dinsdag 29 november 2016

Voorbereiden

Al een aantal weken (sinds ik mijn rooster voor deze periode heb) verheugde ik me heel erg op deze week. Ik heb namelijk zes dagen achter elkaar vrij. Gewoon een extra week vakantie, zonder een vakantie aangevraagd te hebben. Op woensdag heb ik altijd vrij, en de donderdag en vrijdag deze keer omdat ik eigenlijk het weekend moest werken. Maar dan is ons slagharen-weekend. En de roosteraar wist zeker dat ik maandag ook nog vrij nodig had, want we waren het weekend immers weg.

En zo heb ik rustig de tijd om mezelf voor te bereiden op het weekend. De lijstjes met wat we moeten/willen meenemen liggen klaar, en een paar van de boodschappen heb ik al gedaan. Voor de rest heb ik deze keer tijd genoeg. Dat voelt als een enorme luxe. Geen gehaast en gevlieg.

Waar ik ook erg naar uit kijk (waar ik zelf verbaasd over ben), morgen worden de gaatjes gevuld die ik heb. In slagharen hoef ik me als het goed is geen zorgen te maken dat er nog een kies afbreekt. Pijn heb ik niet van die gaatjes, maar één gaatje is zo groot dat het risico op afbreken wel groot is. Maar na morgen hopelijk niet meer :-)

vrijdag 25 november 2016

Goed doen?

Na afgelopen zomer zijn mijn net-niet-buren en ik niet de beste vrienden. Als ze me zien negeren ze me, en ik vind het prima zo. Zolang ze 's nachts maar stil zijn! 

Toen dochter en ik vanavond thuis kwamen, zagen we dat de lichten van de bedrijfswagen van de man nog aan waren. En na tien minuten waren ze nog steeds aan. Verdorie, hij is ze vergeten. Ook al mag ik ze niet, een lege accu gun ik ze ook niet. Dus toch maar even daar langs.

Dochter wou graag mee, ze was heel benieuwd hoe die man zou reageren. Nadat we hadden aangebeld begon hij vrijwel gelijk te roepen, hoe haalde ik het in mijn hoofd om te gaan klagen terwijl ze nu geen muziek aan hadden? Toen ik zei dat zijn lichten nog aan stonden, bleef zijn mond open hangen. 
Toen we weer naar huis liepen zei dochter net iets te hard dat hij niet bedankt had. Nee dat klopt, maar de blik op zijn gezicht vond ik veel meer waard 😁

We hebben onze goede daad vandaag in ieder geval weer gedaan!

donderdag 24 november 2016

Mijn trots

Vandaag was het afzwemmen van dochter. En wat deed ze het ontzettend goed. Ze heeft haar diploma C ook op zak. Volgende week gaat ze starten met zwemvaardigheid, nu is het nog even genieten van deze overwinning :-D



dinsdag 22 november 2016

De nieuwe bril

Gister was het eindelijk zover voor dochter, we konden haar bril gaan ophalen. Eigenlijk was hij donderdag al klaar, maar gister kwam beter uit omdat de toeslagen er weer waren.
Na school wist dochter niet hoe snel ze naar buiten moest komen, om meteen naar de brillenzaak te gaan. Wat was ze blij toen ze hem eenmaal op had. Ze heeft er een goede etui bijgekregen, op een later tijdstip krijgt ze er nog één, dan kan ze er één op school laten.

Op de vorige blog over de bril kwam de tip om haar ogen op te laten meten door een optometrist. Degene die haar ogen had opgemeten is een optometrist. Een paar jaar geleden zijn we voor dochters ogen naar de oogarts geweest, daar kwam toen (met druppels) niks uit.

Ik ben blij dat dochter zo gelukkig is met haar bril.


vrijdag 18 november 2016

De kosten van de kaakchirurg

Toen ik gisteren inlogde op de site van mijn zorgverzekering, zag ik dat bij de declaraties de kaakchirurg ook al stond. In totaal waren de kosten 402 euro. Een hoop geld, maar niet zoveel als waar ik bang voor was. Er stond nog niet bij wat ik zelf moest betalen en wat de verzekering vergoed. In mijn vorige blogspot kwamen er reacties dat de kaakchirurg in het basispakket zaten, dat heb ik toen opgezocht. Niet alle behandelingen worden vergoed, en de zorgverlener moest toestemming vragen volgens de voorwaarden.

Toen ik net weer keek, zag ik tot mijn blijdschap dat inderdaad deze behandeling helemaal in het basispakket zit. Ik moet nu 370 euro betalen van het eigen risico, maar als half december mijn andere kant wordt gedaan, zal het wel vergoed worden. Dat is echt een enorme meevaller.

Ik ben zo blij dat aan de linkerkant mijn slechte kiezen er nu uit zijn. Ik kan nu gewoon eten zonder pijn te krijgen. Het weekend heb ik voor het eerst sinds jaren weer kokoscake gegeten, iets wat niet meer kon omdat de kokos onder de kiezen schoot en ontstekingen veroorzaakte.

maandag 14 november 2016

Het proefzwemmen

Vanavond mocht dochter proefzwemmen voor haar C-diploma, een generale repetitie voor het echte diploma, en waarbij wordt gekeken of kinderen echt alle vaardigheden beheersen. Een spannend moment voor dochter, want het was al een enorme verrassing dat ze mee mocht doen.

We waren op tijd bij het zwembad, en hebben voor de verandering daar gegeten. Na lang wachten was het eindelijk tijd voor dochters beruchte onderdeel: het gat. Ze deed het zo goed, ze zwom er doorheen. Ook de sprong die ze goed moest doen lukte! Vol trots kwam dochter terug met haar papier, ze mag volgende week meedoen met het diploma zwemmen. Een enorme booster voor haar zelfvertrouwen.

vrijdag 11 november 2016

Cadeautjes

Toen dochter nog klein was en het geheim van sinterklaas nog niet kende, zag ze allemaal mooie spullen op tv voorbij komen die ze allemaal aan sinterklaas wou vragen. In die tijd was mijn financiële situatie slecht, ik had niet eens genoeg geld om kleren te kopen voor haar. Laat staan alle dure dingen van televisie.
Om dochters verwachtingen een beetje te temperen heb ik haar verteld dat sinterklaas niet alleen maar grote cadeaus kan geven, dan zouden niet alle kinderen iets kunnen krijgen (hoezo ouders liegen nooit tegen hun kinderen). Dochter vond dat zielig voor andere kinderen, en liet het aan sinterklaas over wat hij haar zou geven.

Toen ze eenmaal het geheim wel kende, en besefte dat ik degene was die voor een cadeaus zorgde, bedacht ze zich ook dat ze nu geen rekening hoefde te houden met andere kinderen. We hebben toen de afspraak gemaakt dat ze maximaal één groot cadeau mag vragen voor niet meer dan 30 euro. Meestal blijft het er wel onder.

Dit jaar heb ik dochter al vantevoren uitgelegd dat ze niet heel veel cadeautjes kan krijgen, de tandartskosten en haar bril moeten ook betaald worden. Dochter reageerde vol begrip, ze snapte het prima. 
Tussendoor heb ik al wat kleine dingen gehaald, en wat van het boodschappenbudget overbleef heb ik apart gelegd. Ook krijgt dochter wat zelfgemaakte poppenkleding, en nieuwe handschoenen. Ze moet alleen nog beslissen welke barbie ze wil. En het slagharen weekend is al een heel groot cadeau op zich :-D

donderdag 10 november 2016

Een grote verrassing

Dochter heeft deze periode zwemles een aantal lessen gemist. Een aantal onderdelen van C lukte haar nog niet zo goed, zoals het gat halen en een bepaalde sprong. Ze was er zelf van overtuigd dat ze deze periode niet mee mocht doen met het proefzwemmen, iets wat ze helemaal niet erg vond, ze vermaakte zich prima tijdens de zwemlessen. Ik verwachtte zelf ook dat ze nog een keer in badje C moest lessen.

Vandaag was de beoordeling. Ik had tegen dochter het gebruikelijke gezegd, doe je best en heb plezier, dan maakt het niet uit wat het wordt.
Toen dochter na de les weer terugkwam vertelde ze vrolijk dat ze niet mee mocht doen, ze had het gat net niet gehaald. Maar toen ik op haar beoordelingsformulier keek zag ik een kruisje bij het vak dat ze wel mee mag doen. Wel stond er bij geschreven dat ze het gat moet halen en de sprong goed moet doen. Maar ze mag meedoen. Dat was toch wel even een hele grote verrassing. En een nog grotere verrassing voor dochter.

Maandag mag ze op voor het proefzwemmen, en weten we of ze mee mag doen met het diploma zwemmen. Ik ben heel erg trots op mijn meisje!

Pakjesavond

Sinterklaas moet nog in het land komen, maar mijn moeder is al weer druk aan het regelen om bijna iedereen (behalve mijn zusje) met pakjesavond daar te krijgen. Ondanks dat het contact al beter is dan de afgelopen jaren, ben ik nog steeds niet van de verplichte gezelligheid. En ik ben het er niet mee eens dat mijn zusje niet welkom is.

Toen mijn moeder gister nog net niet eiste dat dochter en ik daar komen met pakjesavond, heb ik haar verteld dat ik dat niet ga doen. Dochter en ik maken onze eigen pakjesavond, op de manier hoe we het zelf erg leuk vinden: de film van bennie stout kijken, samen met speculaas, pepernoten en chocolademelk. En daarna ergens een keer de cadeautjes. Dochter haalt de laatste jaren voor mij cadeautjes, en ik voor haar.

Het weekend voor sinterklaas gaan we weer een weekend naar slagharen, wat ook altijd geweldig is. Geen verplichte gezelligheid, maar echt gezellig.
Mijn moeder bedoeld het goed, maar ik vind het zoals dochter en ik het doen fijn.

woensdag 9 november 2016

De tandartskosten

Vandaag had ik weer een afspraak met de tandarts om de andere helft van mijn gebit goed schoon te maken. Dit keer zag ik er niet zo erg tegenop als vorige week, het is me toen echt meegevallen.

De tandarts vertelde wat er nu nog moet gebeuren. Dat valt op zich wel mee. De kaakchirurg haalt er in december nog vier kiezen/wortels uit (dat wist ik), er moeten nog vier gaatjes gevuld worden, en als het tandvlees weer gezond is krijg ik nog een keer een reinigingsbeurt.
Omdat ik benieuwd was naar de kosten, heb ik dat meteen nagevraagd. De reinigingsbeurt kost ongeveer 100 euro per keer (dat komt door de verdoving, waar ik zelf heel blij mee ben). Het vullen van de gaatjes (ook met verdoving) kost ongeveer 300 euro. Op zich een hoop geld, maar veel minder dan waar ik bang voor was.

Ik heb mijn gebit veel te lang verwaarloosd, maar 2017 begin ik met mijn gebit weer op orde! :-D

dinsdag 8 november 2016

Een bril

Al sinds dochter een klein meisje was, wil ze ontzettend graag een bril. En niet zo'n nepperd die ik weleens voor haar kocht. Maar een echte.
In groep 3 dacht de juf dat dochter niet goed kon zien, en daardoor niet goed mee kon komen. We zijn toen naar de oogarts in het ziekenhuis geweest, maar tot dochters grote teleurstelling had ze geen bril nodig.

Vorige week vertelde de juf dat ze twijfelde of dochter wel goed zag. De ene keer lijkt ze prima te zien, de andere keer zegt ze het niet te zien. Ik ben met dochter langs de opticien geweest (die nu ook kinderogen mag opmeten) om een afspraak te maken.
De opticien heeft dochters ogen nagekeken, en dochter heeft (nog) geen slechte ogen. Maar haar ogen werken niet goed samen en zijn erg wisselvallig.
En dus krijgt dochter haar bril. Volgend jaar moeten haar ogen weer worden opgemeten, het kan zijn dat haar ogen dan beter samenwerken.

Dit is zo'n moment dat ik heel blij ben met mijn buffer. De bril in totaal kost 134 euro, ik hoef me nu gelukkig geen zorgen te maken daarover. Dochter heeft een knalrode bril uitgekozen, haar eerste keus, en hij staat haar ontzettend leuk. Over twee weken mogen we hem ophalen.

maandag 7 november 2016

Het slakken mysterie

Al sinds ik in dit huis woon (en waarschijnlijk al heel veel langer) vinden de dieren buiten het hier binnen prima. Mieren, pissebedden, oorwurmen,  lieveheersbeestjes, slakken. Na de renovatie van vorig jaar was mijn hoop dat de beesten iets minder makkelijk binnen kwamen.

Voor de mieren maakte het weinig verschil, ze waren moeilijk te overtuigen dat dit mijn huis is. Gelukkig deden de lokdoosjes hun werk goed. Van de pissebedden heb ik minder last gekregen, ze lopen niet meer in optocht door mijn gang, en ook de oorwurmen heb ik niet meer gezien.

Maar die slakken. Ze bleven binnen komen, ondanks dat ik langs de deuren en ramen zout heb gestrooid. Het was echt een groot raadsel voor me hoe ze steeds binnen kwamen.
Tot vanavond. Ik zag op de plint een dikke naaktslak kruipen. Toen ik van dichtbij wat beter keek, zag ik dat hij naar binnen aan het kruipen was. Net boven de plint en de afwerking van de buitendeur zit een spleetje. Dat spleetje was mij nog nooit opgevallen, maar de slakken duidelijk wel. Ik heb in een glas veel zout gedaan en met wat water een drabje gemaakt en dat in de spleet gestopt, en er even een stuk karton in gestopt. Morgen ga ik vulmiddel halen om het te dichten, maar hopelijk helpt dit om de slakken vannacht even buiten te houden.

Leren breien

Als klein meisje zag ik mijn moeder en tante altijd breien. Mijn moeder breidde voor het hele gezin truien, en ook mijn tante was altijd bezig met een trui. Toen ik een jaar of 6 was leerde ik van mijn tante breien (mijn moeder kreeg het niet voor elkaar om het mij te leren).
Vanaf die tijd is breien een hobby geworden en gebleven. Truien breien is niks voor mij, maar poppenkleding maken vind ik erg leuk.

Vandaag kwam dochter heel enthousiast uit school met een paar klasgenootjes, ze hadden leren breien van een overblijfmoeder en daar wilden ze verder mee gaan.
Thuis heb ik dochter een stel breinaalden gegeven en een bol wol. Vol enthousiasme is ze begonnen aan een sjaal voor haar knuffels.

Net zoals mijn moeder het niet voor elkaar kreeg om mij breien te leren, lukte het mij ook niet bij mijn dochter. Dat vind ik niet erg. Ik vind het heel leuk dat ze nu zo enthousiast is, en wie weet wordt breien ook haar hobby :-)


donderdag 3 november 2016

De kaakchirurg

Vandaag was de grote dag, ik moest naar de kaakchirurg. Na gister bij de tandarts had ik er wel meer vertrouwen in, en het nerveuze gevoel had ik vooraf niet.
Omdat er iemand bij moest zijn als ik weg ging, had ik mijn vader gevraagd.

Eenmaal bij de polikliniek ging het vrij snel. Nog een keer foto''s maken, daarna werd meteen de verdoving gegeven door de chirurg die zijn mening over mijn gebit niet verborg. Mijn tandarts is van mening dat mijn tanden nog te redden zijn, de kaakchirurg zou ze er ook uitgetrokken hebben.
Ik mocht zelf kiezen aan welke kant ze deze keer de kiezen gingen verwijderen. Ik heb mijn linkerkant gekozen, daar had ik het meeste last van. In totaal waren het nu zes kiezen.

Ik ben zo blij dat het voor nu voorbij is. De verdoving is uitgewerkt, en ik denk dat de pijnstillers die ik heb gekregen erg goed werken, ik heb helemaal nog geen pijn aan de wonden. Morgen moet ik beginnen met het uitspoelen van de wondjes aan de onderkant, tot ze dicht gaan. En half december zijn mijn andere kiezen aan de beurt. Mijn vader heeft spontaan aangeboden om dan weer mee te gaan, dat is heel erg lief :-)

woensdag 2 november 2016

De eerste echte behandeling

Vanmorgen had ik weer een afspraak bij de tandarts, mijn tanden hadden een goede reinigingsbeurt nodig. Ik zag er heel erg tegenop.
Ik heb nu dezelfde tandarts als dochter. Ze legde heel duidelijk en rustig uit wat ze ging doen, en vertelde dat de behandeling veel prettiger was met een verdoving. Tegen die verdoving zag ik nog veel meer op. Dat bleek nergens voor nodig, ik voelde het amper. En inderdaad was de behandeling nu niet vervelend.

Ik weet nu ook een beetje hoe het verdoven morgen bij de kaakchirurg aanvoelt. Ik voel me nu veel rustiger van binnen, ik ga dit kunnen.

Nu is de ene helft van mijn gebit weer goed schoon, volgende week wordt de andere helft gedaan.
Gelukkig is de verdoving nu bijna uitgewerkt :-)