vrijdag 12 juli 2019

Afscheids musical

Eén van de momenten waar dochter dit jaar heel erg naar uit keek, was de musical. Bij dochter op school is het de gewoonte dat de kinderen zelf hun optreden bedenken, aangestuurd door de juffen. Vanaf de kerstvakantie waren ze al voorbereidend bezig, en na de meivakantie ging het gas erop.

De bedoeling was dat alles geheim zou blijven voor de ouders. Na de eerste oefening kwam dochter thuis met de vraag of ik een geheim kon bewaren. Zoals ze zelf zo mooi zei, het moest haar hoofd uit.

Gisteren was de grote dag. Ze begonnen al vroeg in het theater, waar ze tot 's avonds laat zouden blijven. 'S middags werd er opgetreden voor de andere klassen, waarna er weer een hoop puntjes op de i werden gezet. Twee uur voor de avondvoorstelling was het de beurt aan de ouders om de generale te doen, volgens de traditie op school voeren de ouders ook een optreden uit. Ondanks dat ik het alleen al van het idee op het podium te moeten staan al spaans benauwd kreeg, had ik wel een klein rolletje genomen waarbij ik één zin moest zeggen. Dochter vond het geweldig, en daar ging het om.

Het was een enorm lange dag, maar wel heel mooi om zo te beleven. Het optreden van de kinderen was heel leuk, en ook in de coulissen heb ik van het optreden van de ouders genomen. Ook het officiële moment dat de kinderen hun certificaat mochten ondertekenen en alle juffen een hand of een knuffel mochten geven was heel mooi. En ook is daar het besef: nog een week en dan is de basisschool echt voorbij. Die negen jaren zijn echt om gevlogen...

zondag 7 juli 2019

Dochters vader

Toen ik zwanger was van dochter, liep de relatie van haar vader en mij niet heel erg soepel. De zwangerschap zorgde toen voor nog meer schuring, vader wilde geen kind meer en ik was in de veronderstelling dat de baby nu eenmaal groeide. De keuze die ik van de vader kreeg (hij of het kind) was niet heel moeilijk destijds. Ik heb altijd het gevoel gehad dat het de juiste keuze was, ook al is alleenstaande ouder zijn niet altijd even makkelijk.

Toen dochter een jaar of 6 of 7 was, werd ze zich er heel erg van bewust dat andere kinderen wel een vader hadden, en zij niet. Ik heb vader altijd van de ontwikkelingen van dochter op de hoogte gehouden, of hij het nu wilde of niet. Hij zat toen niet zo te wachten op een ontmoeting met dochter, maar stemde uiteindelijk toch er mee in, hij wou wel haar pappie spelen (je zou er bepaalde neigingen van krijgen).
Na die ontmoeting had dochter geen behoefte meer om haar vader verder te zien, ze nam het hem erg kwalijk dat hij haar niet wilde. 

Ik heb dochter altijd gezegd dat als zij eraan toe was, we altijd opnieuw een keer langs konden gaan. De laatste paar weken had ze het steeds vaker over haar vader, en vrijdag vertelde ze glunderend dat ze hem toch wel weer een keer wou zien. Die afspraak was snel geregeld, en vanmiddag na onze kerkdienst zijn we er heen gegaan. We zijn er 3 kwartier gebleven, waarin vader vooral heel veel vaderlijke adviezen probeerde te geven waar dochter niks van snapte. Na die 3 kwartier zat haar hoofd zo vol dat we maar weer afscheid hebben genomen.

Ik hoop dat vader en dochter in de loop van de tijd toch wat meer leren kennen, ik gun het ze allebei. Maar dat heeft tijd nodig. Vandaag was in ieder geval een mooie eerste stap :-)

zaterdag 6 juli 2019

Het laatste 'kinderfeestje'

Omdat dochter komend schooljaar naar de middelbare gaat, wilde ze nog één keer een kinderfeestje geven. En niet zo maar één, maar een hele grote. Op zich een feestje is niet zo erg, maar wat met heel veel kinderen? Thuis is geen optie, het is al een probleem met verjaardagen om iedereen in mijn huis te proppen. En buitenshuis is vaak meteen een hele hoop geld, iets waar ik nu toch wat zuiniger mee ben.

We hadden nog als optie een feestje bij de recreatieplas. We hebben buienradar een beetje in de gaten gehouden, en deze zaterdag leek perfect te zijn. Dochter heeft 11 kinderen uitgenodigd, allemaal kinderen die vrijwel nooit worden uitgenodigd, samen hebben we frisdrank, chips, spekjes en koekjes gehaald, en vanmorgen een taart.

Van de 11 kinderen konden er uiteindelijk 8 komen, en wat hebben ze er van genoten. Ik heb de hele middag heerlijk op mijn handdoek kunnen zitten, en in de gaten gehouden dat ze er nog allemaal waren en dat ze goed bleven drinken en zich insmeerden.  Toen het rond vier uur begon te betrekken hebben we alles weer opgeruimd en zijn we naar de verzamelplek gegaan waar de ouders de kinderen weer kwamen ophalen.

Voor dochter was het een heel geslaagd feest, alle kinderen gingen enthousiast weer naar huis. En voor 20 euro was ik nu klaar. Aan alle kanten was het helemaal geslaagd :-)

maandag 1 juli 2019

Eten op de datum

De komende maanden ga ik een stuk minder verdienen (lees ongeveer 500 euro per maand). Dat is op zich niet erg, dat ik wat minder uren heb, daardoor kan ik dochter naar haar nieuwe school brengen zolang ze het nodig heeft. En in het nieuwe jaar ben ik weer welkom bij de kwekerij.

Ik ben me er wel heel goed van bewust dat we weer een stuk zuiniger moeten gaan leven. Met de boodschappen probeerde ik dat ook, maar dat viel nog niet zo mee. We zijn langzaamaan een stukje gezonder gaan eten, en ook al koop ik niks van luxe in de supermarkt, toch ben ik steeds rond de 15 euro kwijt.

Op Facebook kwam ik via een discussie van anderen terecht bij een app tegen voedselverspilling. Je koopt een bon van 5 euro, gaat er op de aangegeven tijd mee naar de supermarkt/bakker/restaurant en je krijgt een zak met eten mee wat ze anders hadden moeten weggooien. Dat klonk best wel mooi, en ik besloot het te proberen.
Ik had twee bonnen gekocht, voor twee verschillende supermarkten hier in de buurt.

Een beetje onzeker ging ik de eerste supermarkt in, en ik liet de bon op mijn telefoon aan de casierre zien. Ze ging meteen een zak halen, en toen ik hem kreeg was ik verbaasd over het gewicht. Hij was echt zwaar. Er zat van alles in. Kip, schnitzels, een grote zak groente, een kant en klaar maaltijd, tomaten, chocolademouse, twee stukken cake. Genoeg om een halve week goed van te kunnen eten en dan nog wat over te hebben (wel dankzij de diepvries). Bij de tweede supermarkt moest ik mijn tas afgeven en die gingen ze vullen. Daar kreeg ik twee pakken verse ananas, bramen, frambozen, blauwe bessen, nog meer kip, drie zakken aardappelschijfjes, een zak gemengde groente, een halve vlaai en slagroom.

Voor 10 euro kan ik de hele week heel goed koken en we kunnen er goed van eten. Om op de boodschappen te bezuinigen vind ik dit een heel mooi systeem, en ik vind het ook een leuke uitdaging om er creatief mee te zijn. Dochter vind dit ook erg leuk, ze krijgt nooit cake, taart en chocolademousse in één week.

zondag 30 juni 2019

Hamster vermist

Dochter heeft door de jaren heen al verschillende hamsters gehad. En op allemaal is ze even gek (geweest). De huidige hamster is een hamster met negen levens zo lijkt het. Afgelopen winter zat ze op wonderlijke wijze vast met haar poot in de waterfles en hing ze ondersteboven toen we haar vonden, hoe ze het voor elkaar heeft gekregen weet ik nog niet.
Als gevolg daarvan brak ze haar pootje en die ging ontsteken. Met de ontstekingsremmer van de konijnen is dat uiteindelijk weer genezen.

Toen we vanavond thuis kwamen zag dochter tot haar schrik dat ze het deurtje van de kooi was vergeten dicht te doen. En ze schrok nog veel harder toen ze de hamster niet meer in het hok kon vinden.
We hebben een uur gezocht, maar haar niet gevonden.

Dochter is er behoorlijk van slag van. We hebben het huisje van de hamster met wat extra voer op de grond gezet, en hopen dat ze er weer in gaat zitten. En morgen zoeken we maar verder. Gelukkig waren we vandaag grotendeels weg, en zijn de buitendeuren de hele dag dicht geweest...

Update: Vannacht ben ik wat eerder opgestaan dan anders, in de hoop de hamster te vinden. En gelukkig heeft dat gewerkt, ze zat vrolijk onder de stoel van dochter iets te eten, en ik kon haar zonder problemen vangen. Dochter zal blij zijn dat de hamster levend en wel weer terug is (en ik ook) :-)

zaterdag 29 juni 2019

Rookmelders

Toen ik een paar jaar geleden de renovatie had, bracht de woningbouw in elk huis twee rookmelders aan, één beneden in de gang en één boven het trapgat. Ik had zelf in elke kamer ook al rookmelders hangen, maar deze waren volgens de woningbouw nog handiger, die zijn aangesloten op het stroomnet. Wat daar precies handiger aan is weet ik niet, want ook in de stroomrookmelders zitten batterijen die vervangen moeten worden.

Vorig jaar had mijn buurman zijn batterij leeg, en was het onduidelijk hoe de batterij vervangen moest worden. Bij hem was er geen gebruiksaanwijzing achter gelaten, maar ik wist dat de doosjes van de rookmelders nog bij mij op zolder lagen (het was iets met opruimen...) en daar zat er nog wel één in. Ik heb het beneden in de gang bij mezelf toen ook geprobeerd, en na heel veel moeite lukte het me. Maar ik keek er niet naar uit om dat ook boven het trapgat te doen, ik heb al flinke hoogtevrees als ik me met twee handen kan vasthouden.

Vanmorgen rond half 5 was het zover, de rookmelder gaf met veel lawaai aan dat de batterij leeg was. Jippie. Ik heb nieuwe batterijen gehaald, en eerst de rookmelder beneden vervangen. Dat ging nu erg makkelijk, ik denk dat ik de vorige keer met het proberen open te maken iets gesloopt heb. Maar in het trapgat was een heel ander verhaal. Eerst probeerde ik het via een stoel. Maar dat vond zowel ik als dochter veel te eng. Toen via de zoldertrap, maar daar trok ik bijna de hele rookmelder mee uit het plafond. Dan toch maar om hulp vragen. Ik had geluk, de buurman was nog thuis en wilde wel helpen. Na een half uur hadden we het ding eindelijk open. Wat een flutdingen zijn het.

Maar vannacht worden we niet uit ons bed gepiept, met een beetje geluk kunnen de batterijen weer jaren mee.

vrijdag 21 juni 2019

Een nieuwe baan

Omdat ik weet dat ik de rest van het jaar niet meer bij de kwekerij terug kan komen (iets met vaste contracten waarvan ik weet dat dat gewoon niet kan), moest ik op zoek naar een andere baan.

Vorige week zou ik een sollicitatiegesprek hebben, maar toen ik er was kreeg ik te horen dat ze me vergeten waren af te zeggen. Dat was balen, ik had er speciaal een vrije dag voor genomen. Thuis gekomen heb ik er gelijk weer acht sollicitaties uitgedaan, waarvan er twee snel positief reageerden. De eerste was een hotel ongeveer 30 minuten met de bus hier vandaan. De tweede was een schoonmaakbedrijf, voor vakantiewerk, maar wel in mijn eigen woonplaats.

De afgelopen dagen heb ik een aantal keer met verschillende mensen van dat bedrijf gesproken, en mijn gevoel was ondanks dat het alleen voor de vakantie zou zijn heel positief. Ook de uren waren ideaal, 's ochtends vroeg een paar uur, als dochter nog slaapt, en 's avonds een paar uur. En een paar dagen voor mijn vakantie ben ik klaar.

Vandaag had ik het gesprek waarin ik mijn contract zou ondertekenen, en er werd gelijk voor na de vakantie een vaste baan aangeboden, voor een pand hier 2 minuten vandaan. En ook met hele fijne uren, in de avond, zo kan ik dochter zolang ze het nodig heeft zelf naar school brengen. En volgend jaar eventueel kunnen combineren met de kwekerij.