donderdag 28 september 2017

Oorbellen

Al jarenlang wil dochter ontzettend graag oorbellen. Alleen is ze panisch voor alles wat op een naald lijkt, en dus bleef het bij dromen over oorbellen.
In de laatste week van de zomervakantie had dochter genoeg moed verzameld om NU oorbellen te nemen, en zijn we gelijk langs de juwelier gegaan voor gaatjes.
Dochter was ontzettend trots op zichzelf. Meerdere keren per dag druppelden we haar oren, en werd er aan de knopjes gedraaid.

Tot afgelopen maandag, dochter werd wakker en vertelde dat haar oor een beetje pijn deed. Toen ik keek, zag ik geen oorbel. Verbaasd voelde dochter aan haar oor, en merkte dat de oorbel in haar oorlel zat. Aan de voorkant was het al dichtgegroeid. Ik heb om 8 uur meteen de huisarts gebeld, en we konden er vroeg terecht.

Wat een ellende was het om dat ding eruit te halen. Hij moest er via de achterkant uit worden getrokken, en dat deed natuurlijk heel veel zeer. Een verdoving was een optie, maar bij het horen van het woord, raakte dochter in paniek. Na anderhalf uur van proberen en kalmeren was er geen tijd meer, haar oor was snel aan het ontsteken, en de huisarts had al heel veel geduld gehad. Ik kreeg een verwijzing naar de spoedeisende hulp. Dochter wou het toen nog één keer proberen, maar ze wou de naald niet zien. Eindelijk lukte het om haar een verdoving te geven, en was de oorbel er zo uit. Terwijl ik op het recept voor antibiotica wachtte, rende dochter naar de wc om haar andere oorbel er ook uit te halen.

Ik vind het bijzonder hoeveel geduld de huisarts had. En dochter heeft nu kunnen ervaren dat een verdoving krijgen niet fijn is, maar dat de behandeling daardoor een stuk minder pijnlijk is.

8 opmerkingen:

  1. Ik heb zelf ook meerdere keren problemen gehad met gaatjes prikken [o.a. een bloemkooloor] maar toen was ik 18. Toen had over was toch weer laten prikken en met de derde keer goed gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn dochter had het vleugeltje van d'r oorbel in haar oorlel. Door de huisarts verwijderd met de opmerking: schoonheid zit niet in een oorbel ! Ze heeft ze nooit weer gedragen !
    Groet, Siek.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oorbel IN je oorlelletje... dat kan niet prettig zijn!

    Mijn dochter heeft als baby/kleuter etc iets teveel ziekenhuizen van dichtbij gezien. Op een goed moment moesten we haar met 2 verpleegkundigen klem houden als ze een prik moest. En een ernstig ziek kind moet wel nou eenmaal geprikt worden, niks aan te doen.
    Op een goed moment kregen ze die injecties tegen baarmoederhalskanker (HPV geloof ik) aangeboden, en ik kon niet mee ivm verplichtingen elders. Ze moest dus alleen, hoop gemauw natuurlijk. Toch gegaan. Daarna was het gelijk over, nooit meer problemen gehad.

    Dikke kans dat jouw dochter straks ook probleemloos laat prikken, ze zijn vaak banger voor het idee dan voor die hele naald zelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jeetje wat een pech zeg! En wat een lieve dokter dat hij zo'n geduld had. Ik vind het een naar verhaal. Vervelend dat het zo liep met de oorbel!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je had ook naar een erkende piercingshop moeten gaan , die had er waarschijnlijk een ringetje in gedaan , wat makkelijk rondgedraaid kan worden en waar geen losse stukjes aanzitten die eraf kunnen vallen of in je oorlel kunnen kruipen

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een nare ervaring , maar gelukkig een begripvolle huisarts.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een fijne huisarts zeg! Ik ben ooit een hele zaterdagmiddag bezig geweest om zowel het voor- als het achterkantje van een oorbel uit mijn moeders oorlel te zoeken/verwijderen. Ze had als kind oorbellen gehad, maar bleek allergisch te reageren. Toen ze ongeveer 40 jaar oud was, wilde ze het toch nog graag eens proberen, met deze ellende tot gevolg.
    Zelf heb ik in beide oren 2 gaatjes, beide als kind erin geschoten, en ik kreeg inderdaad eerst "zweerringetjes" en mocht pas na 6 weken andere oorbellen gaan dragen. Jammer dat ze dat tegenwoordig blijkbaar niet meer doen. Dat ik in beide oren 2 gaatjes heb, komt doordat de eerste gaatjes niet bepaald op de goede plekken waren geschoten, viel niet op toen ik hangertjes droeg, maar na een paar jaar wilde ik knopjes en dat zag er dus niet uit.

    BeantwoordenVerwijderen