woensdag 28 december 2016

Handwerkbeurs

Toen ik zwanger was van dochter had ik de laatste paar weken enorm veel lichamelijke klachten. Ik had me de hele zwangerschap gedragen alsof ik niet zwanger was, en dat heeft denk ik niet meegeholpen.
Mijn moeder had haar hele leven een grote borduur voorraad opgebouwd: patronen, stof, garen, naalden. Omdat ze niet goed meer kon zien, wou ze haar voorraad weggeven. Mij leek het wel wat, door het vocht in mijn handen waren ze twee keer zo dik geworden, en was breien moeilijk. Misschien dat borduren wel lukte.

Nadat dochter was geboren zag ik in de handwerkwinkel een borduurpakket voor een geboortetegel. Het kindje op de afbeelding leek op dochter, en ik heb de tegel gemaakt. Mijn nieuwe hobby was ook geboren.
Toen dochter nog in de buggy zat, ben ik naar de handwerkbeurs in Zwolle geweest. Wat hadden ze daar een hoop mooie pakketten! Ik heb veel te veel gekocht toen.

Toen ik laatst nieuwe garenwikkels kocht op internet, zat er in de envelop een kortingsbon voor de komende beurs. Mijn eerste reactie was: daar wil ik heen, ik wil kijken voor twee nieuwe pakketten! Maar na een paar dagen begon ik te twijfelen. Borduurpakketten zijn duur, ik koop ze nu tweedehands op mp, vaak nog nieuw, soms alleen het patroon met restjes garen. Dat scheelt minimaal de helft.
Zelfs al koop ik een dagkaart uit een actie, dan ben ik nog 25 euro kwijt alleen aan het ov en de toegangsprijs.

Ik heb besloten niet naar die beurs te gaan. In plaats daarvan heb ik twee nieuwe pakketten gevonden op mp, samen voor €17,50.

De tegel waar ik nu mee bezig ben.

zondag 25 december 2016

Het kerstfeest

Kerstmis is meer dan een boom vol met ballen,
liedjes en slingers en sfeer overal.
Kerstmis is het verhaal van een kindje,
ergens ver weg in en simpele stal.

Kerstmis is meer dan die kransjes met spikkels,
slagroom, kalkoen en een kerstbrood met spijs
Kerstmis is ook een kind in een voerbak.
Stro en wat doeken; een kindje op reis.

Dit waren de eerste twee coupletten van een kerstlied tijdens de kindernachtmis gisteren. Ik vond het een mooi liedje,  en het sprak me ook aan. De hele dienst trouwens, het was zoals ik kerst dit jaar het liefst zou vieren, lekker simpel. Met de gedachte waar het echt om gaat.

Vanmorgen hebben we eerst lekker uitgeslapen. Om 9 uur was het tijd om uit bed te komen, en hebben we de cadeautjes uitgepakt van mijn ouders. Dat waren eigenlijk de cadeautjes voor sinterklaas, maar we hadden ze bewaard. Voor dochter had oma een trui gebreid, en een mooie omslagdoek gehaakt. De omslagdoek heeft dochter de hele dag gedragen, ze vind hem prachtig.
Ik heb een mooie plaid gekregen, douchegel, en een spiegel. De spiegel heb ik aan dochter beloofd, ik moet geen spiegel in huis hebben hangen (behalve in de douche), ik schrik elke keer als ik mezelf langs zie lopen (in mijn verbeelding zie ik iemand anders).

Om 10 uur zijn we naar de kerk gegaan, waar we een mooie dienst hadden. Dochter was na afloop ook heel blij, zij was uitgekozen om de rest van deze maand en januari de kerk kerkbeer bij zich te hebben.
Daarna hebben we een paar gezellige uren bij mijn ouders gehad. Het gaat elke keer beter tussen mij en mijn moeder, waar ik heel dankbaar voor ben.

Thuis hebben we het verder lekker rustig gehouden. Als kerstdiner hadden we pannenkoeken, met als toetje vla met saus.
Dochter en ik hebben samen genoten van het kerstcircus op televisie.
Toen ik net dochter in bed stopte, vertelde ze dat ze dit een hele leuke kerst heeft gevonden. Dat gevoel deel ik, ik heb er zelf ook van genoten.
Morgen mag ik de kerst doorbrengen met de andere mensen waar ik van hou: de bewoners van mijn werk. Ook daar heb ik zin in.

vrijdag 23 december 2016

Gevonden telefoon

Al vaker hebben dochter en ik telefoons gevonden. En tot nu toe zijn ze allemaal weer bij de eigenaar terug gekomen.
Toen ik dochter vanmorgen naar school bracht, zag dochter op straat een telefoon in een beschermhoesje liggen. Toen we het ding oppakte, zagen we dat het een oud model is, hij lijkt op mijn eigen telefoon.
Van de contacten werd ik niks wijzer over de eigenaar, en ik besloot af te wachten tot er iemand zou bellen.

Vanavond werd er eindelijk gebeld, en een verbaasde man vertelde me dat de telefoon van een ouder echtpaar is die nu op vakantie zijn. Toen minuten werd er door de vrouw zelf gebeld, en bleek dat we de telefoon tegenover haar huis hadden gevonden. De vrouw klonk ontzettend dankbaar, en ik heb beloofd haar telefoon morgen in haar brievenbus te doen.
Het geeft een fijn gevoel dat ook deze telefoon weer terug gaat naar zijn eigenaar :-)

donderdag 22 december 2016

Eindejaarsuitkering

Ik was enorm benieuwd naar mijn salarisstrook van deze maand, de eindejaarsuitkering zou er bij staan. En voor het eerst sinds jaren hoef ik die niet te geven aan achterstanden of schulden.
Ik had al een voorschot op het extra geld genomen, en in de tweede week van de kerstvakantie twee nachten weg te boeken. En mijn kleding van gisteren heb ik ook met dat extra geld in mijn achterhoofd gekocht.

In mijn begroting was ik uitgegaan van 1500 euro (salaris + extra geld). Dat was het bedrag wat ik vorig jaar kreeg, en met al het extra werk van afgelopen jaar kon het niet minder zijn geworden.
Ik moet mijn respect uitspreken voor de salarisadministratie, om kwart over acht vanavond kreeg ik mijn salarisstrook. En ik krijg 300 euro meer dan begroot :-D, in totaal 1800 euro. Ik ga nog één buitensporige uitgave doen: morgen ga ik een airfryer halen!

woensdag 21 december 2016

Opruiming

Nadat het bericht in de zomer kwam dat mijn kledingwinkel failliet was, had ik nog snel wat kleding ingeslagen. Ik koop alles daar, zelfs met mijn aparte figuur kan ik daar slagen zonder dat ik raar wordt aangekeken. Stel dat ze echt zouden verdwijnen, dan had ik nog even om een nieuwe winkel te vinden.

Toen ik met mijn ouders in oktober in Arnhem was, had die winkel daar uitverkoop. Ook daar vond ik een aantal kledingstukken, en wat ik goed vond staan heb ik gekocht. Want toen was nog niet duidelijk welke winkels er open zouden blijven.

Vandaag was ik met dochter naar de grote stad, haar voeten zijn zo hard gegroeid dat ze alleen haar bergschoenen nog paste, en die stonden (logisch) niet onder haar kerstoutfit. In de stad zag ik tot mijn grote vreugde dat 'mijn' klerenwinkel open was, en er hing groot op de ramen dat alles met 60% was afgeprijsd. Ondanks mijn voornemen dat ik niks ging kopen, ik heb al genoeg kleren, wierp ik een blik naar binnen. En zag ik warme truien hangen. Ik kon me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een warme trui heb gekocht, en dus liep ik de winkel in. En daar zag ik nog veel meer mooie, warme kleren.

Ik ben weer enorm hard gevallen voor de opruiming. Ook al was ik nu 83 euro kwijt, ik heb er geen spijt van. Ik heb voor dat geld twee witte shirts, een warme trui, een bijpassend lekker dik vest, een mooie zwarte rok, een broek, en twee warme jurken gekocht. Genoeg om deze en volgende winter door te komen :-)

dinsdag 20 december 2016

Botsing

Vanmorgen net voordat we naar school gingen, zat dochter op haar fiets op mij te wachten op de stoep. Toen ik aan haar vroeg op ze haar rugzak bij zich had, maakte ze een beweging en verloor haar evenwicht. Ze kon zichzelf gelukkig opvangen, maar haar fiets raakte de auto van mijn net-niet buren lichtjes. En daarbij was er een klein krasje op de bumper van de auto gekomen.
Dochter was enorm geschrokken, ze had een auto beschadigd. Omdat de eigenaars niks hadden gezien, heb ik ervoor gekozen om dochter eerst naar school te brengen, dan zou zij in ieder geval op tijd komen, en dat krasje zat er een half uur later ook nog wel.

Toen ik weer thuis was heb ik bij de mensen aangebeld. Aan de zoon heb ik uitgelegd wat er gebeurd was en de beschadiging laten zien. Hij vond het meevallen, het zit niet op een hele zichtbare plek. Ik heb gezegd dat als zijn ouders het willen laten herstellen ze maar even langs moeten komen. Maar de zoon denkt dat ze het niet heel erg vinden. Ik merk het wel.

maandag 19 december 2016

Jaardoelen bedenken

Al een paar dagen spoken de jaardoelen van komend jaar door mijn hoofd. Wat zal ik als doel gaan stellen? Want als ik dat niet doe ken ik mezelf goed genoeg om te weten dat er niks gaat gebeuren.

Mijn werk blijft in ieder geval nog heel 2017 bestaan. Daarna is het weer onzeker. Of mijn functie ook blijft bestaan weet ik niet, maar omdat mijn zorgmanager vind dat de functie die ik heb onmisbaar is, heb ik goede hoop. In mijn jaardoelen ga ik ervan uit dat ik nog het hele jaar werk heb.

Ik had eerst bedacht dat ik ging sparen om het eigen risico te verhogen. Tot ik met mijn broertje sprak (Nieuw Begin, je bent een zorgmijder, als jij eenmaal hulp zoekt is het geen kleinigheidje meer). Zo had ik er zelf nooit naar gekeken, maar hij heeft wel gelijk. Ik ben een kei in het ontkennen van problemen, vooral voor mezelf.

Daarna was ik van plan om te gaan sparen voor kapotte apparaten. Maar ja, ik heb nu 2000 euro spaargeld, en behalve mijn wasmachine en koelkast heb ik geen onmisbare apparaten. Meer spaargeld kan natuurlijk nooit kwaad, maar ik kan er nu niet echt gestimuleerd van raken.

Maar na al het gepieker ben ik eruit. Ik ga het huis opknappen. Dat roep ik al een paar jaar, en elke keer stel ik het uit. Ik ga kleinere doelen maken om voor te sparen (muur verven, vloer leggen, een andere tafel, enzovoort). In de kerstvakantie ga ik met dochter bekijken wat we willen en hoeveel we aan elk onderdeel maximaal willen uitgeven. Ik heb er zin in!

zondag 18 december 2016

Kerstmarkt

Gister en vandaag werd er in mijn woonplaats in het centrum een kerstmarkt gehouden. Door de winkelstraat stonden her en der wat kraampjes. Omdat ik morgen echt (voor mezelf: echt echt echt) een nieuwe id moet gaan aanvragen, moest ik vandaag even kijken of ik ergens foto's kon laten maken.

Dochter en buurmeisje zijn me op komen halen van mijn werk, en daarna zijn we naar het centrum doorgereden. Dochter zag al snel een kraampje staan waar gratis chocomelk werd uitgedeeld. Nadat ik de foto's heb laten maken, hebben we een beker gehaald. Bij een andere kraam verkochten ze grote warme stroopwafels voor een euro, waar een extra dikke laag stroop tussen zat. Zo lekker :-) Die hebben we er bij genomen. Terwijl we aan het genieten waren van het lekkers, hoorden we een koor heel mooi zingen.
Zo was het een heel mooi uitje.

vrijdag 16 december 2016

Kerstpakket

De kerkgemeenschap waar ik lid van ben is opgedeeld in verschillende kleinere groepen, zo blijft het kleinschalig, en je kan zelf kiezen in welke groep je je het prettigst voelt. Eén keer in de maand is er een grote dienst, met de hele gemeente bij elkaar.
In de groep waar ik bij zit is het een gewoonte geworden om elk jaar kerstpakketten te maken voor mensen/gezinnen die we in het jaar geholpen hebben. Dat vind ik een mooi iets, het zijn mensen die het echt kunnen gebruiken.

Omdat mijn ouders het dit jaar niet breed hebben (en ik vermoed dat het erger is dan mijn moeder verteld), heb ik met dochter ook zelf een kerstpakket voor hun gemaakt. Een doos vol met spullen die ze kunnen gebruiken en/of lekker zijn. Dochters hulp was heel fijn, omdat zij van een aantal dingen wist welke merken mijn moeder in huis heeft (ze kan niet tegen elke zeep/shampoo). Ik vind het altijd lastig om een cadeau te bedenken waar mijn ouders allebei blij mee zijn, maar ik heb het gevoel dat het nu wel aardig is gelukt. Er zitten voor allebei dingen in die ze lekker vinden :-)

donderdag 15 december 2016

De tweede keer kaakchirurg

Vandaag moest ik voor de tweede (en laatste) keer naar de kaakchirurg. Een moment om tegen op te zien en naar uit te kijken. De vorige keer vond ik de chirurg geen fijn persoon. Ik had ervoor kunnen kiezen om een andere chirurg te vragen, maar ach, het was nog maar één keer. En ik weet van mezelf dat ik dingen in mijn hoofd snel groter maak dan dat het is, vooral onder spanning. Ik keek er ook naar uit, deze vier kiezen laten verwijderen was het laatste dat moest gebeuren aan mijn gebit.

Mijn vader ging vandaag weer mee, dat had hij de vorige keer spontaan aangeboden. Vooraf had ik hem al gevraagd of hij bij de apotheek voor mij wou vragen of ik pillen kon krijgen in plaats van bruispoeder. De vorige keer kon ik niet verstaanbaar praten na de verdoving. Gelukkig was dat geen probleem, of ik die pillen zelf moet betalen merk ik wel.

De chirurg had vandaag gelukkig een veel beter humeur, en liet het gemopper vandaag achterwege. Ook de verdoving was minder hardhandig.
Onderin heb ik een hechting gekregen, bovenin was het niet nodig. Ook hoef ik nu gelukkig niet de wond uit te spuiten, de chirurg zei dat de wond niet diep is en ik er met de borstel goed bij kan.

Ik ben blij dat ik nu alles aan mijn gebit gehad heb. Ik heb er als een berg tegen op gezien, maar het is me echt heel erg meegevallen. Ook de kosten, de kaakchirurg wordt door de verzekering betaald omdat dit als operatie telt. Dat is echt heel fijn :-)

maandag 12 december 2016

Vrijwilligerswerk

Al een tijdje denk ik na om ergens vrijwilligerswerk te gaan doen. Iets belangeloos doen voor een ander kan ook heel leuk zijn. Alleen wat precies wist ik nog niet. Ik ben een tijdje leesmoeder geweest op school, en voor de schoolbieb werd er ook nog hulp gezocht. Maar jammer genoeg niet op de dag dat ik kan.
Ik heb ook informatie aangevraagd bij het ziekenhuis om daar vrijwilliger te worden. Maar dat was niet handig met de tijden, en het feit dat ik periodes heb dat ik een flink energietekort heb. Daar heb ik mijn zoektocht even laten rusten, ik zou vast wel iets tegen komen.

Op mijn werk hoorde ik bewoners klagen hoe ze op vrijdagavond hun kopje koffie missen. Toen ik bij de collega die verantwoordelijk is voor de vrijwilligers vroeg hoe de bezetting was op vrijdag, vertelde ze dat die er niet meer waren.
En zo heb ik mijn vrijwilligerswerk gevonden. Wel lekker dicht bij huis en op bekend terrein, maar wel iets wat ik heel erg leuk vind: koffie schenken. Samen met dochter ga ik vanaf vrijdag een uurtje werken. Voor ons een kleine moeite, voor de bewoners een (groot) plezier.


vrijdag 9 december 2016

Het gevoel van kerstmis

Vandaag had ik zomaar een hele dag vrij, ik had een dag met een collega geruild. Behalve wat kleine huishoudelijke dingetjes had ik niks groots op het programma staan. Een ideaal moment om de kerstboom van zolder te halen.
Ik ben nog steeds geen fan van de boom, en al helemaal niet van het versieren. Dat klusje is echt voor dochter.

Voordat ik dochter ging ophalen van de bso, had ik een cake gebakken. En na dat de frietjes op waren, was de cake nog een beetje warm. Ik ging voor allebei een plak afsnijden, en dochter zette de televisie aan, en deed de lamp uit, alleen de kerstboom was nog aan. Toen ik ook zat kroop ze lekker tegen me aan, en verzuchtte heel gelukkig: dit voelt als de kerst mam. En daar sluit ik me helemaal bij aan!

dinsdag 6 december 2016

Wel of geen tv?

Een aantal jaar hadden dochter en ik geen tv abonnement, ik werd in mijn hoofd heel onrustig ervan, en dochter kijkt bijna geen televisie. Tot februari hadden we alleen de drie nederlandse zenders, en dat was prima. Omdat ik wel graag radio luister had ik een dab radio aangeschaft.

In februari kreeg ik na de griep bronchitis, en in een poging me (psychisch) wat beter te voelen, heb ik toch weer een abonnement genomen. In eerste instantie genoten dochter en ik er beide van.
Maar de laatste tijd had ik toch weer mijn twijfels over dat abonnement. Als dochter tv kijkt is het vrijwel alleen npo3, en ik ben gestopt met tv kijken omdat ik weer te onrustig in mijn hoofd werd en minimaal vier keer per nacht nachtmerries had.

Vanavond hebben we samen besloten het abonnement weer op te zeggen. Het is zonde van de 14 euro per maand.

maandag 5 december 2016

Het sinterklaas uitje

Voor dochter en mij is het een traditie geworden, het weekend voor of van sinterklaas naar slagharen. Dit jaar gingen ook mijn vader en broer mee.

Vrijdag direct na de school van dochter gingen we op weg, en zo rond half 6 waren we er. Ik was goed voorbereid, eten en drinken had ik zelf meegenomen. Van de 100 euro die ik had meegenomen, heb ik er 40 uitgegeven (aan het warme eten en tussendoor een keer warme chocomelk).
Gisterochtend zijn dochter en ik samen het park ingegaan, ik miste het gevoel wat ik anders wel altijd heb als ik eropuit ben met haar. Ook dochter bleek dat gevoel te missen, terwijl we in de kabelbaan hingen vroeg ze me of we volgend jaar weer gewoon samen gaan. En dat vind ik een heel goed idee, met meerdere mensen is het toch heel anders.

Vanmorgen heb ik met het geld wat over is gebleven nog wat laatste dingen gehaald voor pakjesavond. Warme sloffen, een warme pyjama voor dochter, handschoenen voor mezelf (ik ben ze verloren in slagharen), en nieuwe handvatten voor dochters fiets. Al met al is het toch nog een mooie stapel geworden :-) 



donderdag 1 december 2016

De adventskalender

Ergens in het begin van het voorjaar zat hier nog een prijs.mepper. Dochter en ik liepen er allebei heel graag doorheen, soms konden we echt leuke dingen vinden.
De teleurstelling was er bij ons allebei toen hij ging sluiten. Alles wat er nog was werd bijna voor niks meegegeven. De laatste week dat de winkel open was, zag ik op de bovenste plank iets van barbie liggen. Toen ik het pakte bleek het een adventskalender te zijn, afgeprijsd voor 2 euro. Bij de kassa bleken ze er 25 cent voor te vragen.

Sinds die tijd stond de kalender in de kelder. Dochter wist dat hij echt voor de advent was, maar meermalen heeft ze verlangend op de achterkant gekeken wat er allemaal in zat. Als het maar een keer 1 december zou worden...

Toen ik vanochtend tegen haar zei dat het 1 december is, wist ze niet hoe snel ze de kalender moest pakken. Eindelijk mag hij open :-)
Het eerste cadeautje was een tasje voor de barbie. Ze heeft hem weer voorzichtig teruggestopt in de kalender, tot ze vanmiddag terug komt uit school, dan kan ze er mee spelen.
Dit is weer eens wat anders dan elke dag een chocolaatje :-)