woensdag 31 augustus 2016

Leren lezen/schrijven

Toen mijn neefje drie jaar was, mocht ik hem van mijn zusje meenemen naar de kermis. Ontzettend leuk om zo'n kleintje te zien genieten. Hij mocht ook een keer blikken gooien, en koos als prijs een puzzel van 80 stukjes uit van zijn grote helden.
Ach, daar is hij vanzelf wel een keer aan toe, dacht ik bij mezelf. Toen ik hem weer bij mijn zusje afleverde, ging hij direct aan de slag met zijn puzzel, en alsof het de makkelijkste zaak van de wereld was zette hij de puzzel in elkaar. Ik stond versteld.

Vorig jaar liet mijn neefje me weer versteld staan. Met zijn 4 jaar las hij mij een boek voor. En niet alleen een boek, maar alles wat hij aan letters ziet wil hij voorlezen. En dat in groep 1. Van dochter was ik dat niet gewend.
Nu zit neefje in groep 2, en het is duidelijk dat het een heel intelligent kind is.

Dochter ziet zijn vooruitgang stilletjes aan. Zij zit al in groep 6, en vooral het schrijven gaat haar moeilijk af. Ze wil het heel graag, maar het gaat moeizaam, zoals alle schoolvakken.
Vandaag toen ik haar uit de bso haalde kwamen de tranen. Ze had huiswerk meegekregen, 50 woorden om te verbeteren. Ze was overstuur, waarom kan neefje al zo goed schrijven, en zij nog niet?

Dat soort momenten vind ik als moeder lastig. Ik voel met dochter mee. Ik heb haar thuis haar schoolwerk van twee jaar geleden laten zien, om haar te laten zien hoeveel ze al vooruit is gegaan. Ik heb wat kaarsjes aangestoken, en ik ben met mijn handwerk aan tafel bij dochter gaan zitten. Ze zag direct wat ze fout had gedaan (bijvoorbeeld speelen). Ze was in een half uur klaar met haar verbeterwerk.

Dochter snapt nog niet zo goed waarom ze nu zoveel met spelling bezig moet zijn. De juf wil haar laten meedoen op groep 6 niveau. Of dat nu al haalbaar is, ik weet het niet, ze heeft een grote leerachterstand. Van dit dictee had ze precies één antwoord goed.

zondag 28 augustus 2016

Het zwemabonnement

Voor de zomervakantie had ik voor dochter en mij een zwemabonnement gekocht: in de vakantie onbeperkt zwemmen voor 85 euro. Ik was erop gebrand dat we dat geld eruit zouden halen, elke maandag- en woensdagavond lagen we in het zwembad (in totaal 9 keer), en een aantal keer gewoon als ik vrij had overdag. In totaal zijn we 16 keer wezen zwemmen. Daarmee waren we nu met het abonnement goedkoper uit, we moesten minimaal tien keer zwemmen om er voordeel van te hebben.

Vandaag zijn we weer wezen zwemmen, dit keer gewoon van de meerbadenkaart. De meiden vinden het zwemmen erg leuk, en ik vond het zelf ook heerlijk met die warmte om lekker in het water te liggen. Het is fijn dat het kan.

zaterdag 27 augustus 2016

Nieuwe kleren

Toen een paar weken geleden het bericht kwam dat MS failliet was, schrok ik. Dat is mijn kledingwinkel, echt alles wat ik heb komt van hun. Waar moet ik nu naartoe? Ik baalde stevig.

Toen de maandag erop de winkel weer tijdelijk open ging, ging ik er gelijk heen. Ik heb een paar shirts voor onder mijn uniformen erbij gekocht, en twee broeken. Want stel dat ze echt verdwijnen. Dan heb ik nog even de tijd om een nieuwe winkel te vinden.

Met die gedachte loop ik een laatste paar weken toch even hun winkel in. Even kijken of er nog wat leuks is. Vandaag vond ik een zomerjas voor volgend jaar (de zomerjas die ik nu draag is echt op), en ik vond twee hele mooie lange rokken, waar ik me heel prettig in voel.

Ik voel mee met het winkelpersoneel. Wetend dat je ontslagen bent, de onzekerheid wanneer je het achterstallige salaris krijgt, en toch elke dag met een glimlach daar staan. Ga er maar aan staan.
Ik hoop dat die winkel toch door kan blijven bestaan.

vrijdag 26 augustus 2016

Vrije dagen

Door al het overwerk van het laatste jaar was ik haast vergeten hoe fijn het was: vrije dagen hebben. Gewoon drie dagen achter elkaar vrij hebben en tijd voor mezelf hebben. Wauw! Dat bied kansen.

Doordat er twee nieuwe personeelsleden zijn, zijn er in mijn team tot oktober geen gaten in het rooster. In de nieuwsbrief van de school van dochter las ik dat ze een tekort aan bieb-ouders hebben. Dat lijkt me wel wat. Eén keer in de twee weken een paar uur op school zijn om de boeken te registreren. Dochter begon te glunderen bij het idee dat haar moeder ook een bieb-ouder zou worden. Maandag ga ik even langs om te informeren, het lijkt me erg leuk om te doen.

Nu ga ik lekker genieten van een echt vrij weekend. Geen werk, en ook geen schuldgevoel dat ik mijn collega's en bewoners in de steek laat. Een heel fijn gevoel is dat.

maandag 22 augustus 2016

De eerste schooldag

Voor mij was de vakantie gisteren al voorbij, en vandaag moest ook dochter er weer aan geloven: de eerste schooldag.
De afgelopen week hebben we weer nieuwe spullen gehaald. Nieuwe trommels (die van vorig jaar miste de hoekjes), een nieuwe schooltas, haar oude tas kan nog prima als gymtas, grotere gymspullen. Dochter had zelf nieuwe stiften, pennen, potloden en gummen voor in haar etui gehaald. Ze keek er naar uit.

Vanmorgen was dochter om 6 uur al in de keuken aan het rommelen. Ze had alvast haar trommels klaargemaakt, en ontbijt voor zichzelf. Om half 8 zat ze al klaar om naar school te gaan. Aan motivatie was er geen gebrek.
Ze kwam vol verhalen weer uit school. Ik vind het fijn dat ze met zoveel plezier naar school gaat.

Ik had gister al mijn eerste dag, ik had geruild met een collega. Ik werd door de bewoners met open armen ontvangen, en ook vandaag leken ze allemaal weer blij te zijn met te zien. Nu ik ben uitgerust kan ik ook weer genieten van mijn werk. Dat had ik gemist, de laatste weken begon mijn werk me tegen te staan. Voorlopig werk ik alleen mijn eigen uren, en dat vind ik prima.

Het is een fijn gevoel om onze normale structuur weer terug te hebben.

zaterdag 20 augustus 2016

Nieuwe hobby

Toen we donderdag in Haarlem waren, gingen we ook bij een hobbyzaak naar binnen. Ik hou van handwerken, en ook al vind ik het te duur in die zaak, het heeft wel iets.
Terwijl we rondliepen, zagen dochter en ik iets wat op het ministeck-idee leek. Dochter heeft een gruwelijke hekel aan ministeck, ze snapt er het nut niet van.
Van dit spul hadden ze ook doosjes met materiaal, een boekje met voorbeelden en een sleutelhanger die gemaakt kon worden.

Dochters interesse was gewekt. Ze houdt van sleutelhangers, en er dan zelf één maken. We namen een doosje mee, zodat ze het kon uitproberen. Thuis ging ze er meteen mee aan de slag, en ze maakte voor het buurmeisje een sleutelhanger met 'i love you'. Voor zichzelf maakte ze er één met een uiltje. De andere kale hanger gaf ze aan het buurmeisje, dan kon zij er ook eentje maken.

Zowel dochter als buurmeisje zijn helemaal gek van dat spul. Omdat de winkel hier niet in de buurt zit, besloten we om volgende zaterdag naar Den Bosch te gaan.
Vandaag hadden ze echter geluk, mijn broertje belde om te vragen of we mee wilden rijden naar een andere grote stad, dat was gezelliger. In die stad is de desbetreffende winkel ook. We kochten een paar losse hangers, en wat kaartjes met die blokjes. De meiden zijn er de hele middag mee bezig geweest, en ook na het avondeten gingen ze weer verder.
Voor zolang het duurt hebben ze allebei een nieuwe leuke hobby gevonden :-)


donderdag 18 augustus 2016

Het uitje met mijn vader

Na het orgelconcert van mijn vader vertelde hij over het mooiste orgel waar hij ooit op heeft gespeeld, het orgel in Haarlem,  in de bavo kerk. Volgens mijn vader is het ook een hele mooie kerk.
Toen spraken we af dat we deze vakantie een keer zouden gaan, met ons drieën. En vandaag was die dag.

Mijn vader keek er echt naar uit, dat was de afgelopen week goed merkbaar. Om 9 uur zaten we in de bus, en om 11 uur kwamen we daar aan. Onderweg vertelde mijn vader honderduit over de plek waar hij is geboren, en daarna naartoe is verhuisd, en de trein bijna langs kwam. Het was geen saaie rit, mijn vader blijkt een hele goede verteller.

In Haarlem zelf heeft hij eerst het centrum laten zien, waarna we naar die kerk zijn gegaan. Het is echt een hele grote, mooie kerk. En wat een orgel, dat ding is 25 meter hoog, en heel erg mooi. Mijn vader had een zelfgemaakte speurtocht voor dochter meegenomen, die hij ooit aan zijn leerlingen had gegeven. Hij leidde haar rond, en heeft haar heel veel laten zien. Het mooiste van alles vond dochter een vleermuis die rondvloog, en later twee hele kleine vleermuisjes die er gewoon lagen. En eerlijk gezegd had ik ook nog nooit zoiets gezien. Echt heel gaaf.

Het was een hele leuke, interessante en mooie dag. Mijn vader en ik hebben er weer een uitje bij gepland. Ik heb hem gevraagd ook een keer mee te gaan naar zijn geboortestad. Vanuit de trein kon hij er al heel mooi en beeldend over vertellen, ik zou er graag een keer heen gaan.

Dit is een kant die ik nooit achter mijn vader heb gezocht of gezien. Ik ben zo blij dat ik deze kant nu ook kan leren kennen. En mijn dochter die kans ook krijgt.

dinsdag 16 augustus 2016

Verhuizen?

Afgelopen weekend vertelde mijn zusje me dat ze aan het kijken is of ze in Groningen kan gaan wonen. Ik was op zijn zachts gezegd stom verbaasd. In Groningen? Wat moet je daar helemaal? Niet dat ik Groningen niet mooi vind, en provincie staat in mijn top 3 van mooiste provincies. Maar het is niet dichtbij. Met het openbaar vervoer is het 4 uur reizen. En familie hebben we daar niet.

Mijn zusje vertelde dat een vriendin daar heen was verhuisd, en de huurhuizen waren een stuk goedkoper dan hier. Terwijl we weer naar binnen gingen ging het gesprek verder. Ze vroeg me wat ik zou doen, als ik niet aan een baan gebonden was. Ik vertelde haar dat ik die keuze niet alleen zou kunnen maken. De mening van mijn kind is daarin heel belangrijk, ook zij heeft hier haar leven. Bovendien, ik heb hier alles. Mijn werk, mijn kerkgemeenschap, een plek waar ik me veilig voel, hulpverleners die me kennen mocht het nodig zijn, een goede school voor dochter waar ze haar goed kunnen begeleiden.
Mijn zusje was niet helemaal overtuigd: ach, als ik gelukkig kan worden kunnen mijn kinderen dat ook.

Vanavond was ik bij de buren op visite, en de buurvrouw was me aan het overtuigen om niet te gaan verhuizen. De meisjes hebben elkaar nodig, ook de buurvrouw geniet van de bezoekjes over en weer. En de grote tuin vind ze zo heerlijk. En ondanks de muziek van hun buren is het een rustige buurt. De buurman mengde zich ook in het gesprek, en vertelde dat zo'n goed opgeknapt huis voor deze huurprijs niet meer te krijgen is.

Ik besefte dat de buren waarschijnlijk gedeeltelijk het gesprek tussen mij en mijn zusje hadden gehoord. Ik heb ze verteld dat ik geen verhuisplannen heb. Ik sta niet eens ingeschreven als woningzoekende. Ik vind het prima waar ik nu zit. Ik moet er niet aan denken om te verhuizen. Zelfs niet als ik minder huur zou hoeven betalen. En wat de buurvrouw ook zei, de meisjes kunnen niet zonder elkaar. Dat alleen al is voor mij een belangrijke reden om te blijven.

zondag 14 augustus 2016

De grasmaaier

Een aantal jaar terug was ik samen met mijn begeleidster aan het bedenken wat ik met mijn tuin moest. De achtertuin liep heel ver door, en omdat ik een hoekhuis heb is de tuin ook breder dan de tuinen van de tussenwoningen. En het was al minimaal 10 jaar niet goed onderhouden, het was echt een overwoekerde tuin.

De kerk zag in mijn tuin een hele mooie missie: met zijn alle twee dagdelen door de tuin heen. Alle onkruid weg, en daarna meteen gras inzaaien. Want gras maaien is minder werk dan onkruid plukken, ook als ik had besloten wat ik met mijn tuin wou gaan doen.
Van mijn ouders kreeg ik hun oude handmaaier. Heel lief, maar ontzettend vermoeiend. In die tijd zat ik nog vol in de behandeling voor mijn ptss, en daar ging vrijwel alle energie naartoe, naast het werken.

Ik bedacht me dat ik van het verdiende koningsdag geld een elektrische maaier kon kopen. Dat scheelde een hele hoop. De handmaaier is naar iemand anders gegaan.
Toen ik mijn halve achtertuin aan de buren gaf, boden zij aan als dank mijn gras te maaien. Echt heel fijn en lief.
Mijn buren hadden geen grasmaaier, dus elke week 'leent' de buurman mijn grasmaaier. Prima, want waarom dubbel aanschaffen terwijl ik een goeie heb staan? Al die tijd werkt het prima.

Helaas brak vandaag het mes af van mijn maaier. De buurman stond er benauwd naar te kijken. Een nieuwe grasmaaier zit er aan beide kanten nog niet in.
Ik bedacht dat ik beter eerst op internet kon kijken of ik een nieuw mes kon krijgen. Dat zal goedkoper zijn dan een nieuwe maaier. En ja hoor, bij een onderdelenwinkel, ook voor mijn model grasmaaier. Met verzendkosten erbij was het mes 16 euro. Dat viel me heel erg mee.
Als het goed is komt hij dinsdag binnen. En dan kan de maaier hopelijk weer even mee :-)

zaterdag 13 augustus 2016

Verjaardagsfeest

Omdat we met dochters verjaardag op vakantie waren, hadoen we net als voorgaande jaren besloten haar verjaardag voor de familie op een andere dag te vieren. En die dag was vandaag.

Samen hebben we het huis van tevoren lekker opgeruimd en schoongemaakt, dat vind ik zelf altijd beter aanvoelen. Gisteren hebben we voor de verandering losse gebakjes bij de bakker gehaald. Ze mocht ze zelf uitzoeken, en we hadden er wat extra genomen. Zo had iedereen genoeg keus, wat hij of zij zelf lekker vond.
Om 11 uur was de hele familie aanwezig. Anders dan andere jaren was het vandaag echt gezellig. Geen venijnige opmerkingen of steken onder water. Iedereen wist zich goed te gedragen.

Nadat iedereen weg was, hebben we gekeken wat er nog aan gebak over was. We hebben een paar eruit gehaald die we erg lekker vinden, en de rest hebben we op de weggeefhoek gezet. Zo kan er nog een gezin lekker van genieten. De vrouw die ze kwam ophalen was er erg blij mee.

Om het af te sluiten kwam mijn zusje vanavond friet eten met haar kinderen. En zo is een dag waar ik best tegenop zag erg leuk geworden :-)

woensdag 10 augustus 2016

Waterstand doorgeven

Gisteren lag er weer een brief van vitens op de mat, ik moest mijn waterstand gaan doorgeven. Ik ben meteen de kelder ingedoken, dan kan ik het ook niet vergeten.

Op de meter stond een stand van 30. Dat vind ik netjes. Maar ja, ik heb natuurlijk ook nog die andere meter gehad. Hoeveel stond daar op?
Ik ben gaan teruglezen op mijn blog. Ik weet dat ik vorig jaar over de watermeter had geschreven. Ik had geluk, bij het vervangen van de watermeter had ik 7 kuub gebruikt. In totaal heb ik dus 37 kuub gebruikt. Dat is 13 minder dan het jaar ervoor.

Die vermindering snap ik wel. Eerst waste ik af onder een lopende kraan. Heel erg slecht, ik weet het, maar dat was mijn manier. Met de komst van de afwasmachine (die 6 liter per keer verbruikt), staat de kraan niet meer zolang open.
Ook heb ik voor mijn werk twee uniformen meer gekregen (drie in plaats van één). Dat scheelt een hoop extra wasjes omdat ik een schoon uniform aan moet hebben. Dat ik maar één uniform had was trouwens mijn eigen schuld, ik heb te lang gewacht om nieuwe te vragen.

Ik ben benieuwd naar de afrekening dit jaar. Ik verwacht niet dat ik iets bij moet betalen.

dinsdag 9 augustus 2016

Weer thuis

Toen mijn broertje en vader in het hotel aankwamen, keken ze hun ogen uit. Ze genoten van het middageten, het bowlen daarna, het zwemmen. Ook de kamers vonden ze heel mooi, vooral mijn vader genoot zichtbaar. Hij had een kamer vlakbij dochter en mij, dat was heel erg leuk.

Met mijn vader heb ik hele goede gesprekken gehad, ook over mijn moeder.  Ik heb mijn vader gevraagd met zijn zorgen naar hun huisarts te gaan. Het bespreekbaar te maken.
Hij genoot van de rust die hij had. Even zomaar een uurtje kunnen rusten voor het eten, en vervolgens zo aan kunnen schuiven bij een lekkere maaltijd. Het was fijn om te zien.

Mijn broertje heeft heel veel lol gehad met dochter. Ze hebben samen gezwommen, gesjoeld, videospelletjes gespeeld, tv gekeken.
Vandaag waren we er allemaal weer aan toe om naar huis te gaan. Het waren hele fijne dagen, we hebben er allemaal heel erg van genoten. En het leuke is dat mijn vader volgend jaar weer mee wil. En ook mijn moeder wil proberen te overtuigen om ook mee te gaan :-) Dat vind ik een heel goed teken. Voor mijn moeder zou het ook goed zijn om er eens uit te gaan.

zondag 7 augustus 2016

Tien jaar geleden...

Tien jaar geleden was het eindelijk zover, na een redelijk makkelijke zwangerschap en een moeilijke bevalling werd dochter geboren. Een  prachtig meisje, maar omdat ik eerst geopereerd moest worden mocht ik haar nog niet vasthouden (er was haast bij, ik was aan het leegbloeden).

Nu tien jaar later ben ik nog steeds heel gelukkig met dochter. Ze is een geweldig lief kind, ze is lekker ondeugend, maar ook heel goed en lief voor iedereen die ze tegenkomt.

Gister hadden we op verzoek van dochter een samen-zijn-dag. Het was immers de laatste dag dat ze 9 jaar was. We hebben samen genoten van de dag. Het lekkere eten, zo vaak zwemmen als we wilden, in heel veel kruidenbadjes liggen, twee keer bowlen, spelletjes spelen, televisie kijken...
Moe en tevreden ging dochter slapen, zich verheugend op vandaag. Want vandaag mag ze haar verjaardagsjurk aan. En de bijpassende schoenen. En opa en oom komen vandaag. En twee keer een toetjesbuffet. En vandaag mogen we alweer bowlen.

Ik ben blij, gelukkig en dankbaar dat dochter in mijn leven is. Ze heeft zich tot nu toe ontwikkeld als een heel mooi meisje, en nu gaat ze een jonge vrouw worden 💜

donderdag 4 augustus 2016

Koffers inpakken

Ik blijf er een hekel aan houden: koffers inpakken. Ik ben twee weken geleden met de lijst begonnen met alles wat in de koffers moet. Elke dag schreven we er wat bij. Maandag heb ik de koffers beneden neergezet, en zijn we ze gaan vullen. Dochter vond dat ze een grotere koffer nodig had, ze had haar kleren voor vijf dagen er zo ingedaan dat de koffer vol leek. Nadat we het samen netjes hebben opgevouwen, had ze een hoop ruimte over :-)

Vandaag zijn we samen met buurmeisje naar de bios geweest, naar de huisdieren film. Ze hebben er allebei zichtbaar van genoten. Daarna zijn we bij de mac gaan eten, en kregen ze bij hun happy meal een knuffeltje van die film. Hun dag kon niet meer stuk.

De koffers zijn nu helemaal klaar, de rugzakken (met vermaak voor in de trein, en de zwemspullen voor daar) zijn ook gepakt. Mochten we onderweg dorst krijgen, halen we halverwege iets op het station. En anders hebben we veel zin in iets als we daar zijn :-)

We gaan op vakantie!!! Ik kan haast niet wachten.

dinsdag 2 augustus 2016

Reserve sleutel

Toen ik net op mezelf ging, gaf ik een setje sleutels aan mijn moeder. Want zoals ze zelf zei, stel dat er iets is.

Het eerste jaar waren er een paar dingen waar ik toen de kriebels van kreeg. Ik had een koelkast waar de deur niet goed van sloot, die moest op een aparte manier dicht gedaan worden. Ik controleerde altijd of de deur goed dichtzat als ik weg ging. Toen ik 's middags een keer thuiskwam, was de koelkastdeur open. Ik heb me suf gepiekerd over hoe dat kon. De gedachte dat er iemand binnen was geweest, ik wou er niet aan denken.

Niet heel lang daarna had ik me verslapen. In mijn haast om toch nog op tijd te zijn, viel mijn dekbed op de grond. Dat kan vanmiddag allemaal, bedacht ik, en ik ging verder met dochter verzorgen. 'S middags was mijn bed keurig opgemaakt toen ik thuiskwam. Ik flipte nog net niet, maar nu wist ik het zeker. Er was iemand in mijn huis geweest. Er waren twee mensen met een sleutel van mijn huis. Een collega/vriendin die vlakbij woont, en mijn moeder. Omdat ik samen met mijn collega had gewerkt, viel zij af. Mijn moeder ontkende dat zij binnen was geweest, en weigerde om mijn sleutel terug te geven.

Ik was in die tijd al ptss aan het ontwikkelen, en dit hielp ook niet echt. Ik werd bang om thuis te zijn. Of om thuis te komen.
Het slot vervangen was te duur. Het kwam toen niet in me op om de woningbouw om advies te vragen.
Ik bedacht me dat ik ook nog een bovenslot had. Bij navraag in de winkel bleek die 40 euro te kosten. Die middag heb ik meteen het slot vervangen. De keukendeur kon op de haak. Daarna heb ik nooit meer het gevoel gehad dat er iemand in huis was geweest.
Met de renovatie zijn alle sloten opnieuw vervangen, op elke deur past nu dezelfde sleutel.

Gisteravond heb ik een reserve sleutel aan mijn jongste broertje gegeven. Ik vertrouw hem genoeg om te weten dat hij niet zonder reden zomaar in mijn huis komt. Ik vind het een fijner gevoel om te weten dat als ik mezelf buiten sluit, ik zonder hoge kosten ook weer naar binnen kan.

maandag 1 augustus 2016

Recensies lezen

Op de reclame zag dochter een bubbelbal. Het leek haar een geweldig iets, een hele grote bal die op een luchtbel lijkt. Toen ik de reclame zag, had ik er een beetje mijn twijfels bij. Het zag er niet uit als een heel stevig iets.

Dochter wou toch weten wat het ding kostte, misschien kon ze hem van haar zakgeld kopen. Op internet zagen we dat hij 15 euro was. Dochter zat te stralen, dat kon ze betalen.
Een stukje naar beneden stonden de recensies. Ze waren allemaal negatief, de bubbel was al heel snel kapot.

Dochter bedacht zich dat de beter een zakje ballonnen kon kopen.
Ik ben blij dat er zoveel meningen worden gegeven. Het scheelt een hele dure miskoop.