dinsdag 9 mei 2017

Te ver

Al een tijdje loop ik tegen mijn moeheid aan. De vakantie had wel iets geholpen, maar niet genoeg, na een paar dagen werken voelde ik me haast nog slechter dan voor mijn vakantie.

Afgelopen weekend werd het werken steeds moeilijker, en zondag is dochter meegegaan om me te ondersteunen, ik wist niet meer hoe ik het moest doen. Ik besefte dat ik nu echt veel te ver door ben gegaan. Maar ja, hoe draai ik het om? En dan ook nog zodat niemand er last van heeft?

Gister keek ik op mijn werk op de dagplanning, en ook al had ik minder te doen dan normaal, de tranen kwamen, en bleven komen. Voor mijn collega's was het ook duidelijk dat ik er doorheen zat, en ze hebben me naar huis gestuurd.
Thuis heb ik mijn vervangende leidinggevende een mail gestuurd, en 's middags werd ik gebeld. Ook al ken ik de vervangende teamleider niet, ze was wel aardig, anders dan de verhalen die de ronde gaan (zoals zo vaak). Voordat ik weer aan werken mag denken, krijg ik eerst een afspraak bij de bedrijfsarts en een bedrijfs maatschappelijk werker.

Vanmorgen heb ik gebeld voor een afspraak bij de huisarts, daar kan ik morgen terecht.
Het is een opluchting dat ik even niet op mijn werk verwacht wordt. Zelfs het idee van een simpel huishoudelijk klusje vliegt met al aan. Ik heb nu voor mezelf een paar dingen opgeschreven die ik wil doen, gewoon het hoognodige. En verder gewoon even helemaal niks.

7 opmerkingen:

  1. Wat vervelend voor je , zo te lezen heb je echt het uiterste van jezelf gevergd. Fijn dat er op je werk begrip is en dat je morgen al bij de huisarts terecht kan . Ik kan alleen maar zeggen sterkte en pas goed op jezelf.

    gr Henriette
    www.onsleveninroemenie.blogspot.ro

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ach meissie, pas goed op je zelf. Je bent veel te lang doorgegaan. Alleen al de opmerking dat je niet wilt dat er iemand last van heeft.....
    Zorg dat je uitrust, je dochter heeft je veel te hard nodig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn het begrip van je collega's en teamleider. Nu rust pakken en niet teveel van jezelf verwachten. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ah, sterkte zeg :(... Klinkt niet fijn! Doe maar rustig aan! Hopelijk zijn je bedrijfsarts en maatschappelijk werker begripvol.

    Groetjes,
    Adrianne
    aad-actief.blogspot.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Misschien niet leuk om te horen, maar miss is het verstandiger om ipv de HA een afspraak te maken met een vertrouwenspersoon of psychiator. Je schreef enige tijd terug dat je nachtmerries weer begonnen. Je verleden lijkt je te blijven achtervolgen. Niet verwerkt blijft terugkomen. Of ik schrijf verwerkt maar bedoel een plekje te geven.
    Probeer als je dochter op school is een flinke wandeling te mkn in de frisse lucht wat te eten en dan ff een uurtje te slapen. Je kunt het wel je was al supergoed op weg!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Naast mogelijke psychische oorzaken kun je ook bloedarmoede of een vitamine-tekort hebben, dus prima dat je even langs de huisarts gaat om ook even bloed te laten prikken.

    Sterkte!

    Groetjes Lily

    BeantwoordenVerwijderen