zondag 25 juni 2017

Krantenwijk

Vorig weekend, nog voordat de werkelijke plannen op mijn werk bekend waren, heb ik toch maar gesolliciteerd voor een baan als krantenbezorger. Ik had geen idee of het echt nodig was, maar daar zou ik snel genoeg achter komen.

Afgelopen donderdag werd ik om half 5 's ochtends op het depot verwacht, ik zou drie dagen met iemand meelopen om de wijk te leren kennen, en te beslissen of het wel iets voor mij is. Toen om half 4 mijn wekker ging, heb ik mezelf echt voor gek verklaard. De eerste keer bezorgen was ik al snel de draad kwijt, zoveel straten en huisnummers en verschillende kranten.
De tweede keer ging het al beter, en zaterdag had ik er wel vertrouwen in dat ik het kan. Maar dat vroege opstaan...

Morgen gaat om half 4 weer mijn wekker, en ga ik voor de eerste keer de wijk in mijn eentje lopen. Op mijn werk heb ik me weer beter gemeld, de moeheid is zo goed als weg, en ik zou het niet eerlijk vinden om wel een krantenwijk te kunnen lopen, maar niet te kunnen werken.
Ik ben benieuwd of het vroege opstaan een keer gaat wennen, ik hoop het wel.

dinsdag 20 juni 2017

De toekomst

Vandaag was op mijn werk de dag: na alle onzekerheid zouden we eindelijk antwoord gaan krijgen. Het werd ook tijd, niet alleen het personeel gaat eronder gelukt,  maar de bewoners net zo.
De bedoeling is om van de werkplek thuiszorg te maken. Het gebouw blijft wel bestaan, maar zal verbouwd worden,  en daarna is er niet meer voor iedereen plek.

Vragen werden eigenlijk niet beantwoord, er werd ons gevraagd om positief te blijven. Dat snap ik.
Het thuiszorgconcept is al in meer gebouwen van de organisatie doorgevoerd, voor mij zou het niet positief zijn. Dat betekend vooral gebroken diensten van steeds een paar uur. Met juist onder schooltijd vrij. Deze bijeenkomst heeft voor mij eigenlijk wel bevestigd waar ik over twijfelde: is dit nog wel de juiste werkplek voor mij? Het antwoord in de toekomst is nee.

Zoals het er nu uit ziet zal dat in de loop van 2018 gaan gebeuren. Ik hoop dat ik mijn eigen tijden tot die tijd kan houden. En die tijd kan ik gebruiken om zoveel mogelijk te sparen. En verder te kijken naar een andere baan.

maandag 19 juni 2017

Oudergesprek

Twee weken geleden kreeg dochter haar rapport mee naar huis. Dat vind ik altijd een leuk moment. Dochter had het ook deze keer weer naar haar kunnen goed gedaan.

Vandaag had ik het oudergesprek, dat vind ik ook altijd interessant. De juf trekt tegenwoordig heel veel tijd voor me uit, in plaats van het gebruikelijke kwartier (bij deze juf zit ik ongeveer een uur).
De juf had een hoop grafieken meegenomen, zodat ik ook de lijn en de obstakels van dochter kan zien. Die obstakels zijn er genoeg. Dochter zit nu op 2,5 jaar leerachterstand. Komend jaar gaan ze een paar nieuwe lesmethoden op dochter testen, de lesmethoden die ze nu heeft word te moeilijk voor haar, en dat was ook aan haar grafieken te zien, ze zakt terug. De nieuwe methoden hebben als voordeel dat één onderdeel net zolang herhaald word tot ze het snapt en hopelijk ook kan blijven toepassen.

Het gesprek kwam ook weer op praktijkonderwijs of niet. Ik kon deze keer duidelijk uitleggen waarom ik geen goed gevoel heb bij het praktijkgedeelte in mijn woonplaats. Dochter is daar al veel verder mee, ik ben echt bang dat ze zich gaat vervelen, terwijl ze nu zo graag leert. De juf vroeg zich af of ik alleen denk dat dochter het al kan, of dat het ook echt zo is. Ik heb haar verteld dat dochter in de weekenden regelmatig een paar uur mee gaat naar mijn werk, en dezelfde taken doet als de stagiaires van het praktijkonderwijs, en dat niet alleen ik, maar ook mijn collega's al een heel groot verschil zien. Dat vond de juf wel een goede vergelijking om mee te nemen voor het advies volgend jaar.

Ik vond het een positief gesprek, ik kreeg nog het advies dochter aan het melden voor een sociale vaardighedencursus. Daar ga ik nog achteraan, zo'n cursus kan helemaal geen kwaad :-)

woensdag 14 juni 2017

Wat heb ik nodig?

Omdat de situatie op mijn werk mij heel onrustig maakt, ben ik dingen op papier aan het zetten.
De basis is: wat heb ik nodig, wat vind ik belangrijk?

Voor mij is dat het zorgen voor dochter. Ik vind het belangrijk dat ze veilig op school komt. Dat ik er voor haar ben als ze uit school komt, het avondeten, als ze naar bed gaat.
Het is ook rust voor mezelf. Op dit moment wil ik geen dwang van opleidingen, of taken waarvoor ik niet bevoegd ben. Ook al zegt de leiding dat is onze verantwoordelijkheid, als ik iemand laat vallen is het wel mijn gevoel.

Ik ben gaan uitrekenen hoeveel ik per maand echt nodig heb. Ik heb twee lijstjes gemaakt, één van mijn situatie nu, één van de situatie dat ik mijn werk zou opgeven. De vaste lasten van het tweede lijstje zouden zijn:


  • Huur:  €530
  • Zorgverzekering:  €113
  • Water: €10
  • Energie:  €50
  • Internet:  €28
  • Verzekeringen:  €35
  • Cadeautjespot:  €10
  • Boodschappen:  €150
Het totaal van de lijst is 926 euro. De bso heb ik in deze lijst niet meegenomen, dat is dan niet van toepassing.
De toeslagen (zonder de kinderopvang toeslag) is elke maand 694 euro. Dus dan zou ik een gat van 232 euro hebben. Dat gat zou op te vullen zijn met een krantenwijk, hier in de omgeving liggen de vergoedingen tussen de 250 en 350 euro per vier weken voor een wijk.

Ik weet dat dit een heel wild plan is, en er zullen nog zeker aanpassingen aan komen. Maar het is voor mijn gevoel al een stuk beter dat ik ook nog andere opties heb. Tot september hou ik in ieder geval mijn vaste tijden, de komende maanden ga ik gebruiken om in ieder geval nog zoveel mogelijk te sparen, en om mijn noodplan verder aan te passen. Als het niet nodig is, is het fijn, mocht het wel nodig zijn, dan ben ik wat beter voorbereid.

dinsdag 13 juni 2017

Nieuwe onrust

Twee maanden geleden was het enorm onrustig op mijn werk, de geruchten vlogen door de lucht, vooral toen iedereen verplicht bij een vergadering met directie moest zijn. Toen werden de geruchten ontkent, het ging allemaal heel erg goed.

Nu twee maanden later is de onrust weer terug. Er is weer een verplichte bijeenkomst, nu met de hoogste baas zelf. En iedereen heeft een uitnodiging in de bus gekregen. De nieuwe teamleider had al aangekondigd dat niks meer hetzelfde zou worden. In plaats van geruchten heerst er nu vooral angst. Niet alleen bij het personeel, maar ook bij bewoners, ook zij hebben een bijeenkomst.
Voordat de bijeenkomst volgende week is, heeft mijn team ook nog een gesprek met de teamleider. Welke taken we erbij kunnen doen.

Bij elk stukje informatie wat ik hoor word ik steeds verdrietiger, maar ook banger voor mijn toekomst daar. Waarschijnlijk gaat mijn dienst verdwijnen, dat betekent dat ik dochter dan alleen naar school moet laten gaan. Er zijn twee levensgevaarlijke kruispunten op de route, ook al gaat ze lopend.
Avond werken gaat hoogstwaarschijnlijk ook weer ingevoerd worden. Hoe moet ik dat gaan doen met dochter?
En dan de taken die we wel even extra kunnen doen. Daar kan ik nu niet aan denken zonder in paniek te raken, zelfs met energie heb ik al een overvolle dagplanning, te vaak moet ik al mijn pauze laten schieten. En dan heb ik het nog niet over bevoegd en bekwaam zijn voor die taken. Daar zijn natuurlijk weer cursussen voor die we moeten gaan volgen.

Mocht dit echt de waarheid gaan worden, dan weet ik niet hoe ik het moet gaan doen. Hoe moet ik al die 'ballen' in de lucht gaan houden? En welke 'bal' moet ik wegleggen als het niet lukt?

zaterdag 10 juni 2017

Meidendag

Dochter begint op school wat meer vriendinnen te krijgen. Ik vind dat heel fijn voor haar. Zelf is ze helemaal blij dat ze in een paar weken tijd op 3 kinderfeestjes mag komen, waarvan één een slaapfeestje is. 
Voor cadeautjes voor kinderfeestjes probeer ik het altijd rond de 5 euro te houden. Voor het eerste kinderfeestje ging dat prima, het kind wou graag een knuffeltje van een bepaald merk, en voor 5 euro vonden we een hele leuke sleutelhanger met zo'n knuffeltje. 
En andere twee kinderen hadden als wens boeken. Boeken zijn over het algemeen wat duurder dan 5 euro, maar bij de kringloop kun je wel goed slagen. 

En dus hadden dochter en ik vandaag een meidendagje. We zijn eerst gaan ontbijten bij de h.ema, daarna zijn we met de bus naar de kringloop gegaan (in twee dorpen verderop hebben ze boeken die net nieuw lijken). Ik vond vier boeken van carry slee voor in totaal 5 euro, en ook vier boeken van de hoe-overleef-ik serie. En alle boeken nog in perfecte staat. Ook vond ik twee leuke boeken met bijbelverhalen, eentje had ik voor het kinderwerk in de kerk bedacht, maar dochter wil die eigenlijk zelf heel graag houden. Dat is ook prima. Dochter vond zelf ook een boek waar ze me kon vertellen waar het over ging (daar heeft ze normaal heel veel moeite mee), dat boek mocht ze ook van me meenemen. En ook vond ik nog twee dvd's voor onze filmavonden. Voor 17 euro ben ik heel goed geslaagd vind ik zelf.

Daarna zijn we even het dorp zelf ingegaan, ik wou graag de nieuwe cd van opwekking kopen, en dochter wou heel graag langs de m.c. d.onalds. Als afsluiter zijn we nog even naar de prijs.mepper gegaan, daarna was ik er heel erg hard aan toe om richting huis te gaan.

Ondanks dat ik nu echt heel moe ben, ben ik blij dat we toch zijn gegaan. Dochter heeft de hele ochtend genoten, en ik ook. En ze heeft voor allebei de meisjes een heel mooi cadeautje. 

vrijdag 9 juni 2017

Een tijdje weg

Zoals Ingrid in een post opmerkte, ik was er even niet.  In ieder geval niet op blogger. Ik ben de afgelopen week voor mijn gevoel wel lekker bezig geweest. Het was te slecht weer om voor mijn plezier naar buiten te gaan, dus ik heb voor het eerst sinds weken mijn keuken weer een keer grondig schoongemaakt. Ook ben ik dinsdag weer even op het werk geweest, maar ik had niet een hele goede dag en kon minder doen dan de week ervoor.

Donderdag had ik een gesprek met de roosteraar, waarin ik ook heb aangegeven dat ik volgende week nog niet ingepland kan worden. Ook niet de middagen, zoals de roosteraar bedacht. Ik wou eerst uitproberen hoe dat ging als ik boventallig ben.
Vandaag heb ik de middagdienst geprobeerd. En ik weet meteen dat ook die twee uur alleen nog niet handig is op dit moment. En dus doe ik dat ook nog niet. Ik vond het wel heel fijn alle bewoners weer te zien, ik heb ze gemist.

Deze week ben ik ook druk bezig geweest om mijn geld terug te krijgen bij een webwinkel. Het was een bekende webwinkel, maar dat maakt niet uit over de problemen om iets terug te krijgen. Pas toen ik kwaad hun klantenservice belde, lastig viel op messenger en de mail, en daarna openlijk op facebook (in een uur tijd), en toen had ik binnen twee uur mijn geld terug. Ze kunnen het wel :-)

Ook voor dochter had ik deze week een extra gesprek op school. Dochter gaf aan dat ze het gevoel had gepest te worden in haar tafelgroepje, waarbij geen aardige dingen werden gezegd. Dat kan niet, en dat was de juf met me eens. Er is vandaag met alle betrokkenen een stevig gesprek gevoerd, het beleid van de school is zero tollerance wat pesten betreft. Dochter kwam vandaag een stuk blijer uit school, niemand uit haat tafelgroepje had haar uitgelachen, belachelijk gemaakt of lelijke dingen gezegd. Gelukkig, maar ik blijf er zelf wel bovenop zitten.

Ook heeft dochter vandaag haar rapport gekregen. Ik ben heel trots op haar, ze is op de meeste vlakken weer goed vooruit gegaan. We hebben vanmiddag bij de h.ema gevierd dat ze haar rapport heeft gehad.
Ook ben ik blij dat de juf aangeeft dat ze voor volgend jaar gericht naar passend schoolwerk voor dochter gaan zoeken, zodat ze in de laatste twee jaar basisschool nog zoveel mogelijk leert. Dat klinkt logisch, maar dochter leert op een andere manier dan de meeste kinderen. En ze heeft tot nu toe al veel meer geleerd dan ik ooit had durven dromen :-)