zondag 30 september 2018

Terugval?

Jaren geleden is er bij mij ptss  (posttraumatische stress stoornis) vastgesteld, ontwikkeld door mijn loverboyverleden. Een tijd waar ik niet graag aan terug denk, het was niet de meest fijne tijd in mijn leven. Maar het heeft ook gemaakt wie ik nu ben.

Toen ik met mijn blog begon, stond ik aan het nieuwe begin van mijn leven, een leven zonder hulpverlening. De ptss was niet weg, en dat heb ik door de jaren heen ook zo ervaren. Een geur, een beeld, een geluid, het kon een reactie uitlokken. 

Vorige week liet mijn zusje me een video op YouTube zien van een serie die ik vroeg graag keek. En die video zorgde ervoor dat ik weer terug het verleden induikelde. En niet zo'n klein beetje ook. De hele week heb ik tegen de flashbacks gevochten, tot ik me bedacht dat ik er niet tegen moet vechten, dat kost zoveel energie. En de beelden komen toch wel, dus dat is zonde van de energie. 

Ik merk wel dat de impact op mijn gevoel nu iets afneemt, maar ik kan op het moment nog steeds weinig prikkels hebben. Ik heb het er met dochter over gehad dat mijn hersenen zich even niet zo prettig voelen, en daardoor ik ook niet. Dat snapt ze, en ze gaat gewoon lekker haar gangetje. Het werken in de kas is fijn, ik hoef met niemand te praten als ik niet wil, ik mag gewoon stil hard aan het werk zijn. En dat is heel fijn. Het begint gelukkig weer wat rustiger te worden, en ik hoop deze week op een vrije dag. Vorige week was pittig, heel pittig.

Ik hoop dat deze nieuwe herinneringen niet blijven komen, dat ze gewoon blijven waar ze zitten, gewoon ergens verscholen. Ik wil in het nu leven, niet in het verleden. Als ze wel blijven komen weet ik weer therapie moet vragen, voordat de herinneringen/gevoel/angst mijn leven overnemen. De tijd zal het leren...

zaterdag 22 september 2018

Een eigen rekeningnummer

Toen dochter twaalf jaar werd, kregen we een brief van de bank, dat we een rekening met betaalpas en internet bankieren konden gaan aanvragen. Dat internetbankieren en het nut ervan, snapt dochter nog niet zo goed, maar die betaalpas wel. 

Sinds een paar dagen heeft ze echt haar rekeningnummer, en zat ze te bedenken hoe ze er geld op kon krijgen, aangezien ze één keer per maand zakgeld krijgt.

Omdat het vandaag burendag was, had het wijkcentrum een rommelmarkt georganiseerd. Daar hadden we ons voor opgegeven, en het geld zouden we door de helft delen. Ik had bij de ac.tion een soort muziekdoos voor de kerst gezien, en dochter heeft ook honderd wensen. Ze had bedacht dat ik dat geld op haar rekening kon storten. 

Ondanks dat de rommelmarkt door het weer (letterlijk) in het water viel, hebben we ieder wel 27 euro. Dochter vond op de rommelmarkt een pop met een stapel poppenkleren die ze voor 1 euro mocht meenemen (die vrouw was het denk ik ook zat) en een stapel duckjes voor 2 euro.

Ik vond voor dochter een paar goede loopschoenen voor op kamp, bijna dezelfde als waar we gister voor bij de sc.apino waren, maar (gelukkig) niet in haar maat, die waren 65 euro. Deze schoenen mochten we voor 5 euro hebben :-)

Ondanks de regen was het best een leuke dag, we hebben een hoop nieuwe mensen ontmoet uit de buurt, en ik heb van het wijkcentrum een uitnodiging gehad om mee te praten over een nieuw vrijwilligers initiatief dat ze willen gaan starten.

donderdag 20 september 2018

Geldezel

Op m.plaats verkoop ik al een tijdje mijn gehaakte handwerk. Dat loopt goed, ook omdat ik niet heel veel geld vraag, meestal krijg ik tussen de 5 en 20 euro voor een opdracht.

Vandaag kreeg ik een app van een onbekend persoon. Hij wou voor 150 euro kopen, en meteen mijn rekeningnummer. Meteen was mijn argwaan gewekt. Waarom zou iemand 150 euro meteen aan een onbekend persoon geven, zonder dat ik er iets voor heb gedaan?

Dochter leek het wel wat, mijzelf iets minder. Het was wel een goede opening voor een gesprek over geldezels, een woord wat ze nog niet kende. Ik heb haar uitgelegd dat die man bijvoorbeeld een neptelefoon voor 150 euro heeft verkocht, maar als hij dat geld op zijn eigen rekening laat storten de politie naar hem gaat. Dochter keek verward. Ja maar mam, als dat geld op jouw rekening komt, gaat de politie toch naar jouw. Ze snapte het probleem meteen.

Nadat ik een appje terug had gestuurd dat ik het niet vertrouw, heb ik niks meer gehoord. Ik weet niet of die persoon verkeerde bedoelingen had. Maar zelfs mijn vaste klanten bestellen niet voor zoveel geld, het is ook niet logisch. Dan is gezond verstand beter :-)

Update: het bleek niet te gaan om een geldezel, maar om de 1 cent oplichtingstruc. Opgelicht heeft er een mooi artikel over: https://opgelicht.avrotros.nl/dossiers/item/12315/

Ik ben blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd. Iets verkopen is leuk, maar niet als mijn bankrekening wordt geplunderd.

maandag 17 september 2018

Schoolgesprek

Na aanleiding van de onderzoeken die dochter heeft gehad, waren er ook gesprekken om dat te bespreken gepland. Ik had mijn gesprek al in de zomervakantie gehad, en vandaag was het gesprek met de school erbij. Het was een heel goed gesprek, waarbij zoals het hoort dochters belangen echt voorop stonden.

Eén van mijn zorgen is het voortgezet onderwijs voor dochter. Als het haar al zoveel moeite en energie kost om aan een invaljuf te wennen, hoeveel zal het haar dan kosten als ze zes of zeven verschillende leraren op de een dag heeft? Het advies wat mijn tante gaf: leg het haar gewoon uit dat het zo werkt. Ik denk niet dat dat gaat werken...
De school bleek na het lezen van het verslag dezelfde vraag te hebben, en ook al onderzoek te hebben gedaan naar een vervolgschool. Het plan is nu om daar op korte termijn een afspraak te maken om te gaan kijken, samen met de juf en intern begeleider. Het geeft een fijn gevoel dat ze zo betrokken zijn.

Ik heb thuis ook hulp aangeboden gekregen om met dochter te leren omgaan, vanuit de gemeente. Dat aanbod heb ik nu nog niet aangenomen. Ik heb thuis geen problemen met dochter, we zijn goed op elkaar ingespeeld, en de tips die ik destijds van de thuisbegeleiding kreeg hebben een goede basis gelegd. Maar het is wel iets om in gedachten te houden, mocht het ooit wel nodig zijn.

Ik ben blij dat iedereen met de neus dezelfde kant op staat, dat maakt het zoveel makkelijker :-)