donderdag 27 december 2018

De derde kuur

Toen dochter vier weken geleden eczeem in haar gezicht kreeg, zijn we meteen gaan smeren met haar zalf. De uitslag reageerde goed, het werd minder, tot ze op donderdag uit school kwam met een ontveld stukje huid waar wat vocht uit kwam. Ze had niks gedaan zei ze, maar het zag er nog niet heel erg uit, meer heel vervelend voor haar. Tot ik haar vrijdagochtend ging wakker maken, toen zag het er verschrikkelijk uit. Overal had ze grote ontvelde plekken op haar gezicht, en ook de huisarts schrok zichtbaar.

Dochter kreeg een zware antibiotica mee en een antibiotica zalf om op de plekken te smeren, in de hoop dat dat genoeg was. Vorige week woensdag belde de huisarts om te vragen hoe het was. De plekken waarmee het begon waren weg, maar ze bleef nieuwe plekken krijgen. Dus kreeg ze een week extra antibiotica.

Die kuur liep vandaag af, maar nog steeds heeft dochter vochtige ontvelde plekken in haar gezicht. Het ziet er wel stukken beter uit, maar toch leek het me beter dat de huisarts toch nog een keer keek, volgende week is de praktijk dicht wegens vakantie. Helaas had ze vandaag en morgen geen plek meer, vertelde de assistent. Daar baalde ik best van, maar er was niks aan te doen. Ik bedacht me dat als het weer erger zou worden ik dan maar naar de vervangende huisarts moet met dochter.

Tegen 5 uur belde de huisarts zelf, ze had begrepen dat dochters krentenbaard nog niet over is, en ze heeft dochter een nieuwe, wat sterkere antibiotica voorgeschreven die ik gelijk moest gaan halen en geven. Ze zou de apotheek bellen dat ik eraan kwam (het liep tegen sluitingstijd). En morgen heeft ze toch nog een gaatje voor dochter, en wordt er een kweek genomen om te kijken of deze kuur de goede is.
Eén ding weet ik wel, dit is een hele hardnekkige bacterie.

woensdag 19 december 2018

Kerstdiner

Het is bij dochter op school toch wel een beetje het hoogtepunt van het jaar, het kerstdiner. Iedereen komt 's avonds in zijn of haar mooiste kleren naar school en neemt iets lekkers mee.

Dochter en ik hebben een beetje de traditie dat ze voor die avond iets nieuws aan kleren mag uitzoeken. Een voorwaarde is wel dat het ook vaker te dragen moet zijn. Dochter had aangegeven dat ze niet persé kleren hoefde te hebben, maar dat ze liever een paar nieuwe schoenen had. Dat vond ik prima, en ze heeft mooie zwarte schoenen uitgekozen.

Omdat ik haar toch ook wel iets 'nieuws' gunde, ben ik vanochtend naar de kringloop geweest om te kijken of er iets hing. Ik had geluk, ik vond een hele mooie zwarte strokenrok, en een zwart vest met een soort pofmouwen. Een leuk shirt vinden was minder werk, en voor 10 euro heeft ze toch nog haar kleren die nog niemand gezien had.

Ik ben blij dat ze vandaag weer naar school kon. De krentenbaard is zeker nog niet over, ze moet een week langer doorgaan met de antibiotica. Maar door de kuur en de zalf drogen de nieuwe plekken snel in.

Vandaag mochten we ook bij de kwekerij waar ik heb gewerkt het kerstpakket ophalen. Heel lief, want ik ben maar een uitzendkracht. Het maakte de twijfel die ik voel wel groter, bij de fabriek blijven of terug naar de kwekerij. Ik heb dochter een rondleiding gegeven, zij was er nog nooit geweest, en toen we weg gingen kreeg ik nog een ingepakte kaart. Daarin zat een bedankje voor mijn inzet het afgelopen jaar, in de vorm van een cadeaubon. En niet een heel klein bedrag ook.
De twijfel is in ieder geval over, ik weet dat ik weer terug ga naar de kwekerij. Ik heb daar heel veel plezier gehad, en ze waarderen overduidelijk iedereen, en dat laten ze ook merken.

zaterdag 15 december 2018

Van alles wat

Ik heb al een hele tijd hier niet meer geschreven. Niet dat ik er niet aan gedacht hen, maar er de tijd voor vinden...

Ik ben bij de fabriek begonnen met werken. Daar daadwerkelijk gaan werken was nog niet zo makkelijk, de functie stond open voor zowel mannen als vrouwen, ik had al mijn testen met 100% gemaakt, maar ja, ik ben een vrouw, en het zou toch wel echt veel zwaarder worden dan ik dacht. Pas nadat ik had gevraagd om een kans om te laten zien dat ik het aan kon, mocht ik na een maand wachten beginnen. Eindelijk.
De eerste twee weken kreeg ik het lichtere werk, maximaal 500 gram tillen per keer, en nu mag ik ook het zwaardere werk doen, dat is 5 kilo tillen per keer. De eerste keer had ik na 8 uur flink spierpijn  in mijn armen, maar nu gaat het me ook goed af.

Ik ben voor dochter bij het speciaal onderwijs wezen kijken. Mijn eerste indruk was heel positief, ik was een kwartier te vroeg, en kwam precies in een pauze binnen vallen. Ook met wat er verteld werd en wat we te zien kregen had ik een goed gevoel. Hier wordt dochter begrepen en mag ze zijn wie ze is.

Donderdag had dochter een klein raar plekje op haar wang waar vocht uit kwam. Helaas was de huisarts die dag afwezig, en ik dacht niet dat het plekje erg genoeg was om naar de vervangende huisarts te mogen. Toen ik dochter gister wakker maakte schrok ik me kapot. Dat ene plekje was geen plekje meer, het was over de hele wang verspreid, en op haar andere wang, voorhoofd en hals kwamen ook plekjes. En een vocht dat eruit kwam, ik had nog nooit zoiets gezien. Ik heb om 8 uur gelijk de huisarts gebeld, en de assistent zag de noodzaak in van snel langs komen. Ik was niet de enige die me wild schrok. Ook de huisarts schrok zichtbaar, vooral toen ze hoorde in hoe een korte tijd zich het ontwikkeld had.


Het was zeer ernstige krentenbaard. Dochter heeft een zware antibiotica kuur gekregen waar ze gelijk mee moest beginnen, en een antibiotica zalf. En de waarschuwing dat als het erger wordt ze direct naar de huisartsenpost moet in het weekend. Door al het vochtverlies was dochter flink aan het uitdrogen. Ze heeft gister 4 liter gedronken, en toen was ze nog blij met het water wat ze moest innemen met haar kuur. Ze mag nu tot dinsdag niet op school verschijnen van de huisarts. Omdat ik zelf ook twee plekjes op mijn hand heb mag ik ook niet op mijn werk verschijnen, ik werk met voedsel.
 Bij dochter helpt de kuur gelukkig goed. Ze heeft nu hele grote plakkaten gelige korsten op haar gezicht, maar ze lekt nu nog maar een klein beetje gelukkig.

Selfie

donderdag 1 november 2018

Hondenpoep

Ik heb al een hele tijd dat er regelmatig een hondendrol in mijn voortuin ligt. Echt heel vies. Ik had wel een idee van wie dit af kwam, maar ik kon het niet met zekerheid zeggen, want ik had het nooit gezien.

Tot vandaag. Ik stond met mijn zus in mijn achtertuin te praten, toen mijn zusje opmerkte dat er iemand in mijn voortuin stond. De vrouw zag ook dat wij haar zagen, en trok geschrokken haar hondje mee. Ik ben meteen gaan kijken, en ja hoor, daar lag weer een drol (die er 5 minuten daarvoor niet lag) en er kwam nog warmte vanaf. Ik ben meteen achter de vrouw aan gegaan, en ik heb haar aangesproken. Nee, haar hondje had het echt niet gedaan, daar lette ze altijd op. En nee, ze had niet in mijn voortuin gestaan. Haar neus begon nog net niet te groeien.

Mijn zus had ondertussen de drol op een plankje geschoven, en toen de vrouw op hoge poten naar binnen ging, heeft ze de drol terug bezorgd in de tuin van de vrouw. Op een plaats waar ze er makkelijk in kan lopen.

Ik hoop dat het honden gepoep in mijn tuin nu is afgelopen, nu ze weet dat ik haar door heb, en ze straks misschien ook de ervaring heeft hoe vervelend en vies het is...

vrijdag 19 oktober 2018

Laatste dag/vakantie

Vandaag had ik mijn laatste dag van dit jaar bij de kwekerij. Eigenlijk zou dat gister al zijn geweest, maar omdat ik deze week één dag geveld was door buikgriep, heb ik ja gezegd op de vraag of ik toch nog wou komen. Zo heb ik toch mijn geplande uren gemaakt deze week, en om eerlijk te zijn, het voelt best als een compliment dat ze mij als enige niet-vaste vragen terwijl er zoveel mensen daar zijn die er al veel langer werken.

Ik vond dit jaar bij de kwekerij echt heel leuk, en ik kijk al uit naar volgend jaar, ik mag nog steeds terug komen. Nu heb ik eerst een week vakantie, en daarna ga ik door naar de plaatselijke fabriek voor drie maanden. In de winter vind ik dat heel fijn, 10 kilometer fietsen als er sneeuw of ijs ligt trekt me niet heel erg.

Deze vakantie gaan we weer een paar dagen naar Drenthe, deze keer met mijn vader erbij, ik merkte aan hem dat hij dringend vakantie nodig had van mijn  moeder.

Ik ben zelf ook blij met de vrije dagen. De heftigheid van mijn vorige flashbacks is gelukkig afgenomen, en de nachtmerries zijn ook weer een stuk minder, maar het heeft toch een hoop energie gekost. De komende week ga ik lekker genieten van het niks hoeven :-)

dinsdag 9 oktober 2018

Schoolkamp

Het is morgen weer tijd voor het jaarlijkse schoolkamp van dochter. Een moment waar ik als moeder nog steeds niet naar uit kijk, maar gelukkig is het nu maar twee dagen.
Dit jaar gaat dochter weer op prehistorisch kamp.

De bedoeling was dat dochter van een jute zak een soort jas zou maken, en ook een hoes voor over de rugzak. De eerste keer dat ze in groep 6 zat had ze hetzelfde kamp, dus we waren er al op voorbereid. Alleen bleek dochter nu enorm allergisch te reageren op de jute, ze werd er enorm benauwd van en hoestte heel raar volgens de juf. In plaats van jute kreeg dochter een stuk oud gordijnstof om haar jas mee te maken, en dat is haar goed gelukt, ze heeft er zelfs een soort kangaroebuidel in gemaakt om haar knuffel mee te nemen.

De jute voor haar rugzak was nog steeds in de race, de bedoeling was dat ik die zou maken. Ik kreeg als tip mee om de jute eerst te wassen en in de vriezer te leggen. Ik heb het twee keer gedaan, maar dochter begon weer bijna astmatisch te hoesten, het klonk niet gezond. Dat werd hem niet, en in overleg met de juf heeft ze nu een bruine rugzak. Het is fijn dat de juf meedenkt :-)

Morgen heb ik geregeld dat ik twee uur later begin dan de anderen, zo kan ik dochter zelf wegbrengen en uitzwaaien. En vrijdag ben ik de hele dag vrij, dan kan ik haar zelf weer ophalen en lekker de rest van de dag bij haar zijn. Ik kijk er nu al naar uit :-D

zondag 30 september 2018

Terugval?

Jaren geleden is er bij mij ptss  (posttraumatische stress stoornis) vastgesteld, ontwikkeld door mijn loverboyverleden. Een tijd waar ik niet graag aan terug denk, het was niet de meest fijne tijd in mijn leven. Maar het heeft ook gemaakt wie ik nu ben.

Toen ik met mijn blog begon, stond ik aan het nieuwe begin van mijn leven, een leven zonder hulpverlening. De ptss was niet weg, en dat heb ik door de jaren heen ook zo ervaren. Een geur, een beeld, een geluid, het kon een reactie uitlokken. 

Vorige week liet mijn zusje me een video op YouTube zien van een serie die ik vroeg graag keek. En die video zorgde ervoor dat ik weer terug het verleden induikelde. En niet zo'n klein beetje ook. De hele week heb ik tegen de flashbacks gevochten, tot ik me bedacht dat ik er niet tegen moet vechten, dat kost zoveel energie. En de beelden komen toch wel, dus dat is zonde van de energie. 

Ik merk wel dat de impact op mijn gevoel nu iets afneemt, maar ik kan op het moment nog steeds weinig prikkels hebben. Ik heb het er met dochter over gehad dat mijn hersenen zich even niet zo prettig voelen, en daardoor ik ook niet. Dat snapt ze, en ze gaat gewoon lekker haar gangetje. Het werken in de kas is fijn, ik hoef met niemand te praten als ik niet wil, ik mag gewoon stil hard aan het werk zijn. En dat is heel fijn. Het begint gelukkig weer wat rustiger te worden, en ik hoop deze week op een vrije dag. Vorige week was pittig, heel pittig.

Ik hoop dat deze nieuwe herinneringen niet blijven komen, dat ze gewoon blijven waar ze zitten, gewoon ergens verscholen. Ik wil in het nu leven, niet in het verleden. Als ze wel blijven komen weet ik weer therapie moet vragen, voordat de herinneringen/gevoel/angst mijn leven overnemen. De tijd zal het leren...

zaterdag 22 september 2018

Een eigen rekeningnummer

Toen dochter twaalf jaar werd, kregen we een brief van de bank, dat we een rekening met betaalpas en internet bankieren konden gaan aanvragen. Dat internetbankieren en het nut ervan, snapt dochter nog niet zo goed, maar die betaalpas wel. 

Sinds een paar dagen heeft ze echt haar rekeningnummer, en zat ze te bedenken hoe ze er geld op kon krijgen, aangezien ze één keer per maand zakgeld krijgt.

Omdat het vandaag burendag was, had het wijkcentrum een rommelmarkt georganiseerd. Daar hadden we ons voor opgegeven, en het geld zouden we door de helft delen. Ik had bij de ac.tion een soort muziekdoos voor de kerst gezien, en dochter heeft ook honderd wensen. Ze had bedacht dat ik dat geld op haar rekening kon storten. 

Ondanks dat de rommelmarkt door het weer (letterlijk) in het water viel, hebben we ieder wel 27 euro. Dochter vond op de rommelmarkt een pop met een stapel poppenkleren die ze voor 1 euro mocht meenemen (die vrouw was het denk ik ook zat) en een stapel duckjes voor 2 euro.

Ik vond voor dochter een paar goede loopschoenen voor op kamp, bijna dezelfde als waar we gister voor bij de sc.apino waren, maar (gelukkig) niet in haar maat, die waren 65 euro. Deze schoenen mochten we voor 5 euro hebben :-)

Ondanks de regen was het best een leuke dag, we hebben een hoop nieuwe mensen ontmoet uit de buurt, en ik heb van het wijkcentrum een uitnodiging gehad om mee te praten over een nieuw vrijwilligers initiatief dat ze willen gaan starten.

donderdag 20 september 2018

Geldezel

Op m.plaats verkoop ik al een tijdje mijn gehaakte handwerk. Dat loopt goed, ook omdat ik niet heel veel geld vraag, meestal krijg ik tussen de 5 en 20 euro voor een opdracht.

Vandaag kreeg ik een app van een onbekend persoon. Hij wou voor 150 euro kopen, en meteen mijn rekeningnummer. Meteen was mijn argwaan gewekt. Waarom zou iemand 150 euro meteen aan een onbekend persoon geven, zonder dat ik er iets voor heb gedaan?

Dochter leek het wel wat, mijzelf iets minder. Het was wel een goede opening voor een gesprek over geldezels, een woord wat ze nog niet kende. Ik heb haar uitgelegd dat die man bijvoorbeeld een neptelefoon voor 150 euro heeft verkocht, maar als hij dat geld op zijn eigen rekening laat storten de politie naar hem gaat. Dochter keek verward. Ja maar mam, als dat geld op jouw rekening komt, gaat de politie toch naar jouw. Ze snapte het probleem meteen.

Nadat ik een appje terug had gestuurd dat ik het niet vertrouw, heb ik niks meer gehoord. Ik weet niet of die persoon verkeerde bedoelingen had. Maar zelfs mijn vaste klanten bestellen niet voor zoveel geld, het is ook niet logisch. Dan is gezond verstand beter :-)

Update: het bleek niet te gaan om een geldezel, maar om de 1 cent oplichtingstruc. Opgelicht heeft er een mooi artikel over: https://opgelicht.avrotros.nl/dossiers/item/12315/

Ik ben blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd. Iets verkopen is leuk, maar niet als mijn bankrekening wordt geplunderd.

maandag 17 september 2018

Schoolgesprek

Na aanleiding van de onderzoeken die dochter heeft gehad, waren er ook gesprekken om dat te bespreken gepland. Ik had mijn gesprek al in de zomervakantie gehad, en vandaag was het gesprek met de school erbij. Het was een heel goed gesprek, waarbij zoals het hoort dochters belangen echt voorop stonden.

Eén van mijn zorgen is het voortgezet onderwijs voor dochter. Als het haar al zoveel moeite en energie kost om aan een invaljuf te wennen, hoeveel zal het haar dan kosten als ze zes of zeven verschillende leraren op de een dag heeft? Het advies wat mijn tante gaf: leg het haar gewoon uit dat het zo werkt. Ik denk niet dat dat gaat werken...
De school bleek na het lezen van het verslag dezelfde vraag te hebben, en ook al onderzoek te hebben gedaan naar een vervolgschool. Het plan is nu om daar op korte termijn een afspraak te maken om te gaan kijken, samen met de juf en intern begeleider. Het geeft een fijn gevoel dat ze zo betrokken zijn.

Ik heb thuis ook hulp aangeboden gekregen om met dochter te leren omgaan, vanuit de gemeente. Dat aanbod heb ik nu nog niet aangenomen. Ik heb thuis geen problemen met dochter, we zijn goed op elkaar ingespeeld, en de tips die ik destijds van de thuisbegeleiding kreeg hebben een goede basis gelegd. Maar het is wel iets om in gedachten te houden, mocht het ooit wel nodig zijn.

Ik ben blij dat iedereen met de neus dezelfde kant op staat, dat maakt het zoveel makkelijker :-)

woensdag 29 augustus 2018

Trouwdag

Vandaag zijn mijn ouders 38 jaar getrouwd. Om iets te verzinnen als cadeau vind ik altijd best lastig. Ze hebben (naar mijn weten) geen gezamenlijke hobby's, en mijn moeder wordt in de loop der jaren ook steeds moeilijker.

In gesprek met mijn broertje hadden we het erover. Wat geef je aan iemand die nergens blij van wordt, en waar de ander dan ook nog blij mee is. Mijn broertje had als idee ieder een apart cadeau.
Langzaam kreeg ik een idee. Een mand met allemaal kleine dingetjes. En omdat we samen zoude

Bij de kringloop had ik een mand zien staan die daarvoor perfect was. Samen met dochter gingen we verder struinen bij de kringloop, op zoek naar kleine cadeautjes. Voor mijn moeder vonden we een dvd box van een oude serie en een leuk doosje gevuld met glazen onderzetters. Voor mijn vader hadden we een klein mooi doosje en een spel om met de kleinkinderen te spelen. Bij de supermarkt hebben we een zak koffiepads, een fles cassis en een een pak cakemix met een nieuwe smaak gehaald. En een mooie bos bloemen.


Mijn moeder keek haar ogen uit bij het zien van de mand, en zichtbaar vol ongeduld wachtte ze tot mijn vader thuis was met de taart. Toen hij er was, kon mijn moeder niet wachten met uitpakken. Haar eerste cadeau waren de pads, waar ze heel blij mee was. Mijn vader pakte de onderzetters uit, waar ze beide blij mee waren. Mijn moeder was het meest blij met de dvd's, mijn vader met de cassis en het spel. Daarmee heeft hij zijn kleinkinderen meteen vermaakt.

Ik heb mijn moeder nog nooit zo blij gezien met cadeautjes, ik vond en vind het echt heel bijzonder. Omdat mijn broertje deze maand in het buitenland zit, hebben we het ook namens hem gegeven. En ik ben blij met zijn goede idee :-)

maandag 27 augustus 2018

De eerste schooldag

Vandaag was de dag waar dochter al zes weken lang naar uit keek: de eerste schooldag. En niet zomaar een schooldag, ze zit nu in groep 8. En ze is het oudste kind op school. En (nog net) de langste. Omdat ik nog vrij heb kon ik haar zelf naar school brengen. Dat was fijn, dan kon ik meteen het verslag van de onderzoeken aan de juf geven, ik weet dat ze net zo benieuwd was als ik. En dochter helpen om te vragen of ze deze week kan trakteren. In de zomervakantie zijn er een hoop kinderen jarig, en de juf heeft liever niet alles op dezelfde dag, en daar kan ik inkomen.

Toen ik weer thuis was kreeg ik bericht van mijn werk, volgende week zou ik weer mogen komen voor zeven weken. Ontzettend fijn, ik heb weer zin om te beginnen. Een paar uur later kreeg ik de vraag of ik deze week al wil starten. Ik heb afgesproken donderdag weer te beginnen. Ook wel fijn voor mijn spieren om na twee dagen werken weer even rust te hebben.

Toen dochter uit school kwam zijn we langs de he.ma gereden voor een kop warme chocolademelk om te vieren dat het schooljaar weer begonnen is. Het is goed aan dochter te merken, ze is om zeven uur doodmoe naar bed gegaan. Maar ze heeft een hele leuke dag gehad!

zaterdag 25 augustus 2018

Bff avond

Met dochters verjaardag waren onze buren nog met vakantie. Dat vond buurmeisje heel jammer, want nu had ze de verjaardag van haar bff  (best friend forever) gemist. De buurvrouw had bedacht dat ze dochters verjaardag nog een keer samen konden vieren, en dan bijvoorbeeld samen koekjes te bakken. Een heel leuk idee, maar het was er nog niet van gekomen.

Vanmiddag wisten de meiden niet meer zo goed wat ze moesten gaan spelen. Het leeftijdsverschil en daarmee ook de interesses begint zichtbaar te worden, ook al doen ze allebei hun best om zich aan de ander aan te passen.
Dochter had voor haar verjaardag een pak koekjesdeeg voor gekleurde koekjes gekregen, en de meiden waren direct enthousiast. Snel werd er boter gehaald, de mixer en weegschaal verdwenen naar de buren, en de pret kon beginnen.

Regelmatig kreeg ik foto's van dochter toe gestuurd, en vanuit mijn huiskamer hoor ik hun enthousiaste gekwebbel in de keuken van de buren (soms is een gehorig huis zo erg nog niet). Dochter kwam net heel blij het huis binnen gestuiterd, de koekjes staan in de oven, en de voetbalwedstrijd die de buren keken ging bijna weer beginnen. Of zij ook mocht kijken. Tuurlijk mag dat.
Toen dochter me heel blij een knuffel gaf zuchtte ze heel gelukkig, dit is een echte bff avond. En om dochter zo gelukkig te zien en te horen, daar word ik zelf ook heel gelukkig van.



donderdag 23 augustus 2018

Ander werk?

Nog drie dagen, en dan is dochters vakantie weer voorbij. Een moment waar ze al zes weken naar uit kijkt. Niet dat ze het zo verschrikkelijk vind, maar ze mist haar structuur. Ik heb waarschijnlijk nog één of twee weken langer vrij, en dan mag ook ik weer terug naar de kwekerij.  Een moment met gemengde gevoelens. Ik vind de sfeer daar echt heel fijn, maar ik herinner me de spierpijn van mijn eerste dagen/weken nog. Mijn benen konden de eerste weken niet normaal functioneren, zo stijf waren ze. En dat gaat nu waarschijnlijk ook weer zo zijn.
Toch heb ik er wel zin in.

Vandaag kreeg ik een aanbod voor ander werk van het uitzendbureau. Het werk is in mijn eigen woonplaats, onder schooltijd en een derde van de uren die ik bij de kwekerij maak, maar wel voor een heel jaar met uitzicht op vast werk. Het klonk erg verleidelijk om gelijk ja te zeggen. In plaats daarvan wilde ik erover na denken.

Er zitten zeker voordelen aan die baan, ik kan dochter zelf naar school brengen, de werkplek zit op vijf minuten van mijn huis, en elke dag werk. Maar aan de andere kant, het is een baan waar zeker ook stress in zit (bediening), op zaterdagen moet gewerkt worden, evenals in de vakanties. En dat ik nu de hele vakantie bij dochter kon zijn was echt heel fijn, voor ons allebei. En de weekenden vrij vind ik ook heel fijn. Bovendien heb ik bij de kwekerij beloofd weer beschikbaar te zijn.

Toen dochter thuis kwam heb ik het haar voorgelegd. Dochter hoefde niet lang na te denken, en ze kwam tot dezelfde conclusie als ik. Gewoon bij de kwekerij blijven. De weken dat ik moet werken zien we elkaar weinig, maar de tijd die we in het weekend en in de vakanties samen hebben is heel fijn. En op jaarbasis verdien ik bij de kwekerij meer.

vrijdag 10 augustus 2018

Valkenburg

Toen we vorig jaar met mijn vader naar Valkenburg gingen, hadden dochter en ik allebei het gevoel dat we een keer een nacht wilde blijven. Die kans kwam in maart voorbij, toen zag ik een actie van hotel+ontbijt+trein voor 109 voor twee personen. 

Gister gingen we op weg naar Valkenburg. Thuis was dochter nog moeilijk te stimuleren, ze had er niet veel zin in, maar eenmaal in de bus was ze heel enthousiast. Ze had 30 euro gekregen om haar grote cadeau uit te zoeken, en ook had ze de 38 euro die ze op de rommelmarkt verdiend mee. De afspraak was dat als ze iets lekkers wou, ze het zelf zou kopen. Op het station van Utrecht was ze zich aan het verbazen over de prijzen, en zei ze dat ze me snapte als ik zei dat het te duur was. Dat vond ze zelf nu ook :-)

In Valkenburg zijn we eerst een pannenkoek gaan eten, voordat we naar het hotel op zoek gingen. Wat was dat lekker  (en voedzaam). Op zoek naar het hotel kwamen we langs een souvenirswinkel die b.arbies verkocht. Er was enorm veel keus, en dochter besloot om nog even na te denken over wat ze wou. Wel zag ze een konijnen knuffel die ze meteen in haar hart sloot. 

Toen we twee stappen van het hotel waren barstte er een enorme bui los. We zijn maar naar binnen gegaan om alvast in te checken, ook al waren we een uur te vroeg. Dat was geen probleem, we konden in de lobby wachten. Toen het weer droog was zijn we het centrum nog even in geweest, en de rest van de avond zijn we lekker in de kamer gebleven.

Vandaag hadden we bedacht dat we met de kabelbaan de berg op wilde, en dochter wilde van de rodelbaan af. Wat een prachtig uitzicht heb je daar.


We hebben net als afsluiter nog een ijsje gegeten, en nu zitten we weer in de trein naar huis. Het was ontzettend leuk en gezellig, maar één nacht was echt genoeg :-)

dinsdag 7 augustus 2018

(Rampzalige) verjaardag

Vandaag is dochter twaalf jaar geworden. Voor het eerst in jaren wilde ze haar verjaardag thuis vieren, en wilde ze heel veel bezoek. Niet voor de cadeautjes, ze had tegen iedereen gezegd dat ze welkom waren zonder cadeautje, maar voor het gevoel dat iedereen speciaal voor haar kwam.

We hadden tegen iedereen gezegd dat ze vanaf 12 uur welkom waren. Ik had voor dochter een lied aangevraagd op een christelijke radiozender, en die wilde ze eerst horen. Ze straalde toen ze haar naam hoorde, en ze heeft luidkeels meegezongen.  Daarna zijn we de taarten gaan ophalen die we besteld hadden.

Toen we terug kwamen om kwart over 11, kwam een boze oudtante aanlopen. Ze had om 11 uur voor een dichte deur gestaan. Tja, dat kan kloppen, we waren de taart aan het ophalen. Dochter kreeg haar cadeau in haar handen gedrukt en weg was oudtante weer, ze wou oma niet tegen het lijf lopen. Nog geen 5 minuten later kwamen opa en oma aanlopen. Ook oma was pissig, zij had om kwart voor 11 voor een dichte deur gestaan. Zucht...Ik had toch gezegd 12 uur. Oma bleef koppig in het halletje hangen, en joeg met een paar gemene opmerkingen mijn broers weg.

Dochter was ondertussen al flink overstuur. Het enige wat zij wilde was een gezellige tijd met mensen om zich heen. Ik heb oma verteld dat bezoek altijd vreugde met zich mee brengt, is het niet met het komen, dan is het met het gaan. Daarop is oma kwaad te deur weer uitgelopen. Opa bleef gelukkig wel, en ik heb de kaarsjes op de taart maar aangestoken en samen met opa heel hard gezongen. Na een half uur kwamen mijn broers ook weer terug om te kijken of de kust veilig was (en of ze nog welkom waren), en kwamen er een paar mensen van onze kerk op bezoek. Zo zat toch de hele kamer nog vol, en was het gezellig. Mijn zusje kwam later met haar kinderen, zij zouden mee eten, en daarna zijn we nog naar de plas gereden om te zwemmen.

Dochter heeft voor zichzelf besloten dat ze haar verjaardag net zoals de afgelopen jaren gewoon weer op vakantie viert, met ons tweetjes of met opa erbij als hij mee is. En ik kan haar geen ongelijk geven.


vrijdag 3 augustus 2018

Op vakantie

Dochter is er al weken naartoe aan het leven, onze vakantie naar Drenthe. Het is geen lange vakantie, twee nachten, maar het is lang genoeg. Dit keer gaat ook mijn vader weer mee, en mijn jongste broertje. 

Vooral voor mijn vader vind ik het goed dat hij even bij mijn moeder weg is, ze gaat geestelijk steeds verder achteruit, en mijn vader moet dat ontgelden. In ons bij zijn maakt ze hele gemene opmerkingen naar mijn vader en is daarin ook niet te corrigeren, ik vraag me af hoe ze is als we er niet zijn...

Mijn vader geeft zelf aan dat hij niet weet hoe het moet in de toekomst. Ik heb het er vandaag wel even over gehad met hem, en hij wil dit weekend gebruiken om er verder over te praten en na te denken,  en vooral tot rust komen. En daar geef ik hem groot gelijk in.

Ik ga gauw mijn koffer inpakken, voor ik ruzie met dochter krijg :-)

zaterdag 28 juli 2018

Rode maan

Toen dochter een paar dagen geleden hoorde dat er een rode maan te zien zou zijn, was ze heel enthousiast, die wou ze best zien.
Omdat het zo warm was, besloten we de rode maan te gaan bekijken vanaf de waterkant, dan konden we eerst lekker zwemmen.

Om acht uur gingen we richting het water. We hadden ook eten en drinken meegenomen, dan konden we daar ook picknicken. Het water was heerlijk, wat koel je daar lekker vanaf. Rond negen uur werden we te koud, en zijn we eruit gegaan. Net toen we wilden gaan eten kwamen ook mijn broer en zijn vriendin, wat de gezelligheid vergrootte.

Om half 10 werd het zoeken in de lucht, waar zou de maan komen? En zou hij wel te zien zijn, het leek aardig bewolkt. Maar het wachten werd beloond:


En juist toen mijn broer zei dat binnen enkele minuten ook het ruimtestation over zou vliegen, kwam hij ook echt over ons heen.


Daarna zijn we al gauw weer naar huis gegaan, maar het was een ontzettend gezellige avond :-)

maandag 23 juli 2018

Een nieuwe plek...

Voor het begin van de zomervakantie had ik het idee net als voorgaande jaren een zwemabonnement te kopen voor dochter en mij, met dat abonnement mag je de zes weken van de zomervakantie onbeperkt naar binnen. Andere jaren was het ding al aan de prijzige kant, maar dit jaar is het nog duurder geworden, voor ons tweetjes 40 euro meer dan vorig jaar.

We besloten daarom wat vaker naar de recreatieplas te gaan. In theorie klinkt dat heel mooi. Maar het is een onbekende plek voor dochter... met onbekende mensen... En dus gingen we niet.

Vandaag hadden we allebei veel zin om te zwemmen, tot dochter hoorde dat we naar de plas zouden gaan. Ze had heel veel redenen waarom ze niet mee zou gaan. Ik besloot dat we er alleen geen zouden fietsen, zonder zwemkleding mee te nemen, we gingen alleen even kijken.
Toen dochter al die zwemmende mensen zag, keek ze heel blij. Ook mijn voorstel om pootje te baden vond ze goed. Al snel bedacht ze dat ze ook met kleren aan kon zwemmen. We zijn toen thuis toch maar onze zwemkleding gaan halen (yes) en we hebben nog een paar uur heerlijk in het water door gebracht.

Thuis heb ik dochter uitgelegd dat het niet erg is om een nieuwe plek spannend of eng te vinden. Maar wat wel kan helpen is even langs die plek gaan om alleen te kijken. Ik hoop dat ze dat zelf ook mag ervaren.


woensdag 18 juli 2018

Uitslag onderzoek

Vandaag kreeg ik de uitslag van dochters onderzoeken. De psycholoog had al aangegeven dat ik er rekening mee moest houden dat dochter autisme heeft,  en dat is nu ook bevestigd. Ik kijk er niet raar van op, ik zou het vreemder hebben gevonden als er niks uit zou komen, kijkend naar hoe dochter op situaties kan reageren.

Waar ik mij vooral zorgen over maak, is hoe dochter het moet gaan redden op de middelbare school. Dochter wil graag naar de praktijk school, maar daar is ze waarschijnlijk te goed voor. De psycholoog erkende wat ik zei, de middelbare school gaat nog wel een ding worden. Gelukkig sta ik hier niet alleen in, zowel dochter als ik gaan goede begeleiding krijgen, en daar ben ik heel dankbaar voor.

Voor nu ga ik het eerst maar eens laten bezinken, ik voel me net een heel groot vraagteken. Maar ik heb er vertrouwen in dat we ook hier in weer een weg gaan vinden.

dinsdag 17 juli 2018

Zomaar een dagje weg...

Vanmorgen had ik een goede discussie met dochter: we verschilden van mening of je een hele vakantie lang in bed kan liggen (dochter) of er af en toe ook even uit gaat (ik). Uiteindelijk was dochter het er mee eens dat de hele dag in bed niet zo gezellig is voor mij :-) het is toch fijn dat ze zich daar bewust van is.
Aan het einde van de discussie vroeg dochter waar een bepaalde hobbywinkel zit, ze is bezig met een soort ministeck, en een paar kleuren waren op. We besloten dat we wel even naar Arnhem konden gaan.

Toen we in Arnhem van het station naar het centrum liepen, kwamen we een dakloze man tegen die vroeg hoe het met ons ging. Toen ik die vraag aan hem stelde kwam er een heel verhaal uit, en aan het einde kregen we allebei een knuffel. Tja, of ik daar zo blij van werd...eigenlijk niet.

In de straat van de hobbywinkel zit ook een reshare winkel van het leger des heils. Ik kom daar graag, al neem ik er zelden iets mee. Vandaag hadden we echt geluk. Ze hadden stapels met nieuwe gympen, voor maar 3 euro per paar. Dochter en ik zijn meteen gaan passen, mijn zomerschoenen draag ik nu voor het derde jaar en raken echt versleten, en dochter vind nieuwe schoenen altijd goed. We zijn de trotse eigenaar van twee paar gympen, en dat voor maar 6 euro.


Omdat het best al warm begon te worden besloten we naar huis te gaan, we hadden waarvoor we kwamen, en zelfs meer. Onderweg naar het station haalden we nog wat te eten, wie weet was de dakloze man er nog wel. We zagen hem slapen op een bankje, dus we hebben het eten bij hem neer gezet. Hopelijk heeft hij het gevonden toen hij weer wakker werd.

maandag 16 juli 2018

De bank

Toen ik 10 jaar geleden op mezelf ging wonen had ik vier mooie stoelen gekocht in plaats van een bank. Dat die stoelen niet heel praktisch waren, bleek al snel. Dochter had elke maand wel een keer oorontsteking (en buisjes vond de huisarts toen nog niet nodig), en wilde niks anders dan beneden liggen. In het begin schoof ik twee stoelen tegen elkaar aan, en kon dat als bedje op de bank dienen. Maar na twee jaar was ze daar te lang voor geworden.

Bij de kringloop vond ik toen een bank voor 16 euro. Niet de allermooiste,  maar hij zat prima, en al helemaal voor dat geld. Nu acht jaar later heb ik die bank nog steeds, maar hij is nu echt op. Ik ben al een tijdje bij de kringloop aan het neuzen voor een 'nieuwe' bank, maar ik had nog niks gevonden wat lekker zat. Ook zat ik te twijfelen, wil ik wel een nieuwe bank?

Vorige week heb ik via een weggeefhoek een mooie stoel gekregen, die dochter meteen in gebruik heeft genomen. En gister verscheen er weer een mooie rieten stoel op de hoek, die ik vandaag mocht gaan ophalen. Ik heb voor beide stoelen een bosje bloemen meegenomen, ik vind het heel lief dat mensen die mooie spullen gratis weggeven.

Dochter en ik hebben nu allebei een fijne zitplek, met het afvoeren van de oude bank en de bloemen kom ik uit op 25 euro. Dat is veel minder dan waar ik op heb gerekend :-)

vrijdag 13 juli 2018

Vakantieplannen

Vanaf vanmiddag heeft ook dochter vakantie. Zes hele weken gewoon lekker in de relaxstand... Het is de eerste keer dat ik zes hele weken met haar mee kan relaxen. Andere jaren moest ik nog drie weken extreem hard doorrennen, en had ik de eerste week van mijn vakantie echt nodig voor het ontstressen. Wat een enorm verschil met nu, maar ook ontzettend fijn.

Dochter en ik hebben afgesproken elke week één keer naar een openluchtzwembad te gaan, willen we vaker zwemmen dan gaan we (zolang het kan met de water kwaliteit) bij een recreatieplas zwemmen.
Ook gaan we nog minimaal één keer naar het ponypark voor een dag, en in augustus gaan we twee nachten naar Drenthe en één nacht naar Valkenburg. Ook is dochter in augustus jarig en is ze bezig om een knuffelbruiloft voor te bereiden...

Onze buren zijn voor een maand naar Turkije, en dochter zorgt deze maand voor de konijnen. Ik mag van de buren groente uit hun (enorme) moestuin halen, wat ik heel lief vind. De buren hebben daar niks in ruil voor gevraagd (het is zonde als de helft bedorven is als ze terugkomen), maar ik heb zelf al bedacht dat ik best een keer onkruid kan wieden en hun vuilnisbakken buiten en binnen kan zetten. Als ze weer terugkomen is het bij hun ook nog steeds netjes.

Dochter en ik gaan zo het begin van haar vakantie volgens onze traditie vieren: we gaan iets lekkers eten in de stad. Laat de vakantie maar komen :-)

zondag 8 juli 2018

Rommelmarkt

In het voorjaar kwam het onderwerp zomer heel vaak in mijn gedachten terug, onder meer door het besef dat ik in de zomer in ieder geval geen werk heb, dus ook geen inkomen. Dat is op zich geen probleem, ik heb daarvoor gespaard. Maar uit ervaring weet ik ook dat ik in de vakantie geneigd ben meer geld uit te geven. En dat is niet zo handig.

Een hoop heb ik al gepland, behalve het uitje naar Valkenburg. Trein en hotel wel, maar nog niet om daar te kunnen besteden. Daarom had ik voor vandaag een kraam op een rommelmarkt geboekt. Dochter en ik hebben kritisch gekeken naar wat we hebben en eventueel kwijt wilden. Bijvoorbeeld de te kleine skeelers, of wat van mijn gigantische voorraad wol. Ook had ik nog wat extra spullen gehaakt om te kunnen verkopen.

Om 7 uur precies meldden we ons bij de stand om ons plekje toegewezen te krijgen. We hadden een fijne hoek met veel schaduw, en dicht bij de ingang. Toen we onze spullen mooi hadden neergelegd begon het grote wachten. Dat duurde gelukkig niet lang, de eerste klanten kwamen al snel. Dochter kreeg de taak bij te houden hoeveel we verdienden, en hoeveel ieder uiteindelijk zou krijgen om in Valkenburg vrij te besteden, dat is een taak die ze heel leuk vind, en het is goed voor haar rekenen...

Uiteindelijk hebben we ruim 76 euro euro winst gemaakt, dus voor ieder 38 euro. En in plaats dat ik hier een groot verjaardagscadeau koop, mag ze daar voor 30 euro iets uitzoeken in een souvenirswinkel, daar is ze gek op.
Dochter heeft er in ieder geval heel veel zin in, en ik ook. Niet alleen ben ik blij voor ons uitje, maar ook dat we met heel veel plezier  kunnen samenwerken om een doel te bereiken. In mijn ogen is dit dubbele pret :-)

zondag 1 juli 2018

De doop

Vandaag was een dag waar ik echt naar uit keek, ik zou gedoopt gaan worden. In de aanloop er naartoe merkte ik dat ik best rustig was voor mijn doen. Normaal als ik weet dat ik voor een grote groep mensen iets moet zeggen, als ik zeg dat ik het vreselijk vind dan is dat nog zacht uitgedrukt.

Vorige week had ik de laatste doopvoorbereiding, waarin er veel uitleg werd gegeven over hoe vandaag zou verlopen, wie wat zou doen, wie als eerste gedoopt ging worden. Daarin kreeg ik de keus of dat ik zelf iets wou zeggen tegen de gemeente of bijvoorbeeld iets zou opschrijven en een ander het zou voorlezen. Ik heb ervoor gekozen het zelf te doen.

Ik had iedereen van mijn familie uitgenodigd, wetend dat ze er niet heel positief tegenover staan. Ik vond het heel fijn dat mijn ouders er echt bij wilden zijn, samen met mijn jongste broer, en later toen we naar het water gingen sloot ook mijn middelste broer zich bij de groep aan.
Dochter had er wat meer moeite mee, vooral omdat het iets onbekends was. Daarom had ik haar de taak gegeven om met haar mobiel mijn doop te filmen en foto's te maken. Die taak nam ze heel serieus, en ze had er ook heel veel lol in, vooral toen zij ook met haar kleren aan in het water ging :-)

Ik heb de hele dienst en ook de doop zelf als heel mooi ervaren. Het was ook echt heel erg lekker weer ervoor (vooral omdat het buiten was zonder gelegenheid iets droogs aan te trekken).
Mijn ouders vonden het ook allebei heel erg bijzonder om mee te maken, en ook met hoeveel warmte ze zelf welkom geheten werden door iedereen.
Het was en is een mooie dag :-)

zaterdag 30 juni 2018

Samenwerking

Toen dochter en ik vandaag naar het centrum reden, kwamen we langs het plaatselijke theater. Tot onze grote schrik zagen we een fiets over de rand naar de sloot heen waaien. We gingen kijken, en zagen dat de fiets niet in de sloot terecht was gekomen, maar nog op het stijle gedeelte in het gras.

Dat was geluk hebben, maar hij lag te ver weg om zo even te pakken, en laten liggen was ook geen optie, want wij wisten waar de fiets lag omdat we het zagen gebeuren, maar hoe moet de eigenaar van de fiets dat weten?

Dochter besloot een stukje over de rand te hangen terwijl ik haar vast hield, maar de fiets was te zwaar voor haar. Net toen we van plek wilden wisselen kwamen er drie mannen aan om te kijken wat we aan het doen waren.
Toen ze zagen dat de fiets daar lag, hebben ze hem met zijn drieën weer omhooggevallen gehaald.
Ik ben blij dat die mannen hebben geholpen, en dat de eigenaar van de fiets nu niet de schrik krijgt dat zijn fiets weg is :-)

maandag 25 juni 2018

Vakantie

Het zat er al een tijdje aan te komen (de kas raakte steeds leger), ik heb 'vakantie'. Afgelopen dinsdag hoefde ik al niet meer te komen, en het weekend kreeg ik bericht dat er niet verwacht wordt dat er deze week werk voor me is.

Ik heb dochter beloofd om de zomervakantie vrij te houden, en daar ga ik me ook aan houden. Ik heb de afgelopen maanden goed kunnen sparen om deze onbetaalde vakantie door te kunnen komen, en ik henog bericht gekregen van het uitzendbureau dat mijn contract verlengd is tot in ieder geval begin november.

Ik ben vorige week begonnen met een grondige opruim- en schoonmaakbeurt in mijn huis, daar ga ik deze week mee verder. Dat was ook echt heel dringend nodig, en als dochter over drie weken vakantie krijgt hebben we een fijn opgeruimd huis. Dat zit toch een stuk lekkerder :-)
Tegelijkertijd geniet ik van de rust en het niets moeten die ik nu heb, maar ook van de energie die ik heb om zelf lekker bezig te zijn. Heerlijk!

woensdag 20 juni 2018

Oudergesprek

Een leuk moment in het schooljaar vind ik het moment dat dochter na de toetsen haar rapport mee krijgt, en het oudergesprek wat daar op volgt.

Afgelopen vrijdag kreeg dochter haar rapport mee, en ik was verrast. Ze is enorm gestegen, vooral met begrijpend lezen, maar ook met de andere vakken.

Vandaag had ik het oudergesprek. De juf was ook verrast door de groei van dochter, en als ze zo doorgaat moet het laagste niveau van het vmbo mogelijk zijn voor haar.
Ik ben heel benieuwd.

maandag 18 juni 2018

Autisme

Nadat vorige week dochter twee keer onderzoeken moest doen, was ik vandaag aan de beurt. Ik had vorige week een stapel vragenlijsten gekregen die ik moest meenemen, en ook de school moest een aantal dezelfde lijsten invullen.

Ook tijdens het gesprek kwamen er een hoop vragen, en de psycholoog concludeerde dat er geen twijfel is, dochter heeft autisme. Dat nieuws kwam niet als een verrassing, maar wel dat het met zoveel verband houdt. Dochters (extreme) angsten, het heel erg blijven hangen in pijnklachten, de problemen die ze heeft met de invaljuf, maar ook haar eetgedrag. Op het moment dat dochter het gevoel heeft dat ze gedwongen wordt om te eten, eet ze gewoon niet. Dat komt vooral op kamp en bij mijn ouders naar voren. Thuis laat ik haar vrij daarin, ik heb al lang geleden ontdekt dat zonder dwang dochter prima eet .

Over twee maanden heb ik het adviesgesprek (ook over het leren), na de zomervakantie komt er ook nog een adviesgesprek samen met de school. Ik ben blij voor dochter dat duidelijk is waar haar problemen vandaan komen, waarom ze vast loopt.

Uit de vragen en de antwoorden die ik gaf kwam ook een deel van de oplossing naar voren. Dochter reageert bij 'enge' dingen altijd goed op uitleg (oefenen). Bijvoorbeeld toen haar ogen opgemeten moesten worden en ze in paniek voor het meetapparaat weg vluchtte. Toen we thuis met een verrekijker hadden geoefend was het al lang zo eng niet meer. Of de tandarts toen er een gaatje gevuld moest worden. Eerst deed de tandarts op dochters nagel voor wat er ging gebeuren.


Het weekend weg

Gisteravond zijn we weer thuis gekomen van ons weekendje weg, en wat was het leuk.
Zaterdag zijn we om 7 uur vertrokken met het openbaar vervoer richting Hardenberg, waar we de bus richting het ponypark zouden nemen. We wisten dat we 55 minuten moesten wachten op de bus, dus we besloten een stukje richting het centrum te lopen. We kwamen al vrij snel een speelgoedwinkel tegen. Dochter en ik waren al een tijdje op zoek naar het spel mastermind, en in elke speelgoedwinkel die we tegen kwamen werd gekeken. Dit keer hadden we dubbel geluk. En ze hadden nog één spel, en hij was in de opruiming. Met het spel zijn  we terug gegaan naar het station en hebben we tot de bus kwam gespeeld.

Toen we bij het park waren zijn we eerst een abonnement gaan halen. Omdat dochter pas in augustus 12 wordt kregen we haar abonnement voor half geld, daardoor verschilde de prijs maar een paar euro met de toegangsprijs voor twee dagen. En bij het abonnement kregen we ook bonnen voor gratis dingen, waaronder twee bonnen voor een gratis snackmenu. Daardoor waren we met abonnement voordeliger uit dan zonder, en nu kunnen we dit jaar nog een keer gaan,  wat ook heel leuk is.

Toen we in Emmen kwamen heeft dochter nog genoten van het kinderfestival (bedankt voor de tip) en vooral de optredens die ze zag. Toen het was afgelopen zijn we naar het hotel gelopen. Het eerste wat dochter wou doen was in bad gaan, dat leek haar helemaal geweldig. Het duurde lang voordat het bad gevuld was, maar het zat vol met schuim, en ze heeft er van genoten.

Zondag zijn we weer terug gegaan naar het ponypark. We zijn in de attracties gegaan waar we zaterdag geen tijd voor hadden, en dochter wilde heel graag naar de show van de wasberen. Om drie uur zijn we weer richting huis vertrokken, en hoe leuk het weekend ook was, thuiskomen is altijd heerlijk :-)

dinsdag 12 juni 2018

De onderzoeken

Een tijd geleden is het traject in gang gezet om dochter (opnieuw) te onderzoeken om te kijken hoever ze is, diagnoses op papier te krijgen (volgens de regels schijnt dat pas in of na groep 6 te kunnen), en het onderzoek naar autisme. In plaats van één onderzoeksdag is er gekozen voor twee. En later heb ik nog een gesprek zonder dochter.

De eerste dag was vandaag. Vanmorgen konden we allebei 'uitslapen'. Ik heb voor beide dagen vrij genomen om mee te kunnen, dus we konden nu anderhalf uur langer slapen. Dochter had echt het idee dat het een feestdag was, eerst uitslapen, samen ontbijten, samen op pad, en pas 's middags naar school.

Ik had mijn handwerk meegenomen zodat ik de twee uur die het zou duren in de wachtkamer kon doorbrengen. Toen dochter na twee uur weer naar buiten kwam zag ze er uitgeput uit. Degene die het onderzoek deed vertelde dat dochter echt heel hard haar best had gedaan en ook goed had doorgewerkt. Dat was ook echt aan dochter te zien.

Voordat we met de bus terug gingen zijn we als verrassing bij de mac gaan eten in plaats van thuis. Ook dan zouden we op tijd terug zijn voor school.
Toen we thuis waren heb ik toch maar de school gebeld om te zeggen dat ik haar vandaag thuis hield, ze was zo moe dat ik liever had dat ze even ging slapen. De school was het daarmee eens gelukkig, en dochter heeft bijna drie uur bijgeslapen. Ze had het echt nodig.

Morgen is het tweede deel van het onderzoek.

maandag 11 juni 2018

Abonnement

De komende periode (t/m december) gaan dochter en ik een paar keer een nachtje weg. Twee van die nachtjes heb ik via een aanbieding van een winkel genomen, en twee keer heb ik het zelf geboekt.

Komend weekend gaan we via zo'n aanbieding een nacht naar Emmen. Dochter kijkt er heel erg naar uit, want als het goed is hebben we een kamer met een bad, voor haar iets onbekends. We hebben al een badkussen voor het hoofd en een grote fles lekker badschuim gehaald.

Wat we in Emmen zelf gaan doen wisten we nog niet, echt de hele dag shoppen is niet helemaal ons ding, en ook met dierentuinen heb ik niet veel.
Ik had bedacht dat we zondag naar ons vaste pretpark konden gaan, dat is daar drie kwartier met de bus vandaan.
Dochter wil heel graag naar het ponypark, dat zouden we zaterdag kunnen doen.

Toen ik de prijzen ging vergelijken en goedkopere aanbiedingen ging zoeken kwam ik erachter dat de goedkoopste optie 55 euro is. Dat is best een hoop geld. Daarna ben ik gaan kijken wat een abonnement voor het ponypark kost voor ons beide. Dat is 64 euro. Ook dat is een hoop geld, maar de reiskosten zijn minder hoog, ook omdat het meer op de route weer terug naar huis ligt.

En dus heb ik een abonnement gekocht. Als we in de zomer of herfst een goedkope dagkaart hebben kunnen we ook prima een dagje daarheen, zonder meteen een fortuin kwijt te zijn.

Eten en drinken nemen we genoeg mee, dat hoeven we daar niet te kopen.


woensdag 6 juni 2018

Goed nieuws

Het werk in de kwekerij ben ik in de loop van de weken steeds leuker gaan vinden. Ik heb steeds meer dingen mogen leren, en het vaste groepje collega's waar ik mee samen werk is erg gezellig. Helaas loopt het over drie weken op zijn eind.

De zomervakantie van dochter heb ik helemaal vrij gepland, daar heb ik ook voor gespaard. Ook daarna zou ik nog twee tot drie maanden thuis kunnen blijven mocht het nodig zijn, maar wat ik daarna zou kunnen doen wist ik niet.

Vanochtend zag ik de baas alleen zitten en ik trok de stoute schoenen aan, ik heb gevraagd of ik volgend jaar weer terug mag komen. Het antwoord was nog veel beter dan wat ik had gehoopt, ik mag het najaar alweer terug komen, dan is er nog bijna twee maanden werk. En ook daarna mag ik in het lenteseizoen weer komen werken.

Ik ben heel blij met dit nieuws. Het betekend dat ik niet alleen in de zomer bij dochter kan zijn, maar ook in de wintermaanden en met de kerstvakantie bij haar kan zijn. In de weken dat ik werk kan ik genoeg sparen voor de maanden dat ik niet werk en ook nog voor mijn buffer.

zaterdag 26 mei 2018

Zaterdag

Vandaag was de dag van dochters kinderfeestje. Het feestje bestond uit een cursus ijs maken en daarna een behoorlijke bak ijs naar binnen werken, met dit weer niet echt een straf. Bovendien was het in de ijssalon lekker koel.

Vanmorgen zijn we begonnen met de snoepzakjes in te pakken. Een jojo, een flesje bellenblaas, wat snoep en een leuk lintje er omheen en het leek al heel wat.

De kinderen hebben het allemaal heel erg leuk gevonden gelukkig, en dochter heeft er van genoten. Nu moet ze nog even wachten op haar verjaardag tot augustus.

Na het feestje zijn we naar de kringloop gereden. Mijn nichtje is volgende week jarig, dus we hadden vandaag een doel. Ik heb een enorme bak gevuld met kralen gevonden, en nog wat losse doosjes kralen om de bak goed vol te maken. Bij elkaar 3 euro :-)
Voor mijn moeder kijk ik altijd bij de dvd's,  voor series die ze vroeger graag keek. De vorige keer had ik een seizoen van de cosby show gevonden, en ook deze keer had ik geluk, alle afleveringen van are you being served stonden er.

Toen ik de dvd's ging langsbrengen kwamen mijn ouders net de deur uitlopen, mijn moeder wou een jurk gaan zoeken in de stad. Ik heb aangeboden mee te lopen, en samen hebben we ons in de kledingwinkel goed vermaakt. Het is echt lang geleden dat ik met mijn moeder ben gaan winkelen. Ik heb zelf een mooie rok en een leuk shirt gevonden, mijn moeder drie jurken.

Nu moet ik straks alleen nog even boodschappen gaan doen, en dan is het klaar voor vandaag. Maar die boodschappen wachten nog wel een uurtje :-)

woensdag 23 mei 2018

Vakantiegeld

Toen ik vorig jaar mijn baan opzegde, ging ik ervan uit dat ik geen vakantiegeld meer zou krijgen. Bij de krant zit dat immers al in het salaris verwerkt zeggen ze. Daarom had ik enveloppen gemaakt voor de komende zomervakantie, met spaardoelen. In ieder geval een zwemabonnement voor dochter en mezelf (90 euro), 50 euro per vakantieweek, voor bijvoorbeeld de bus naar een museum  (de jaarkaart hebben we al) of een dagje weg. Die doelen heb ik gehaald met de verkoop van mijn handwerk.

Nu ik voor het uitzendbureau werk, bouw ik wel weer vakantiegeld op. En dat werd vandaag uitbetaald. Het was netto bijna 200 euro. Dat was een heel leuk salaris deze week :-)

Dochter en ik staan voor de zomervakantie nog een keer op een rommelmarkt. Wat we daarmee verdienen verdelen we en bewaren we, want we gaan dit jaar ook een nacht naar Limburg. En dan is het voor ons allebei fijn wat extra's te hebben.

Het vakantiegeld heb ik samen met mijn salaris direct op de spaarrekening gezet, ik heb het nu nog niet nodig, en als ik het op mijn rekening laat staan gaat het toch ongemerkt weer op.

zaterdag 19 mei 2018

(Bijna) vergeten kinderfeestje

Dochter heeft al een paar jaar geen kinderfeestje meer gegeven. De vele weekenden die ik moest werken, en de weekenden dat ik vrij was, was ik eigenlijk te moe om iets met veel kinderen te ondernemen. En vorig jaar werkte mijn gezondheid niet mee.

Toen ik een paar maanden geleden het erover had met dochter reageerde ze heel blij dat ze dit jaar wel een feestje mag geven. De keuze viel op een ijsfeestje, zelf ijs maken en natuurlijk ook ijs eten. Ik heb het gelijk geboekt en betaald. Het leek nog heel erg ver weg.

Tot vandaag. Ik bedacht me tot mijn grote schrik dat het feestje volgende week al is. En er was nog geen kind uitgenodigd. Oeps.
Ik had nog een heel stel zelfgemaakte kaarten liggen, die hebben we als uitnodiging gebruikt, en daarna zijn we ze gelijk gaan rondbrengen. Gelukkig gaven de meeste ouders gelijk aan dat komende week geen probleem is.

Nu moet ik alleen nog iemand als begeleiding regelen. Maar met het vooruitzicht op twee bakjes ijs zal er vast wel iemand in mijn familie mee willen :-)

zondag 13 mei 2018

Moederdag

Toen ik vorige week met dochter in de br.una liep, zag ze een ontwerpboek van een duur merk. Deze trok haar aan, er stonden zeemeerminnen in, en in de kaft zaten een hoop glitters. Maar het boek kostte 10 euro, dat was teveel voor dochter. 
Zonder te zeuren of te klagen heeft ze het weer terug gelegd, en heeft bij de ac.tion veel goedkopere ontwerpboeken gehaald.

Ik ben deze week na het werk terug gegaan naar de br.una, en ik heb het boek gekocht als moederdagcadeau voor haar. Hiervan wist ik zeker dat ze er heel blij mee zou zijn.

Vanmorgen kreeg ik mijn cadeau van dochter: een ontzettend lieve kaart met een lichtgevend armbandje er in.


Een mooier cadeau dan dit is er voor mij niet :-) 
Ook dochter was heel blij met haar cadeau, ze is er de hele dag mee bezig geweest.

Mijn moeder heeft meerdere malen gezegd dat ze geen moederdag wilde vieren. Dat ken ik, dat roept ze ieder jaar. Heel veel heb ik me er niet van aangetrokken. Ik heb vrijdag op mijn werk een hele mooie hangpot gekocht.


Afgelopen vrijdag was er in het centrum ook een tweedehands boekenverkoop, en daar vond ik twee fotoboeken over het leven van Juliana. Mijn moeder was met al haar cadeautjes blij. 
Mijn vader, broers en zus hadden dit jaar naar mijn moeder geluisterd, ik vermoed dat dat haar toch tegen viel dit jaar. 

zaterdag 12 mei 2018

Opruimen...

Opruimen, het blijft hier wel een dingetje. If in mijn geval een heel groot ding. Voor koningsdag had ik de dozen met onze troep verkoopwaar naar beneden gehaald, uitgezocht en geprijst. En vervolgens bleven de dozen staan. En daar omheen kwamen tassen te staan. En daar omheen lag van alles en nog wat. Eigenlijk moest het merendeel naar het afvalstation worden gebracht. Ik probeerde te bedenken hoe vaak dat heen en weer rijden werd. Te vaak voor mijn beschikbare energie.

Ik heb mijn broertje gebeld en gevraagd of hij met mij met de auto vandaag de zooi weg wou brengen. Gelukkig wou hij dat wel. Ik ben vanmorgen lekker vroeg opgestaan, ik heb de rol blauwe zakken te voorschijn gehaald en ik ben lekker aan de gang gegaan. Heerlijk hoe dat opruimt. Mijn huiskamer is nog niet klaar, maar het is al zoveel beter, er is weer overzicht.

Daarna ben ik met dochter naar de stad geweest. In juli word ik gedoopt en ik wilde graag een nieuwe jurk daarvoor. Gebruikelijk is iets wit, maar helemaal in het wit, ik weet niet of ik me daar prettig in kan voelen. Toen ik daarover sprak met de kerkleiding vertelden ze dat een andere kleur ook mag. Ik heb nu een witte jurk met blauwe figuren erop. Mijn dochter zag voor haarzelf een mooie jurk hangen. Het is even wennen dat zij nu ook bij de vrouwenafdeling moet kijken, maar wel heel leuk :-)

donderdag 10 mei 2018

Een vrije dag

Ik heb er nooit zo bij stil gestaan waar planten vandaan komen, en al helemaal niet hoe druk zoiets kan zijn. Het werken in de kas is nog mooier dan in de lente, met al die zomerbloeiers.

Hoe druk het ook in de kas is, met hemelvaart is iedereen vrij. Heerlijk. Vandaag heb ik tot kwart voor 8 kunnen slapen, en om 10 uur zouden dochter, buurmeisje en ik op stap gaan. Of naar het zwembad, of naar een binnenspeeltuin. Het werd uiteindelijk de binnenspeeltuin. Daar moesten we wel met de bus heen, maar buurmeisje en ik hoefden geen toegang te betalen. Dat compenseert toch best aardig.

Onderweg kwamen we een ganzenfamilie tegen.






 Ik had mijn handwerk meegenomen. Ik heb één collega een kledingsetje voor een pop beloofd, en een andere collega vertelde dat de pop van haar kleindochter geen kleren heeft, en de kleertjes die je voor die maat kan kopen veel te duur zijn. Daar heb ik ook gelijk een setje voor gebreid, en vandaag heb ik besteed aan dichtnaaien en boordjes breien.

Alleen nog de knoopjes eraan.

De rust van deze dag was heerlijk :-)

dinsdag 8 mei 2018

Een jaar geleden...

Morgen een jaar geleden was de dag dat ik instortte door het vitamine D gebrek. Een blik op mijn dagtaken en rooster was genoeg om niet meer te kunnen stoppen met huilen, ik was zo moe. Zelfs het ziekmelden was teveel moeite, dat heeft een collega toen voor me gedaan.

Ik heb toen heel lang signalen genegeerd. Ik had al maanden last van een spraakgebrek, woorden konden heel raar uit mijn mond komen, of zinnen die totaal niet klopten. Of het haaruitval wat ik had.
Na mijn ziekmelding was ik vooral heel bang dat ik weer snel moest beginnen. Ik had daar echt nachtmerries over, en dan vooral dat ik te sloom was en ik uren achterliep met mijn werk. 

Volgende week is het de laatste keer dat ik de stootkuur moet innemen. Wat een verschil met vorig jaar is het nu. Ondanks mijn drukke werkweken met twee keer zoveel uren per week, heb ik nog energie. 'S ochtends sta ik meestal uitgerust op, het spraakgebrek is weg, en ook mijn haren blijven weer zitten. Vandaag heb ik de uitslag gekregen van mijn laatste bloedonderzoek, en al mijn waardes zijn weer goed :-)

Het voelt fijn weer gezond te zijn, en vooral van de energie kan ik heel erg genieten. Al ben ik me er ook bewust van op tijd te stoppen, rust is net zo belangrijk.

zondag 6 mei 2018

Abonnementen...

Dochter en ik hebben een hele tijd de regel gehad dat dochter voor ze een app ging installeren, ze het aan mij moest laten zien. In die regel is een beetje laksheid ontstaan, dochter zegt het wel wat ze installeert, en laat ook zien waar ze mee bezig is als ik het vraag, maar ik zit er niet meer zo bovenop.

Tot ik een vandaag een mail kreeg met de felicitatie voor het afgesloten abonnement á 7,99 per week. Wablief? 8 euro per week, dat kan niet kloppen. Toen ik ging lezen kwam ik erachter dat het om een kleurplaten is van een populaire gekleurde eenhoorn. Dochter...
Ik heb het abonnement maar eerst opgezegd en de app verwijderd, en het er met dochter over gehad waarom dit niet zo handig is.

Ik heb dochters telefoon op mijn mailadres gezet, en daar is ook mijn paypal aan gekoppeld. Normaal moet er een wachtwoord gebruikt worden (waarvan ik heel zeker weet dat dochter hem niet weet), maar bij deze app was dat niet nodig. Gelukkig stuurde ze wel de felicitatiemail, dat scheelt een hoop geld...



vrijdag 27 april 2018

Koningsdag

Tot gister was het spannend of ik mee zou kunnen met de meiden met koningsdag. Ik had geluk en ik kreeg vrij.
We hadden een hoop spullen verzameld. Kleding die op zolder stond, op marktplaats had ik goedkoop een pakket dvd's besteld die vrijwel allemaal goed waren, nog spullen die over waren van vorig jaar, dingen die ik bij de studenten had gevonden en natuurlijk de spullen van mijn collega.

Om 3 uur was ik in de stad, waar het tot mijn verrassing al best druk was. Maar mijn favoriete plek was er nog. Toen dochter en buurmeisje kwamen, had ik al voor 15 euro verkocht. Omdat we zoveel hadden (13 bigshoppers vol+mijn fietstassen en krat) verkochten we vrijwel alles tussen de 20 en 50 cent.

Rond twee uur hielden onze 'buren' het voor gezien, en vroegen of wij hun kleedje wilde hebben, in ruil dat ik volgend jaar hun zeil alvast neerleg als ik ga zitten. Prima, het waren fijne mensen om naast te zitten. Met hun spullen hebben we ook nog aardig verdiend. Om half 4 hielden wij het ook voor gezien, bijna alles was op en het begon te regenen.

In totaal hebben we 112 euro verdiend, dat is meer dan genoeg om buurmeisje in de herfstvakantie een dag mee te nemen :-)

Nu heb ik rust...

woensdag 25 april 2018

Drukke week

Sinds ik zoveel werk, probeer ik mijn activiteiten zoveel mogelijk te plannen. Ik sta bijvoorbeeld een uur eerder op, dan kan ik bijvoorbeeld de strijkwas wegwerken (als ik thuis kom kan ik er geen moed voor vinden).

Deze week is echt druk vol gepland, zo vol dat ik er best wat uren in de dag extra zou willen hebben. Maandag moest ik eerst werken, vervolgens snel door naar de dierenarts met een verkouden konijn, en daarna weer snel door voor een vergadering van het vrijwilligerswerk bij mijn oude werkgever. De uitkomst daarvan was dat dat volgend jaar gaat stoppen voor iedereen.

Dinsdag had ik het vrijwilligerswerk zelf. Ontzettend leuk weer, de bewoners reageren nog steeds blij als ze me zien, sommige denken elke keer weer dat ik weer in dienst ben.

Vandaag had de school van dochter het grote schoolfeest. Dochter mocht net als vorig jaar weer helpen met schminken, ze is er ook echt goed in geworden :-)

Morgen werk ik twee uur langer dan normaal, in de hoop dat iedereen dan vrijdag vrij kan hebben. Iedereen werkt morgen langer door, maar of het echt lukt om vrij te hebben...

Vrijdag is het koningsdag. We hebben al een hoop spullen verzameld om te verkopen, en ook mijn nieuwe collega's helpen daarin mee. De hele week krijg ik tassen vol spullen mee, echt heel lief. Of ik nu moet werken of niet, ik kan wel een plekje voor dochter en buurmeisje vrij houden. Ik moet elke dag de pont nemen, en op feestdagen vertrekt die pas 2,5 uur later.
Het doel om te sparen dit jaar wordt een nachtje weg naar drenthe voor ons drietjes. De twee meiden hebben er heel erg veel zin in.

Ik zal blij zijn als de drukte weer voorbij is.

maandag 16 april 2018

Achterom kijken

Toen ik de baan bij de kwekerij aannam, wist ik wel dat er hard gewerkt moest worden. Maar wat dat harde werken in hield, ik had geen idee. In het verzorgingshuis had ik het altijd gestructureerd druk. Ik wist vier weken van te voren al wat er van me werd verwacht, en mijn planning was al zo volgestopt dat er vrijwel niks mee bij kon. Dat dat niet de manier was, daar ben ik vorig jaar wel achter gekomen.
De dagen bij de kwekerij zijn heel gezellig. Het is vrijwel altijd heel druk, maar er wordt heel veel gelachen en het groepsgevoel is heel groot. De extreme spierpijn die ik in het begin had is weg, al voel ik mijn lichaam nog steeds na een dag werken.

Afgelopen week sprak ik een oud collega. Het gesprek kwam al snel op mijn vertrek, ik had het rustig een paar maanden uit kunnen stellen, er is nog steeds niks aan de hand. Nou ja niks, van een andere collega hoorde ik eerder dat het halve huis al leeg is. Maar de onzekerheid over wat hier na die ik volgens de oud collega nu heb was niet nodig geweest.

Het gesprek bleef door mijn hoofd spoken. Heb ik echt een fout gemaakt door mijn gevoel te volgen? Afgelopen weekend zat ik op internet christelijke filmpjes te kijken, en één daarvan ging over achterom blijven kijken. Als je achterom blijft kijken naar wat je had, kun je de zegeningen die voor je liggen niet zien.

Ik had een goede baan, waar ik heel lang veel plezier in had. Maar diezelfde baan leverde mij ook zoveel stress op dat ik er ziek van werd.

Als ik kijk naar wat ik nu heb, is een tijdelijke baan, waarvan ik weet dat het nog elf weken duurt en daardoor ook makkelijker vol te houden is. Ik heb met die baan genoeg opzij kunnen leggen om de rest van het jaar te leven, en in de zomervakantie naar ons favoriete hotel te kunnen en nog een keer een nacht naar valkenburg. Ik weet nog niet wat ik hierna ga doen, ik weet wel dat ik de hele zomervakantie vrij neem. De kans bestaat dat ik vaker bij de kwekerij mag terug komen als ik mijn werk goed doe. Ik krijg steeds meer taken geleerd, dat vind ik een positief teken.
In het uiterste geval kan ik altijd weer terug naar de krant, nu de oude depothoudster weg is.

Als ik naar mijn leven van vorig jaar en nu kijk, dan voel ik me nu veel beter. Vorig jaar stond ik op het punt om in te storten, nu heb ik veel energie, zelfs na een dag werken. Mijn leven is er tot nu toe beter op geworden :-)

maandag 9 april 2018

Nieuwe onderzoeken

Een tijdje terug deed dochter mee aan een sociale weerbaarheidstraining. Ze vond het gelijk leuk, en ging er met veel plezier heen. Na de training had ik nog een evaluatiegesprek met de leidster, en zij gaf aan zorgen te hebben over dochter. Ze vroeg toestemming om met de school in gesprek te gaan, want dat dochter bepaalde vaardigheden mist, dat was duidelijk.

De school pakte het verzoek goed op, en er werd gelijk een gesprek gepland waarbij ook iemand van de gemeente aanwezig was. Er kwam uit het gesprek dat dochter claimend naar andere kinderen kan zijn, niet voor zichzelf kan opkomen, grapjes niet goed begrijpt waardoor zij het gevoel heeft dat zij wordt uitgelachen, en flink achter loopt. De mevrouw van de gemeente had ook geen idee wat ze er mee aan moest of wat voor training wel gaat werken bij dochter. Er werd afgesproken dat dochter weer een capaciteitenonderzoek krijgt, om te kijken hoe ver ze nu is.

Vandaag hadden we de intake. Dochter zag er als een baksteen tegen op, en dat is nog zacht uitgedrukt. De hele dag was ze huilerig, en alles deed haar zeer, van haar oog tot haar voet toe.
Bij de intake werd aangegeven dat de school dochter ook wil laten testen op autisme (met mijn toestemming). Autisme zit veel in mijn familie, in heel veel verschillende soorten. Mijn toestemming is er, ook voor het capaciteitenonderzoek.

Na het gesprek zijn we de dag positief gaan afsluiten in de grote stad waar we waren. Dat de spanning bij dochter verdwenen was, was goed merkbaar. Ze was weer heel vrolijk, en de pijn was ook weg. Nadat we ons avondeten bij de mac op hadden, zijn we lekker naar huis gegaan.
Het is nu wachten op het vervolg.

zondag 1 april 2018

Het paasweekend

Een paar maanden geleden ging ik er nog van uit dat ik nog een hele tijd bij de krant zou werken, en dus niet zomaar een paar dagen achter elkaar vrij zou hebben. Daarom boekte ik een weekend weg met pasen naar ons favoriete pretpark in Drenthe.

Dochter was de hele week al aan het stuiteren, en ik had er zelf ook enorm veel zin in. Drie dagen lekker genieten. Ik boekte een arrangement met diner. Met diner was ik bijna 40 euro goedkoper uit dan zonder diner. Zaterdagavond hebben we dat gehad. Net zoals de vorige keer kregen we een enorme lading eten op tafel: vier soorten vlees, friet, gebakken aardappels, drie soorten salade, zes soorten saus. Teveel om op te eten helaas. Als toetje kregen we een enorme ijstaart met vruchtjes. We ploften zowat uit elkaar, maar het was heerlijk.

Vanmorgen was er in het pretpark een paasspeurtocht uitgezet, voor de eerste vijftig kinderen gratis, en anders 1 euro per kind. We stonden als één van de eerste in de rij, en vol overgave begon dochter naar de attracties te zoeken die een nummer hadden, bij elk nummer kregen ze chocolade eitjes of kauwgum, en zelfs een fidget spinner.
De rest van de dag hebben we ons prima vermaakt, zowel in het park als in het hotel.
En we hebben weer een keer tv gekeken, en ik ben tot de conclusie gekomen dat er nog steeds veel herhalingen zijn.

Morgen hebben we nog een leuke ochtend in het park, en morgenmiddag gaan we weer lekker naar huis. Het was heel fijn om er weer eens met dochter uit te zijn, gewoon even samen.

zondag 25 maart 2018

Een muis met grote poten

Toen ik kind was, was een muis met grote poten erg populair. Briefpapier, kaartjes, enveloppen. Ik vond die rage toen zelf niks, wat had je nou aan briefpapier waar je niet op 'mocht' schrijven maar in een klapper moest stoppen? Ik gaf mijn zakgeld destijds veel liever uit aan boeken.

Vorige week mocht dochter afzwemmen voor haar vierde zwemdiploma. Ik ging voor een cadeautje kijken bij de kringloop, en zag een klein mapje die propvol zat met spulletjes van die muis, en een grote multonmap gevuld met nog meer spullen. Ik mocht beide dingen meenemen voor 2,50. Ik had geen idee of dochter het leuk zou vinden.

Toen ze na afloop van het zwemmen terug in de kleedkamer kwam met haar diploma heb ik haar het kleine mapje gegeven. Ze vond het fantastisch, allemaal papier en enveloppen. Thuis heeft ze de grote map gekregen, en het liefst was ze de hele avond er mee blijven zitten en bladeren.

Dochter is gister weer mee naar de kringloop gegaan, en heeft een gigantische verzameling van dat spul meegenomen. Vier grote mappen vol, blokjes, nog meer papier en een fotoclip. Ze had maar 10 euro hoeven afrekenen.

Dochter is gister en vandaag de hele dag druk bezig geweest met haar schat. De eerste brieven zijn al geschreven :-)

vrijdag 23 maart 2018

Gemist

Ik ben nu 2,5 week bezig bij mijn nieuwe baan. De eerste dagen was het ongelofelijk zwaar, ik heb nog nooit zo erg en langdurig spierpijn gehad. Na de eerste twee dagen bedacht ik me dat ik misschien extra eiwitten moest nemen, voor het spierherstel. En dus let ik nu op dat in alles wat ik eet veel eiwitten zit, en na het werk neem ik een grote beker proteinedrank.
Het helpt wel, mijn lichaam doet nog steeds zeer na het werk, maar ik sta 's ochtends niet meer met spierpijn op.

De sfeer is wel heel erg goed, en ondanks het zware werk vind ik het werken op de kwekerij ontzettend leuk. En het betaald heel erg goed :-)

Ik kom op straat ook veel bezorgers tegen. Van elke bezorger krijg ik te horen hoe jammer ze het vinden dat ik weg ben, en dat ik echt gemist wordt. Ook krijg ik alle nieuwtjes te horen, mijn ontslag heeft ook gevolgen gehad voor de depothouder, die kon het gordijn van mooi weer spelen niet meer ophouden en is ook uit de functie gezet. Persoonlijk ben ik daar blij om, de depothouder had een aantal bezorgers op de korrel om te vervangen, die bezorgers houden nu wel hun baan.

Ik ben nog steeds blij met mijn beslissing om ander werk te nemen. Het vooruitzicht het weekend vrij te hebben is zo ontzettend lekker :-)

vrijdag 9 maart 2018

Ander werk

Na alle frustraties bij de krant heb ik me ingeschreven bij een uitzendburo. Heel fijn hadden zij vrijwel gelijk een tijdelijke baan voor me. Ik heb de depothouder op de hoogte gehouden, die er niet zo blij mee was als ik.

Aan het begin van de week kreeg ik telefoon van een hogere baas, die zijn excuus wou aanbieden voor zijn gedrag toen ik ziek was. En hij wou kijken of mijn frustratiepunten opgelost konden worden. Ik heb aangegeven dat mijn belangrijkste punt mijn salaris, of het ontbreken daarvan, is. Dat is gelijk in orde gemaakt en dat heb ik nu gekregen gelukkig.
Ik heb ook aangegeven dat ik een sollicitatiegesprek had, en dat als het kon ik voor die baan zou gaan.
De dag van de sollicitatie kreeg ik een grote bos bloemen thuis, met de vraag of ik me wilde bedenken. Uhh, nee.

Ik kon de dag daarna gelijk beginnen bij mijn nieuwe baan, een kwekerij. Het is heel zwaar, maar heel erg leuk werk. En per dag verdien ik evenveel als een hele week bij de krant. Bij de krant ben ik nu helemaal weg, maar met deze baan kan ik genoeg verdienen om de rest van het jaar rond te komen. En wie weet heeft het uitzendburo wel weer iets anders tegen die tijd.

Nu ga ik mijn eerste weekend in hele lange tijd vieren, en daar ben ik heel dankbaar voor :-)

zaterdag 24 februari 2018

Op zoek naar ander werk

De afgelopen tijd was voor mij een tijd met veel frustratie over mijn werk bij de krant. Het voornemen om geen assistent meer te zijn is niet zo goed gelukt, ik heb me om laten praten om als invaller in te kunnen springen. In de praktijk betekend dat dat ik elke dag gewoon achter de teltafel sta.
Op zich is dat niet het ergste, het gaf mij veel meer frustratie te merken dat al mijn extra gereden wijken niet uitbetaald zijn. Net zoals mijn middagwijk, waar ik nog steeds geen cent van heb gezien, en komende maand ook niet waarschijnlijk.

Tijd om te zoeken naar ander werk. Ik heb de middagwijk al opgezegd, zes dagen per week door weer en wind vrijwilligerswerk doen, daar pas ik voor.

Op internet ben ik op zoek gegaan naar vacatures in de buurt, en al vrij snel werd ik aangenomen als oproepkracht bij een schoonmaakbedrijf. Het was een mooi begin, maar ik wou eigenlijk van de hele krant af. Dus heb ik me ook ingeschreven bij een uitzendbureau waar ik eerder voor heb gewerkt. Ik kreeg vrijdag bericht dat ze waarschijnlijk wel wat voor me hebben voor 36 uur per week.

Ik heb mijn depothouder de keus gegeven dat als ik dat werk kan krijgen, ik of mijn wijk gehalveerd wil hebben (hij is nu al veel te groot, er komt veel nieuwbouw bij), of ik neem helemaal ontslag. Er werd verteld dat beide opties eigenlijk niet kunnen, maar op het moment heb ik daar maling aan, ik moet voor mezelf kiezen en wat beter is voor dochter en mij.

Ik voel me ook een paar dagen al niet helemaal goed, en ben gister naar de huisarts geweest. Ik heb een luchtweginectie. Vanochtend heb ik nog wel geteld op het depot (anders stond de andere teller alleen), daarna ben ik naar huis gegaan en heb ik gezegd dat ik maandag niet kom. Ik ben benieuwd of ik nog mag terugkomen (ik zorg niet zelf voor vervanging), ik zou het niet erg vinden als het niet mag.


zaterdag 27 januari 2018

Ons jaardoel

Onder het mom van inkomstendaling had ik me voorgenomen dit jaar op een aantal zaken na niets nieuws te kopen.
Dochter is ook mee gaan doen, en zeer regelmatig zijn we bij de kringloop te vinden.

Omdat mijn neefje jarig was wilden we nog even voor iets kleins kijken voor hem, maar ook voor zijn zusje. Omgekeerd doen we dat ook, de jarige krijgt een aantal cadeautjes van dochter en mij, en de ander iets kleins. Niet nodig, maar wel leuk :-)

Voor de kringloop waren we een kwartier te vroeg, daarom zijn we eerst naar de terres des hommes winkel gelopen. Daar vonden we nieuwe leggings voor 50 cent per stuk. Die zijn altijd handig om te hebben. Ook vonden we bij het speelgoed een grote voorraadpot vol met houten en plastic kralen en ook een flinke rol draad voor 2 euro. Dat was mooi voor mijn neefje, die na het uitpakken meteen begon aan armbanden en kettingen voor zijn zusje.

Bij de kringloop zelf haďden we ook weer flink geluk. Ik vond een monopolyspel (het ziet er compleet uit), die mochten we voor 2 euro meenemen. Ik was en ben daar nog steeds zo blij mee, ik weet wat die spellen nieuw kosten, en 2 euro is echt heel goedkoop.
Bij de speelgoedafdeling vonden we een mooie puzzel voor mijn nichtje van haar favoriete zangeressen voor 50 cent. Welliswaar met de oude zangeressen, maar dat zag mijn nichtje niet. Die was dolblij met haar puzzel.

Dochter vond nog twee houten tekenpoppen, die we voor 1,50 mochten meenemen. Die wilde ze heel graag kopen, niet voor zichzelf, maar voor de juf. Normaal koop ik niets voor de school, daar krijgen ze denk ik een budget voor op school. Maar dochter hoopte zo dat zij ook een keer iets mee mocht nemen, dat ik haar voor 1,50 dat plezier niet wil ontnemen. Maandag na schooltijd mag ze ze van mij aan de juf geven.

Ik vond zelf nog een baby born pop, ik gebruik er altijd één als paspop voor mijn poppenkleren, maar de ogen waren al niet mooi meer (ik heb een pop die schattig hoort te zijn nog nooit zo eng zien kijken op foto's) en vorige week was de arm afgebroken. Ook deze is niet helemaal perfect, maar als paspop is dat niet erg. Voor de pop moest ik 3 euro betalen.

Tijdens mijn krantenwijk vind ik ook nog steeds veel mooie spullen, vooral bij de studenten. Afgelopen week vond ik een paar flessen fan.ta zonder suiker. Waarschijnlijk vond iemand die niet zo lekker. Ik heb gecontroleerd of de flessen nog dicht zaten, en dat was zo. Dochter was er erg blij mee, normaal krijgt ze het niet, alleen op vakantie.
Voor de hamster vond ik een nieuw pak zaagsel, en voor een collega een zak kattenbakvulling.
De studenten zetten het vaak in dozen in de algemene hal, later als de schoonmakers komen wordt het in de kliko gegooid.

Tot nu toe gaat het niks nieuws kopen heel erg goed. Ik heb me eigenlijk nooit beseft hoeveel er bij kringlopen te koop is terwijl ik er wel kwam, en hoeveel mensen ook weggooien wat nog goed is.

woensdag 24 januari 2018

Vrijwilligerswerk en de krant

Omdat ik nog niet helemaal afscheid wou nemen van de mensen in het verzorgingshuis, had ik bedacht dat ik weer vrijwilligerswerk kon gaan doen. Niet meer op vrijdag, dat kan niet, maar op dinsdagavond. Dat was vrij snel geregeld, en gisteravond was de eerste keer dat ik op het rooster stond.
Dochter stond een uur van te voren al te springen, ze had er heel erg veel zin in, en wist precies bij welke bewoner ze als eerste wilde beginnen.

Toen we onze koffie en theekannen hadden gevuld, en we de afdelingen op gingen, had ik al snel door dat het een crisisavond was, veel mensen moesten nog eten. We hebben de taken maar verdeeld, dochter nam de koffie en thee op zich, en ik smeerde de boterhammen en deed de afwas waar nodig. Zo konden we de zorg een beetje ondersteunen. We gingen later naar huis dan de bedoeling was, maar het was heel erg leuk :-)

Bij de krant heb ik mijn assistententaak weer neergelegd. Van samenwerken tussen mij en de andere assistent was geen sprake, voor mijn gevoel kreeg ik alle taken, van tellen van de kranten tot het verantwoordelijk zijn voor de extra wijken, terwijl de ander zat te roken, te bellen en vervolgens echt even pauze moest hebben. En mooi weer tegen de hoge baas zat te spelen. Daar heb ik met haar over gesproken, en het ging twee dagen goed. Maar weer draai ik overal voor op, en het kost mij veel meer energie dan het mij oplevert. Ik pas daar voor, deze maand tel ik nog de kranten zodat de krant de kans krijgt om iemand anders te vinden.

Ik hoop alleen dat mijn actie verder geen gevolgen gaat hebben in de vorm van ontslag. Ik heb de andere assistent aardig tegen me in het harnas gejaagd door al het werk te laten liggen, mooi weer spelen zonder moeite te hoeven doen is een stuk moeilijker nu. Mocht het wel zo zijn kan ik gelukkig een paar maanden uitzingen met mijn spaargeld, en ga ik direct solliciteren bij de fabriek waar mijn broer werkt, daar zijn vrijwel altijd vacatures.


zaterdag 13 januari 2018

Kinkhoest?

Afgelopen week kregen we het bericht van de moeder van dochters vriendje: vriendje heeft kinkhoest. Ik schrok van het bericht. Dochter was ook al een paar dagen niet zo lekker, ik heb haar ervoor thuis gehouden.

Toen ik op internet informatie ging opzoeken, las ik dat het begint met verkoudheid en griepachtige klachten. Pas na een paar weken komt de hoest erbij, maar vanaf het moment van verkoudheid is het al besmettelijk.
Bij dochter op school is er een kind dat wordt behandeld voor kanker, en dus erg vatbaar is. In plaats dat dochter vrijdag weer naar school ging, heb ik de huisarts gebeld en het verhaal uitgelegd, ik wilde graag dat dochter ook getest zou worden.
De huisarts had er geen bezwaar tegen gelukkig.

Gistermiddag heb ik contact gehad met de school. Ze waren blij dat dochter al thuis was, en totdat de uitslag binnen is mag dochter niet op school verschijnen. Dat lijkt me niet meer dan logisch, kinkhoest is niet alleen voor dat ene kind gevaarlijk, maar ook voor baby's en zwangere vrouwen. Ik ben daar zelf liever ook te voorzichtig mee.

Met de juf van dochter heb ik afgesproken dat ik maandag schoolwerk kom halen, dan kan dochter thuis werken. Donderdag krijgen we als het goed is de uitslag :-)

woensdag 3 januari 2018

Mijn goede voornemen/doel

Ik ben niet zo van de goede voornemens op 1 januari. Want waarom zou je met een idee wachten tot dan? Om het in mijn geval meestal te laten mislukken.

Toch heb ik wel iets bedacht voor dit jaar. Ik wil dit hele jaar, op een paar uitzonderingen na, niks nieuws kopen. Als er iets nodig is, moet het tweedehands. De uitzonderingen zijn een wasmachine (die heb ik ooit tweedehands gehad en dat was een ramp), ondergoed, schoenen voor dochter, en verzorgingsproducten.
Dat ik dit nu heb bedacht, heeft heel veel te maken met een iets vermindert inkomen en de noodzaak een goede spaarpot te krijgen voor het geval van ziekte.

De eerste uitdaging waren de cadeautjes, in januari zijn mijn moeder, mijn broertje,mijn neefje en een vriend jarig. Daarom gingen we vandaag naar de kringloop, gewapend met 25 euro.
Als eerste kwamen we langs de kledingafdeling. Daar zag ik een mooie zwarte winterjas hangen voor mezelf voor 8 euro. Niet heel warm, maar wel netjes. De jas die ik gebruik voor naar de kranten is heel warm, maar door de inkt totaal niet netjes meer. Dochter vond een mooie trui voor 8 euro. We hebben ze allebei genomen, om vervolgens maar snel verder te zoeken naar cadeautjes.

Ik vond voor mijn broertje twee nieuwe puzzels voor 3 euro samen. Mooi, dat was één. Voor mijn moeder heb ik een dvd van haar favoriete serie gevonden voor een euro, en thuis heb ik via scoupy een grote zak koffie goedkoop kunnen krijgen. Voor de vriend heb ik twee natuur dvd's gevonden, bij elkaar 1,50. En voor mijn neefje een puzzel met twee hondjes en een dvd, ook bij elkaar 1,50.

Bij een andere tweedehandswinkel zag ik een hele leuke spaarpot voor mezelf voor 50 cent. En tijdens mijn middagwijk zag ik bij de studentenflat een doos met glazen die gratis werden weggegeven. Ik heb er zes mooie uitgezocht.

Mijn nieuwe spaarpot.

Vandaag ben ik echt enorm goed geslaagd, waar ik heel blij mee ben.