maandag 12 september 2016

Financieel moeilijk

Vandaag was ik weer eens een keer langs mijn ouders gegaan. Ik had bij de supermarkt een goede aanbieding van mijn moeders wasmiddel ingeslagen, en dat kon ik meteen voor haar meenemen.

Mijn ouders reageerde heel blij dat ik langs kwam, en mijn moeder reageerde ook heel gelukkig op het wasmiddel. Het was bijna op, en ze hadden nog geen geld om nieuw te kopen. Daar schrok ik toch wel van. Mijn moeder is één van de spaarzaamste mensen die ik ken. Toen vertelde mijn moeder over aardappels, die mijn broertje goedkoop had gehaald. Ze kon er maar twee euro aan uitgeven, ze was zo blij dat mijn broertje de andere twee euro had betaald (4 euro voor 15 kilo).

Ik snapte het echt niet. Mijn moeder was altijd zo zuinig. Hoe kan het dat ze bijna niks meer hebben? Mijn vader legde uit dat het door het pensioengat komt. Toen viel bij mij het kwartje.
Mijn moeder is het 20 jaar geleden gaan sparen voor hun pensioengat. Tussen mijn ouders zit een jaar verschil. En mijn moeders redenatie was: je weet nooit wat er gebeurd. Daar had ze helemaal gelijk in, een aantal jaar daarna kreeg ze een hersenbloeding, waarvan de gevolgen steeds duidelijker worden naarmate ze ouder wordt. Mijn moeder werkte destijds niet, maar het zou er ook niet meer inzitten.

Een aantal jaar geleden bleek mijn broer financieel een puinhoop te hebben gemaakt. Toen mijn ouders daarachter kwamen, hebben ze de schulden van mijn broer betaald. Van het potje voor hun pensioengat. Ik vermoed dat mijn broer daar weinig van heeft terugbetaald, gezien de situatie van mijn ouders nu.

Inwendig kan ik daar kwaad om worden. Maar het heeft geen zin, het zijn allemaal volwassen mensen, die hun eigen beslissingen maken. En toch...
Ik heb mezelf voorgenomen wat vaker op bezoek te gaan. En ze af en toe één van mijn opgespaarde cadeaukaarten te geven. Volgend jaar krijgt mijn moeder ook haar pensioen, dan wordt hun situatie vast anders.

11 opmerkingen:

  1. Lastig dat pensioengat. Goed gespaard en dan haar zoon belangrijker dan zichzelf te vinden en al haar grenzen laat ze voor wat ze zijn. Waarom, zo vraag ik me af. Sterkte. Best moeilijk denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, ik denk dat veel ouders hun kinderen zullen helpen zonder daar iets voor terug te verwachten. Hopen doe je natuurlijk wel maar ook als je diep in je hart weet dat je het niet terug krijgt, geef je het. Misschien door een schuldgevoel dat je kind in een situatie is beland waarvan je als ouder vindt dat je tekort bent geschoten in de opvoeding. Ik weet dat ik zelf mijn kinderen zal steunen door dik en dun, zelfs als ik daardoor op een houtje moet bijten.

      Verwijderen
  2. Wat ongelooflijk sneu voor je ouders.
    Ik heb van dichtbij gezien dat er ook een zoon was die niet met geld om kon gaan. De ouders hebben veel geld aan die zoon gegeven. Toch denk ik dat geld niet de oplossing was, die zoon had zelf moeten leren om verantwoordelijkheid te krijgen voor zijn handelen. Verder vind ik dat je de andere kinderen er mee benadeeld.
    Mijn schoonouders hebben ook geld geleend aan kinderen en dit is op papier vastgelegd en moet bij de erfenis verrekend worden.
    Het klinkt wellicht hard, maar ik snap jouw broer niet. En hij zou nu een start kunnen maken met terug betalen. Hoe klein het bedrag ook is, je ouders zouden er enorm mee geholpen zijn. Kunnen ze wellicht bij de voedselbank terecht?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vergeet erbij te zetten dat je ouders zich dus vooral hebben benadeeld. Ik begrijp dat ze hun zoon wilden helpen, maar dit kan toch nooit de bedoeling zijn geweest.

      Verwijderen
  3. Wat naar voor je ouders zeg. Eigenlijk zou je broer nu bij moeten springen!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat lijkt me dat naar voor je om te merken hoe het bij je ouders is.
    Is het een andere broer dan die waar je ook wel eens over schrijft en waarvan je de auto mag lenen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ik heb drie broers. Met deze broer heb ik het minste contact.

      Verwijderen
  5. Vervelend voor je ouders. Maar ja, zij hebben de keus gemaakt om je broer te helpen. Ik krijg uit jouw posts niet de indruk dat je broer op een volwassen manier met werk en geld omgaat.Hij zou nu op zijn beurt je ouders kunnen bijstaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn ouders hebben eerst mijn zus, en later mij, ook financieel bijgesprongen toen we dat ineens nodig hadden. Maar dat werd in een contract vastgelegd, en er moest elke maand op exact de juiste datum worden terugbetaald! Vooral bij mijn zus was mijn vader daar erg alert op, want ze heeft er een handje van om dat als gift te zien. Ik werd minder achter mijn broek gezeten, want ze weten dat ik het wel terugbetaal. Het zou mijn eer te na zijn om het níet terug te betalen.

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nou dat is ook wat :-(
    Maar je broer ziet toch ook wel dat je ouders het nu moeilijk hebben, het zou hem sieren om ze dan nu terug te gaan betalen en ook al zou hij het ook niet breed hebben dan toch proberen om iets te doen!
    Ik zou liever zelf minder op tafel zetten dan dat ik mijn ouders door mijn toe doen in de moeilijkheden zou brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hebben jullie deze broer wel eens aangesproken op dit onderwerp?

    BeantwoordenVerwijderen