zondag 19 juni 2016

Het vaderdag cadeau (en mijn moeder)

Vanmiddag hebben dochter en ik een koffer gekocht voor mijn vader, en die ingepakt. Verrast pakte mijn vader het uit, het was wel een groot cadeau.
Toen ik hem vertelde dat zijn cadeau een paar dagen hotel in assen was, samen met ons, was hij sprakeloos.
Vertwijfeld vroeg hij zich af of het niet veel te duur was, zowel het slapen als de kosten daar.

Dochter moest lachen, en vertelde opa wat er allemaal te doen was, wat er te eten was, en dat het allemaal gratis is. Ik heb ook tegen hem gezegd dat hij zich over het geld geen zorgen moet maken of bezwaard moet voelen. Gewoon lekker meegaan en genieten!

Toen we weggingen bedankte hij me nog een keer, hij vond het een geweldig cadeau.

Of het gesprek er met mijn moeder gaat komen betwijfel ik. Mijn moeder is snel oud geworden, zowel lichamelijk als geestelijk. Ze komt verbitterd over, en er speelt veel meer dan ik dacht. In een normaal gesprek dring je bijna niet tot haar door, ze lijkt haar eigen wereld te hebben. Het gedrag tegen mijn vader zal een gevolg zijn daarvan.
Ik heb wel aangeboden dat ze ook meegaat naar het hotel, maar dat heeft ze (gelukkig voor mij) afgeslagen. Ze wil het huis niet meer uit. Ze is niet meer de moeder van een paar jaar geleden.

5 opmerkingen:

  1. Wat fijn dat je vader zo reageerde.

    Voor je moeder zou dan -in overleg met je vader zodat die niet thuis is- een huisdag voor haar kunnen bedenken, pedicure/manicure, stoelmassage wordt ook vaak aan huis gegeven.
    Zoals ik het nu lees is het beter om eerst iets alleen voor haar verwennerigs te doen en kijken of ze los komt.

    Misschien zie ik het helemaal verkeerd, maar soms is een buitenstaander die mee kan denken goed,

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan je moeder een vorm van dementie aan het ontwikkelen zijn? Of juist een depressie (iets wat bij ouderen ook vaak tot onverwacht gedrag leidt)? Misschien de moeite waard om het er eens met haar huisarts over te hebben? Sterkte, hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik moet zeggen dat ik daar ook aan moest denken, net als Petra. Geen idee hoe oud ze is en hoe ze vroeger was maar een redelijk drastische karakterverandering is best een veeg teken.

      Verwijderen
  3. Misschien kun je aan je vader vragen of dit al een langere tijd speelt.Ik bedoel het gedrag van je moeder.En is het misschien niet wijs om eens contact met haar huisarts op te nemen,en je moeders eventuele veranderde gedrag te sprake te brengen.
    Meestal zijn het de eerste signalen van iets in de hersenen.Achteraf zegt men wel van ja toentertijd begon ze zich anders te gedragen.
    Het is zo maar mijn gedachten gang,want ik ken je ouders natuurlijk niet,en weet niet hoe hun karakters zijn..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik sluit mij bij Aukje, Ineke en Petra aan. Zowel mijn vader als stiefvader zijn dementerend en uit je verhaal herken ik dingen vanuit de beginperiode van mijn (stief) vader. Het kan zeker geen kwaad om dit eens met anderen te bespreken. Maar zoals eerder gezegd jij kent je ouders het best.
    Ingrid

    BeantwoordenVerwijderen