zondag 31 juli 2016

Eindelijk

Het is twee dagen later dan gepland, maar eindelijk heb ik vakantie!!! Twee dagen later, omdat er dit weekend niemand uit mijn team was, en er ook echt niemand kon (of wilde) werken.
Ik had mezelf beloofd om niet meer extra te gaan werken, maar ik heb mezelf toch maar ingevuld op het rooster. Want ach, die twee dagen maken ook niet uit.
Vanmiddag kwam de verzorging me spontaan meehelpen, dan kon ik eerder vakantie gaan houden. Dat vond ik heel erg lief, ik mocht een half uur eerder weg.

Nu hoef ik twintig dagen niet aan werk te denken, gewoon lekker uitslapen, leuke dingen doen, en over vijf dagen zitten we heerlijk in Assen. Daar kijk ik nog het meeste naar uit. Echt niks hoeven, alleen maar genieten!

Ik heb echt vakantie :-)

vrijdag 29 juli 2016

Trots op mezelf!

Al heel lang vormt een gezin een hele hoop ergenis bij mij: buiten muziek opzetten. En dan niet gewoon overdag, dat maakt me niet uit, maar het liefst na middernacht.
Er naartoe gaan leverde voor mij ook een hoop problemen op. Het is donker (ik ben heel bang in het donker), die man klinkt aardig dronken, en over iemand klagen...

Toen ik het er met een collega over had, gaf ze het advies toch naar die mensen te gaan. Dan weten ze dat er iemand is die er last van heeft. En de eerste keer is moeilijk,  de tweede keer ook, en daarna wordt het makkelijker.

Me over mijn angst heen zettend ben ik net naar die mensen toegelopen. Eerst heb ik in het achterpad gecontroleerd of het wel echt daar vandaan kwam. Stel je voor dat je iemand ten onrechte wakker belt om 1 uur 's nachts. Ik hoorde de man en vrouw samen praten dat de muziek wel wat harder kon. In mezelf mopperend stapte ik over mijn laatste drempel heen en ben gaan aanbellen. En het heeft geholpen, de muziek is uit :-)

Ik ben trots op mezelf. Alle spoken die ik vooraf zag bleken er niet te zijn. En het is nu zo heerlijk rustig :-)

donderdag 28 juli 2016

Facebook vrienden

Al jaren heb ik facebook. Eerst alleen omdat het kon. Ik snapte er niks van, en gebruikte het ook verder niet. Totdat ik me aansloot bij de kerkgemeenschap waar ik nu bij zit. Er werd veel via facebook gedeeld, en zo was ik ook op de hoogte van alle activiteiten.

Toen ik erachter kwam dat je via facebook ook spelletjes kan spelen, was ik helemaal verkocht. Ik sloot me aan bij groepen van een bepaald spel, en binnen de kortste keren had ik meer dan 1000 'vrienden'. Waarvan ik er acht van kende. Iets delen doe ik amper via facebook,  maar met heel veel mensen die hetzelfde spel ook spelen kwam ik sneller vooruit.

De laatste paar weken krijg ik steeds vaker vriendschapsverzoeken van collega's. Een aantal waar ik goed mee op kan schieten heb ik geaccepteerd, zo kan ik hun dingen af en toe bekijken. Maar de rest, daar doe ik niks mee. Ik heb er geen behoefte aan.

zondag 24 juli 2016

Nieuwe tablet

Drie jaar geleden, toen ik overstapte van energiemaatschappij, kreeg ik een bol.com kaart van 100 euro cadeau. Van die kaart kocht ik een tablet. Mijn eerste echte tablet. Een onding vond ik het, het werkte echt heel anders dan mijn laptop.
Drie dagen later ging mijn laptop kapot. En toen was ik heel erg blij met een tablet. Want geld voor een nieuwe laptop had ik niet.
Na een week was ook de tablet kapot, zelfs met de stekker erin liep de accu in een hoog tempo leeg, en kwam niet meer boven de 3% stroom.

Nadat de tablet was gerepareerd deed hij het ontzettend goed. En eerlijk is eerlijk, nadat ik goed aan mijn tablet gewend was vond ik hem veel fijner dan de laptop.
Helaas, al een tijdje merk ik dat de tablet slecht wordt. Zonder  stroomtoevoer springt hij uit. Ik ben naar een reparatiewinkel geweest, en daar was de conclusie dat repareren duurder was dan een nieuwe.

Omdat deze maand mijn salaris 500 euro meer was, besloot ik dat het nu een mooi moment was om te kijken voor een nieuwe.
Dit keer heb ik voor een samsung gekozen, wel een dure (160 euro). Ook aan deze tablet moet ik weer heel erg wennen. Maar dat komt wel. En de komende jaren kan ik weer vooruit :-)

vrijdag 22 juli 2016

Concert

Aan het begin van de week vertelde mijn vader dat hij een mini orgelconcert mocht geven. Hij had er heel veel zin in.

Op een orgel spelen is een grote passie van mijn vader. Een passie die hij thuis weinig deelde, mijn moeder was (en waarschijnlijk is) er heel erg op tegen. Als kind namen we haar mening over: orgels, verschrikkelijk!

Nadat ik met mijn vader had gesproken, bedacht ik me dat mijn moeders mening niet mijn mening hoeft te zijn. Bovendien, ik luister zelf erg graag naar kerkliederen, ook waar een orgel in voorkomt.
En dus besloot ik om naar het concert van mijn vader toe te gaan. Toen dochter er van hoorde, wou ook zij heel graag mee, ze had opa nog nooit orgel horen spelen.

Toen mijn vader ons zag, was hij blij verrast. Dochter had het dichtste plaatsje bij het orgel gezocht, zodat ze opa goed kon zien. Na afloop was ze enthousiast, ze wist niet dat opa zo goed kon spelen. Ik vond het ook heel erg mooi.
Na afloop vroeg hij of we zin hadden om een keer mee te gaan naar zijn favoriete orgel. We hebben meteen een datum geprikt.

Het was leuk om mijn vader zo blij te zien,  en zo vol passie te horen vertellen over de muziek die hij had gekozen. Jammer dat ik niet eerder daar aandacht voor heb gehad.
Deze vakantie en in de herfstvakantie gaan dochter en ik een paar keer met mijn vader op stap. En daar ben ik heel blij mee ☺

woensdag 20 juli 2016

De 7 zekerheden

Toen de jum.bo hier net kwam, vond ik die zeven zekerheden heel mooi klinken. In de praktijk wordt er heel goed op gelet dat zo min mogelijk mensen daar gebruik van kunnen maken, en logisch ook.

Gisteravond was ik bij mijn vaste supermarkt, en zag ik dat de kleine mona toetjes 20 cent goedkoper waren geworden. Dochter en ik vinden die allebei lekker, en ik nam een verpakking mee.

Vandaag na het zwemmen zijn we meteen boodschappen gaan halen bij de jum.bo, dat scheelt weer een fietstocht door de hitte. Daar waren dezelfde toetjes nog steeds 20 cent duurder. Ik heb in mijn rugzak gekeken of ik de kassabon van gisteren nog had, en ja hoor :-)

Met de kassabon en de toetjes in mijn hand ging ik op zoek naar een medewerker. Die was overduidelijk niet erg  happig om mij het product gratis mee te geven. Het prijsverschil was erg groot, die waren bij mijn supermarkt in de aanbieding, was zijn redenatie. Met de kassabon kon ik laten zien dat dat niet zo was, hij stond niet bij de aanbiedingen vermeld. Bovendien stond het in mijn supermarkt ook als vaste prijs, anders had ik het niet eens in mijn hoofd gehaald.

Met veel tegenzin heeft de medewerker een sticker op de toetjes geplakt. En blij dat ik was. Niet alleen met het feit dat ik die toetjes gratis heb, maar ik heb gebruik kunnen maken van die zeven zekerheden :-D

dinsdag 19 juli 2016

Zwem abonnement

Sinds een aantal jaar bieden ze bij het zwembad hier een zomerabonnement aan: voor één bedrag onbeperkt zwemmen. Tot nu toe heb ik daar nooit gebruik van gemaakt, om het eruit te halen moet er minimaal tien keer gezwommen worden.

Gisteravond hadden dochter en ik het allebei erg warm. Toen ik op de site van het zwembad naar de openingstijden keek, zag ik dat ze die avond anderhalf uur open waren. Dochter begon gelijk de zwemtassen in te pakken. Mezelf afvragend of ik het 10 euro waard vind om anderhalf uur te zwemmen, keek ik wat het abonnement kostte.
Dit jaar is het goedkoper dan andere jaren, voor ons samen 85 euro.

Dat gaan we er deze vakantie wel uithalen, vooral omdat ze ook een aantal avonden open zijn.
Deze zomervakantie weet ik zeker dat we vaak in het zwembad zijn. En met zulk weer heb ik daar niks op tegen :-)

maandag 18 juli 2016

Vluchten

Bijna twee weken geleden in de supermarkt had ik het idee dat ik gevolgd werd. In elk pad waar ik ging werd ik gevolgd door een man. Hij kwam me wel ergens bekend voor. Maar waarvan?

Na mijn derde rondje langs de bakkersafdeling (ik moest me van mezelf wel zeker weten) besloot ik om hem rustig te observeren. Ineens schoot het binnen. Het is/wae een vriend van mijn grootste nachtmerrie. Het fijne van verdrukking is dat alle nare en vervelende dingen even weg blijven. Maar daar in de winkel overspoelde de herinneringen aan hem me een beetje.
De ontmoeting zelf was puur toeval, ik heb die man niet meer gezien toen ik mijn slechte leven achter me liet.

Na zo'n ervaring weet ik dat ik er een paar dagen last van mag hebben. Lief zijn voor mezelf en rustig aan doen. En onder de mensen blijven, afleiding zoeken.
Helaas (of misschien ook wel goed) is het niet rustiger geworden. Overdag ben ik overgevoelig geworden, ik schrik me al kapot van een langslopende mier. 'S nachts ben ik in mijn dromen aan het vluchten. En elke keer kom ik er in mijn droom dan achter dat het niet helpt.

Vandaag heb ik bij de huisarts een verwijsbrief gehaald voor psychische hulp bij mijn psycholoog. Ik mocht altijd weer terug komen als het nodig was, en ik herken nu zoveel klachten van de PTSS, dat het mij nodig lijkt. Helemaal zelf hieruit komen lukt niet. Volgende week woensdag heb ik een afspraak bij de psycholoog.

zondag 17 juli 2016

Gevonden telefoon

Dochter en buurmeisje kwamen vandaag opgewonden terug van het buiten spelen: ze hadden een telefoon gevonden. En nog een mooie ook. Ze wisten niet zo goed wat ze er mee moesten doen.

Eerst zijn ze naar de buren gegaan om daar advies te vragen. De buurvrouw had ook geen idee. Als laatste kwamen ze bij mij voor hulp.
Gelukkig was de telefoon aan, en stond er geen ontgrendel-beveiliging op. Ik ben in de contactlijst gaan kijken of ik daar iets in zag staan. Ik heb het nummer gebeld waar thuis bij stond. Die zullen vast wel weten van wie de telefoon is.

De man aan de andere kant snapte er heel weinig van. Hoe kwam ik dan aan hun nummer, van een briefje misschien? Toen hij had opgehangen, werd er al snel gebeld naar de telefoon. Het was dezelfde man, die vertelde dat ik de telefoon van zijn zoon had, en vroeg hoe ik er aan kwam.
Aan het einde van het gesprek snapte hij het (eindelijk), en beloofde dat zijn vrouw de telefoon kwam ophalen.

Even daarna werd er weer op het toestel gebeld. En bleef bellen. Het bleek de eigenaar van de telefoon te zijn. Hij was vlakbij, en kwam ook de telefoon ophalen. Toen dochter hem zag, herkende ze hem als één van de mannen die basketbal hadden gespeeld bij het plein waar zij ook speelde.
Hij was heel blij dat zijn telefoon weer terecht was. En bleef daarna even op zijn moeder wachten.

Dochter en het buurmeisje hebben hun goede daad weer gedaan :-)

donderdag 14 juli 2016

Fietsenreparatie

Al een tijdje merkte ik dat mijn fiets het niet helemaal lekker deed, onder het fietsen raakte ik af en toe de grip op de ketting kwijt.
Mijn broertje (die fietsenmaker is) is komen kijken, en vermoedde dat het een overschot aan vet was in de naaf. De ketting zag er gelukkig nog goed uit. Hij kon het op zijn werk wel schoonmaken, maar dan was ik wel mijn wiel een dag kwijt.

In de weken na zijn diagnose had ik het idee dat hij gelijk had. Zodra de zon scheen, was mijn fiets een ramp. We hadden afgesproken dat hij mijn wiel zou meenemen in dochters vakantie, wanneer ik niet afhankelijk ben van mijn fiets.
En dat was dinsdagavond. Gister  had ik vrij, en had dus geen fiets nodig. Hij liet zien wat hij bedoelde, en inderdaad, er kwam een hoop zwarte prut langs de rand.

Gisteravond kwam hij het wiel weer terugbrengen. De naaf bleek versleten te zijn, iets waar ik wel van schrok. Zo oud is de fiets nog niet. Geschrokken vroeg ik mijn broertje naar de kosten. Hij vertelde dat ik in een fietsenwinkel voor zo iets rustig minimaal 80 euro kon rekenen. Slik.. 

Gelukkig voor mij werkt mijn broertje met afgedankte fietsen. En hadden ze op zijn werk genoeg naven liggen die hij kosteloos voor mijn wiel mocht gebruiken (anders gaan ze op een gegeven moment toch weg).
Ik ben dankbaar voor mijn broertje. Ik heb hem voor deze reparatie 20 euro gegeven. Hij vraagt zelf nooit geld voor reparaties, maar ik geef hem altijd wel wat. Zelf kan ik het niet, en de fietsen naar een fietsenwinkel brengen is veel duurder.

woensdag 13 juli 2016

Stoffenmarkt

Dochter is al een tijdje heel enthousiast over de stoffenmarkt. Heel veel verschillende stof bij elkaar, en ook nog eens heel goedkoop. Helaas voor haar is hier de stoffenmarkt op woensdagochtend, wanneer ze naar school moet.

Omdat het nu vakantie is, en ik ook vrij had, besloten we vanmorgen om naar de markt te gaan. Ik had haar verteld dat ze voor 5 euro aan nieuwe stof mocht uitzoeken. Thuis was ze in haar hoofd al aan het bedenken of ze dan één of twee meter stof per soort zou kopen, en welke stof ze wilde hebben.

Om negen uur zijn we samen naar het centrum gelopen. Dat vind ik altijd fijne wandelingen, zo samen kletsend over van alles en nog wat.
Eenmaal op de markt zag dochter veel te veel. Ze wist al wel dat ze in ieder geval één hele zachte stof wou, voor een jasje voor de barbie. Bij het laatste kraampje vond ze die voor 1 euro per meter. Daarna heeft ze bij het eerste kraampje waar we langs kwamen ook nog twee soorten gekocht.
Voor op de terugweg hebben we een muffin gekocht bij de bakkerskraam.

Dochter en buurmeisje zijn al de hele dag nieuwe kleren aan het bedenken en aan het maken voor de barbies. Van dat vrolijke gekwebbel word ik zelf ook helemaal blij :-) 

maandag 11 juli 2016

Een opruimdag

Vandaag had ik een dag vrij. Daar heb ik echt naar uit gekeken, een keer wat langer slapen. Dochter ging vandaag wel naar de bso, er stond vandaag zwemmen op het programma, en er was nog plek voor haar.

Iets voor negen uur had ik dochter naar de bso gebracht. Op de terugweg ben ik meteen boodschappen gaan doen. En eenmaal thuis ben ik begonnen met iets wat weer heel hard nodig was: opruimen. Vandaag heb ik de hele benedenverdieping onder handen genomen, volgende week heeft dochter nog een keer een dag op de bso als ik vrij heb, dan is de bovenverdieping aan de beurt.

'S middags toen ik klaar was, had ik nog ruim tijd over voordat ik dochter moest gaan halen. Ik ben nog een keer naar de supermarkt gereden om een paar appels te halen, en ik heb een appelcake gebakken als toetje voor vanavond. Een enorme verrassing voor dochter, normaal bak ik alleen een cake voor school of als ik toch bezig ben om iets te bakken voor de kerk.

Het was een lekkere relaxte dag. Hier was ik echt aan toe. Ook dochter heeft het heel erg leuk gehad, haar nieuwe bso-vriendinnetje was er vandaag ook, en samen hebben ze de hele dag lekker gespeeld. Het was een goede dag!

zaterdag 9 juli 2016

Financiële opvoeding

Op mijn blog over dochters grote cadeau kwam deze reactie binnen:


Als je kijkt naar het percentage wat je van je inkomen gebruikt voor een kinderverjaardag, dan is dat heel fors. Dan vraag ik me af of je je dochter wel het juiste beeld meegeeft van iemand die maar 3 dagen werkt en toch "altijd" geld heeft. 
Nee zeggen hoort ook bij opvoeden. Of een correct beeld van jullie financiele situatie.

De schrijver/schrijfster zei er ook bij dat het niet aanvallend bedoeld was, zo vatte ik het ook niet op. Maar het zet me wel aan het nadenken. Hoe voedt ik dochter financieel op?

Ik betrek dochter heel erg veel in de financiële dingen. Ze ziet het saldo op mijn rekening, ik laat haar zien wat er allemaal betaald moet worden, en wat er daarna nog over blijft.

Het bedrag wat in briefgeld over blijft van het boodschappen budget wordt verdeeld in verschillende potjes. Gewone blikken spaarpotten, die ook weer open kunnen. Dochter vind het fantastisch om elke maand het geld in die potjes te doen, en het dan ook te tellen. Vooral het blikje wat voor haar verjaardag is bedoeld, daar gaat ze heel voorzichtig mee om.

Doordat dochter met me mee kijkt, weet ze ook dat als ik extra werk, het extra geld oplevert. Als ik klaag dat ik spijt heb dat ik mezelf extra heb in geroosterd, houdt ze me dat ook voor: maar je krijgt er wel extra geld voor mam! En dat klopt. Het beeld dat ik 'maar' drie dagen werk, klopt ook niet. Om aan mijn uren te komen, moet ik vier dagen werken, en vanaf september heb ik elke week één tot twee dagen per week extra gewerkt.

Als ik dochter zo mee maak, heb ik niet het gevoel dat haar financiële opvoeding heel erg tekort schiet. Voor haar leeftijd kan ze al goed plannen en bewuste keuzes maken. Ze doet het goed!

vrijdag 8 juli 2016

Zomervakantie

Door dochter werd er al verlangend naar uit gekeken, en zelf heb ik er vooral deze week naartoe geleefd: vandaag is de zomervakantie van dochter begonnen. Op mijn eigen vakantie moet ik nog drie weken wachten.

Deze vakantie gaat dochter in totaal zes keer naar de opvang, twee keer per week. Dat is prima, zo heeft ze ook veel dagen om met buurmeisje te spelen. 

Ik keek zelf erg naar haar vakantie uit, dat betekend dat ik de dagen die ik vrij heb, ook echt kan uitslapen. Rust!!! Mijn energie niveau blijft erg laag, en afgelopen week heb ik er even aan toegegeven. Oké, ik ben (te) moe. Ik wil mezelf niet ziek melden midden in het vakantie seizoen, dus ik moet echt wat rustiger aan gaan doen. De teamleider begreep het gelukkig. Nog even en ik heb ook de rust waar ik aan toe ben.

Als ik dochter straks van de bso heb opgehaald, gaan we traditiegetrouw haar vakantie vieren met een saucijzenbroodje bij de he.ma :-) 

donderdag 7 juli 2016

Het grote cadeau

Op mijn blog van gister kwamen goede suggesties, waarvoor mijn grote dank!
Het uitje vond ik een erg leuk idee. Dochter heeft het ooit over de Efteling gehad, daar is ze nog nooit geweest. Misschien is dat een leuk idee.

Toen ik het idee aan dochter voorstelde, keek ze erg bedenkelijk. De Efteling klinkt leuk, maar al die attracties waar ze niet in wil...en de drukte...en het is duur...
Ik had een budget van 150 euro in totaal in gedachten, inclusief treinreis en toegang. Ik heb dochter aangeboden dat ze ook iets anders kan kiezen als groot cadeau.

Dochters ogen begonnen te stralen. Mam, weet je wat ik echt graag wil? Een moeder-dochterdag. Samen shoppen en lekker gaan eten, ergens niet in de buurt van huis.
Dochters ogen  begonnen nog meer te glimmen toen ze zei graag weer een keer naar Valkenburg te gaan.

Op de spoordeel site zag ik een dagretour met gratis tijdschrift voor 20 euro staan. Wie weet komen er nog andere treinkaartjes acties, en anders neem ik die.
Dochter heeft er nu al heel erg veel zin in. En ik ook.

Bedankt voor de leuke ideeën :-D

woensdag 6 juli 2016

Dochters verjaardagscadeau

Omdat dochter volgende maand jarig is, wordt het voor mij tijd om na te gaan denken over haar verjaardagscadeau. En dat vind ik nog best wel een lastige.

Dochter wil geen tablet meer, want alles wat ze wil zien of spelen kan ook op haar telefoon, en dus vind ze een tablet (nu nog) onzinnig.
Dochter is gek op knuffels, maar daar heeft ze er nu nog meer dan 100 van (er zijn er al een hoop het huis uit).
Of barbies, maar daar heeft ze intussen ook meer dan 50 van.

Het is fijn dat dochter niet heel veeleisend is, maar nu was het wel handig geweest. Ik heb dochter gevraagd een lijstje te maken, met ideeën voor mij. Het is allemaal Barbie gerelateerd :-)

Ik denk dat ik dochter een jongensbarbie geef, die heeft ze nog niet. Ze wou ook kleertjes hebben, ik heb nu twee jurkjes gebreid, en een dekentje.
Ik heb gelukkig nog een maand om iets te bedenken :-)

zaterdag 2 juli 2016

Dochters vader

Voordat dochter geboren werd, zijn haar vader en ik uit elkaar gegaan. We hadden geen ruzie, maar onze opvattingen over het hebben of krijgen van kinderen bleek mijlenver uit elkaar te liggen.
Van die keus om uit elkaar te gaan heb ik zelf nooit spijt gehad, ik heb een heel mooi leven samen met dochter.
Ik heb hem wel verteld dat ik naar mijn kind toe nooit een geheim zou maken over hem.

Toen dochter naar de kleuterschool ging begon ze door te krijgen dat alle andere kinderen een vader hebben. Dat riep vragen op. Waarom had zij geen vader? En ik kon wel zo mooi uitleggen dat ze er wel één had, maar hoe zag hij er dan uit? En hoe was hij? Alle leuke eigenschappen van andere vaders die ze kende werden in haar hoofd gemixt.

Een paar jaar geleden hebben we haar vader opgezocht. Dat bleek een enorme tegenvaller, de superheld die dochter in haar hoofd had gecreëerd, bleek in het echt toch een beetje anders te zijn.
Na die ontmoeting wou dochter een tijdje niks horen over haar vader. Ze had tijd nodig om het een plekje te geven. Ik heb dochter toen verteld dat als ze hem ooit weer wou zien of spreken, ze het altijd kan zeggen.

Haar vader is zich ook bewust geworden dat dochter een echt mens is, en begint heel langzaam aan interesse te tonen, en zelfs complimenten te geven op facebook. Elke keer zie ik die blijdschap in dochters ogen, ook zij heeft toch een vader!

Een paar dagen geleden gaf dochter aan haar vader weer te willen zien. Ik heb contact met hem opgenomen, en haar vraag aan hem voorgelegd. We hebben nu afgesproken in de zomervakantie samen een leuke dag met dochter te hebben.
Dochters reactie was onbetaalbaar, ze is zo blij.

Ik ben blij en dankbaar dat mijn dochter de kans krijgt om ook de andere helft van haar familie te leren kennen. Ik weet niet of ze ooit een hele sterke band samen zullen krijgen, dat zal de toekomst gaan leren.

vrijdag 1 juli 2016

Goed doen

Aan het begin van de week vertelde een collega me dat er over mij geroddeld wordt op het werk. Ik had zelf al het vermoedde dat er iets was, ik werd door een aantal collega's nauwlettend in de gaten gehouden.
Nu ben ik nooit zo onder de indruk van geroddel, het zegt meer over de mensen zelf dan over mij. Maar toch was ik wel nieuwsgierig wat mij zo interessant maakt.

Het blijkt dat een aantal van mijn collega's vinden dat ik te weinig doe op het werk, naar hun mening ben ik lui en neem ik het ervan.
Verbaasd vroeg ik aan mijn collega of ze vergeten zijn hoeveel ik ze de afgelopen tijd heb geholpen?
"Nieuw Begin, ook al doe je nog zoveel, sommige mensen zijn nooit tevreden." kwam het antwoord.
Ik heb het voor mezelf even laten bekoelen. Thuis besloot ik me de rest van de week alleen op mijn eigen werk te richten. Even geen gehelp meer.

Vandaag was het een paar van mijn collega's opgevallen dat ik niet meer kwam helpen. En één collega vroeg hard: wat heb je dan uitgevoerd? Mijn antwoord: genoeg.

Ik vind het even goed zo. Het is wat mijn collega zei, sommige mensen zijn nooit tevreden. Ik ga me de komende weken weer op mijn eigen werk richten, het is me prima bevallen. Het is niet zo dat ik niemand meer help. Als ik tijd over had, heb ik collega's uit de zorg geholpen, en vandaag één collega die klem liep. Het is de eerste week sinds tijden dat ik niet uitgeput thuis kom. En dat is ook heel fijn.