dit onderwerp hebben we al vaker gepraat, maar bij dochter viel nu wel het kwartje dat het toch wel een serieus onderwerp is. Niet alleen mama zegt het, maar ook dokter Corrie heeft het erover. Het was weer een mooi leermoment!