zaterdag 25 maart 2017

Zuster

Op de school van dochter is de kloof tussen de hoogopgeleide ouders en de laagopgeleide ouders groot.
Ik heb altijd de gewoonte iedereen te groeten 's ochtends, er zijn een hoop ouders die zichzelf te hoog vinden om terug te groeten. Niet dat ik het erg vind, het zegt meer over hun dan over mij.

Toen ik twee jaar terug in de zomer mijn werkkleren aan had toen ik dochter naar school bracht, knoopten een aantal ouders die nooit wat terug zeiden ineens een praatje aan. Iedereen bij de organisatie waar ik werk draagt hetzelfde uniform, of je nu verpleegkundige bent of schoonmaakster.
Tegen één man heb ik toen een beetje lelijk gedaan, ik vind het een kwalitatief en kreeg de kriebels van hem. Ik heb hem toen gezegd dat ik ondanks mijn uniform nog steeds gewoon schoonmaakster ben, en daar ben ik trots op!

Gister had ik een andere zomerjas aan, waar een stukje van mijn werkjasje onder vandaan kwam. Dezelfde vader kwam weer op me af, om te vragen of alle kleuters me aanspreken met zuster. Nee gelukkig niet, ik ben nog steeds blij met mijn beroep.

En dat ben ik echt. Ik heb geen titel nodig om me gelukkig en rijk te kunnen voelen.

woensdag 22 maart 2017

Luizen ellende

Toen dochter gister met haar hoofd op mijn schoot lag, zag ik tot mijn grote schrik iets in haar haren lopen. Nee hè, niet alweer luizen. Ik heb een paar weken geleden voor het laatst gekamd, dat is toch te weinig geweest.
Dit keer was het echt verschrikkelijk, ze zaten er duidelijk al wat langer in.

Op televisie zag ik een tijdje terug een soort badmuts die je kon vullen met olijf of zonnebloemolie, om zo de luizen te verdrinken (ik heb geen aandelen). Die heb ik gister meteen besteld, nadat ik twee parende luizen van dochters hoofd had geplukt met een papiertje was ik het helemaal zat.
Vanmorgen had ik de luizenkap al in huis, en hebben we het meteen geprobeerd.
In het begin was het een aardig gestuntel, maar het werkt goed. Nadat dochters haren ruim 10 minuten in de zonnebloemolie hadden geweekt, heb ik haar haren weer uitgekamd. Wat kwam er een hoop uit, na de hoeveelheid die ik er gisteravond uit had gekamd had ik dat niet verwacht.

Ik vond de kap best prijzig (20 euro), maar ik ben blij dat ik hem nu wel heb. Bij goed gebruik kan hij minimaal tien keer mee. En het is voor dochters huid een stuk beter dan al die chemische middeltjes.

zondag 19 maart 2017

Flexibel zijn

Gistermiddag kreeg ik een berichtje van een collega, ik heb vanaf maandag drie dagen vrij, of ik haar dienst dinsdag kan overnemen/ruilen. Daar heb ik nee op gezegd, waarop ik een berichtje kreeg dat ik toch altijd flexibel ben?

Net belde mijn moeder weer voor de zoveelste keer om te klagen over het nieuwe huis, en om mijn hulp te eisen, mijn broers hebben het komende week te druk om te helpen. Dat is heel jammer mam, maar ik heb gezegd dat ik niet ga helpen. Bovendien, alle klachten die ze nu had, had ik al gezien en gezegd voordat ze het huis namen.

Flexibel zijn. In hoe ver moet je daar in gaan? Ik voel me nu echt gemeen. Maar ik keek zo uit naar mijn drie dagen vrij. Ik had ook al helemaal bedacht hoe ik ze door ging brengen: elke dag op de bovenverdieping een ruimte extra goed schoonmaken, en verder lekker handwerkend op de bank.
Ik moet het gevoel maar proberen los te laten, en gewoon lekker van mijn dagen te genieten. Flexibel zijn komt wel weer als ik er aan toe ben!

zaterdag 18 maart 2017

Scherven brengen geluk

Vanmiddag op mijn werk bood ik bij een bewoonster aan om de afwas te doen. Toen ik wou gaan afdrogen viel er een kopje uit mijn hand, precies op een bord. Het maakte een groot kabaal en beide waren kapot. De bewoonster had er een hoop lol in, ik heb haar nog nooit zo hard horen lachen. Toen ik had opgeruimd, zei ze tegen me: ach kind, scherven brengen geluk!

En geluk heb ik zeker. Ik kan dit jaar bij het klassenoptreden van dochters klas kijken, de afgelopen 3 jaar moest ik werken. Ik heb deze week bij een facebookactie een gratis ijsje gewonnen. Afgelopen woensdag heb ik de grote schoonmaak gehouden. Niet gepland, maar ik was zo lekker bezig. Mijn huis voelt weer schoon en netjes aan.

Nu had ik voor dit geluk geen scherven nodig, maar ik was blij dat de bewoonster niet boos of verdrietig was. Ook dat is geluk!

woensdag 8 maart 2017

Niet het ene...

Vandaag probeerde ik me heel goed vast te houden aan het besluit wat ik gister had genomen over het hondje, zonder me al te schuldig te voelen. Het is echt beter als ik dat niet doen.

Vandaag stond mijn zusje met een jonge, verzopen kat aan de deur. Het dier vloog naar binnen, en bleef achter de bank zitten. Lekker dan. Mijn zusje had het beestje buiten gevonden,  en misschien wist ik wel van wie die was? Ik weet ongeveer waar de katten in mijn straat thuis horen, maar niet van mijn hele stad. Ik had gelukkig nog eten in de kelder liggen, en de kat kwam weer tevoorschijn. Het vloog op het eten af. Ik weet dat het niet verstandig is om katten eten te geven, maar dit beestje had duidelijk echt honger. 
Mijn zusje belde met de dierenambulance, maar die kwamen er niet voor. Gewoon naar buiten zetten was het advies. Dat heb ik gedaan, maar elke keer als ik naar buiten moest kon ik achter de kat aan. Dat was ook niks. En binnen blijven kon echt niet

Ik heb een doos met een deken in de schuur neergezet, en daar heeft de kat zijn plekje van gemaakt. Wel voor tijdelijk, morgen gaan we laten checken of hij is gechipt. Al hoop ik nog steeds dat hij weer de weg naar huis gaat vanavond. De schuurdeur blijft in ieder geval open staan.

dinsdag 7 maart 2017

Een hond?

Op mijn werk is het toegestaan dat een kat of een hond mee verhuisd met een nieuwe bewoner, mits ze er zelf voor kunnen zorgen. Dat gebeurd niet heel vaak (gelukkig).
Op het moment woont er wel een hondje, een chiwawa. Anders dan de meeste chiwawa's die ik ken, is deze heel lief en knuffelig, en blaft nooit. Ook dochter is helemaal gek met het hondje.

De bewoners kan helaas niet meer voor het beestje zorgen, en dus moet er een ander onderkomen worden gezocht. Vandaag kreeg ik de vraag of ik het hondje in huis wil nemen. Dat vind ik toch best wel een lastige vraag, niet van de bewoner, maar van een familielid.

In de jaren dat het beestje nu op mijn werk woont, ben ik er ook van gaan houden. Het is een lief beestje, ook naar kinderen toe.
Maar wat weet ik van honden? En wat als het dier ziek is, een dierenarts is toch wel erg kostbaar. En ik weet dat dochter en ik allebei allergisch zijn voor katten, zijn we dat ook voor honden? En onze weekendjes weg, dat kan dan niet meer zomaar.

De maren wegen voor mij zwaarder dan het positieve. Ik denk dat het verstandiger is om 'gewoon' nee te zeggen. Hoe lief het dier ook is...

maandag 6 maart 2017

Verhuizen deel 2

Een paar weken terug schreef ik over de verhuisplannen van mijn ouders. En helaas voor mij hebben ze het huis achter mij gekregen, vandaag krijgen ze de sleutel.

Mijn vader vertelde na de bezichtiging dat het huis vies was, er moest een hoop worden gedaan, en dat ze van mij verwachtten dat ik kwam helpen. Ik heb direct gezegd dat ze dat op hun buik kunnen schrijven. Mijn ouders mogen het idee hebben dat het makkelijk is dat ik nu dichtbij woon, en dat mijn leven vooral uit bezigheidstherapie bestaat, maar zo is het niet.
Niet dat ik ze niet wil helpen, maar als ik nu teveel toe geef, schept dat ook een verwachting.
Mijn ouders hebben nu de hulp van mijn broers ingeroepen, en dat vind ik prima.

Ik kan er nog steeds niet blij mee zijn dat ze zo dichtbij komen wonen. Gelukkig ben ik nu wel beter in staat om mijn grenzen aan te geven in vergelijking met een aantal jaar geleden.

donderdag 2 maart 2017

Allergisch

Al een tijdje is dochter flink aan het krabben op haar hoofd. Al vele keren heb ik gecontroleerd op luizen, maar die zaten er dit keer niet in. Ik begon te vermoeden dat dochter jeuk krijgt van het merk shampoo dat we gebruiken. Het is één van de weinige merken waar ik wel tegen kan, en de shampoo ruikt zo lekker.

Gister zijn we gaan kijken wat de flessen shampoo kostten van neu.tral. Ik schrok me kapot, €5,50 voor een fles. Ik bedacht me dat de drogist met het rode uithangbord ook een hele goedkope shampoo heeft, voor 40 cent per fles. Ook zonder kleurstof, en bijna zonder geur. Die hebben we in het verleden gebruikt, en zover ik weet heeft dochter daar nooit allergisch op gereageerd.

Vandaag heeft dochter de shampoo voor het eerst uitgeprobeerd, en ze was erg positief. Haar hoofd prikte en jeukte niet na afloop. Ik hoop dat het zo goed blijft gaan, het is een veel goedkopere oplossing dan het merkproduct.

woensdag 1 maart 2017

Vasten

Vorige week besloot ik dit jaar voor het eerst met het vasten mee te doen. Ik heb voor mezelf de uitdaging niet snoepen gesteld. Dat lijkt simpel, maar voor mij is het (ongemerkt) toch wel een dingetje.

Vandaag moesten we even naar de drogist, en aan alle kanten staat snoep en koek uitgestald. De gedachten "oeh dat ziet er lekker uit" en "nee, ik ga niet na 7 uur al falen" kwamen gelukkig achter elkaar, en ik heb alles laten liggen.

Ik had de meiden beloofd vandaag naar de ochtendfilm in de bioscoop te gaan, en ook daar is snoep, cake en gebak goed vertegenwoordigd. Ik ben maar snel doorgelopen, ik had zelf eten en drinken meegenomen. Voor de meiden chips en een paar blokjes chocola, voor mezelf een banaan. Ik weet dat ook daar suiker in zit, maar een banaan is wel gezonder dan een dikke plak chocoladecake.
Na het uitje moest ik nog even naar de supermarkt, en in mijn haast om niks te kopen waar ik door in verleiding kom, vergat ik de eieren. Grom. Nu moet ik die maar morgenochtend halen.

Ik hoop eigenlijk dat ik na deze 40 dagen wat beter van de zoetigheid kan afblijven. Ik vind het voor mezelf een goede uitdaging.