dinsdag 2 augustus 2016

Reserve sleutel

Toen ik net op mezelf ging, gaf ik een setje sleutels aan mijn moeder. Want zoals ze zelf zei, stel dat er iets is.

Het eerste jaar waren er een paar dingen waar ik toen de kriebels van kreeg. Ik had een koelkast waar de deur niet goed van sloot, die moest op een aparte manier dicht gedaan worden. Ik controleerde altijd of de deur goed dichtzat als ik weg ging. Toen ik 's middags een keer thuiskwam, was de koelkastdeur open. Ik heb me suf gepiekerd over hoe dat kon. De gedachte dat er iemand binnen was geweest, ik wou er niet aan denken.

Niet heel lang daarna had ik me verslapen. In mijn haast om toch nog op tijd te zijn, viel mijn dekbed op de grond. Dat kan vanmiddag allemaal, bedacht ik, en ik ging verder met dochter verzorgen. 'S middags was mijn bed keurig opgemaakt toen ik thuiskwam. Ik flipte nog net niet, maar nu wist ik het zeker. Er was iemand in mijn huis geweest. Er waren twee mensen met een sleutel van mijn huis. Een collega/vriendin die vlakbij woont, en mijn moeder. Omdat ik samen met mijn collega had gewerkt, viel zij af. Mijn moeder ontkende dat zij binnen was geweest, en weigerde om mijn sleutel terug te geven.

Ik was in die tijd al ptss aan het ontwikkelen, en dit hielp ook niet echt. Ik werd bang om thuis te zijn. Of om thuis te komen.
Het slot vervangen was te duur. Het kwam toen niet in me op om de woningbouw om advies te vragen.
Ik bedacht me dat ik ook nog een bovenslot had. Bij navraag in de winkel bleek die 40 euro te kosten. Die middag heb ik meteen het slot vervangen. De keukendeur kon op de haak. Daarna heb ik nooit meer het gevoel gehad dat er iemand in huis was geweest.
Met de renovatie zijn alle sloten opnieuw vervangen, op elke deur past nu dezelfde sleutel.

Gisteravond heb ik een reserve sleutel aan mijn jongste broertje gegeven. Ik vertrouw hem genoeg om te weten dat hij niet zonder reden zomaar in mijn huis komt. Ik vind het een fijner gevoel om te weten dat als ik mezelf buiten sluit, ik zonder hoge kosten ook weer naar binnen kan.

12 opmerkingen:

  1. Kan me heel goed voorstellen hoe ongelukkig en onzeker je er toen van voelde. Je gaat toch ook denken dat je het maar hebt verbeeld, althans dat zou ik doen.
    Raar dat ze hem niet terug wilde geven, het is jouw huis!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. komt me bekend voor .. zoiets zou mijn moeder ook doen .. brrrrrrrrrrrrrr ;]

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik herken het ook wat je zegt. De angst die het je geeft alleen al bij het idee dat iemand anders op ieder (ongewenst) moment binnen kan komen.
    Ik heb mijn reservesleutel aan mijn zus gegeven voor de echte noodgevallen want ze woont 20km verderop en voor mijzelf heb ik een reservesleutel verstopt in de nabijheid waar ik woon. Zo kan ik zelf toch altijd binnen komen en dat voelt wel zo fijn. Herkenbaar verhaal dus. Groetjes, Astrid C.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Uhm het is je moeder. Toch lief dat ze je bed opmaakt!?
    Mijn moeder mag altijd binnenkomen met haar sleutel. Ook van mijn partner.
    ze roept even als ze binnenkomt is er niemand, ga lekker je gang!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Waarschijnlijk heb je niet altijd meegelezen met Nieuw Begin, anders had je haar wel begrepen waarom ze dit niet wil...

      Verwijderen
    2. Daarnaast is het ook bij goede verstandhouding niet netjes om zomaar binnen te komen, als het waar is te ontkennen en te weigeren een sleutel terug te geven.

      Verwijderen
  5. Gek dat ze die sleutel niet terug wilde geven, het is toch jouw huis? Ik zou er ook niet aan moeten denken dat er iemand ongevraagd in mijn huis zou komen, ook al is het mijn moeder, het is mijn priveplek waar ik niet zomaar iemand binnen wil hebben lopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat je moeder tegen je loog, dat maakt het zo akelig. Gelukkig kan ze nu niet meer tijdens jullie afwezigheid in je huis komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik heb ook dubbele sloten. Dit nadat een van de kinderen ingebroken had...je voelt je zo verraden, zeker omdat het familie betreft. Fijn dat je je broer wel genoeg vertrouwd Misschien kan je de huissleutel via je vader terugvragen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. wat moet dat heftig voor U geweest zijn , als een kind inbreekt ... !
      wens U heel veel sterkte in alles , want ook hier weten we uit ervaring dat het met kinderen niet alleen maar vreugde is ....

      Verwijderen
  8. Wat naar dat je moeder dat doet, dat lijkt me echt niet fijn in jouw situatie.
    Hier liggen de verstandhoudingen heel anders, mijn moeder en broertje, een vriendin en de buurvrouw hebben een sleutel. Ze mogen altijd langskomen en als we er niet zijn (wat zelden voorkomt, mijn man werkt thuis) dan gaan ze weer weg, zonder iets aan te raken. Wij voelen ons dan ook niet aangetast in onze privacy want bij ons is het: 'mijn huis is jouw huis'
    Maar dat is voor iedereen anders natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen